OasisBeeld oasis

cd★★★½☆

Oasis - ‘(What's the Story) Morning Glory’

De concurrentiestrijd tussen Oasis en Blur, of the battle of the bands zoals men die over het Kanaal nogal overtrokken noemt, lijkt wel een door Don King en Malcolm McLaren bedachte stunt, naar een oorspronkelijk idee van Brian Epstein en Andrew Loog Oldham. De overeenkomsten met de georkestreerde tweespalt tussen The Beatles en The Rolling Stones in de jaren zestig zijn immers onmiskenbaar, wat zeg ik: het ligt er dikker op dan Roland Lommé op een vers gestreken onderlaken.

Maar laten we dit gruwelijk beeld snel uit onze geest bannen en ons concentreren op '(What's the Story) Morning Glory', de opvolger van 'Definitely Maybe', de plaat die Oasis vorig jaar in één klap naar de hoogste divisie van de Britse pop voerde. Nu is het daar een komen en gaan van jewelste en je maakt er bovendien kans lui als Menswear of Orbital tegen het lijf te lopen, dus erg veel wil dat niet zeggen. Mààr: na een jaar zijn er wereldwijd meer dan twee miljoen exemplaren van 'Definitely Maybe' verkocht, de plaat staat trouwens nog steeds in de Britse top tien én ze haalde deze zomer ook goud in de States, waar Oasis, amper drie jaar nadat ze voor het eerst samen op een podium stonden, ondertussen voor uitverkochte zalen optreedt. Het is dus veilig te stellen dat Oasis iets hééft.

Hoofdpijn voornamelijk, want het extravagante drank- en drugsgebruik van de gebroeders Noel & Liam Gallagher wil de groep live wel eens dwars zitten. Maar ook heel veel talent. Was 'Definitely Maybe' samen te vatten als 'vrijpostige gitaarpop met overduidelijke Beatles-invloeden', dan is de opvolger te resumeren als 'nog meer vrijpostige gitaarpop met overduidelijke Beatles-invloeden'. Het spetterende 'Hello' en de single 'Roll With It' komen blijgemutst en energiek vanachter het gordijn tevoorschijn - een beetje zoals de nog niets vermoedende gebroeders Verreth in de eerste 'Pak de Poen Show' - en brengen de stemming er meteen in. Het zijn songs die vragen: bent u d'r klaar voor? Terwijl broer Noel al zijn favoriete akkoorden aanslaat, laat Liam zijn beste Lennon-imitatie horen. En of we hier klaar voor zijn. Zo aanstekelijk hebben we zin tijden niet meer van de gitaren horen plukken. Akkoord, Noel Gallagher doet zijn reputatie van onbeschaamde riffrover al meteen alle eer aan, want in 'Hello' zit zowel iets van Gary Glitter als van Slade, en het is enkel omdat er iets van The Beatles werd tussengemoffeld dat het niet zo héél erg opvalt. Maar who cares? Zeker als plots en met behulp van de goeie ouwe Mellotron het gezellig wiegende 'Wonderwall' wordt opgetrokken, een song om pijprokend het leven bij te beschouwen terwijl de trouwe setter zich tussen je voeten nestelt.

'Hey Now' zeurt daarna een eind weg, 'Some Might Say' en 'Cast No Shadow' lijken ook al een week te duren, maar het ijzersterke en met een kasteel van een refrein uitgeruste 'Don't Look Back in Anger' klinkt dan weer als 25 jaar Britse popgeschiedenis in nauwelijks vijf minuten gemurwd. Titelsong 'Morning Glory' gaat over de hel van the morning after, wanneer bij het ontwaken blijkt dat een met zurig mos bedekte kassei de plaats van je hersens heeft ingepalmd. Of dat iemand ongevraagd je tepels heeft gepiercet. Het is een moordsong en dat is ook niet verwonderlijk want er zitten hele happen uit REM's 'The One I Love' in. Afsluiter 'Champagne Supernova', met Paul Weller aan de gitaar en op backing vocalen, is geknipt om bij valavond door een volle festivalwei te worden meegezongen. 'Where were you while we were getting high?' vragen ze in het refrein. Ik zat toen, geloof ik, net naar de nieuwe van Blur te luisteren.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234