null Beeld RV
Beeld RV

cd40 jaar oud

Onze Man vergiste zich 40 jaar geleden in ‘Thriller’ van Michael Jackson: ‘Een domme rap, banale ballad, overbodige gitaarsolo en te veel gehijg’

‘Thriller' van Michael Jackson verscheen vandaag exact 40 jaar geleden. Het album kende een ongekend succes en is het best verkochte album ooit in de VS. Maar Onze Man was bij de release toch niet helemaal overtuigd.

Marc Mijlemans

(Verschenen in Humo op 20 januari 1983)

Michael Jackson heeft zijn ‘Off the Wall’ gehad het zou verbazend zijn als hij ooit nog beter doet. Vergelijkbaar met Grace Jones, die haar eigen vorm van perfectie bereikte in ‘Nightclubbing’ en sindsdien is aangewezen op epigonisme van het volmaakte audiovisuele beeld dat voor haar gecreëerd werd. Het leven gaat door, de carrière ook. Michael Jackson, jong maar al bijna vergrijsd in het vak na jaren met de Jacksons, alias The Jackson Five, moet zich daarvan bewust zijn geweest, vandaar dat hij zich zolang bezonnen heeft vooraleer uit te pakken met de opvolger voor de singelcollectie die ‘Off the wall’ bleek te zijn.

De nieuwe heet ‘Thriller’, naar de slechtste song op de plaat, en bevat zorgvuldig uitgewerkte, soms matte, soms sprankelende dansmuziek in een vlekkeloze productie van Quincy Jones, die recent nog Donna Summer boven haar mogelijkheden uittilde. Nee, als het misloopt, dan ligt het aan de songs en niet aan de, voor dit soort muziek zo belangrijke, productie.

En het lóópt ook een paar keer mis, altijd net in die songs die niet door Jackson zelf geschreven zijn: in ‘Baby be mine’ en ‘Thriller’ bijvoorbeeld, allebei van Rod Temperton die op de beat en de arrangementen moeten terugvallen om de middelmaat nog te halen. En ‘Thriller’ zelf irriteert dan nog eens extra middels een domme, overbodige rap van horroracteur Vincent Price: Michael Jackson, de jonge ster, die zelfbevestiging zoekt in het laten opdraven van verloren lopende beroemde vriendjes. ‘The Lady in My Life’, alweer van Quincy Jones-associé Temperton, is het soort banale ballad dat Diana Ross tegenwoordig in de mond neemt, en ‘Human Nature’ van Steve Porcaro en John Bettis, blijkt inderdaad een juiste weergave van de menselijke natuur te zijn: zwak dus. Vier onwaardige songs, een Michael Jackson die hier en daar te veel hijgt en te weinig zingt, en een onverteerbare gitaar-solo van Eddie Van Halen (kruisig hem, heren headbangers: Eddie op een discoplaat!) in ‘Beat It’, dat zijn de dingen die ons in staat stellen om moeilijk te doen over ‘Thriller’.

Maar tot daar en niet verder want de rest is prima delle prima. Van de traditionele disco-schwung van ‘Wanneat It’ en ‘P.Y.T. (Pretty Young Thing)’ en het schitterende ‘Billie Jean’, waarin genaamde Billy Jean een kind heeft gekregen dat nietes/welles de naam Jackson zou moeten dragen. Maak het maar mee!

Samengevat: ‘Thriller’ van Michael Jackson is een aangeraden dansplaat met als grootste verdienste dat technische perfectie en dat cruciale gevoel van opwinding hier mekaar niet uitsluiten. Als wij u waren, ja, dan zouden wij onszelf gewoon niet meer zijn.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234