null Beeld rv
Beeld rv

CD★★★½☆

Op ‘Midnights’ is Taylor Swift de gevaarlijke wraakengel, maar ook het meisje dat droevig blaadjes van de bloemen plukt

‘Midnights’, het tiende album van Taylor Swift, begint als een zwelging in de romantiek van de afwijzing, maar halverwege neemt de zangeres bitterzoete wraak. Eindigen doet het toch weer triest.

Jasper Van Loy

21 oktober is de verjaardag van Kim Kardashian. Ik heb dat ook maar gelezen op het internet, tussen de theorieën die fans van Taylor Swift denken te hebben gevonden over haar nieuwe plaat die op 21 oktober is uitgekomen. Heeft Swift ‘Midnights’ echt willen uitbrengen op de dag dat haar aartsvijand 42 kaarsjes uitblaast? Als u dat een absurd idee vindt, hebt u geen idéé hoe fans van Taylor Swift denken.

Voor het volledige verhaal verwijs ik u naar de uithoeken van Twitter en Reddit waar haar fans oftewel de swifties elkaar opstoken, maar in het kort komt het hierop neer: Swift en Kardashian leven in onmin sinds Kanye West, toen nog de echtgenoot van die laatste, in 2009 op het podium van de MTV Video Music Awards sprong om Taylors dankspeech te verstoren. Meneer vond blijkbaar dat Beyoncé de prijs voor beste vrouwelijke video meer verdiende. Waar kondigde Swift aan dat ze ‘Midnights’ zou uitbrengen? Op de VMA’s van dit jaar. En waarom dit jaar? Omdat dat precies dertien jaar na het incident met West is. Dertien is niet alleen Swifts geluksnummer, maar ook het aantal songs op ‘Midnights’. Toeval? Durf dat maar eens tegen een swiftie te zeggen.

Het is wat het country-pop-folk-indie-fenomeen als geen ander kan: haar liedjes en sociale media volproppen met referenties aan zichzelf, aan haar leven en aan haar vroegere platen, als broodkruimels die haar aanhangers naar de ware betekenis van haar muziek leiden. Als zij ‘The lips I used to call home / So scarlet, it was maroon’ zingt, dan denken alle fans aan de vele nummers waarin ze rood gebruikt als een metafoor voor passie en rauwe emotie. De scharlakenrode liefde wordt plots kastanjebruin, de herfst is ingetreden, een nieuwe man mag zich ex noemen. Als ze het in ‘Midnight Rain’ over ‘pageant queens’ heeft, is dat een referentie aan ‘Miss Americana and the Heartbreak Prince’, een nummer over fake zijn - haar Netflix-documentaire is ook naar dat nummer genoemd.

Swift vertelt in een filmpje dat ‘Midnights’ gaat over zelfhaat, wraakfantasieën, mijmeren over wat had kunnen zijn, verliefd worden en uit elkaar gaan. Dat is een beetje als Springsteen die aankondigt dat hij het over het lot van de gewone werkmens in New Jersey gaat hebben. ‘Lavender Haze’ noemde ze naar een uitdrukking voor verliefdheid uit de fifties die ze tegenkwam in ‘Mad Men’, ‘Maroon’ is als een blurry filmpje van een wilde nacht dat je ‘s ochtends met een katertje terugkijkt. De sukkel in ‘Anti-hero’ is zij zelf: ‘Sometimes, I feel like everybody is a sexy baby / And I’m a monster on the hill’. De invloed van Jack Antonoff is nergens zo duidelijk: probeer bij dat vederlichte klokkenspelletje maar eens niet aan diens band Bleachers te denken. Tot daar is ‘Midnights' puur muzikaal gemiddeld, maar ‘Snow On The Beach’ is er pal op, met dank aan een subtiele Lana Del Rey en violen die lieflijk bij de snaren worden geplukt. Die korte bijna-stilte vlak voor het laatste refrein en dan de regel ‘Are we falling like snow at the beach?’: popperfectie.

In ‘You’re On Your Own Kid’ plukt Swift droevig de blaadjes van de bloemen: hij houdt niet van haar, hij houdt van haar, hij houdt toch niet van haar. De onheilspellende bridge is al een voorproefje van wat komen gaat: ‘Vigilante Shit’, of de niet zo blijde intrede van Taylor de wraakengel: ‘I don’t dress for women / I don’t dress for men / Lately I’ve been dressin’ for revenge.’ De TikTok-challenge bedenkt zichzelf en met die zinderende bassen en kale drums à la Billie Eilish is het nog eens de meest gedurfde track van allemaal.

‘Karma’ is de titel van de rockplaat die ze volgens de fans al jaren verborgen houdt en is nu ook een song op ‘Midnights’. De ‘spider boy’ in het nummer moet volgens de theorieën Scooter Braun zijn, de eigenaar van haar vroegere platenlabel die na een lang dispuut de masters van Swifts eerste zes platen in zijn bezit heeft, wat de zangeres deed beslissen om die muziek opnieuw op te nemen.

Op het einde lijkt Swift te twijfelen tussen de ingetogen indie van ‘Folklore’ of ‘Evermore’, haar tweeluik uit 2020, en de popbangers op ‘Lover’ (2019). ‘Karma’ is gepolijst tot het glom, maar is geen ‘The Man’ of ‘You Need To Calm Down’. ‘Sweet Nothing’ doet dat wel en als de tekst klopt, moet haar huidige lief Joe Alwyn een heerlijkheid zijn om mee samen te leven: Outside they’re push and shoving / You’re in the kitchen humming.”

Een paar uur nadat ze ‘Midnights’ had uitgebracht, kwam Swift al met een ‘3am Edition’. Drie van de zeven extra nummers dragen de stempel van Aaron Dessner, de gitarist van The National met wie ze ook samenwerkte voor ‘Folklore’ en ‘Evermore’. In een van die tracks, ‘High Infidelity’, insinueert ze dat ze haar ex Calvin Harris ontrouw is geweest: ‘I bent the truth too far tonight.’ Ook op ‘Would’ve, Could’ve, Should’ve' kijkt ze niet zonder wroeging terug op wat was. Geen slecht nummer, maar eigenlijk volstaat de eerste lijst van dertien tracks om van ‘Midnights’ te genieten.

De teksten op deze nieuwe Taylor Swift zijn zoals altijd ingenieus en al helemaal voor wie haar oeuvre kent. Qua productie is het misschien haar meest gedurfde plaat tot nu toe. Misschien is het net door die muzikale risico’s dat ik na vijf luisterbeurten het gevoel heb dat ik een anthem voor de eeuwen mis - een ‘Blank Space’, ‘Love Story’ of ‘exile’. Misschien zijn er dingen aan deze verse songs die ik pas later zal snappen. Maar dan denk ik aan slotnummer ‘Dear Reader’: So I wander through these nights / I prefer hiding in plain sight.’ Zelfs voor wie alle hints heeft gevonden, zal Swift altijd een stukje verborgen blijven.

Taylor Swift - Midnights Beeld rv
Taylor Swift - MidnightsBeeld rv

Luister ook naar onze playlist:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234