Cat StevensBeeld Getty Images

50 jaar

‘Op ‘Tea for the Tillerman’ van Cat Stevens staat geen enkel slecht nummer’

Het was in de tijd dat ecologie nog met de k van 'Kust mijn kloten' werd geschreven. Late sixties, early seventies dus. Ik en de mijnen sleten toen veel tijd in openbare tapinstellingen die namen als 't Vermiljoen of 't Narrenschip droegen. We verlieten die zaken pas wanneer de wereld veranderd was of wij allen strontzat waren, whatever came first. Op terugweg bralden we de burgers wakker, terwijl we her en der een verkeersbord of een vuilnisbak door het zwerk zwierden. Eentje van ons liep altijd wat achterop. Hij rookte de zwaarst mogelijke Franse sigaretten omdat hij dat iemand in een Franse zwart-witfilm had zien doen. Qua studentikoze geluidsoverlast hield hij het eerder bij een gemompelde versie van 'Wild World', een pessimistisch liefdeslied waarvan ik voor altijd de zin 'It's hard to get by just upon a smile' zal onthouden. 'Wild World'? Die geweldige hit van reggaeprins Jimmy Cliff? Ja, datzelfde mooie liedje. Het origineel komt echter uit het toen nog jonge brein van Steven Demetre Georgiou, een man van Grieks-Cypriotische en Zweedse origine. Onder de naam Cat Stevens deed hij al in 1966 zijn intrede in de Britse showbizz met wat drukke, maar tevens inventieve popsongs als 'Matthew and Son', 'I Love My Dog' en het van een beetje risqué tekst voorziene 'I'm Gonna Get Me a Gun'. Succes was er meteen, ook in dit land.

In '68 werd het even stil. Stevens werd getroffen door zware tuberculose. Op zijn ziekbed gelegen bedacht hij dat hij, ondanks vroege faam en fortuin, met de verkeerde muziek bezig was. En bij het verkeerde platenlabel zat. Hij stapte over naar het hippe Island Records en maakte daar de zeer mooie, folkerige langspeelplaat 'Mona Bone Jakon'. De plaat ontving veel lof, maar verkocht matig, ondanks de fraaie hit 'Lady D'Arbanville'. Niet veel later bracht hij al een nieuwe plaat uit: die heette 'Tea for the Tillerman'. Om het zeer kort en overzichtelijk te houden: een waar meesterwerk en een mondiaal verkoopsucces. Eén van die tien handenvol lp's waarop geen enkel slecht nummer staat. 'Wild World' dus, jawel, maar ook het profetische 'Where Do the Children Play?', 'Sad Lisa', 'Longer Boats', 'Miles from Nowhere', 'But I Might Die Tonight', het schrijnende 'Father and Son' en de betoverende, korte titelsong. Verbazing dus toen wij onlangs vernamen dat, om de cinquantenaire te vieren, er een nieuwe versie van die plaat op komst was, van Cat Stevens zelf. Was 'If it ain't broke, don't fix it' geen spreuk waar wij het roerend mee eens waren? 'Ik eigenlijk ook!' zegt de 72-jarige Stevens in een tv-interview vanuit zijn stulpje in Dubai. 'Mijn zoon kwam met het idee aandraven om niet gewoon zo'n super-deluxe cd-box uit te brengen, maar iets speciaals te doen voor de fans.' En dat speciale bestond erin dat Cat, zijn eeuwige medegitarist Alun Davies en ook de oorspronkelijke producer, Paul Samwell-Smith, een nieuwe versie van de 'Tillerman' zouden aanmaken. Een gedurfde en lovenswaardige onderneming, maar sta me toe u te melden dat mij vlak voor de beluistering enige scepsis overviel. Nergens voor nodig, zo blijkt. 'Tea for the Tillerman 2' is een wonderlijke plaat geworden, al weten ze met het hoger genoemde 'Wild World' geen blijf. De stem van de man die zich tegenwoordig vaak Yusuf laat noemen, is weliswaar getaand, maar dat doet veel van die nummers net goed. Integer werkstuk. Stijlvol ook. 

'Tea for the Tillerman 2' is uit bij A&M.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234