null Beeld Koen Keppens
Beeld Koen Keppens

Festival★★★★★

Oscar and the Wolf was op Pukkelpop een medicijn tegen het gal van hardvochtige haters en verzuurde naysayers

‘And I’ll take care of your mind / I lost you, I miss you / I wanna hold you,’ zo zong Oscar and the Wolf-voorman Max Colombie ons toe, zijn gehunker omzwachteld met vocoders. Wat volgde was een exorcisme.

Sasha Van Der Speeten

Colombie stoof over de catwalk in een glittergewaad dat fraai met zijn Sturm und Drang vervlocht. Hij danste, hij lachte, hij grinnikte. ‘Strange Entity’ ontpopte zich op die manier tot een euforische overwinningskreet. Max is back. En hoe! In zijn blik schemerde een meedogenloosheid door die we nog niet vaak zagen. Er kan maar 1 ster het felst schijnen. Guess who?

Laten we niet te veel woorden verkwisten aan de onheilstijdingen rond Oscar and the Wolf van de voorbije weken. Ja, Colombie is nog maar eens een artiest die eerlijk durft te getuigen over zijn mentale kwetsbaarheid, in navolging van Stromae en Selah Sue. Het siert hem. Punt. ‘De reden waarom ik hier sta, is omdat ik wist dat jullie terugzien mij hierdoor zou kunnen slepen,’ zo klonk het uit zijn mond. ‘Let yesterday be yesterday.’

Hij shakete zich ‘Footloose’-gewijs het pleuris in ‘Donnie’s Dream’, alwaar een protserige eightiesgitaar de outro aan flarden reet. Treffend en heerlijk campy. In ‘James’ bood hij zijn hart ter dissectie aan op een zilveren schoteltje terwijl de wind dramatisch door zijn krullen blies. In de staart liet hij een imposante falset het zwerk inkringelen terwijl hij meer dan één duivel uit zijn vege lijf danste. Wat. Een. Zanger. En: waarom oogt het doorsnee zomerbriesje zoveel theatraler in de buurt van Max Colombie? Of had hij verborgen ventilatoren strategisch opgesteld in de frontstage?

‘Breathing’ was een zucht die u en mij de adem ontnam. Een uitgestrekte arm ook, een vinger die wenkte, een uitnodiging om het cynisme te laten varen en onze heupen te gebruiken. We waren bijna vergeten dat onder Oscars succulente tristesse een onweerstaanbare dansmachine schuilt. Case in point? ‘On Fire’, witheet en roodgloeiend tegelijk.

‘Nostalgic Bitch’, met z’n morsige baspartij, onderstreepte het onwaarschijnlijke internationale appeal van deze band. ‘Who the fuck am I?’ schreeuwde Colombie ons uitdagend toe. Wíé, Max? Een ongenaakbaar enigma, vermoeden we. De hoop van de Belpop in bange dagen, gokken we. Laat niemand je wat anders wijsmaken.

‘Princes’ had voor de gelegenheid een glamrockoutfit aangetrokken en draafde over beats die zowaar een oldskool Kanye in gedachten riepen. Een geut ‘Starboy’ van The Weeknd schroeide het boeltje toe, terwijl Colombie kronkelde en fonkelde onder roze spots. ‘Fever’ ging helemaal over de rooie, met dank aan Braziliaanse batucadapercussie en een driftig ejaculerend confettikanon. Het gloednieuwe ‘Warrior’ sneed Colombies eigen feilbaarheid aan. Wordt een hit, wacht maar.

Oscar and the Wolf was op Pukkelpop een medicijn tegen het gal van hardvochtige haters en verzuurde naysayers. Een boosterprik voor wie hardnekkig in sprookjes wil geloven. Max is zo iemand. Zijn perfecte popshow is er een hoofdstuk uit. Grimm op een groove.

Laat ’m nu gewoon de hoogste toppen scheren, zolang hij beseft dat daar de wind het ongenadigst briest. Misschien moet hij af en toe eens omlaag kijken. En eens zwaaien.

Mis geen seconde van het festival in onze Pukkelpop liveblog

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234