null Beeld Nick Dale
Beeld Nick Dale

CD★★★★★

‘Sometimes I Might Be Introvert’ van Little Simz is een aanstootgevend voldragen plaat

‘Introvert’, de single die de Londense Little Simz afgelopen april op een onvoorbereide wereld losliet, was een spijker-, seks- en caloriebom in één. Een overweldigende track, waar het zelfvertrouwen, talent en crimineel veel ambitie in dikke sloten uit kwam gestroomd. Hiphop, soul, opera en filmsoundtrack. Snedig én barok, als een muilpeer in de fluwelen salon van Dame Edna. En nog een tekst om over naar huis te schrijven ook: in ‘Introvert’ probeert Little Simz een touw te knopen aan zin, onzin en waanzin van een maatschappij in crisis, waarin elke rassenkwestie op de spits wordt gedreven.

Niet dat we niet wisten waartoe Simbiatu ‘Simbi’ Abisola Abiola Ajikawo (sommige pseudoniemen dringen zichzelf op) in staat was. Haar vorige plaat, ‘Grey Area’, was genomineerd voor de Mercury Prize, maar verloor onterecht van ‘Psychodrama’ van Dave, en was één van Humo’s platen van het jaar 2019. Maar zelfs met die voorgeschiedenis was ‘Introvert’ something else completely.

Op het negentien tracks tellende ‘Sometimes I Might Be Introvert’ toont ze nu dat het vat nog lang niet af was. ‘Two Worlds Apart’, bijvoorbeeld, is stijlvol geil en geil stijlvol, en in tijden van ‘Too Hot to Handle’, ‘WAP’ en ‘Het journaal laat’ valt dat op. ‘Mama’ rijmt hier op ‘marihuana’, ‘karma’, ‘calmer’ én ‘Kendrick Lamar’. En daarna ook op ‘Still the same now we just blown that yaya on our tatas’. Mijn groot-Londens is niet meer wat het geweest is, maar aangezien ‘our tatas’ ‘onze tieten’ betekent, wil ik dringend weten wat in deze context een ‘yaya’ is.

Er evenmin naast geschoten: het droogfunky ‘Woman’, waarin ze bijstand krijgt van Cleo Sol, de zwoele stem van het mysterieuze SAULT. In kalere, brutalere tracks als ‘Speed’ en ‘Rollin Stone’ keert de 27-jarige, tevens Shelley in het Netflixdrama ‘Top Boy’, terug naar de kraakpandsfeer van ‘Grey Area’. En die staat haar nog steeds goed. Het fabeltje ‘The Rapper That Came to Tea’ (goede titel) is een rustpunt, waarin de actrice Emma Corrin (vorig jaar Diana in ‘The Crown’) ons op oer-Britse wijze ontvangt. ‘Little Q, Pt. 2’ kiest één groove en blijft die trouw tot het gaatje. En het orkestrale ‘Standing Ovation’ vermengt de oude soulsfeer van Shuggie Otis met de energie van een peuter.

Wat Little Simz aldoor goed doet: als het kaal klinkt, is het héél kaal. Als het een beetje meer mag zijn, komen de verenboa’s uit alle mogelijke lichaamsholtes gevlogen. Intussen is al lang duidelijk: ‘Sometimes I Might Be Introvert’ is een aanstootgevend voldragen plaatje, het werk van een slimme artieste die haar kunst door en door beheerst, en die de grenzen van het rapgenre een paar straffe nieuwe kanten uit heeft getrokken.

Links laten liggen op eigen risico.

null Beeld rv
Beeld rv

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234