Whitney Beeld Tonje-Thilesen
WhitneyBeeld Tonje-Thilesen

cd★★★★☆

‘SPARK’ klinkt nog altijd als Whitney: je kunt jezelf niet zomaar afschudden

Herbert Struyf

Onlangs gaf Whitney toe dat ze op hun tandvlees zaten toen ze in 2019 ‘Forever Turned Around’ opnamen, de opvolger van hun onverhoopt succesvolle debuut ‘Light Upon the Lake’ uit 2016 (met de radiohit ‘No Woman’). Het duo besefte dat ze wanhopig de vibe en het geluid van toen opnieuw probeerden op te roepen, terwijl ze die eigenlijk al lang ontgroeid waren. Het tussendoortje ‘Candid’, een coverplaat waarop ze favoriete tracks in de uiteenlopendste stijlen (van John Denver tot SWV) een elegant Whitney-keurslijf aanmaten, bleek in 2020 een uitstekende vingeroefening om op ‘SPARK’ eindelijk toch – omzichtig – de contouren van hun sound te hertekenen.

De nieuwe plaat ontstond in Portland, waar Julien Ehrlich verstrooiing had gezocht na het vertrek van zijn lief. Vier dagen nadat kompaan Max Kakacek hem vanuit hometown Chicago vergezeld had, ging de halve wereld in lockdown. Whitney zag er het perfecte excuus in om te experimenteren. Om song na song na song te schrijven en te finetunen tot ze precies goed en – vooral – voldoende anders klonken.

Wat is nieuw? Subtiele wolkjes distortion, die de opener ‘NOTHING REMAINS’ een extra vleugje ontreddering meegeven. Nadrukkelijke, soms hoekige ritmes: de doffe baspuls in ‘REAL LOVE’ echoot de bonkende hartslag van de angstaanvallen waarmee Ehrlich al zijn leven lang kampt. Elders blinkt de ritmesectie dan weer uit door afwezigheid: ‘TWIRL’ is verstild drama, een liedje dat hoog tussen de wolken zweeft, omstuwd door trillende strijkers en hemelse woehoehoes.

Als vanouds laat Ehrlichs hunkerende falset zijn twijfels en hartzeer ongefilterd uit de speakers lekken, en blijven Whitneys melodieën wekenlang in je hoofd kamperen. En ook nu distilleert het duo goud uit hun favoriete soul-, funk-, countryplaten, wat gloedvolle pop oplevert vol echo’s van Steely Dan, Todd Rundgren of Gerry Rafferty (‘LOST CONTROL’ en ‘BACK THEN’). ‘SPARK’ klinkt dus nog altijd als Whitney: je kunt naar een nieuwe stad verhuizen waar de straten naar zilte zeelucht ruiken en het licht uitbundiger langs de huizen strijkt, maar je kunt jezelf niet zomaar afschudden (toptrack ‘MEMORY’).

Change is hard, but change is good’, liet Henry Rollins ooit optekenen. Die veertien maanden wroeten in de studio, alle pijn die eraan voorafging: het heeft vruchten opgeleverd als ‘TERMINAL’, een liedje dat allesbehalve als een eindstation aanvoelt. Statige piano en koperblazers doen het opbollen als een jurk in een zeebries. Voor onze voeten strekt een weidse oceaan zich uit, een vage oosterse melodie doet dromen van nieuwe horizonten.

Op weg naar hun volgende plaat zal Whitney ongetwijfeld voor de trage scenic route kiezen. Wij reizen maar wát graag met hen mee.

null Beeld rv
Beeld rv

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234