Santigold Beeld Frank Ockenfels
SantigoldBeeld Frank Ockenfels

cd★★★½☆

‘Spirituals’ van Santigold: bijna alle tien goed

Gert Van Nieuwenhove

De beste Santigold blijft haar debuut ‘Santogold’ uit 2008: dub en dancehall staan naast een song die begint met een Pixies-bas. Santi Whites artiestennaam was toen overigens nog Santogold. Een jaar later verschijnt ‘Top Ranking: A Diplo Dub’, een mixtape van Diplo en Switch van Major Lazer die vanuit Santi’s debuut vertrekt. De muziek is vandaag alleen in stukken op YouTube en SoundCloud terug te vinden. Eén song zit geprangd tussen twee Kraftwerk-tracks. In een andere zingt een vrouw ‘I Need Love’ van LL Cool J. Aan de mash-ups met Aretha Franklin, Devo en The B-52’s was zeven jaar na ‘As Heard on Radio Soulwax Pt. 2’ niks revolutionairs, maar Santigolds cover van ‘Guns of Brixton’ van The Clash, ‘Guns of Brooklyn’, past wonderwel tussen ingelaste reggae-klassiekers. Santi Whites songs komen strak en rauw uit de Major Lazer-molen.

Op opvolger ‘Master of My Make-Believe’ is ‘Disparate Youth’ voor Santi wat ‘Paper Planes’ voor M.I.A. is en blijft: dé signature song. Alles is top: de productie, het arrangement, de messcherpe postpunkgitaar en de vastberadenheid in het refrein met ‘We know that we want more / A life worth fighting for’.

Santigold maakt in 2016 de wisselvallige popplaat ‘99¢’ en in 2018 laat ze op ‘I Don’t Want: The Gold Fire Sessions’ vooral reggae achter: de tracks lopen heerlijk onnozel in mekaar over via een druk op de kermisknop. En wat ze onlangs ook heel goed deed: met de vorig jaar gestorven legendarische Jamaicaanse toaster U-Roy in duet gaan in ‘Man Next Door’.

De lange inleiding kort samengevat? Ik vind Santigold het best als ze voor een punky reggaeparty gaat, maar het nieuwe ‘Spirituals’ opent via ‘My Horror’ met ijle vocals en met inkeer en dystopie. In ‘Nothing’, net als al de rest geschreven tijdens de lockdown, voelt Santi zich zelfs onzichtbaar: ‘On the inside I got to beat my nothing / Over and over / To know I mean something’. Heavy. Knap ook. De derde track, ‘High Priestess’, lost de feelgoodverwachtingen wél in: ‘Mama’ rijmt op ‘Bahama’, en ter hoogte van ‘Jztbyizemarzay’ spreekt ze plots in tongen.

‘Spirituals’ is van alles wat. ‘Shake’ is een aanstekelijk move on up-lied. ‘Ushers of the New World’ is laidback. Het nogal kille ‘Witness’ wordt gedragen door percussie van glas. In het elegante ‘No Paradise’ is het getrommel eerder een troostend dekentje. In ‘Ain’t Ready’ is het wennen aan de schelle stem en kan Santigold met haar derde oog zien wat wij niet zien, maar is ze wel weer de baas in haar wereld. ‘Fall First’ is rock met sirenes als backings. Alleen ‘The Lasty’ blijf ik een stinker vinden.

De negen andere songs: goed gedaan.

'Spirituals' Beeld rv
'Spirituals'Beeld rv

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234