null Beeld RV
Beeld RV

platen van de week

Stormzy valt van zijn troon, platte Black Eyed Peas en iets ongelooflijk ongeschikt voor feestjes: vijf platen die deze week uw aandacht (niet) verdienen

Er komt elke week meer goeie muziek uit dan er tijd is om die te beluisteren. Voor wie graag recht op zijn doel af gaat, selecteerde Humo’s muziekredactie vijf platen die dringend te degusteren dan wel te negeren zijn.

Joshua MigneauMark CoenenSid MeurisMarc Didden en Jurgen Beckers

Stormzy - ‘This Is What I Mean’ ★★☆☆☆

In 2017 kondigde de Londense rapper Stormzy (né Michael Omari) zijn debuut ‘Gang Signs & Prayer’ aan met ‘Big for Your Boots’, een felle grimetrack waarin hij zorgvuldig omschrijft hoe hij zijn voet in iemands gezicht wil planten (en niet nalaat zijn schoenmaat te vermelden: 46,5). In 2019 werd ‘Vossi Bop’, de leadsingle van zijn doorbraakplaat ‘Heavy is the Head’, zijn eerste nummer 1 in z’n thuisland ondanks (of dankzij?) de verwijten die hij naar het hoofd van toenmalig premier Boris Johnson slingerde. Maar de voorbije maanden krabde menige fan zich achter de oren bij de voorbodes van ‘This Is What I Mean’. ‘Hide & Seek’ was een doorsneepopballad en ‘Firebabe’ een smartlap op maat van ‘Blind getrouwd’: ‘My miracle / My happy place / My heart and soul / Forever yours’, zingt-ie – en niet eens om te lachen!

Voor zijn derde plaat trok Stormzy met muzikanten en producers naar Osea, een eilandje voor de Britse zuidoostkust. Hij begon elke dag met een groepsgebed en daagde vervolgens zijn beatbakkers uit: ‘Maak eens een lied over de betekenis van de liefde.’ Naar verluidt was het een spirituele ervaring voor alle aanwezigen. Ja, Stormzy is ook een gevoelige jongen, niet alleen een stoere.

Voor alle duidelijkheid: een hiphopplaat heeft geen harde beats en lyrics nódig – Kendrick Lamar bewees het dit jaar nog met ‘Mr. Morale & the Big Steppers’. Maar Stormzy’s introspectie komt zelden verder dan platitudes, christelijk gepreek en tegelwijsheden. ‘Loving you was easy, because you’re beautiful’, declameert hij doodserieus in ‘Bad Blood’: tíéners schrijven betere liefdesbrieven. ‘If you knew the burdens / The burdens are so heavy / But Lord, you made me ready / To carry all my burdens’, mompelt-ie in het doodsaaie ‘Holy Spirit’, waarna hij ‘pieces’ nog laat rijmen op ‘Jesus’.

Zonde, want de eerste twee songs van ‘This Is What I Mean’ laten horen wat voor een geweldige plaat dit had kúnnen worden. ‘Fire + Water’ is een ambitieuze opener: 8 minuten, van intieme spoken word tot glorieuze gospel met sax, fluit en elektrische gitaar. Dan volgt de titeltrack, waarin Stormzy een wilde beat temt van ronkende bassen en een door de mangel gehaald kerkkoor.

‘De bangers leveren hem goud op,’ schreef Onze Man over Stormzy’s debuut, ‘de ballads zijn helaas te schmaltzy.’ Op ‘This Is What I Mean’ moeten we het stellen met anderhalve banger en een tiental van die inwisselbare sentimentele deunen.

Na ‘Heavy is the Head’ en zijn sterke headlineshow op Glastonbury werd Stormzy drie jaar geleden uitgeroepen tot ‘de koning van de Britse hiphop’. Maar die kroon behoort Little Simz toe, die met ‘Sometimes I Might Be Introvert’ dé plaat van 2021 afleverde en daarvoor ook dit jaar in de prijzen is blijven vallen.

Black Eyed Peas - ‘Elevation’ ★½☆☆☆

Platter dan een zetpil die wat te lang in de zon gelegen heeft: zo klinken Black Eyed Peas anno nu. ‘Zo klinken ze al sinds hun eerste lied,’ zal de kenner opmerken, en verdomd: hij heeft gelijk. Niets tegen vrolijke huppelmuziek die men het beste beluistert bij het nuttigen van een beek alcohol, terwijl men ritmisch de heupen beweegt of tenminste doet alsof. Maar of deze plaat echt nodig is, kan na ampele beluistering niet bevestigd worden. Oppervlakkigheid heeft haar grenzen, zelfs in de pop. De hoogdagen van ‘I Gotta Feeling’ en andere redelijk onweerstaanbare tubes liggen al lang achter deze groep: wat blijft is inspiratieloos gesample uit het Grote Liedjesboek van de Dans, op een tekst die zelden verder komt dan ‘Seriously that booty is superb’. Een mens wordt daar niet vrolijk van maar moe.

Leftfield - ‘This Is What We Do’

Progressive house-epigoon Leftfield probeert opnieuw de sfeer van de nineties op te roepen, toen dance de undergroundclubs ontgroeide en de mainstream platlegde. Sinds hun doorstart in 2010 is Leftfield het soloproject van Neil Barnes. Hij heeft het experimenteren opgegeven en wil alleen nog bevestigen. Onverbiddelijke moddervette beats overheersen en dat maakt deze plaat iets te eentonig. Enkele frivole plotwendingen, zoals de Kraftwerk light-touch van ‘Machines Like Me’, veranderen daar weinig aan. De metalige breakbeats van ‘Full Way Round’ met Grian Chatten van Fontaines D.C. zijn een hoogtepunt, maar ‘Open Up’ met John Lydon uit 1993 blijft onklopbaar. ‘This Is What We Do’ is een degelijk plaatje, maar te langdradig: goed om een paar keer mee te gaan fitnessen en daarna te vergeten.

Boudewijn de Groot - ‘Windveren’

Je leest ze hier en je hoort ze daar, of je het nu wilt of niet. Ik heb het over die meninkjes van denkertjes die willen bijdragen aan de Canon van de Lage Landen. De ene suggereert een paterskaas, de andere een vergeten bundel rijmwoorden van een dooie dichter, terwijl een derde aandringt om vooral enkele legendarische danstenten uit de polders niet te vergeten, ongetwijfeld als voormalige tempels van volkscultuur en de bijbehorende snuiverij.

Gert Keunen - ‘Hemma’

Auteur, journalist, professor muziekgeschiedenis, bierbrouwer en muzikale duizendpoot Gert Keunen heeft voor de tweede keer een plaat gemaakt die volstrekt ongeschikt is om feestjes mee op gang te trekken. Ze is na ‘Heis’ uit 2020 het tweede deel van zijn nordic noir-trilogie die een ode is aan zijn tweede vaderland Noorwegen. ‘Hemma’ is Noors voor ‘thuis’ – ik sluit niet uit dat de Google Translate in u daar zelf al was achtergekomen.

Luister ook naar onze playlist:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234