The Dead South op Rock Werchter Beeld Alex Vanhee
The Dead South op Rock WerchterBeeld Alex Vanhee

concert★★★☆☆

The Dead South ontpopten zich op Rock Werchter tot de kwaadaardige halfbroers van Mumford and Sons

Stubru’s Stijn Van de Voorde vroeg om 1 uur ’s middags aan een goed volgelopen The Barn hoeveel mensen waren komen opdagen voor opener The Dead South: ‘Iedereen? En niemand die hier is omdat het is beginnen regenen?’ Haha! Maar wat vooral telde: aan het eind, tijdens een wervelend ‘Banjo Odyssey’, was echt iédereen die al stampvoetend de houten plankenvloer testte er echt voor The Dead South.

Gert Van Nieuwenhove

Volg al het festivalnieuws op onze Rock Werchter liveblog: ‘De ene na de andere belediging op de mainstage’

Die van The Dead South zien er door hun zwarte hoeden uit als Amish, en als je hen de eerste keer folk en bluegrass hoort spelen, denk je: hun families leven al generaties in het zuiden van de VS. Maar net als je het woordje Southern wil plaatsen voor alle genres die ze spelen, blijken ze uit Saskatchewan, Canada te komen. Dat is een serieuze rit naar het noorden.

Het concert is geen halve minuut ver en we staan al naar een gedreven samenspel van cello, mandoline, banjo en gitaar te kijken. Dit was een vier-op-een-rij met een banjo-speler die af toe de basdrum liet bonzen, met een gitarist die al eens op mandoline overschakelt en met een cellist die hun bekendste song ‘In Hell I'll Be in Good Company’ in gang floot.

The Dead South zijn vertrouwd met de rol van voorprogramma en kennen hun vak. Ze spelen al hun songs virtuoos en gretig, en trekken hun blikken bier zelfs synchroon open. En veel rockliefhebbers houden natuurlijk ook van rockmuziek uit de negentiende eeuw. Enig puntje van kritiek: de truc met het even stilleggen van een song werd een keer te veel gebruikt: in ‘That Bastard Son’ alleen al drie keer.

Ze ontpopten zich in Werchter ook geheel vanzelf tot de kwaadaardige halfbroers van Mumford and Sons. Bijvoorbeeld omdat ze in ‘Banjo Odyssey’ over inteelt zingen: ‘Mama said, she's my brothers daughter / And I don't even know who's my father / I guess she's my cousin / But she needs some sweet lovin' anyway’. Maar vooral: probeer tijdens een duel tussen een banjo en een gitaar eens niet aan het begin van de badass-film ‘Deliverance’ te denken.

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234