Telex
This Is Telex Beeld RV
TelexThis Is TelexBeeld RV

CD★★★★☆

‘This is Telex’ geven we met plezier douze points

Was Telex het Belgische Kraftwerk, zoals vaak wordt beweerd? Het antwoord op die vraag is onzeker. Ze waren pioniers in ons land, waar de tirannie van de ‘echte muziek met akoestische gitaren van mannen met ringbaarden’ nog in de lucht hing, toen ze in 1978 met synthesizers aan de slag gingen. En hun ‘Moskow Diskow’-single lag op de draaitafel in Detroit, toen enkele jongens daar in 1981 de fundamenten van de techno legden. Maar even invloedrijk als de energiecentrale uit Düsseldorf zijn ze nét niet geworden.

De Brusselse dj en jazzmuzikant Marc Moulin kende begin jaren 70 enig succes met zijn groep Placebo – het jazzlabel Blue Note bracht later een compilatie van hun werk uit. Maar Moulin hield de jazz voor bekeken en wilde moderne popmuziek maken. Samen met zanger Michel Moers en knoppendraaier Dan Lacksman, die al sinds 1972 rare elektronische platen produceerde, koos hij voor de toen zeer modern klinkende naam Telex.

De telex als communicatiemiddel is intussen iets van de prehistorie, maar het oeuvre van de Brusselse synthpopformatie zou u wel nog moeten kennen. Dat vinden ze ook bij Mute Records, de thuishaven van Nick Cave en Depeche Mode. De zes platen die het drietal tussen 1979 en 2006 heeft uitgebracht, liggen later dit jaar grondig geremasterd in de winkel. De best of ‘This Is Telex’ wordt vooruitgestuurd als amuse-gueule.

Die begint en eindigt met onuitgegeven materiaal, recent uit de archieven opgediepte coverversies. Telex maakte graag coverversies van bekende pop- en rocksongs, en stripte daar de menselijke kantjes af. Ze deden dat om de dystopische kant van de moderne technologie te illustreren, en met een vette knipoog, maar misschien te gretig – er staan wel héél veel covers op ‘This Is Telex’. Aftrappen doen ze met ‘The Beat Goes On’ van Sonny & Cher, hier als dreigende new beat, en de afsluiter ‘Dear Prudence’ van The Beatles laat ons verbouwereerd achter.

De samplepop van de latere nummers is ergens tussen Yello en Art Of Noise te situeren en klinkt minder tijdloos, maar is wel heel entertainend. De singles ‘Moskow Diskow’ en ‘Twist à Saint-Tropez’ zijn belpopklassiekers. Het Bowie-eske ‘Drama, Drama’, het cheesy ‘L’Amour toujours’, het stuiterende ‘Radio-Radio’, de Kraftwerk-met-een-libido van ‘Rendez-vous dans l’espace’: allemaal perfecte synthpop. Het laconieke ‘Exercise Is Good for You’ was zelfs een favoriet van ZZ Top, die het na hun optredens door de boxen lieten knallen. En dan hebben we het nog niet gehad over ‘Euro-Vision’, het liedje waarmee ze in 1980 ons land vertegenwoordigden op het Eurovisiesongfestival. Ze gingen met een monkellachje af, wegens hun tijd te ver vooruit. Wij zeggen: ‘La Belgique: douze points.’ (sm)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234