null Beeld rv
Beeld rv

CD★★★½☆

‘Versions of Modern Performance’ van Horsegirl is een plaatje om te koesteren

Frederick Vandromme

De jaren 90 zijn alweer langer terug dan ze geduurd hebben. Vooral in de muziekwereld, traditionele broedplek voor nostalgici, achteromkijkers en neusvreters. Girl in Red, Beabadoobee, DIIV, Alex G, Turnstile, Phoebe Bridgers: ze bouwen hun songs met dezelfde legostenen als destijds Dinosaur Jr., Veruca Salt, Bikini Kill, L7, Pavement, Ride en Nada Surf.

Horsegirl is van hetzelfde flanel een hemd: Chicagoans Nora Cheng, Penelope Lowenstein en Gigi Reece waren nog niet geboren ten tijde van Y2K, maar hun lievelingsbands zijn wel Sonic Youth, Yo La Tengo en My Bloody Valentine. De sterke Kim Gordon-memoires ‘Girl in a Band’ hebben ze elk vier keer gelezen. En bij een volle maan kijken ze samen naar de documentaire/roadmovie ‘1991: The Year Punk Broke’.

Penelope Lowenstein: zelfs haar náám klinkt alsof ze in minstens drie Lou Barlow-bands speelt.

Hun eigen geluid omschrijven ze als ‘Sensational Horse Muzak Sound Noise’, maar dat is vooral omdat Horsegirl een kloek ontwikkeld gevoel voor lulkoek heeft. Ik moet al lachen als ik hun songtitels lees: ‘Live and Ski’, ‘World of Pots and Pans’, ‘Homage to Birdnoculars’, ‘Bog Bog 1’.

Horsegirl is ontstaan toen drie schoolvriendinnen nog snel samen iets wilden maken voor ze naar de universiteit verdwenen. Vorig jaar trokken ze de aandacht met de dromerige single ‘Ballroom Dance Scene’, en een tekst waarin ze hun vrienden zo onnozel mogelijk probeerden te omschrijven. Van ‘William, with the bad hygiene/Hides flies inside the pocket of his jeans’ tot ‘Susie, she sits in woolen socks/And licks her bruise like it’s a lollipop’. Luister op ‘Versions of Modern Performance’, hun debuut, nu eerst naar opener ‘Anti-Glory’ en afsluiter ‘Billy’, de toegankelijkste tracks. Veel tegentonen, vroege Sonic Youth-vibes, een hook die blijft hangen. Songs die twijfelen tussen opwindende nostalgie en mistroostige rock, en van beide een graantje meepikken.

Op de zenuwen werken kunnen ze ook goed, met af en toe wat richtingloze feedback als ‘Electrolocation 2’, dat net lang genoeg duurt om extra veel te zin te geven in de stekelige rockers die erop volgen, zoals ‘Dirtbag Transformation (Still Dirty)’ of ‘The Fall of Horsegirl’: Ramones in de mist. Goed!

Vertaald naar 2022: Horsegirl is een minder sombere King Hannah, een maar half zo monotone Dry Cleaning. En tegendraads! Bananendozen vol talent, nul hoorbare ambitie. Veel kans dat u er er na ‘Versions of Modern Performance’ en de bijbehorende tournee nooit meer iets van hoort. Oh well, whatever, nevermind.

Samengevat: te koesteren plaatje.

Horsegirl
Version of modern performance Beeld rv
HorsegirlVersion of modern performanceBeeld rv

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234