Bert van het YouTube-concertFiona Apple

Wachtend op Fiona: appeltjes voor de dorst

Fiona Apple-fans zijn beter voorbereid op deze crisis dan de meeste anderen: zij weten hoe het is om een lange, onzekere toekomst het hoofd te bieden. Hun geduld wordt binnenkort weer beloond: op 17 april komt haar nieuwe plaat 'Fetch the Bolt Cutters' uit, acht jaar na haar vorige meesterstukje. Om de laatste week heelhuids door te komen: een reis door haar oeuvre in zes YouTube-fragmenten.

'Sessions at West 54th'(New York, 1997)

De 20-jarige Fiona presenteert hier haar debuutplaat 'Tidal', die uitkwam toen ze 18 was: een tiener met veel te veel talent die uit zowel keel als piano de mooiste klanken sleurt. Deze show toont interviewfragmenten én haar grootste hit, 'Criminal'. De wereld kleurde Fiona: twee maanden eerder schopte ze nog keet op de VMA's ('Dit wereldje is bullshit!'), drie maanden later won ze een Grammy.

MTV Spankin' New Music Week(New York, 1999)

'When the Pawn...', plaat twee, was een hit bij de critici, maar wel een verwarrende: de aanblik van de magere Apple ontlokte menigeen de omschrijving 'heroin chick' en Rolling Stone zag in de plaat een spirituele zielsverwant van Limp Bizkit en Korn. Wie in deze show - goed voor acht van de tien 'Pawn'-nummers - Fred Durst herkent, mag het bij de heropening van de cafés komen uitleggen. Fun fact! Tijdens de pauze suggereerde een fan dat Fiona zich voor Halloween als Wonder Woman zou verkleden, waarop zij: 'Daar heb ik de tieten niet voor.'

'Sleep to Dream'(Las Vegas, 2006)

Als 'Extraordinary Machine' uit 2005 een reputatie heeft, dan wel die van 'de moeilijke'. Een reputatie die gedeeld wordt door de maakster. In 2013 kroop Fiona tijdens een evenement van Louis Vuitton op haar piano, ze gaf de microfoon een kopstoot en bolde het af: 'Voorspelbare mode! What the fuck!' De woede, het manische dat in haar muziek altijd onder het oppervlak suddert, mag van de ketting in deze vertolking op een Halloween-festival. Fiona bezweert, tiert in de leegte en trekt zich finaal terug achter de piano, terwijl de band meesterlijk de chaos opzoekt.

'Every Single Night'(Los Angeles, 2012)
'Werewolf' (Live from the Big Room) (2016)

'The Idler Wheel...' is haar spaarzaamste, rauwste en, afhankelijk van aan wie u het vraagt, beste plaat. Intieme Fiona: 'Werewolf' in een woonkamersessie met violist Andrew Bird, waarin ze ook Bob Dylans 'Oh, Sister' onder handen neemt. Intense Fiona: 'Every Single Night', vocaal losgeslagen in hometown L.A.

'I Want You to Love Me'(Portland, 2013)

Dit voorproefje van 'Fetch the Bolt Cutters' speelde ze zeven jaar geleden voor het eerst. Geduld is een deugd, weten Fiona-fans, maar ze weten nu ook dat die onzekere toekomst rooskleurig oogt - die bedwelmende pianomelodie alleen al! Geen beeld. De klank is voldoende. 

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234