null Beeld Koen Keppens
Beeld Koen Keppens

Festival★★★★☆

We klampten ons aan de pulserende beats van Underworld vast als een schipbreukeling aan wrakhout

Zeven dagen geleden hoorden wij Iggy Pop ‘Lust For Life’ spelen, nu kwam Underworld ons op ‘Born Slippy’ vergasten. ’t Is dat onze heroïne-inname de afgelopen dagen wel meeviel, of we begonnen te vermoeden dat ons leven stilaan samenviel met de plot van ‘Trainspotting’.

Ewoud Ceulemans

Ze passen bij elkaar, die twee songs, want toen de set van Underworld op Pukkelpop ten einde liep, wilden we ‘Born Slippy’ óók gewoon in de categorie van het betere levenslied klasseren. De warme synths zijn de geruststellende kussen van je moeder, die je influistert dat het allemaal wel goed komt; de knetterende percussie nadien is de hobbelige snelweg van de rest van je leven. Drive boy, dive boy. We hoeven het u niet te vertellen: die warme synths keren nog terug.

Wat we u evenmin hoeven te vertellen: ‘Born Slippy’ was een weergaloos hoogtepunt, netjes geposteerd aan het einde van het uurtje techno waarmee Karl Hyde en Rick Smith ons de nacht instuurden. Merol zal het graag horen: Underworld doet niet aan premature ejaculatie.

Eerst even dit: hoe lekker vol stond de Dance Hall! Op een Pukkelpop-editie waar TikTok-hypes het mooie weer maken, kunnen ook pensioengerechtigden een knaller van een feest bouwen. Hyde is 65, moet u weten, en inmiddels is het zijn dochter – ze beroert de bas bij het niet onaardige groepje Black Country, New Road – die muzikale grenzen verlegt. Het hield Hyde niet tegen om helemaal loos te gaan: de bomvolle Dance Hall ging er gaarne in mee.

Geen cadeau nochtans, die Dance Hall: ze houdt het midden tussen vliegtuighangar en tent, in de verte schemeren de mindere beats van mindere goden uit de Boiler Room door, en het geluid ketst er heen en weer alsof de Clown van Slipknot op zijn stalen ketels staat te rammen. Maar laat dát nu net een prima onderwereld zijn.

‘I want to give you energy!’ riep Hyde tijdens ‘Rez’: we hebben al lozere beloftes gehoord. Daarna spoelden die typische Underworld-synths als golven over Pukkelpop, maar dan op het ritme van een 4/4-beat in plaats van op eb en vloed. Terwijl Hyde aan het surfen ging, gingen wij kopje onder, maar dan zonder het vervelende neveneffect van een verdrinkingsdood: we konden ons aan de pulserende beats vastklampen als een schipbreukeling aan wrakhout.

Já, na verloop van tijd beginnen al hun composities een beetje op elkaar te lijken, maar Underworld bouwt zijn set op met een grote loyauteit aan het concept ‘tension en release’, aan de idee dat slaan steviger overkomt als je nu en dan ook eens zalft. Dat een mens beter danst als hij tussendoor even kan trippen. Groene lasers richtten zich op de massa, Hyde keilde ‘It ain’t easy being green’ in de vuilbak: met sprekend gemak veroverde Underworld de Dance Hall.

Nu en dan verscheen er tekst op de schermen – we zagen ‘water’, ‘moon’ en ‘future’ passeren, woorden waar vertellers van dystopische verhalen vast een mooie zin mee kunnen maken, maar tijdens de set van Underworld zaten wij te veel in het moment om ons met de toekomst bezig te houden. ‘This is the shortest, sweetest time we’ve ever spent with you,’ vatte Hyde het nogs amen. ‘There’s a beautiful vibe here.’ En dan: de intro van ‘Born Slippy’ die onze lust for life nieuw leven inblies.

Mis niets van het festival via onze Pukkelpop liveblog

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234