'Ik heb niet de indruk dat ons succes alleen afhankelijk is van de beurt die we daar met ‘Waterloo’ gemaakt hebben. ' Beeld ullstein bild via Getty Images
'Ik heb niet de indruk dat ons succes alleen afhankelijk is van de beurt die we daar met ‘Waterloo’ gemaakt hebben. 'Beeld ullstein bild via Getty Images

humo sprak metABBA

‘We staan volledig achter ieder lied wat we ooit opgenomen hebben’

Vandaag verschijnt, voor het eerst in veertig jaar, een nieuw ABBA-album: ‘Voyage’. Daarnaast komen er in een speciale nieuwe zaal in Londen concerten met hologrammen van de vier bandleden. Jaren geleden, op het toppunt van hun roem, sprak ABBA exclusief met Humo. Herlees hier het interview:

Als er nog eens een lijstje gemaakt moet worden, van bijvoorbeeld ‘De Slechtste 10 Films Aller Tijden’ zal ‘ABBA: The Movie’ van Lasse Hallström moeiteloos in de prijzen vallen. Omdat concertfilms nooit te pruimen zijn, natuurlijk, maar ook en vooral omdat het verhaaltje dat Hallström in de film gebouwd heeft het project helemaal aan ‘t zinken bracht. ‘ABBA: The Movie’ vertelt het spannende verhaal van een Australische journalist die zo graag een interview met ABBA wil hebben maar daar niet in slaagt. De werkelijkheid was nóg saaier: twee telexen van Humo naar ABBA, via hun Belgische uitgever en, pats, Uw dienaar zat in Stockholm.

Mooi is het daar. Amsterdam, maar met meer karakter. ABBA woont niet in de stad, maar netjes aan de rand ervan. Hun hoofdkwartier, Polar Music, bereik je vanuit de oude stad in minder dan tien minuten met het mooie grote Márklin-treintje dat hier als metro dienst doet. De ontvangst is Zweeds-hartelijk. Dat wil zeggen, correct, overvriendelijk, privé-design-thermos vol lekkere koffie, maar toch een beetje koel. Omdat ik tien minuten te vroeg ben heb ik tijd zat om de indrukwekkende kunstverzameling die in het ABBA-huis hangt te bekijken en tevens te konstateren dat de gouden platen hier niet bij tientallen, maar bij honderden binnengegooid zijn. Wanneer ik in het interviewvertrek binnengelaten word, eigenlijk de antichambre van het bureau van supermanager Stig Anderson, merk ik her en der, onder allerhande fraai meubilair, zilveren platen die de bevolkingen van Luxemburg, Ierland, Nieuw-Zeeland bijeengekocht hebben.

Klokslag één uur komen Bjorn Ulvaeus en Benny Andersson binnengewandeld, keurig uitgedost in de smaakvolle boetiekkleding die ik eerder op de dag in de uitstalramen van de sjieke boulevard Strandvagen heb gezien. Ze zijn allebei bijzonder vriendelijk. Benny — eigenlijk ABBA’s privé-goudmijn, want hij schrijft de melodieën — heeft rondborstige charme in overvloed; hij is bereid een boom op te zetten over wát ik maar wil. Bjorn is meer het zenuwtype: een interview is werk, en werk moet men niet laten liggen. We beginnen dus, om meteen weer op te houden, want de dames zijn daar. Ze hadden hun neus moeten poederen, giechel-giechel, daarom excuus. Ze zijn allebei mooier dan op de foto in hun malle podiumpakken. Anni-Frid, Frida pour les intimes, getuigt van ware klasse. Agnetha is een natuurkind dat een beetje per ongeluk in de showbusiness zit. Ik krijg twee klamme handjes. Iedereen lacht naar iedereen. Ik zou geen eten willen geven aan alle bakvissen die hier in mijn plaats zouden willen zitten. Ik zou daarentegen vanalles anders aan die bakvissen willen geven, maar dat is dus een ander verhaal. Daarom, exclusief en alstublief: Het ABBA-Interview.

HUMO De buitenstaander zou kunnen denken dat Bjorn en Benny de ‘doe’-mensen van ABBA zijn, terwijl Agnetha en Frida er wat als versiering bijlopen. Spreek die domme opmerking eens tegen.

BJORN «Laten we er vooreerst van uitgaan dat alle vijf leden van ABBA — want onze manager Stig Anderson is wat mij betreft een lid van de groep even belangrijk zijn. Zelfs als de meisjes alleen maar versiering waren — wat pertinent niet zo is —en die versiering zou in hoge mate bijdragen tot het sukses van ABBA, dan zijn ze even belangrijk als wat Benny en ik doen. Maar goed, er is wel een gradatie in de betrokkenheid die ieder van ons bij ABBA heeft. Benny en ik zijn bij iedere song aanwezig vanaf de conceptie tot als ze op de plaat staat. Wij koesteren zo’n lied als twee zwangere moeders. We werken erg lang op een idee: als Benny een melodietje gevonden heeft maken we daar nooit meteen — pats — een song van. We laten zo’n melodie een tijd rondslingeren. We spelen ze eens op piano, op gitaar; we spelen ze in verschillende ritmes. Ik vind er één woord tekst bij, een zinsnede, een titel. We knoeien er echt weken aan tot we uiteindelijk ontdekken dat we op een dag alleen nog met dat ene melodietje bezig zijn. Dan gaan we de studio in en leggen we de basistracks vast. Als, die ons aanstaan roepen we de meisjes binnen: En als het dan wat opschiet, hebben we heel snel een nieuw, goed nummer. Die laatste fase — de plaat maken, dus — lijkt telkens weer kinderspel bij wat eraan voorafgegaan is.»

HUMO Als de meisjes dan hun neus ophalen voor zo’n nummer, wat gebeurt er dan?

AGNETHA «Dat gebeurt niet vaak, want als Bjorn en Benny enthousiast zijn over een nummer zijn wij dat meestal ook. Maar daaruit moet je niet besluiten dat wij als marionetten, of als een soort gehuurd koortje, netjes komen inzingen wat de heren voor ons bedisseld hebben. Wij hebben onze zeg en het is al meer dan eens gebeurd dat op ons verzoek fundamentele dingen aan een song gewijzigd werden. Niet alleen een woord of zo, maar het hele concept van een song. Het is al gebeurd dat wij een trage liever sneller zingen, of dat een song die Bjorn en Benny voor mij voorzien hadden uiteindelijk beter door Frida wordt gezongen. Nee, wij tellen mee.

BJORN «Zo is het. Het zou trouwens dodelijk zijn voor ABBA, als we de helft van de groep zomaar op non-actief zetten. Wij nemen elke beslissing samen en we staan volledig achter ieder lied wat we ooit opgenomen hebben.»

HUMO Niet om de zeer gezellige stemming hier naar de bliksem te helpen, maar is het niet zo dat bepaalde van jullie lp-tracks toch echt van het gevulde koek-genre zijn? Op ‘Voulez-Vous?’, op ‘Super Trouper’ en vooral op ‘The Album’ staan, naast uitstekende hits, toch ook in de gauwte bijeen gekrabbelde kladwerkjes, die jullie wel vakkundig brengen. maar waarvan jullie toch ook wel weten dat ze niet veel soeps zijn?

BENNY «Omdat we ze niet op single uitbrengen? Of omdat we ze niet live brengen? Bedoel je dat Nu, ik ontken niet dat we een paar songs hebben die minder zijn — zo staan er ook op de lp’s van de Beatles, de Stones of Rod Stewart — maar dan is dat omdat we op dat bepaalde ogenblik niet beter kOnden. Het is dus niet zo dat wij, om een bepaalde Ip vol te krijgen, zomaar wat songs uit onze mouw schudden. Wij voorzien tussen elke Ip genoeg tijd om rustig aan ons repertoire te werken. Dat betekent ook dat we maar één op vier van de songs die we schrijven gebruiken. Als we ze allemaal opnamen konden we dus vier Ip’s per jaar maken in plaats van één, en verdienden we vier keer meer.

AGNETHA «Het is in de toekomst ook niet uitgesloten dat wij — Frida en ik — ook songs voor ABBA zouden leveren. Ik ben nu net aangezocht om een paar songs te schrijven voor de Zweedse bijdrage aan het ‘Eurovisiesongfestival ’81, als één van die songs uiteindelijk beter geschikt blijkt voor ABBA, dan hoop ik dat die ‘m nemen.»

(Bjorn en Benny knikken hevig van ja.)

AGNETHA «En als ze ‘m niet nemen ga ik er ook mee door. Ik ben nooit gestopt met liedjesschrijven. Voor mijn eigen Ip’s, hier in Zweden, schrijf ik trouwens veel materiaal zelf. Ik voel me dan ook in het geheel niet gefrustreerd.»

BENNY «Ik zie ook geen enkele reden waarom iemand die in ABBA zit zich gefrustreerd zou voelen. Wij zijn een zeer open groep. Letterlijk en figuurlijk een familie. En in een familie is niemand belangrijker dan iemand anders.»

HUMO Je sprak daarnet van Stig Anderson als een soort vijfde lid van de groep. Ik zag hem meer als een Brian Epstein/Col. Parker-figuur. Dat is hij dus niet?

(Na algemeen gelach)

BJORN «Nee, dat is hij helemaal niet. Hij is een prachtkerel, one of the boys, echt, geen businessman maar een muzikant. Hij heeft trouwens een heleboel van onze eerste songs meegeschreven. Dat zie ik Parker of Epstein ook niet doen. Wij hebben alle vier een enorm respect voor hem, omdat er zonder hem wellicht geen sprake zou zijn van ABBA. Hij heeft de groep als het ware uitgevonden en hij houdt hem nu bij mekaar. Hij was ook, en dat is pas belangrijk, de eerste die echt in ons geloofde. Hij steunde ons toen iedereen ons nog afdeed als een folkloristische bende. Hij had een goed oor en hij wist dat Benny melodieën schreef die evenveel potentie hadden als gelijk wie of wat. Hier in Zweden heb je zo’n mentaliteit — je zal ze in België ook wel kennen - van ‘ach, ‘t is Zweeds, het zal wel niet deugen’. Zo waren ook alle reacties op onze eerste platen. Tot ‘Ring, Ring’ in het buitenland, dat wil zeggen in Engeland, in Nederland en bij jullie, ging lopen. Toen vonden ze ons hier ook goed. Voordien hadden ze ons nog niet goed genoeg bevonden om met dat nummer naar de Eurovisie te gaan. Met ‘Waterloo’ uiteindelijk wel, en de rest van het verhaal ken je wellicht…»

HUMO Ja. Maar voor we naar huis gaan, toch nog gauw een vraag of tien. Maar gaat u verder!

BENNY «We hadden het over Stig. Nu, die is dus zeer belangrijk voor ons. Hij houdt zich met alle geldzaken bezig en hij verkoopt ABBA over de hele wereld. En hij doet dat met brio. Wat wil je nog meer?»

HUMO Twee limousines met een zwembad erin, en 10 % van alles wat uw pot schaft!

BENNY «Dat valt dan nog mee, als je ‘t vergelijkt met wat Stig achterover drukt (lacht). Nee, serieus, we hebben geen klachten over hem. Hij is briljant en hij bemoeit zich niet in het minst met wat wij uiteindelijk maken. Hij is, als je er goed over nadenkt, vooral onze vriend.»

BJORN «En in die hoedanigheid laten wij dan ook alles wat we maken eerst aan hem horen. Dat betekent dus niet dat hij enige artistieke beslissing mag nemen, maar wel dat als hij zegt dat hij een song slecht vindt, we die dan toch nog eens aandachtig gaan beluisteren. Want in zijn oordeel is hij zo goed als onfeilbaar.»

HUMO Heeft jullie overwinning op het ‘Eurovisiesongfestival’ — dat toch een Olympiade van de Slechte Smaak is — echt richting gegeven aan jullie carrière?

BENNY «Tja, wat kan je daarop zeggen? Ik heb niet de indruk dat ons succes alleen afhankelijk is van de beurt die we daar met ‘Waterloo’ gemaakt hebben. lk geloof dat we er anders ook wel zouden gekomen zijn; maar nu is het sneller gegaan.»

BJORN «Overigens denk ik nog altijd dat we het toen vooral gehaald hebben met onze maffe kostuumpjes. En omdat we een groep waren. Ze hadden jaren na mekaar zangers en zangeressen gehad en tien jaar na de Beatles waren die suffe juryleden wel zover dat ze dachten dat een groep ook respectabel kon zijn. Maar wij kijken er niet op neer hoor op die wedstrijd.»

FRIDA «Alleen zullen andere mensen misschien vinden dat het winnen van het ‘Eurovisiesongfestival’ het hoogste is wat je in een mensenleven kan bereiken, terwijl wij dat toch vooral als een springplank zagen, een aanloop naar groter en beter werk.»

BENNY «En daar zijn we dus toch wel in geslaagd, denk ik. Het komt er vooral op aan een beetje zelfvertrouwen te hebben. Niet teveel complexen hebben is een hoofdvereiste, maar ook niet te gauw denken dat je ‘r bent. Als je hard werkt om iets goeds te maken moet je uiteindelijk wel opvallen in het buitenland. Ook al ben je Zweeds. Kijk maar naar Volvo.»

HUMO Precies. Vinden jullie het niet een beetje eng altijd maar in een adem genoemd te worden met Volvo, Nilfisk of Saab. Alsof jullie niet méér zijn dan een export-product?

BENNY «Ach, laten we mekaar geen Liesbeth noemen. We zijn toch ook een export-product. Als wij in onze woonst een liedje schrijven dan is dat geen product, maar als we die bandjes hier binnenleveren, en iemand maakt er een plaat van, en iemand maakt daar een hoes voor, en iemand perst die, en iemand pakt die in, verzendt die, verkoopt die dan, is dat een product, niets minder. En daar gelden dezelfde wetmatigheden voor als voor een bokaal zure haring. Die moet je verkopen, en met de winst kan je leuke dingen doen. Al dat gezeur over ‘ABBA doet het allemaal voor de centen’ komt me langzaamaan de strot uit. ‘ABBA doet het ook voor de centen’ is de waarheid, en voor we er een cent aan verdiend hebben zijn we dertien jaar straatarm geweest. Nou, mag het dan even?»

HUMO ABBA is dus niet wat je noemen zou een ‘overnight sensation’. Jullie hebben jaren moeten knokken om er te komen?

BJORN «Zo is het. Al die mensen die denken dat wij met ‘Ring, Ring’ een leuk deuntje gemaakt hadden dat dan zomaar meteen de kassa aan ‘t rinkelen bracht, hadden er eens bij moeten zijn toen wij in de jaren zestig, en nog tot midden in de jaren 70, elk droevig nest van Zweden afgezeuld hebben om voor een paar zatlappen ons repertoire te brengen.»

BENNY «Ik was de enige die een klein beetje wist wat succes was. Ik heb lang in Zwedens topgroep gespeeld, The Hep-Stars, maar geldelijk heeft me dat toen zo goed als niets opgebracht. Ik heb er Frida door Ieren kennen, en daar ben ik blij om. Maar Benny heeft gelijk, wij hebben meer dan tien jaar zwarte sneeuw gezien en dan doet het natuurlijk een beetje pijn als je nu leest dat wij zomaar, zonder moeite, allemaal multimiljonair geworden zouden zijn. Wat nog zeer de vraag is: want het gros van alles wat we verdienen wordt in de zaak geïnvesteerd, en een flink pak van de rest gaat naar de fiscus. Goed, ik verdien zeer goed mijn brood, maar ik ben niet half zo rijk als je zou durven afleiden uit onze platenomzet.»

'Ik denk niet dat je ongestraft geld kan opstapelen als je weet hoeveel miserie daarbuiten heerst.' Beeld Getty Images
'Ik denk niet dat je ongestraft geld kan opstapelen als je weet hoeveel miserie daarbuiten heerst.'Beeld Getty Images

HUMO Jullie hebben op dit ogenblik zo’n uitzinnig succes dat de minste terugval die daarin optreedt wel als een catastrofe moet overkomen. Ik heb ooit Peter Frampton geïnterviewd, net toen zijn ‘l’m In You’ uitkwam. Daar waren op één week een miljoen of drie platen van verkocht, maar hij vond dat vreselijk vergeleken bij de 10 miljoen die ‘Frampton Comes Alive’ gehaald had. Wat denken jullie daarvan?

BJORN «Wij denken daar niet eens over na. Als wij in de studio zitten denken wij alleen aan waar we op dat ogenblik mee bezig zijn. Succes heeft niet de minste invloed op ons werk. Wij maken onze platen zonder aan hun verkoopbaarheid te denken. Daar dient Stig voor. Al heb ik tegenwoordig de indruk dat zelfs dat niet meer hoeft ze verkopen vanzelf. Kijk maar naar ‘Super Trouper’. In Engeland zijn daarvan 1 miljoen voorbestellingen genoteerd. Dat betekent dat 1 Engelsman op 50 die plaat al wilde nog voor ze uit was. Dat betekent ook dat uiteindelijk wellicht elk gezin waar ze een pick-up hebben die plaat zal kopen. Dat betekent ook dat ik me zeker nu nog geen zorgen maak over het teruglopen van onze verkoop.»

HUMO Als ik jullie muziek beluister heb ik altijd de indruk dat de beste stukken me doen terugdenken aan dingen die ik al gehoord heb. Waarmee ik niet bedoel dat jullie dieven zijn, maar wel dat jullie in je jeugd wellicht naar dezelfde dingen als ik geluisterd hebben. Wat bijvoorbeeld?

BJORN «Naar de Beatles, uiteraard. De sleutel voor alles wat ABBA doet zijn de Beatles Soms haal ik hier en daar wel eens een productie-ideetje bij Phil Spector of bij gelijk welke goeie plaat: maar de inspiratie die komt toch voornamelijk, zeg maar uitsluitend, van de Beatles. John en Paul zijn mijn helden, en ik denk dat ze op Benny en de meisjes evenveel indruk gemaakt hebben (De andere drie knikken van ja). Maar ik ben niet stilgevallen na de Beatles, ik blijf naar alles luisteren wat goed is. Gisteravond zijn we met zijn allen naar Rod Stewart gegaan, en dat was indrukwekkend. En verder heb ik een abonnement op de Amerikaanse en de Britse Top-20 en ik beluister alles. Ik vond Elvis en Jerry Lee Lewis ook wel goed, maar wat me bij de Beatles zo boeide was dat die zomaar hun eigen materiaal schreven. Ze hadden daar schijnbaar geen moeite mee. Ze lieten er klassieker na klassieker uitrollen. Dat komt natuurlijk ook omdat ze twee fantastische songschrijvers in één groep hadden. Het is een echt mirakel dat John en Paul mekaar gevonden hebben.»

BENNY (lachend) «Net zoals het een mirakel is dat jij mij en mijn melodietjes gevonden hebt. Anders of zat je daar met je songteksten.»

BJORN «Natuurlijk is dat een mirakel. Maar ik had het nu over de Beatles.»

FRIDA «Toen ik Benny ontmoette wist ik niet eens dat de Beatles bestonden. Ik had me voorgenomen dat ik een jazz-zangeres moest worden en daarom keek ik, met mijn collega-jazzvrienden, nogal laatdunkend neer op rock’n’roll. Ik had ook zo’n beetje het idee dat ik niet teveel naar anderen moest luisteren, maar aan mijn eigen carrière moest werken, Toen ik zeven was besloot ik zangeres te worden, toen ik veertien werd was ik het. En tegenwoordig luister ik net als Agnetha vrijwel continu naar Earth, Wind & Fire, een zeer onderschatte groep.»

BENNY «Ik was in den beginne ook niet zo’n rocker. Ik denk dat mijn eerste plaat ‘Volare’ was, dus dat zegt wel wat. ‘Nel Blu Di Pintu Di Blu’, daar was ik meer van onder de indruk dan van Elvis. Misschien verklaart mijn hang naar Italiaanse muziek waarom ik nu zoveel belang hecht aan melodie. Muziek die alleen op riffs drijft verveelt me.»

HUMO Kunnen mensen die zolang aan platen sleutelen eigenlijk nog wel van platen houden? Zitten jullie niet altijd naar opnamefoutjes te luisteren, of naar hoe die bas daar toch zo mooi opgelegd werd?

AGNETHA «Ik vind dat zeer moeilijk. Ik bestudeer platen in plaats van ze te beluisteren. Ik ben jaloers als iemand iets vindt wat wij eigenlijk eerder hadden moeten vinden. Ik ben beschaamd als iemand zoveel beter zingt dan ik. Ik erger me aan slordig gemaakte platen.»

BENNY «Bij echte rock’n’roll kan het mij niet schelen hoe iets klinkt, of hoe het opgenomen is; dan laat ik me gewoon door de totaalindruk leiden, maar bij meer gesofisticeerde dingen, goeie disco, funk en zo, vind ik het essentieel dat ze briljant opgenomen zijn. Die mensen halen ook het meest uit een studio, en daarom hou ik die ook het meest in de gaten. Want van de doorsnee rockproductie kan je op technisch vlak erg weinig leren. Een heleboel van die mensen gebruiken nog geen tiende van het potentieel dat een goede studio biedt.»

HUMO Er zijn ook schilders die maar twee kleuren gebruiken en één penseel, en die toch veel beter schilderen dan iemand die voor elk werk een verfwinkel leeghaalt.

BENNY «Dat klopt. In de beperking herken je de meester, maar ik betwijfel of wie tè beperkt is ooit een meester kan worden.»

HUMO Wat ik aan de wel zeer stille dames wilde vragen: voelen die zich nooit in hun pantyhose getast door de teksten die zij moeten zingen en die ontsproten zijn aan het brein van deze meneer hier?

FRIDA «Ik vind niet dat wij per se achter elk woord moeten staan dat Bjorn schrijft. Wij zijn tenslotte uitvoersters van wat hij schrijft en aan een acteur ga je ook geen rekenschap vragen voor de ideeën die een auteur in een tekst legt. Maar mocht Bjorn met mannelijk chauvinistische zwijnerij aan komen dragen dan wijzen we hem wel de deur. Maar dat doet hij niet.»

BJORN «Integendeel! Ik doe mijn best om me in te leven in de wereld van de vrouw.»

AGNETHA «Maar hij is geen vrouw en dat merk je, vind ik. Bjorn heeft de neiging om het allemaal wat oppervlakkig te zien, terwijl ik vind dat veel van wat in mij leeft een diepere tekst zou verdienen. Maar zolang ik die niet zelf schrijf mag ik niet mopperen. ABBA houdt zich nu wat op de vlakte, wat teksten betreft. Wij trachten verstaanbaar te zijn voor iedereen, en tegen niemands kar te rijden, maar ik denk dat we in de toekomst toch veel cassanter zouden kunnen zijn. Over de man-vrouwverhouding kan je bijvoorbeeld véél diepere dingen zeggen dan in onze, of de meeste andere, songs. Maar ik klaag niet. Als ze me ooit verplichten een woord te zingen dat ik niet over mijn lippen wil dan stap ik wel uit de groep.»

BENNY «Ik denk trouwens niet dat dat overdreven moet worden. Als het over de basiszaken gaat, over de allerdiepste gevoelens, over haat en liefde, leven en dood, dan is er minder verschil tussen man en vrouw dan de meeste radicale groepjes wel zouden willen. Iemand die alleen is is alleen, maar niet allener — bestaat dat woord? — als ie een man is of een vrouw of wat weet ik.»

HUMO Hoe vindt de Zweedse gemeenschap het dat Zwedens populairste groep niet in het Zweeds zingt?

BJORN «Dat vinden ze fantastisch. Want doordat we in het Engels zingen zijn we in de hele wereld bekend, en dat straalt dan weer af op Zweden zelf. De Zweden zijn dus wel een beetje fier op ons, denk ik.»

AGNETHA «In Frankrijk is dat anders, hoor ik. Daar willen de mensen absoluut dat al hun sterren in het Frans zingen. Dat ze daarbij roofbouw plegen op het hele wereldrepertoire lijkt hun niet te deren.»

HUMO Mireille Mathieu gaat zelfs ‘The Winner Takes It All’ coveren, hoor ik.

AGNETHA «Dat weet ik, ja, en daar ben ik dus wel vereerd om. Maar toch vind ik het fout dat de Fransen op de chansonniers na, hun inspiratie buiten zichzelf gaan zoeken.»

HUMO Jullie zingen niet in het Zweeds, maar jullie zijn door en door Zweden. Huizen in Monaco of Californië liggen vlotweg binnen jullie bereik, maar jullie kiezen voor het leven tussen de fjorden. Waarom?

AGNETHA «Omdat wij door en door Zweden zijn, denk ik. Ergens anders zouden wij niet kunnen leven. Onze kinderen gaan hier naar school, onze familie leeft hier, onze vrienden. Nee, als we hier weggingen zou de eenzaamheid te hard knagen.»

BJORN «Ik heb dat zo niet; ik voel me in Londen evenzeer thuis als hier. Ik voel me overal wie ik ben, nooit anders. Daarom voel ik me ook niet zo bij één volk horen.»

FRIDA «Ik was vroeger door en door Zweedse, maar sedert we zoveel reizen verdwijnt dat gevoel helemaal. Ik heb nu de indruk dat ik een internationale persoonlijkheid krijg. Dat ik overal en nergens bijhoor. Ik vind dat een zalige situatie, hoor. Reizen vind ik het belangrijkste voordeel van succes. Vroeger — en dan bedoel ik vóor 1975 — was ik nooit buiten Zweden geweest. Maar sedertdien zitten we ieder jaar de hele wereldbol af te schuimen en dat geeft mij een wonderlijk gevoel.»

BENNY «Vroeger reisden we hier in Zweden. En we huilden bijna iedere avond, omdat geen hond reageerde als wij ergens optraden. We hadden werk omdat mensen mij nog kenden van bij de Hep-Stars, maar eigenlijk vond iedereen wat wij deden bar slecht. We speelden songs van anderen na, maar om een beetje onze eigenwaarde te behouden lasten we middenin toch een medley van eigen werk in, Na een tijd ontdekten we dat dat eigen werk meer succes kreeg dan de songs die we coverden; en daar hebben we de kracht uit gehaald om met alles te kappen. Bjorn en ik hebben toen een plaat gemaakt, ‘People Need Love’, waarop de meisjes meezongen als de Svenska Flicka. Die plaat is hier nr. 1 geworden, en daardoor hebben we wat meer armslag gekregen. Het resultaat is dat we nu met deze onderneming zitten.»

HUMO ABBA is één van de groepen die begin vorig jaar door Unicef uitgenodigd werden om in New York mee te werken aan een mundovisieuitzending. Jullie brachten toen ‘Chiquitita’ en alle auteursrechten zouden naar de behoeftige kinderen van deze wereld gaan. Is dat ook gebeurd, zei de kritische journalist?

BJORN «Dat dat geld naar Unicef is gegaan staat buiten kijf, dat kan ik je zwart op wit bewijzen als je even meewil naar de afdeling ‘Boekhouding’, maar of het dan ook uiteindelijk in handen gekomen is van die behoeftige kinderen kan ik van hieruit niet zeggen. Maar ik dacht toch wel dat Unicef een betrouwbare organisatie was. Ik bedoel, wij zouden ook aan iedere bedelaar op elke hoek van de straat een kroon of twee kunnen geven, maar ik denk niet dat we dan echt iets veranderen aan de ellende op deze wereld. Maar als we, zoals we met ‘Chiquita’ deden, een groot bedrag ineens weggeven aan een organisatie die weet wat ze daarmee moet aanvangen, dan doen we iets zinvols denken we.»

AGNETHA «Ik moet zeggen dat ik vond dat het hoogtijd was voor ons, om zoiets te doen. Ik denk niet dat je ongestraft geld kan opstapelen als je weet hoeveel miserie daarbuiten heerst.»

HUMO (steekt zijn hand uit) Hoor ik daar een schuldgevoel knagen?

AGNETHA «Ik kan niet voor de anderen spreken, maar wat mij betreft wel, ja, lk vind dat als je veel hebt dat je dan ook veel moet uitdelen. Toen ik niks had vond ik ook dat anderen dat hadden moeten doen. Ik heb een vreselijke hekel aan mensen die boven op hun geld zitten en die dan ook denken dat veel geld hebben op zich een reden tot fierheid is. Ik ben fier op onze liedjes, en blij met ons geld.»

HUMO Heeft ABBA een vijfjarenplan? Weten jullie wat ABBA in november ‘81 te doen staat?

FRIDA «Nee, helemaal niet. Wij hebben eindelijk het stadium bereikt waarin we ons kunnen veroorloven een beetje te genieten van het leven. We doen het nogal rustig aan, tegenwoordig. We hebben net een plaat gemaakt, dus dat hoeft de komende 10 of 12 maanden niet meer. We doen 3 of 4 tv-shows om die plaat te promoten, een stuk of wat interviews, alleen met mensen die de moeite doen om naar hier op te klimmen en verder zien we wel. lk hou me met mijn kinderen bezig.»

BJORN «Het is een echt zalig gevoel. De meeste popsterren nemen gewoon de tijd niet om te genieten van alles wat ze verworven hebben. Ik sprak gisteren na het concert met Rod (Stewart) en die is nog zeven maanden lang op toernee. Wat een leven is dat, in godsnaam. Waarom doet iemand die zoveel geld heeft dat nog? Want er is toch niets vervelenders dan touren. Wij doen dat om onze fans te plezieren, zodat ze ons tenminste eens kunnen zien. Want ik heb zelf nog altijd spijt dat ik nooit The Beatles gezien heb. Maar verder denk ik dan wat ABBA het langst bijeen zal houden precies die politiek is om niet teveel te doen, niet altijd maar ABBA te zijn, maar ook nog Bjorn, Benny, Frida en Agnetha. En daar zijn we op dit ogenblik heel erg mee bezig,.»

HUMO Jullie zijn dus ‘Vrijwillig-Werkloos’.

BJORN «Na 13 jaar zonder één dag vakantie, ja. Ik ben dus ook niet van plan beschaamd te zijn, als je dat bedoelt.»

HUMO Neenee, ik ben gewoon jaloers. Eén vraag nog: waarom mocht ik niks vragen over jullie privé-leven, gesteld dat ik dat had willen doen?

FRIDA «Omdat we onze kinderen uit de krant willen houden. Ze gaan allemaal naar gewone scholen, ze werden er niet geplaagd omdat ze de kinderen van ABBA zijn. Sommigen van hun medeleerlingen weten dat niet eens. Nu, dat willen we zo houden. Privé is privé omdat het privé is. ABBA leeft van zijn muziek, niet van roddels.»

HUMO En de roddels over ABBA zijn er natuurlijk toch. Kwetsen die?

BJORN «Ik lap ze aan mijn laars. Als iemand zo lomp is om zo’n schandaalkrant, of een slechte kritiek, onder mijn neus te komen duwen lees ik ze niet. Jezus, het slechtste wat iemand die ergens mee bezig is kan doen is kritieken op zijn werk lezen. Maar ik huiver ook van de mensen die zeggen dat critici de muilband moeten dragen. Ik vind een vrije pers de basis van ons systeem. Alleen moeten ze niet teveel over mij zeuren (lacht)

FRIDA «Ik ben helemaal anders. Ik lees alles over ons. Als wij straks jouw interview binnen krijgen laat ik het door iemand vertalen die Nederlands kent omdat ik wil weten wat je van ons denkt. Ik zit in de showbusiness en dat betekent dat ik ijdel ben. Mijn ijdelheid verplicht me dan ook alles te lezen wat over mij verschijnt.»

BJORN «Een slechte kritiek kan ook zin hebben. Mensen die zoveel succes hebben als wij hebben wel eens het gevoel dat ze de koningen van het heelal zijn, dat ze boven de werkelijkheid staan. En als je dan nog eens een flinke trap tussen je billen krijgt besef je weer eens dat je onder de levenden bent.»

AGNETHA «Ik vind anders dat ik dat gevoel altijd heb, hier in Zweden. Dat is trouwens de reden waarom ik hier woon. De mensen zijn hier niet zo hysterisch als in Londen of New York. Wij kunnen hier gewoon rondlopen en af en toe knikt iemand wel eens ‘hallo’, maar daar blijft het dan ook bij. De mensen vragen niet eens onze handtekening. Ze respecteren het feit dat je op een podium artiest ben, maar op straat een gewoon mens. Daar hou ik van, want dan ben je ook niet verplicht in een ivoren toren te gaan wonen.»

Die ivoren toren blijkt onderhand wel nodig te worden, want op het vliegtuig dat mij van Stockholm naar Kopenhagen bracht las ik op de voorpagina van een avondkrant die een Zweedse passagier bij zich had iets dat over ABBA en kinderen en kidnappen ging. Toen ik de medereiziger om toelichting verzocht vertelde hij dat die middag, terwijl ABBA dus met mij sprak, in het huis van Agnetha een telefoontje binnengelopen was van een gestoorde die gedreigd had haar dochter te ontvoeren. ‘ABBA’, zo ging het artikel verder, ‘had in dat verband alle televisieverplichtingen voor de komende maanden afgezegd, en was ook van plan sterke veiligheidsmaatregelen te treffen die hun leven, en dat van hun kinderen, optimaal zouden beschermen.’»

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234