muziek

‘Wie een volwassen single had verwacht, hier een tip: google de songtitel niet op kantoor’: de nieuwe muziek van Queen en blink-182 voor u beluisterd

Op een doorsnee dag hebben Queen en blink-182 ongeveer evenveel met elkaar gemeen als Pascale Naessens en torenhoge kijkcijfers, maar ziedaar: beide rockbands prijken nu toch broederlijk samen in een recensie. In tijden van inflatie, oorlogsmiserie en twee keer per week ‘The Voice’ op tv is muziek uiteraard meer dan welkom om de pijn des levens te verzachten - zeker de nostalgische, extra balsemende variant. Al vroegen wij ons toch af: zijn beide singles ook de hypes waard?

Talitha Dehaene

‘Edging’ - blink-182 (★★★½☆)

Vandaag zijn dankzij ‘Edging’ voor het eerst in tien jaar tijd de stemmen van Mark Hoppus en Tom DeLonge weer in heerlijk nasale harmonie samen te horen, en overal ter wereld kloppen de harten van geriatrische millennials met een voorliefde voor puberale poppunk mee op de beat. Na twee vrij dramatische splits (in 2005 en 2015) en één eerdere reünie (in 2009), die resulteerde in het matige ‘Neighborhoods’, rommelde de band de afgelopen jaren aan met Akaline Trio-zanger Matt Skiba, een feit waar behalve Skiba zelf verder niemand echt vrolijk van werd. Tot afgelopen dinsdag, toen bekendraakte dat de keizers van de poppunk terug waren in de originele bezetting, en zelfs Vladimir Poetin van pure ontreddering en blijdschap wellicht even z’n speelgoedsoldaatjes aan de kant schoof.

Op 8 september 2023 staat het drietal samen in het Antwerpse Sportpaleis, als onderdeel van een gigantische wereldtour, en daarvoor mag u niemand minder dan Kourtney Kardashian bedanken. Vorig jaar hielp zij immers haar wederhelft, drummer Travis Barker, met al haar chirurgisch vergrote liefde en toewijding over zijn jarenlange vliegangst heen.

Wie op de nieuwe single een serieuze, volwassen versie van blink-182 verwachtte, heeft duidelijk de van puisterige humor overgoten aankondigingsvideo gemist, of nog nooit de titel van het nummer gegoogeld zonder de naam van de band erbij. (Tip: niet doen op de werkvloer.) Hoppus, DeLonge en Barker hebben inmiddels al ruim de kaap van middelbare leeftijd overschreden, maar zijn er bepaald niet aaibaarder of volwassener door geworden. ‘Edging’ is geen zachte ballad, geen serieuze postrock met dertien dubbele lagen en - een verademing in het muzieklandschap anno 2022 - géén samenwerking met Ed Sheeran of Metejoor. Wel: een klassieke blink-song aan het ademloze tempo van weleer, barstensvol met de jeugdige swagger die van het trio ooit één van de succesvolste alternatieve bands ter wereld maakte.

Het feestje der herkenbaarheid begint al met het typische ‘warp’-geluid waarmee de single wordt ingezet, gevolgd door de triomfantelijke terugkeer van Tom DeLonges compleet ondefinieerbare accent: I ain’t that cool / a little fucked in the head / They’ll be hangin’ me quick when I’m back from the dead / Get the rope, get the rope’. Voor de liefhebber van de betere muzikale poëzie vervolgt Mark Hoppus met: ‘I’m a punk rock kid, I came from hell with a curse / She tried to pray it away, so I fucked her in church’. Travis Barker mag het poppunkgenre de afgelopen twee jaar dan wel eigenhandig nieuw leven hebben ingeblazen als godfather van piepjonge acts als Willow, Jxdn en KennyHoopla, maar zo’n Machine Gun Kelly zien we het toch nog niet meteen uit z’n duim zuigen.

‘Edging’ is catchy oorwurmmateriaal dat de replay-knop vlotjes doet aanklikken, maar toegegeven: het blaast je nu ook niet meteen omver. Ondanks de over elkaar heen buitelende YouTube-reacties van hysterische, tot tranen geroerde fans van het eerste uur (lees: zij die de single pas deze ochtend konden ontdekken, omdat middernacht op een donderdag al lang niet meer party central betekent, eerder oogmaskers en tijgerbalsem voor de lagerugpijn), is ‘Edging’ niet per se een epische comebacksingle te noemen. Daarvoor mochten de drums harder (wanneer was de laatste keer dat je Barker zo lieflijk hoorde spelen?) en de gitaren scherper. Maar het speelplezier is zo onmiskenbaar aanwezig dat dit voor fans vooral smaakt naar méér - als ze het deze keer tenminste lang genoeg volhouden. Stay together for the kids, jongens.

‘Face It Alone’ - Queen (★★★☆☆)

Een eenzame, echoënde basdrum. Een melodieuze piano. En dan Freddie Mercury, die zelfs zonder zijn keelgat zo kenmerkend wijd open te zetten moeiteloos alle nekhaartjes doet rijzen met z’n eerste strofe. Zo begint ‘Face It Alone’, het gloednieuwe maar tegelijk ook stokoude nummer van Queen, inclusief originele zang van de al drie decennia overleden frontman.

De song stamt uit de periode dat het album ‘The Miracle’ (1989) werd opgenomen, maar lag sindsdien stof te vergaren in een vergeten hoekje van de bands collectieve geheugen. Roger Taylor en Brian May vonden het pas recent terug, zo gaven ze afgelopen zomer schaamteloos toe op BBC Radio 2, alsof het een verkreukeld boodschappenlijstje van een oude GB betrof en niet de neergepende zielenroerselen van één van de meest getalenteerde artiesten uit de muziekgeschiedenis.

Een echt hoogtepunt in het oeuvre van de band kan ‘Face It Alone’ helaas niet genoemd worden. Een stevige solo van May, een paar ferme uithalen van Mercury en het algehele gevoel dat je naar Quéén luistert, maken veel goed, maar een echte muilpeer is het nummer niet, noch zal het als pottenbrekend naar de annalen van de muziekgeschiedenis worden verwezen. Daarvoor blijft het muzikaal toch net iets te veel aan de oppervlakte. May dacht naar eigen zeggen aanvankelijk dat het nummer ‘niet meer te redden viel’, omdat de opnames allesbehalve af waren, en dat is helaas ook op deze versie te horen. De band heeft duidelijk hun best gedaan, wellicht geholpen door een injectie AI-technologie, maar het is moeilijk te geloven dat Queen in de late jaren 80 deze single op déze manier zou hebben afgeleverd.

En toch: een band als Queen is net als pizza. Even when it’s not so good, it’s still pretty damn good.

Luister ook naar onze playlist:

Schrijf je in op onze wekelijkse muzieknieuwsbrief:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234