Spijker met koppen Op de foto: Willy DeVilleBeeld VARA

70 jaarwilly deville

‘Zonder heroïne kon ik niet meer ademen. Het enige wat ik nog deed was kakken en kotsen’

Willy DeVille zou vandaag 70 jaar geworden zijn. Hij overleed in 2009 op 58-jarige leeftijd in een New Yorks ziekenhuis aan de gevolgen van alvleesklierkanker. DeVille was behalve een zeer begenadigd songschrijver vooral een fenomenale zanger die in de lijstjes met Elvissen en Sinatra's veel te vaak over het hoofd wordt gezien. Zijn grootste hits waren 'Spanish Stroll' en 'Demasiado Corazon'. Naar het Engels vertaald, wordt dat laatste 'Too Much Heart'. Is stilte geloven wij graag dat het eigenlijk dat was wat Willy heeft geveld.


De 7 hoofdzonden volgens Willy DeVille

Uit: Humo 3099; 25 januari 2000

Als ik in de hotelkamer van Willy DeVille word binnengeleid, krijg ik nog een korte waarschuwing mee van de platenfirma: 'Opgepast, Willy eet mensen.' Ze weten blijkbaar nog niet dat Willy allang geen mensen meer eet: slecht voor zijn gezondheid. Daarom woont hij al een paar jaar op een afgelegen landgoed van veertig hectare op de grens van Tennessee en Louisiana, waar hij en zijn vrouw Lisa alleen het gezelschap dulden van vijf honden, dertien paarden en een stel wolven. 'Het is een prachthuis,' zegt Willy, 'en de kerel die het gebouwd heeft, moet een grote Elvis-fan geweest zijn, want het lijkt verdacht veel op Graceland. Nu ik er woon, noemen we het Disgraceland.'

Willy DeVille heeft vorig jaar een nieuwe plaat gemaakt, 'Horse of a Different Color', en die is fantastisch, ook al is er volstrekt niets nieuws onder de zon en is ze vrijwel inwisselbaar met 'Cabretta', zijn debuut met Mink DeVille uit 1977. Al zijn platen, met uitzondering misschien van zijn door Mark Knopfler geproduceerde solodebuut 'Miracle', klinken zo authentiek als de pest en zijn stuk voor stuk honderd procent Willy.

Dat komt omdat Willy weet waar hij heel goed in is: zingen zoals Bob Dylan goed kan zingen, en Céline Dion en Helmut Lotti niet. Op plaat laat hij zich daarom omringen door mensen die vooral weten wanneer ze niet moeten spelen: de Jim Dickinsons, Jack Nitzsches en Doc Pomussen dezer wereld.

Willy weet doorgaans ook heel goed wat hij wil, maar soms gooit hij de remmen los en belandt hij in de nesten: minstens drie hartstochtelijke, lange romances, en enkele kortstondige affaires met dame heroïne, vechtpartijen, gevangenisstraffen, drank...

Vandaag is Willy clean, maar morgen is weer een andere dag. Hij draagt een rode poncho, hoge daimen laarzen met franjes, oorbellen van vijf centimeter lang, en zijn flinterdun snorretje kan niet langer dan tien minuten geleden met het scalpel zijn bijgewerkt. We zitten in een middenklassehotel in Brussel, maar wanen ons door Willy's aanwezigheid in hartje New Orleans. Cajunmuziek uit een krakende discman, hier en daar een kaars, en Willy zelf all over the place.

De zeven hoofdzonden vrije stijl, want Willy heeft niks met logica.

WILLY DEVILLE «De zeven hoofdzonden. Gulzigheid, hovaardigheid, gierigheid, (denkt na)... Ik herinner me ze niet meer allemaal. Het is alweer een tijdje geleden dat ik de mysteriën van de roomse Kerk nog heb bestudeerd.»

HUMO Heb je de Bijbel ooit helemaal gelezen?

DEVILLE «Ja. Wat vind jij van de Bijbel?»

HUMO Wel, ter voorbereiding heb ik gisteren nog...

DEVILLE «Ik hang geen voorgekauwd geloof aan, maar ik ben wel een religieus mens. Ergens moet er een betere wereld zijn, als we dat niet geloven, zouden we het hier nooit volhouden. Zonder God, hoe je die ook ziet, halen we het niet. Ik kan het weten, want op een bepaald moment in mijn leven, had ik het gevoel dat God me links had laten liggen. Deville was voor hem een verloren zaak, en hij wilde niet meer met me praten. Ik had mezelf te slecht behandeld. Je kunt andere mensen onheil aandoen, dat is een heel andere zaak, maar als je rotzooit met jezelf, lach je God uit, want je rotzooit met de kansen die hij je heeft gegeven.»

HUMO De Franse schrijver Jean Giraudoux zei ooit: 'Hier komt alle kwaad vandaan: God is een mens.'

DEVILLE «Ik weet zelfs meer: God is een vrouw.»

HUMO Sinds wanneer weet je dat?

DEVILLE «Dat heb ik altijd geweten. Waarom denk je dat de Kerken vrouwen zo angstvallig buitenhouden? Omdat vrouwen zo machtig zijn. En dat is niet alles: waar kom jij vandaan? Een man is een man, en dat is doorgaans heel wat, maar kun jij een kind krijgen? En zelf als het biologisch ooit mogelijk zou zijn, zou je de pijn kunnen verdragen? Vrouwen zijn slim, ze kunnen veel beter pijn verdragen, en ze zijn zeker en vast mooier dan mannen. (Denkt na) Ik hou van vrouwen, ja. (Denkt weer na) Ook al brengen ze mijn hoofd soms iets te fel op hol. Ben jij getrouwd (wijst naar een ring aan mijn vinger)

HUMO Nee. Die trouwring heb ik gekregen van mijn grootmoeder, die er intussen niet meer is. Ze had hem op straat gevonden.

DEVILLE «Die ring mag je nooit meer uitdoen. Die ring is heilig.

»Ik had een fantastische grootmoeder. Ze was helderziend, en ik heb een klein stukje van haar gave geërfd. Ik kan een beetje in de toekomst kijken: ik weet wanneer er slechte of goeie dingen gaan gebeuren. Alleen herken ik niet altijd de voortekenen. Soms stel ik pas achteraf vast, dat ik een of andere gebeurtenis had kunnen voorspellen, maar dat ik niet goed genoeg had opgelet. Ik doe mijn best, maar mijn grootmoeder was veel beter. Je moet vooral de boodschappen leren ontcijferen, boodschappen die de meeste mensen niet eens herkennen. (Denkt na) God, ik zou je verhalen kunnen vertellen.»

HUMO Go, go, go!

DEVILLE «Ik lees tegenwoordig weer veel in mijn glazen bol. Een roze, ongeveer zo groot (houdt zijn handen rond een denkbeeldige, flinke voetbal), met in het midden een ster. Ik raak dan in trance. Het is ook maar een hulpmiddel hoor, een middel om je makkelijker te kunnen concentreren, om het magnetisme dat iedereen in zijn ogen heeft in werking te stellen. Vroeger kon ik papiersnippers rond mijn glazen bol laten zweven.»

HUMO (lacht)

DEVILLE «Je lacht ermee, maar dat doen veel mensen. Kijk, aan de meeste dingen die ik in mijn glazen bol zie, kan ik geen touw vastknopen, maar het gaat om die enkele dingen waar ik wel iets mee aankan. Ik herinner me nog heel goed het moment waarop ik besefte dat er een geheime dimensie bestond. Ik was nog heel klein en ik moest in bad, en ik denk dat jij je ook nog wel kunt herinneren hoe erg kleine jongetjes het vinden als ze in bad moeten. Mijn moeder nam me bij mijn oor en stopte me erin. Ik zat daar te zitten, en over de badrand hing een zwarte handdoek. Ik leunde met mijn hoofd tegen de handdoek en ik keek naar de lichtstraal die erop viel. Op de een of andere manier, al dromend, stapte ik in die lichtstraal, en daar hoorde ik stemmen: vrouwen, soldaten, Italiaanse stemmen. Ik zag paarden, helmen... Plots hoorde ik mijn moeder roepen: 'Willy, ben je verdronken of zo, je ligt al twee uur in bad.' Normaal spring ik in bad en vijf minuten later ben ik er alweer uit. Ik was twee uur in trance geweest. Tien jaar later stierf mijn grootmoeder en begon ik dingen te zien die ik voorheen niet zag. Ik heb haar gave niet, zij was fantastisch, maar ik heb er een beetje van. En ik probeer af en toe wat te oefenen.»

HUMO Is helderziendheid een sterk ontwikkeld geval van zelfkennis?

DEVILLE «Je begint het door te hebben. Nu nog oefenen (lacht). Helderziendheid draait volledig rond zelfkennis. Je moet in contact staan met jezelf. Mensen zeggen vaak: 'Waarom voel ik me toch zus of zo?' Wél: je die vraag stellen is blijk geven van een gebrek aan zelfkennis. Je mag niet nadenken. Je moet een dier worden. Een beer, een wolf, of een arend. (Houdt zijn wijsvinger tegen zijn voorhoofd) This will fuck you up every time, (slaat met een vuist op de borst) híér gaat het om. Of zoals een oude vriend van me altijd zei: (met nasale stem) 'Somebody here had too much to think, iemand hier heeft te veel nagedacht.'»

HUMO Klinkt als Captain Beefheart.

DeVille (verrast) «Het wàs Captain Beefheart. Hoe wist je dat?»

HUMO (ook verrast) Een gok.

DeVille (schudt het hoofd) «Geen gok, beste vriend, dat is je helderziendheid. Aanvaard het, je zult er wel bij varen.»

HUMO Zijn we al aan de hoofdzonden begonnen?

DEVILLE «Nee. Waar beginnen we mee?»


Onkuisheid

HUMO In jouw geval, onkuisheid.

DEVILLE «Goed idee, misschien hebben we daarna nog vijf minuten over voor de andere zes (lacht). Onkuisheid, that's a big one. Zeer ingewikkeld. Laten we beginnen met neuken. Wat is neuken? Neuken is niks, je kunt iedereen neuken, (op fluistertoon) maar de liefde bedrijven, dat is heel wat anders. Liefde is iets spiritueels, er is niets dat verder gaat.

»Ik geloof dat er ooit een tijd is geweest dat vrouwen of mannen niet bestonden. We waren allemaal engelen. Maar op een dag wilden we niet meer vliegen, we wilden een plek voor onszelf. En God zag dat en zei: 'Vooruit dan maar, als jullie het willen: weg met die vleugels. Maar ik verdeel jullie vanaf nu allemaal in twee helften, en jullie taak is die andere helft te zoeken. Impress me.' (Lacht) En kijk, het heeft ons vele jaren gekost om zelf opnieuw vleugels te bouwen. Waarom bestaat technologische vooruitgang? Om de wereld kleiner te maken. Ik weet best dat daar ook allemaal heel ingewikkelde economische theorieën over de ronde doen, maar de ware reden waarom we voortdurend nieuwe dingen uitvinden, is dat ze ons helpen onze andere helft te vinden. Maar we beseffen het niet.»

HUMO Een vriend van me had onlangs een theorie over de mens als virus van de aarde.

DEVILLE «Je vriend had honderd procent gelijk: wij zijn een zelfvernietigend virus. Alles wijst erop dat we onze soort naar de kloten aan het helpen zijn. Ik probeer zoveel mogelijk uit de buurt van mensen te blijven, daarom hou ik zoveel van dieren. Als ik thuis ben, wil ik niemand in de buurt en blijf ik bij mijn dieren: ik ga paardrijden, wandelen met de hond, boogschieten... (leunt voorover en fluistert) whoooshhh, ik gooi met mijn messen. En ik speel muziek. Mensen doen me nadenken, en ik wil zo weinig mogelijk nadenken. Als ik denk, grijp ik naar drugs.»

HUMO Heb jij je andere helft al gevonden?

DEVILLE «Ja, en daar moet ik nu een prijs voor betalen. Ze maakt het me zeer moeilijk, maar ik hou van haar. Je hebt iemand nodig die af en toe zegt: 'Hey man, je gedraagt je als een lul.' Niet om gemeen te zijn, maar om echt te zijn.»


Hovaardigheid

HUMO Hovaardigheid?

DEVILLE «Ik hou niet van hovaardige of vooringenomen mensen. De meeste mensen bekijken me, ze zien lang haar, gouden tanden, grote oorringen en sandalen, en ze denken: 'Jij bent een herrieschopper.' Maar ik wil juist helemaal geen problemen, ik wil plezier maken. Ik zie er vreemd uit, maar ik ben wel echt: mijn muziek, mijn uiterlijk, mijn manier van leven; het klopt allemaal. Ik ben geen wandelend anachronisme. Als je hier door het raam naar buiten kijkt, zie je minstens vijf mensen rondlopen in bijna exact hetzelfde pak, terwijl dat ongetwijfeld vijf heel verschillende mensen zijn. Dát is pas verdacht.

»De artiesten die ik ken zijn allemaal arrogante zakken. En hoe groter de artiest, hoe arroganter. Picasso was een klootzak, en Dali was een nog grotere zak. Ja, je zou blij mogen zijn dat je met mij mag praten (lacht).

»Gelukkig breek ik graag regels. Ik weet bijvoorbeeld dat je niet hoeft te sterven of te lijden voor je kunst. Je hoeft niet in Parijs in een krot zonder stromend water of verwarming te gaan wonen om een meesterwerk te kunnen schilderen. Maar als je jong bent geloof je in al die mythes. Ik dacht dat je om een bluesman te kunnen zijn liefst vierentwintig uur per dag dronken moest zijn, gele ogen moest hebben, geen tanden, en, als het even kon, een horrelvoet. Maar dat hoeft niet. Als God je een talent geeft, heb je dat, voor altijd. Ik heb een talent, en ik denk echt waar dat ik honderd jaar zal worden. De straf van God: honderd jaar en het verstand van een vijfentwintigjarige (lacht)

HUMO Dan kun je samen met Keith Richards op tournee.

DEVILLE (verandert abrupt van stemming) «Ik wil niet over Keith Richards praten. We zijn vrienden, maar... Als ik over Keith begin, begin ik over negativisme, over... (Denkt lang na) Ik kan niet tegen ongevoelige mensen.»

HUMO Is hij ongevoelig?

DEVILLE (misprijzend) «Is een steen ongevoelig? Alleen al het feit dat de Stones hun muzikanten nooit de credits geven die ze verdienen: compleet tactloos. Ze hebben Ry Cooder bestolen. De Stones zijn geen gentlemen, en ik weet wel dat ik een ruwe kant heb, maar ik probeer zo eerlijk en bescheiden mogelijk door het leven te gaan.»

HUMO Weet je dat je één van de mooiste versies van 'Needles and Pins' hebt opgenomen die ik ooit heb gehoord?

DEVILLE «Tuurlijk weet ik dat. Jack Nitzsche en Sonny Bono hebben die song geschreven. Jack is een goede vriend van me, en ik weet wat ze met die song bedoelden, en daarom is het de beste versie die er bestaat.»

HUMO Ik vind de versie van The Ramones eerlijk gezegd ook niet slecht.

DEVILLE «The Ramones zijn voor mij stand-up comedy. Maar ik begrijp wat je bedoelt, alleen hebben zij toevállig een behoorlijke versie gemaakt. Ik heb bewust de beste versie gemaakt.»


Gramschap

HUMO Woede of gramschap dan maar, je was er daarnet bijna.

DEVILLE «Er is een hele zachte, vrouwelijke Willy Deville, de Willy die af en toe huilt en ervoor zorgt dat ik me kleed zoals ik me kleed. En er is een harde Willy Deville die heel woest en kwaad kan worden, en dat is de mean motherfucker die je ook op het podium ziet. De ene helft zegt: wees een gentleman, de andere helft zegt: fuck you (lacht).

»Ik weet dat het vreemd klinkt uit de mond van iemand die er uitziet als een kerstboom, maar wat kledij betreft geldt trouwens: minder is meer. Voor ik naar buiten stap, leg ik altijd één kledingstuk of juweel terug in de kast.»

HUMO Waar word je woest van?

DEVILLE «Stomme mensen. De indianen hebben een gezegde: 'Your tongue will make you deaf, je tong maakt je doof.' Met andere woorden: klep dicht. Wie praat, kan niet luisteren. Ik geef toe dat ik het er zelf vaak moeilijk mee hebben, ik ben een nogal vocaal mens (lacht). (Tegen zichzelf) Zwijg en luister, iemand anders zou ook weleens iets te zeggen kunnen hebben, smart ass

HUMO Heb je ooit dingen van je af willen schrijven, zoals bijvoorbeeld Gram Parsons dat deed met 'Brass Buttons', een lied voor zijn overleden moeder?

DEVILLE (mompelt) «Gram... (pauzeert lang) Plots was Gram verdwenen, nadat hij met een stel rocksterren uit Engeland was opgetrokken. Mensen die hem vertelden dat hij zijn vingernagels zwart moest verven (Parsons ging tijdens zijn laatste levensjaren veel om met de Rolling Stones, vooral met Keith Richards, red.). (Lange pauze) Maar waar waren we gebleven?»


Jaloezie

HUMO Jaloezie.

DEVILLE «Ik ben héél jaloers. Als ik met mijn vrouw over straat loop, en een andere man kijkt naar haar, dan voel ik me vereerd. (Grijnst) This is my woman, mijn andere helft. Maar soms kijkt zo'n man op een andere manier naar mijn vrouw, de 'spin-ziet-vlieg'-blik, en dan, (gromt) komen de horens boven, en maakt mijn neus zich klaar om weer maar eens gebroken te worden (lacht)

HUMO Ben je ook jaloers op professioneel vlak?

DEVILLE «Ben je gek. Nee, professioneel word ik hoogstens kwaad. Ik hou bijvoorbeeld niet van Engelse artiesten. Whiteboys. Dat heeft niets met huidskleur te maken, maar gewoon met hun mentaliteit: they don't swing.»


Traagheid

HUMO Traagheid.

DEVILLE (grijnst) «Wat is traagheid?»

HUMO Sommige mensen zeggen dat het hetzelfde is als luiheid.

DEVILLE «Maar dat is een misverstand, nietwaar? Mijn theorie is: traagheid bestaat niet, zolang je doet wat je graag doet. Doe niets tegen je zin.»

HUMO Traagheid is ook: niet voldoende naar het goede streven.

DEVILLE «Laat ik je eens iets vertellen over naar het goede streven: ik streef naar het goede, geloof me. Proberen kan geen kwaad, nietwaar?

»Maar de problemen beginnen pas als mensen je komen vertellen hóé goed je bent, als de bevestiging komt. Je geeft een concert, iedereen is wildenthousiast, en jij bent dolgelukkig. Dan is er een feestje na het optreden, en iedereen geeft je schouderklopjes, iedereen wil met je drinken want je bent ge-wel-dig. En plots gaan ze allemaal naar huis, en moet jij ook naar huis. Je bent weer alleen, helemaal alleen, en de stilte is oorverdovend en niemand zegt nog hoe goed je bent. Je vraagt je af: ben ik dan plots niet goed meer, en je gaat naar buiten, op zoek naar bevestiging, op zoek naar plezier. Roem en aandacht zijn drugs, en als dié drugs er even niet zijn, ga je op zoek naar vervangmiddelen.»

HUMO Wat me gisteren begon te dagen toen ik in de Bijbel las, was dat niemand ooit een sikkepit van God had begrepen zonder Petrus, de man die Jezus verloochende.

DEVILLE «Juist, Petrus, die met z'n haan. (zucht) Zal ik je eens wat zeggen: er zijn heel wat duistere zaakjes gebeurd tijdens die nacht van de verloochening. De dood van Jezus was een politieke moord. Een pure politieke moord. Jezus was een goeie kerel met wie het slecht afgelopen is. Wij mensen zijn gebonden, Jezus was vastgenageld. Ze moesten het overdrijven om het ons duidelijk te maken. Jezus was gewoon een overdreven mens. Poor bastard


Gierigheid

HUMO Gierigheid.

DEVILLE (denkt lang na) «Wat denk jij dat gierigheid is? Denk eens goed na, en probeer je te herinneren wat we vandaag al besproken hebben (kijkt me indringend aan)

HUMO (denkt lang na) Euh, dat van die tong die je doof maakt?

DEVILLE «Heel goed. Ik heb daar altijd problemen mee gehad. Het heeft me jàren gekost om het zwijgen een beetje onder de knie te krijgen: jaren in en uit ziekenhuizen. Tot ik besefte dat ik de waarheid niet in pacht heb. Dat er jonge honden rondlopen die nu al veel verder staan dan ik, omdat ze verdomme luisteren en opletten.

»Neem nu Luther Dickinson, de zoon van Jim Dickinson, hij speelt mee op mijn laatste plaat. Hij is pas vijfentwintig, speelt slide-gitaar als een motherfucker, en al zijn vrienden zijn tachtigjarige zwarte bluesmen. Hij is charmant, lief... Tegen zijn moeder zeg ik altijd: 'Ik neem hem mee naar huis, hij komt bij mij wonen, gitaarspelen, paardrijden, boogschieten...' En dan schreeuwt ze: 'Nee, nee, hij blijft hier.' Waarop ik: 'Come on, ik geef je tweehonderd dollar' (lacht). Ach, zoals ze zeggen: honden krijgen geen katten. Luthers vader Jim was uitermate getalenteerd, zijn moeder is getalenteerd, zijn broer ook, en Luther zelf is one guitar playing son-of-a-bitch. Wat slide-gitaar betreft, zijn er voor mij maar drie mensen: Ry Cooder, Sonny Landreth en Luther Dickinson. Geef hem nog wat jaren, maar hij heeft het.»

HUMO Je legt het er wel vingerdik op door hem op je laatste plaat te laten meespelen op 'Across the borderline' van Ry Cooder.

DEVILLE «We hebben geprobeerd zo ver mogelijk uit de buurt van Cooders versie te blijven. Mijn favoriete versie blijft die van Freddy Fender, die van John Hiatt vind ik maar niks. Slecht gezongen, en je hoort dat ze nog aan het zoeken zijn naar wat de song nu eigenlijk betekent. En Cooders versie... (denkt na) Ry is geen zanger hè. Een motherfucker van een gitarist, een moordenaar, maar geen zanger.

»Jim Dickinson heeft me onlangs een vijfenveertigtoerenplaat van het groepje van zijn zoon Luther laten horen, en ik was compleet van de kaart. Het klonk alsof hij slide-gitaar speelde op prikkeldraad. Maar ze hebben ook weer geen zanger, dus heb ik voorgesteld om als ik weer eens wat tijd heb enkele optredens met die jonkies te doen.

»Ik hou van getalenteerd jong bloed. De zoon van mijn boekingsagent is een filmfreak. Hij houdt ervan vreemde dingen te filmen. Dus heb ik hem voorgesteld mee op tournee te gaan en er een film over te maken. Geen concertfilm, maar een conversatiefilm. Ik wil de dronken nachten zien, de discussies horen, de ellende en de sleur vóélen. Een beetje zoals 'Don't Look Back' van Dylan. Afwachten of het zó goed wordt natuurlijk.»

HUMO Of zoals 'Year of the Horse' van Jim Jarmusch, waarin duidelijk wordt dat Neil Young en zijn groep Crazy Horse al jarenlang dezelfde discussies voeren.

DEVILLE «Ik heb de film niet gezien, maar mijn goede vriend Jack Nitzsche heeft lang in Neils begeleidingsgroep gezeten, en ik weet dat ze lang een heroïneprobleem gehad hebben. Jack heeft er nog altijd af en toe last van. Hij heeft tegenwoordig zware gezondheidsproblemen, ligt voortdurend in bed. Binnenkort gaan ze hem opensnijden om een stel infecties weg te halen. Jack komt haast niet meer de deur uit, en als hij buitenkomt heeft hij binnen twee dagen een longontsteking. Onlangs had ik hem nog aan de telefoon: (zwaar hijgend) 'Alles is oké, Willy, I'm fine.' Ik zei: 'Luister eens goed Jack, je gaat het ziekenhuis in, laat alle shit wegsnijden, je kickt af, en dan ga jij met mij de beste rock-'n-rollplaat aller tijden maken. En waag het niet te sterven, you son-of-a-bitch.' Dus dat is het plan: samen met Jack en nog wat straffe gasten een rock-'n-rollplaat maken, zonder toeters of bellen. Ik kijk er al naar uit.

»Onlangs vroeg iemand me om mijn allereerste plaat nog eens op te leggen. Ik deed het met tegenzin, want ik luister niet zo graag naar mijn eigen muziek, maar ik moest toegeven dat het verre van slecht klonk. En dat was de grote verdienste van Jack Nitzsche, de producer van die plaat. Jack is een fucking zot, maar o zo getalenteerd. De Stones hadden 'Satisfaction' nooit kunnen maken zonder Nitzsche. '19th nervous breakdown', idem. En dat éne nummer, met die loodzware piano-partij... (Denkt na terwijl hij zingt) 'We lòòòve you...'»

HUMO 'We love you'?

DEVILLE «Ja, tuurlijk. Allemaal Nitzsche. Maar denk je dat hij er credits voor heeft gekregen? No way. Een bende oplichters, dat zijn ze.»

HUMO En wat deed Billy Preston niet allemaal op die platen?

DEVILLE «Hij speelde piano en volgde orders op. Ze behandelden hem als een neger in plaats van als mens. Ongevoelige mensen zijn het, die Engelsen. Helemaal niet liefdevol of open, ze bewegen hun mond zelfs nauwelijks als ze praten. Ik haat ze niet, want ik ken een paar pracht-Engelsen, maar de meeste Engelse muzikanten zijn assholes. En ik zeg het nog één keer: de Stones zijn dieven. Sommige dingen hebben ze gewoon letterlijk van Robert Johnson gepikt. Glimmer Twins, my ass

HUMO Robert Plant zei ooit: 'We zijn één grote familie van bedelaars en dieven.'

DEVILLE «Hij misschien wel, maar ik ben zeer zeker geen familie van Robert Plant. Het is natuurlijk een uitspraak die heel charmant en intelligent klinkt, maar let's face it: Plant is gewoon een krijsende zeurkous. (Schreeuwt) Kwèèèèk, kwèèèèk, kwèèèèè... Hahaha, Robert Plant. Ben E. King en ik zijn eens uit onze stoel gevallen van het lachen, toen Robert ons probeerde uit te leggen waar hij zijn inspiratie vandaan haalde. Hij zei dat hij zich altijd voorstelde dat hij onder een straatlantaarn stond te zingen (schatert). Wel, laten we dat eens echt proberen, we zetten hem in de Bronx onder een lantaarnpaal met zijn olifantenpijpen: inspiratie zou dan geen probleem meer mogen zijn (lacht). Ach, Robert is niet slecht, alleen een beetje dwaas.»


Gulzigheid

HUMO In 'One Love, One Lifetime' op je laatste plaat zing je: 'So satisfied I'm not a greedy man, so satisfied with one love in one lifetime.' Vat dat hebzucht voor jou een beetje samen, of gaat het veeleer over lust?

DEVILLE «Het gaat over het feit dat ik gelukkig ben met één liefde in mijn leven, op voorwaarde dat het de liefde van mijn leven is (grijnst). Een mens heeft niet meer dan één liefde nodig, zolang het echte liefde is. Ik ben niet hebzuchtig. Ik hoef niet alle vrouwen ter wereld. Eén is genoeg: mijn andere helft.

»Ik ben niet hebzuchtig, niet gulzig, al klinkt dat wellicht ongeloofwaardig als je mijn drank- en heroïneverbruik bekijkt. Maar ik kan je één goede eigenschap van heroïne geven: het heeft een religieus mens van me gemaakt. Nu ben ik doodsbang voor heroïne. Bang, omdat ik weet dat ik er na mijn vorige ontwenningskuren ook bang voor was, en dat ik er toch opnieuw ben aangeraakt. Drie keer in totaal. Heroïne was mijn geliefde, ik hield zielsveel van haar. Als je mijn heroïne wegnam, kon ik niet meer ademen. Het enige wat ik nog deed, was kakken en kotsen.

»Tegenwoordig kan ik zelfs niet meer ongestraft over heroïne zingen. Ik was eens met Dr. John aan het jammen toen ik een regel zong waar het woord 'heroïne' in voorkwam. Hij legde de groep stil en stapte naar me toe: (met superhese stem) 'Hey motherfucker, wil je muziek maken met ons, of ga je hier een beetje de onnozelaar uithangen?' Ik zei: 'Okay John, ik begrijp het, sorry.' Ken je Dr. John?»

HUMO Niet persoonlijk.

DEVILLE «Als je hem ooit ontmoet, zeg hem dan dat Willy Deville heeft gezegd dat hij de beste verteller ter wereld is. Hij vertelt verhalen waarvan je in je broek pist. Hij heeft zijn eigen vocabulaire, hij verzint zijn eigen woorden.»

HUMO Zou je aan heroïne kunnen weerstaan mocht ik je hier en nu een shotje aanbieden?

DEVILLE «Probeer maar (grijnst). Nee, ik zou eraan kunnen weerstaan. Heroïne maakt je kapot. Letterlijk. Heroïne is voor mensen die zelfmoord willen plegen maar niet de cojones hebben om een geweer tegen hun kop te zetten en hun hersens tegen de muur te knallen. Heroïne is voor mensen die millimeter voor millimeter willen sterven. Ik denk dat ik heroïne ben beginnen te gebruiken om te kunnen leven met de Willy Deville op het podium, Willy Deville de son-of-a-bitch. Aanvankelijk was ik alleen op het podium die gemene schurk, maar na verloop van tijd speelde ik permanent die rol. Om hem af te schudden, nam ik heroïne. Jongen, in elke stad waar ik ooit ben geweest, kan ik binnen een halfuur aan heroïne geraken. Hier in Brussel... no fucking problem. Maar goed, ik mocht de gemene Willy natuurlijk ook nooit helemaal kwijtraken want mensen betalen ervoor om dat museumstuk te zien (grijnst). Het is ook maar een achteraf-uitleg, hoor, maar nu kan ik toch ook zonder heroïne afstand nemen van Willy the motherfucker

HUMO Hoelang duurt het om na een concert afscheid te nemen van Willy the motherfucker?

DEVILLE «Het kost me ongeveer een uur. Ik doe vrijwel onmiddellijk mijn podiumkleren uit, ga zitten en drink op mijn gemak een glas wijn. Ik adem diep in en uit, en langzaam voel ik hem verdwijnen. Vervolgens stop ik hem in een kist met een dikke ketting errond, en pas de volgende avond mag hij er weer uit (lacht)

(De deur van Willy's hotelkamer zwaait open en zijn tour-manager komt een bruusk einde maken aan het interview. Willy moet onmiddellijk mee naar de volgende afspraak.)

DEVILLE (tegen tour-manager) «Sorry, maar ik kan niet met je meegaan. Ik moet je iets vertellen: ik ben net met pensioen gegaan. Ik trek me terug, gedaan ermee. Bel de Dalai Lama, ik moet hem spreken. (Wijst naar mij) Onze vriend hier gaat vanaf nu mijn taak overnemen. En hij gaat dat goed doen, want hij heeft vandaag heel wat bijgeleerd (grijnst de breedste grijns die ik ooit heb gezien). Willy for president! Run, Monica, run!»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234