127 Hours

U kent het verhaal intussen wel: om zich te bevrijden uit de smalle kloof waar hij al zes dagen en nachten klemzat, deed de Amerikaanse hiker Aron Ralston
iets bloedstollends met een bot kampeermesje.

Straf, maar de vraag is natuurlijk: hoe maak je hier boeiende cinema van? Je manoeuvreerruimte is immers tamelijk beperkt: één personage, één rotsblok, één locatie. Danny Boyle , een regisseur die (het is de aard van het beestje) in werkelijk álles een knetterende videoclip ziet, wist wel wat te doen. Verschroeiend hoog tempo, jachtige montage, loeiharde technomuziek, psychedelische flashbacks: álle middelen zijn goed voor Boyle, zolang het beeld maar blijft bewegen.

'127 Hours' zal dan ook in eerste instantie in de smaak vallen bij lieden die van oordeel zijn dat films moeten flitsen, en bij kijkers wier aandachtsspanne niet verder reikt dan de tijd die je nodig hebt om een Twitter te versturen. Het probleem is: door al dat flitserige gedoe krijg je nooit écht een idee hoe het daar nu eigenlijk geweest moet zijn voor die kerel, eenzaam en alleen in die canyon.

Een schrandere Amerikaanse recensent schreef dat Werner Herzog wellicht meer aandacht zou hebben besteed aan de beangstigende stilte die honderdzevenentwintig lange uren op Ralston moet hebben gedrukt. Dat is er, net als dat rotsblok op die arm, ongelooflijk boenk op.

Bekijk de trailer:

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234