20 jaar 'Little Things of Venom': een nostalgische trip van Arid

‘Little Things of Venom’ was in 1999 een fenomeen, een proeve van grof talent en Grote Emoties, die indruk maakte van Aalst tot in Amerika en die de Gentse debutanten van Arid, met inbegrip van hun zanger Jasper Steverlinck, opstuwde in de vaart der volkeren. Twintig jaar later, en zeven jaar na de split, brengt de opnieuw samengefloten band een reeks jubileumconcerten. Einddoel: twee passend uitverkochte ‘Rewind’-concerten in de Ancienne Belgique, op 29 en 30 november. ‘Het is nu of nooit.’

'Het was wennen om weer zo hoog en krachtig te moeten zingen'

HUMO Op het moment dat wij elkaar spreken, heb je al twee concerten achter de rug: één in Luik en één in Breda. Deed het deugd om die oude songs weer leven in te blazen? De meeste had je al lang niet meer gespeeld.

Jasper Steverlinck «Al héél lang niet meer. (Denkt na) Bij Arid zong en zing ik altijd heel hoog en krachtig, en dat is fysiek even wennen. Vergelijk het met Pavarotti, die enkel aan zijn hoogste noot – de hoge C – komt als hij heel krachtig en voluit zingt. Wel, zo zing ik bij Arid bijna voortdurend. Maar het gaat goed, en het is enorm plezant. Toen we tijdens ons eerste try-outconcert, in de Reflektor in Luik, aan ons eerste nummer begonnen, ‘At the Close of Every Day’, kreeg ik een brede smile op mijn gezicht. Alsof ik na al die jaren opnieuw thuiskwam in die song.

»Individueel hebben we natuurlijk veel moeten oefenen – onze gitarist had al zeven jaar bijna geen gitaar meer aangeraakt. Maar alle puzzelstukken vielen onmiddellijk in elkaar, en dat was eigenlijk al het geval op onze eerste repetitie. Tegelijk heel bizar en onwaarschijnlijk tof.»

HUMO In de perstekst en op je website meld je opvallend nadrukkelijk dat deze concerten eenmalig zijn, zeker geen opzet naar een volwaardige renaissance van Arid.

Steverlinck «Dat is om de mensen geen valse hoop te geven. En onszelf ook niet. Wij, de drie kernleden van Arid, hebben intussen allemaal een eigen leven, hè. Gitarist David is heel succesvol geworden in het bedrijfsleven, drummer Steven heeft een muziekschool in Brugge... Het idee van deze concerten kwam ook niet van ons, maar van de Ancienne Belgique. Bovendien zijn er altijd mensen die anders zouden denken: ik ga niet naar de AB, want die mannen doen straks toch nog twintig zomerfestivals. Neenee, het is nu of nooit.»

HUMO Ik heb ‘Little Things of Venom’ voor dit gesprek nog eens drie keer na elkaar opgezet: de sound staat nog altijd als een huis, geen spat verouderd.

Steverlinck «Ja. De sound van onze tweede plaat is al een heel stuk gedateerder, en achteraf zijn we het er binnen de groep over eens: we waren destijds beter bij onze eerste sound gebleven. Die is simpeler, organischer en misschien daarom wel tijdlozer.

»In de AB spelen we straks de nummers in de volgorde zoals ze ook op de plaat staan. En dáárna ook nog een aantal andere Arid-songs, en die trekken we bewust ook weer dat ‘Little Things’-jasje aan. We passen de sound aan, zodat ze beter passen bij de rest.»

HUMO Wat worden die andere songs?

Steverlinck «Het lijkt me plezanter als dat een verrassing blijft. Maar het zijn er allemaal die we vooral zelf graag wilden spelen. We hebben voor een keer geen rekening gehouden met het publiek, alleen met de vraag: wat vinden wij nu tof? Dat zullen er nog een heel pak zijn.»

HUMO In een Humo-interview van 1999, toen de plaat net uit was, vertelde je over een jongen die in een ongeval was gestorven, een Arid-superfan, op wiens begrafenis men toen ‘Too Late Tonight’ heeft gespeeld. Herinner je je nog meer van dat soort echo’s over wat je muziek voor mensen betekent?

Steverlinck «Ja, maar op dit moment schieten me er vooral reacties op mijn soloplaten te binnen. Ook al omdat er in 1999 nog geen sociale media waren en die verhalen moeilijker tot ons kwamen. Ik hoorde onlangs dat Christophe Lambrecht voor zijn overlijden nog kaarten had gekocht om naar één van onze reünieconcerten te komen kijken. Dat raakt me ongelooflijk, ook al omdat ik Christophe gekend heb. Ik weet dat ‘Body of You’ één van zijn lievelingsnummers was – enorm mooi om te horen.»

HUMO Was je tijdens het opnieuw instuderen van de songs zelf soms onder de indruk?

Steverlinck «Ja! Ik was 21 toen de plaat uitkwam. Ik speelde nog maar vier jaar gitaar en ik had al bij al zes café-optredens gedaan. Ik ben trots, en verbaasd, dat ik de songs die wij toen geschreven hebben, nog altijd zo goed vind.»

HUMO Je bent nu volop aan je nieuwe soloplaat aan het schrijven, die in 2020 uitkomt. Word je daarbij, omdat je je tussendoor in ‘Little Things of Venom’ hebt ondergedompeld, beïnvloed door de jonge Jasper?

Steverlinck «Heel goede vraag. En ja, op één of andere gekke manier is dat inderdaad zo. Vooral het geluid van toen, hoe we akkoorden speelden op de gitaar... Het kruipt terug in mijn vingers. Het vlammetje van de muziek die ons destijds inspireerde is de laatste tijd ook weer hoger beginnen te flakkeren. Ik heb de Smashing Pumpkins onlangs zien optreden en ze deden dat fantastisch goed. Nooit het gevoel gehad dat daar een band uit nostalgie stond te spelen.»

HUMO De titeltrack was destijds ook te horen in de IMAX-film ‘Haunted Castle’, waarvoor jij onder meer de stem van de verteller insprak. Op YouTube zie ik in de commentaren opvallend veel mensen die Arid via die film hebben leren kennen.

Steverlinck «Ergens is dat logisch, zeker voor mensen in het buitenland. De eerste Arid-plaat is weliswaar internationaal uitgebracht, maar onze tweede plaat kwam alleen in de Benelux uit, en de andere twee zelfs alleen maar in eigen land. Terwijl die IMAX-film over de hele wereld heeft gespeeld.»

HUMO Ten tijde van ‘Little Things’ was je twintig jaar jonger en dus een ander mens. Staan er teksten op die je nu moeilijker uit je strot krijgt?

Steverlinck «Niets. Dat vond ik vooraf enorm belangrijk: dat ik nog altijd kon staan achter wat ik zing. En dat blijkt het geval. Mijn teksten waren toen wel wat abstracter en cryptischer. Zoals Nirvana, Pearl Jam en de Smashing Pumpkins, groepen waar we toen veel naar luisterden, destijds ook redelijk abstracte teksten hadden. Nu schrijf ik eenvoudiger en eenduidiger, maar de onderwerpen waarover ik zing, en de melancholie die overal tussenkruipt, dat is nooit veranderd.»

HUMO Toen ik eerder dit jaar met 3D van Massive Attack sprak, over de jubileumconcerten van ‘Mezzanine’, had hij een soort panische angst om als nostalgie-act versleten te worden. Jij noemt jezelf een vat vol melancholie, dan zul je ‘nostalgie’ ook wel geen vies woord vinden?

Steverlinck «Op zich niet. Nostalgie kan de aanzet zijn om nog eens naar die plaat te luisteren of om naar ons optreden in de AB te komen. Maar dan is het aan de band om te tonen dat de kwaliteit er nog steeds is. Dat het niet om ‘toen’, maar om ‘nu’ gaat.»

HUMO Nog nostalgie: welke herinneringen komen boven als je terugdenkt aan de tijd van ‘Little Things of Venom’?

Steverlinck «Heel specifieke dingen. Mijn allereerste keer New York bijvoorbeeld, waar we toen naartoe zijn gevlogen omdat ze de plaat ook in Amerika wilden uitbrengen. Verder: met je beste maten in een repetitiekot kruipen, niet afgeleid worden door sociale media of YouTube, maar alleen maar spelen, praten en naar muziek luisteren. Dat associeer ik met die tijd: een heel aangename cocon om in te vertoeven.»

HUMO Afsluitend: wat is het allermooiste compliment over ‘Little Things of Venom’?

Steverlinck «In 2000 stonden we op Pinkpop, waar Pearl Jam headliner was. Toen Eddie Vedder, van wie ik altijd een supergrote fan ben geweest, daar in de namiddag backstage geïnterviewd werd, vroeg hij de journalist op een gegeven moment om even te zwijgen: ‘Wacht eens, wie is de band die nu aan het spelen is? Arid? I really like it, I like the singer!’ Dat fragment heb ik achteraf gezien. En Adam Duritz van Counting Crows, met wie we toen nog getourd hebben, schreef ooit deze boodschap op mijn cd’tje van hen: ‘Jasper, I think you are the best singer I know, and I know Bono.’ Dat is euh, zeer plezant om te horen.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234