null Beeld

20 jaar System Of A Down

Op dezelfde dag dat iemand een stream van de jongste Papa Roach-plaat in onze mailbox dropt, bellen we met John Dolmayan, drummer van System Of A Down. Welk jaar is dit? 2001? Nee: het blijkt nog steeds 2015, en dus honderd jaar na de Armeense genocide van 1915.

Het Ottomaanse Rijk roeide toen in korte tijd 1,5 miljoen Armeniërs uit in een zotte vlaag van etnische zuivering. Dat is tenminste wat bijna alle geschiedkundigen en een heel pak westerse regeringen beweren. Maar het huidige Turkije – en met hen landen als Israël en de Verenigde Staten – heeft nog steeds niet officieel toegegeven dat er in 1915 inderdaad op grote schaal Armeniërs werden afgeslacht.

Om die en geen andere reden vatten de Armeense Amerikanen van System Of A Down deze week een nieuwe tournee aan, hoewel ze al sinds 2005 geen nieuwe muziek meer hebben uitgebracht. Op donderdag 16 april in Vorst Nationaal! Maar dat weet u, want het concert is al uitverkocht.

HUMO Politiek en rock: het is niet altijd een smakelijke combinatie.

John Dolmayan «We zijn het met elkaar eens, maar iemand moet de wereld aan de gebeurtenissen van toen blijven herinneren. Zolang regeringen niet gedwongen worden hun misdaden te erkennen, zich ervoor te verontschuldigen en te doen wat ze kunnen om de fout te herstellen, zal het altijd opnieuw gebeuren. De wereld lijkt nooit écht een vredevolle plek te kunnen worden – er is altijd wel érgens iets aan de hand. Geen idee hoe dat komt. Misschien is vrede voor te veel mensen financieel niet voordelig.»

HUMO Jullie hebben je al vaak uitgesproken over de Armeense genocide. Waar stopt het?

Dolmayan «Tot Turkije schuld bekent, kunnen we niet anders. We willen de Turken zover drijven dat ze op een gegeven moment gaan denken: ‘We zullen er maar iets aan doen, want die Armenen zullen er blijkbaar niet over zwijgen.’

»De zielen komen niet tot rust. Niet die van mijn voorouders, niet die van de voorouders van Serj en de rest van de band, en niet die van 1,5 miljoen andere zielen. Niet vooraleer de schuldigen postuum aan de schandpaal genageld worden, niet vooraleer hun nazaten toegeven dat er een genocide heeft plaatsgevonden.»

undefined

'We gaan door tot Turkije schuld bekent'

HUMO Krijgen jullie veel haatmail van mensen die jullie mening en ijver minder op prijs stellen?

Dolmayan «Ja, maar dat ligt in de lijn van de verwachtingen. Vooral van Turken, die weleens denken dat wij hén aanvallen. Nu, het moet voor hen moeilijk zijn om te geloven wat we zeggen: hun hele leven hebben ze gehoord en gelezen dat de genocide een verzinseltje is – op school, in de krant, van hun regering. Niemand geeft graag toe dat hij voor de gek werd gehouden. Verder is het logisch dat ze, uit een zekere vorm van nationale trots, niet willen toegeven dat hun voorvaderen moordenaars waren.

»Pas op: we hebben niets tegen het Turkse volk an sich. Veel Turken hebben de Armeniërs destijds geholpen. En ook nu nog zijn er veel Turken die ons laten weten dat we hun sympathie kunnen wegdragen.»

HUMO Eigenlijk is het vreemd dat jullie op 23 april pas voor de allereerste keer in Armenië gaan spelen.

Dolmayan (hoorbaar op z’n ongemak) «Ja, ik weet ook niet hoe dat komt. We hadden er wellicht al weleens naartoe kunnen gaan. Maar eigenlijk ben ik blij dat we er op deze honderdste verjaardag van de volkerenmoord onze première kunnen houden. Niet dat we het land de voorbije jaren bewust ontweken hebben om die reden, maar toch: het maakt alles specialer.

»Nog aangenamer: het wordt een gratis concert. Armenië is niet de rijkste staat ter wereld, en zo kunnen de mensen die zich anders geen kaartje hadden kunnen veroorloven, toch komen. Officieel zal er plaats zijn voor 90.000 toeschouwers – maar misschien worden het er wel 120.000. Ik weet niet of dat veilig is, maar ik heb ook weleens tien mensen in één auto gezien. In elk geval: als er plaats is voor meer volk, zál er meer volk zijn.»

HUMO Je bent geboren in Beiroet, en hebt daarna in Canada en in Californië gewoond. Voel je je nog wel Armeens?

Dolmayan «In de eerste plaats. In de diaspora behoudt een mens zijn cultuur en nationale trots.»

HUMO Ken je die aflevering van ‘The Sopranos’ waarin Tony Soprano na jaren nog eens in Sicilië komt en enigszins tot zijn verbazing vaststelt dat de rode drab die hij thuis altijd klaarmaakt geen échte Italiaanse saus blijkt te zijn?

Dolmayan (lacht) «Ja. Zo zal het bij mij ook wel zijn. Denk ik, want ik ben nog maar twee keer in Armenië geweest. Nu, de Armeense keuken is sowieso een mix van invloeden uit Rusland, Turkije, het Midden-Oosten, Georgië... Historisch gezien werd in dat gebied heel veel gedeeld: cultuur, technologie, wijsheid... Het was een plaats van vooruitgang en geestelijke verrijking – terwijl het nu lijkt alsof ze er in hun middeleeuwen zijn terechtgekomen. Sla er de geschiedenisboeken op na: dat soort beknotting en verrotting heeft haast altijd met godsdienst te maken. De brandstof van de genocide van 1915 was overigens ook godsdienst – of had ik dat al gezegd?»

undefined

null Beeld

HUMO Doen jullie tijdens de ‘Wake Up the Souls’-tour iets speciaals op het podium?

Dolmayan «Ik geloof niet dat we al te lang over politiek en bloed zullen praten. De mensen komen voor een rockconcert, niet voor een preek. Alleen al het feit dat we die zeven optredens doen, zal voor awareness zorgen. Voor wie vervolgens nog meer wil weten: het internet staat naar het schijnt vol informatie.»

HUMO Afgelopen juli zou je – mogelijk heb ik het uit de context gelezen – gezegd hebben dat je niet gelukkig bent met de huidige stand van zaken binnen de band...

Dolmayan «Nee, dat klopt. Maar ik vind dat je de rit moet uitzitten als je trouw aan elkaar gezworen hebt. (Dreigend) No matter what. System Of A Down is als een langlopend huwelijk: natuurlijk zijn er momenten dat we elkaar niet kunnen luchten, maar we gaan wél door. Tegelijk moet je de problemen binnenskamers hard en duidelijk kunnen uitspreken, en als er iemand van buitenaf kritiek heeft op mijn bandgenoten, zal ik de eerste zijn om meppen uit te delen. Maar: ik was dus niet gelukkig met hoe het eraan toeging, ik was gefrustreerd. We hebben onze ups en downs, zoals elk koppel.»

HUMO Kun je praten over wat je toen frustreerde?

Dolmayan «Heb jij een vriendin?»

HUMO Ja.

Dolmayan «Ben jij weleens gefrustreerd over iets wat zij gedaan heeft? Of zij over iets wat jij deed?»

HUMO Nee, hoezo?

Dolmayan (lacht) «Onnozelaar... Het punt is: maakt het nog uit waarover je gefrustreerd was als alles ondertussen weer oké is? Heeft het zin om stil te blijven staan bij de problemen van vroeger? En vooral: zou je er met de buren over praten?»

HUMO Ik veronderstel van niet, meneer.

Dolmayan «Op naar de volgende vraag, dan maar.»

HUMO Zullen jullie tijdens de tour ook nieuwe songs spelen?

Dolmayan (kort) «Op dit moment bestaan daar geen plannen voor, maar wie weet?»

HUMO Je weet dat ik het moet vragen: jullie laatste plaat dateert van 2005, het jaar dat YouTube het levenslicht zag.

Dolmayan «Elke dag vragen veertig à vijftig mensen op mijn Facebookpagina wanneer we nieuwe muziek zullen uitbrengen. Guess what: we zullen nieuwe muziek maken wanneer we er maken, en honderdduizend vragen zullen daar niets aan veranderen. Ik zou ook graag een nieuwe Led Zeppelin-plaat horen, maar van waar ik sta kan ik daar niet voor zorgen – ik zaag er dus ook niet over.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234