null Beeld

2009: de boeken van het jaar

Een boek, élk boek, blijft uitermate geschikt om onder de kerstboom te leggen. En geen boek is beter om ook nog open te slaan en te lezen dan de twinig die door het verzamelde legioen van Humo-boekenrecensenten werden uitgeroepen tot het kruim van 2009.

Tom Lanoye: Sprakeloos

En dit is het relaas van een beroerte, vernietigend als een inwendige blikseminslag, en van de tergende aftakeling die zich daarna twee jaar lang voltrok aan een vijfvoudig moederdier en amateuractrice eersteklas.' Handig, zo'n samenvatting in de eerste regel, maar Sprakeloos' is veel meer dan Tom Lanoyes verslag van het spectaculair akelige heengaan van zijn moeder: het is een intense herformulering van zijn schrijverscredo en een overrompelende staalkaart van zijn kunnen. Lanoye deed zijn best, de werkelijkheid deed er niet voor onder: de som = Tom aan de top.

Joseph O'Neill: Laagland

Weerloosheid beschaduwt elke bladzijde van Laagland', het boek dat Joseph O'Neill - een Ier die opgroeide in Nederland en nu in New York woont - naar het eerste elftal van de hedendaagse literatuur katapulteerde. Het verhaal van Hans, een Nederlander in New York, is een grabbelton waaruit het naar eigen believen themaatjes, gevoeligheden en sferen graaien is. Een vól boek, waarin post-9/11-blues over elke zin gedrapeerd ligt, cricket een metafoor voor The American Dream is en New York gepresenteerd wordt als de stad waar je het recht hebt je te presenteren op een wijze die thuis als boerenbedrog zou worden ontmaskerd'. Jonathan Safran Foer, Barack Obama en Humo outten zich al als fan - en u?


Lees de Humo-recensie!
Paolo Giordano: De eenzaamheid van de priemgetallen

Freak-hit over twee dolende figuren die uit de isoleercel van hun eigen hoofd trachten te breken, terwijl de sleutel al lang weggegooid is. De neurosen spátten van elke bladspiegel en de diep kervende trauma's worden je als natte vaatdoeken in het gezicht gestriemd, maar Giordano ontwijkt in zijn debuut behendig de tearjerker-valkuilen. De posterboy van de Italiaanse letteren bewees bovendien met stuitend gemak dat je geen kale dwerg met een manische grijns en twee vleesmessen hoeft te zijn om verkooprecords te breken.


Lees de Humo-recensie!
David Simon: Homicide

'The Wire'-scenarist David Simon kreeg een jaar lang onbeperkt toegang tot de moordsectie van Baltimore. Daar worden driehonderd moorden per jaar geregistreerd, collateral damage ten gevolge van de goedkope drugs die de stad overspoelen. Nauwgezet bericht Simon over de eindeloze eb en vloed van slachtoffers en daders, van kleine frustraties en grote triomfen. De speurders vechten met de walging om het geweld, de druk van de pers, de verlammende werking van de bureaucratie. Een klassieker in het fly on the wall-genre, vanuit het oog van een orkaan van geweld.


Lees de Humo-recensie!
Bart Meuleman: De donkere kant van de zon

In 2008 haalde Bart Meuleman deze lijst met zijn uitstekende dichtbundel omdat ik ziek werd', waarin hij bekende: inmiddels weet ik wat muziek is. / een breed bed van drie minuten voor scherpe gemoedsaandoeningen.' In de twaalf essays van De donkere kant van de zon' gaat hij liggen in dat bed. Of nu The Beach Boys weerklinken of Joy Division, aldoor toont de begenadigde schrijver zich een begenadigd luisteraar. Eenvoudige vragen en heerlijk beeldrijk Nederlands schragen een coherente, contrastrijke visie op de popgeschiedenis en - in haar schoot - de kloof tussen platteland en stad, podium en studio, arm en rijk, hij en zij, ik en jij, donker en licht. Een must voor melomanen.


Lees de Humo-recensie!
2009: de boeken van het jaar (2)

Herman Koch: Het diner

Net zo hilarisch als beklemmend, een pageturner maar dan wel eentje met weerhaken achter elk blad: ?Het diner? is een studie van de eeuwige tweestrijd tussen integriteit en hidden agendas. ?Het diner? - over twee ouderparen die samenkomen in een luxerestaurant om hun probleemkinderen te bespreken - is driesterrenkost met een stomp in de maag toe. Vingerkommetjes en verraad alom!


Lees de Humo-recensie!

David Grossman: Een vrouw op de vlucht voor een bericht

Een moeder gelooft dat haar zoon in het Israëlische leger veilig is, zolang zij het land door trekt. Dat doet ze in gezelschap van een vriend, aan wie ze het leven van haar zoon vertelt. Precies zo hoopte David Grossman zijn zoon al schrijvend te beschermen - tot die sneuvelde. Zijn roman werd voor schrijver én lezer een prachtplek om te schuilen: 'Schrijven biedt me een plek waar ik met de dood kan leven.'


Dave Eggers: Zeitoun

?Wat is de wat? was een fantastisch boek waarin Dave Eggers zijn talent mobiliseerde, en dat is een leger groot, om een Soedanese vluchteling een stem te geven. En wat is het vervolg? ?Zeitoun?, een boek waarin Eggers met opzichtig gemak hetzelfde leger nog een keer weet te mobiliseren, dit keer om de belevenissen te verhalen van een Syrische Amerikaan in Hurricane Katrina-dagen. De juiste woorden krijgen het juiste ritme, de werkelijkheid krijgt een spannend scenario opgelegd: respect!


Jeroen Olyslaegers: Wij

Tien jaar lang had hij niets uitgebracht dat we als ?roman? konden labelen, maar dit jaar loosde Jeroen Olyslaegers een bommetje waar we ?m zeer dankbaar voor zijn. ?Wij? is een krankzinnige afdaling naar de zomer van 1976. De hitte schroeit, en een groepje Vlaamse vrienden installeert zich op een Spaanse berg. Wat volgt is een tamelijk pittige cocktail van drank, geilheid, politiek gekakel en valse vriendschappen. De schrijver schenkt gulzig in en laat vervolgens een bescheiden apocalyps passeren, en zet en passant élke vorm van wij-denken te kijk. Bonuspunt: Olyslaegers schrijft dialogen van een ontstellend naturel.


Lees de Humo-recensie!

Ivo Victoria: Hoe ik nimmer de Ronde van Frankrijk voor min-twaalfjarigen won (en dat het me spijt)

undefined

Een bitterzoete komedie die op weergaloze wijze beschrijft hoe zelfs bijeengefantaseerde jeugdherinneringen een blijvende, wurgende impact op iemands gemoedstoestand kunnen hebben. Met zijn leugenkroniek kroont Ivo Victoria zichzelf meteen tot de beste Vlaamse debutant van 2009 - met dank aan de permanente van Lucien Van Impe.


Lees de Humo-recensie!
2009: de boeken van het jaar (3)

Brecht Evens: Ergens waar je niet wil zijn

Gewapend met een dik penseel en een assortiment snoepkleuren tovert de prille twintiger Brecht Evens lamlendige banaliteiten om tot superieure striplyriek. Zijn stadsgezichten zijn onheilspellende beddingen waar de mensenzee woest doorheen kolkt, zijn huisfuiven broeinesten van nijd en gefnuikte verlangens, en dat alles in een tekenstijl die zijns gelijke niet kent in het Vlaamse striplandschap. In januari 2010 verschijnt de Franse vertaling, in maart de Engelse.


Paul Auster: Onzichtbaar

Een door literatuur bezeten student leert via een charmante charlatan het leven en de liefde kennen. ?Onzichtbaar? plukt straffe verhalen uit een getekend leven en houdt herinneringen tegen het licht van waarheid en rancune. Paul Auster is uitstekend op dreef en ronduit beestig goed wanneer hij een verstikkende jij-vorm bezigt, terwijl hij de uitdrukking ?leven als broer en zus? een vunzige invulling geeft.


Lees de Humo-recensie!

Peter Longerich: Heinrich Himmler

Een meesterlijke verkenning van de pikzwarte ziel van Hitlers Reichsführer-SS. Longerich reconstrueert met grote nauwgezetheid en zonder enige sensatiezucht de carrière van Heinrich Himmler, van plaatsvervangend chef van de NSDAP-ordedienst tot machtigste politieman van nazi-Duitsland. Speurend naar Himmlers persoonlijke traject legt Longerich het pad bloot dat naar Auschwitz moest leiden.


Lees de Humo-recensie!


Tommy Wieringa: Caesarion

In de langverwachte opvolger van het heerlijke jongensboek 'Joe Speedboot' voert Tommy Wieringa de zwervende barpianist Ludwig Unger op, product van twee beroemde ouders - een acterende diva en een destructiekunstenaar. Terwijl hij kampt met zijn eigen onvermogen tot liefhebben probeert Unger zich los te rukken uit de verstikkende relatie met zijn moeder, tot het noodlot beiden weer verzoent. Wieringa is uitmuntend observator en literair beeldhouwer in één schrijversbast, zijn roman een proeve van groot vakmanschap.


Arnon Grunberg: Kamermeisjes & soldaten

Of hij zich nu als koffiejongen door een Zwitserse trein stuntelt, het pietje van de Nederlandse pedopartij gaat bevoelen of embedded naar de oorlog in Afghanistan trekt, altijd is Arnon Grunberg de lucide voyeur die frappant heldere conclusies destilleert en die vervolgens in vermakelijke zinnen giet. Geen onnozel wissewasje in zijn almaar uitdijende oeuvre, geen makkelijk tussendoortje: de reportages in ?Kamermeisjes & soldaten? zijn essentiële Grunberg.

2009: de boeken van het jaar (4)
Charles Burns: Zwart gat

Het magnum opus van illustrator Charles Burns is een -letterlijk - inktzwarte fabel over een groep tieners in een naamloze voorstad in de jaren 1970. Een mysterieuze geslachtsziekte (een extreme metafoor voor de universele puberale groeipijnen) transformeert de opgroeiende jongeren in vraatzuchtige monsters die samentroepen in de wouden. 'Zwart gat' snijdt oneindig veel dieper dan de doorsnee horrorvertelling: achter de gruwel gaapt immers een peilloze diepte van weemoed.


Lees de Humo-recensie!
Nick Cave: De dood van Bunny Monroe

Handelsreiziger Bunny Monroe is verslaafd aan seks, drank en weemoed, 't staat dan ook in de sterren en in de titel geschreven dat het slecht met 'm moet aflopen. Maar voor het zover is, in het op een lsd-trip lijkende slothoofdstuk, weet alleskunner Nick Cave met het reisverhaal van Bunny en zijn gelijknamige zoon zowel hilariteit als ontroering te oogsten. The Black Crow King is nu ook koning van de kroontjespen.

Sylvie Marie: Zonder

Vinnig als een vlinder, venijnig als een bij kwam Sylvie Marie het poëziejaar ingevlogen. 'Zonder', haar voldragen debuut, gaat over wat je níét ziet. Over de paradox dat net de essentie van de dingen vaak zoek is, of aan scherven gevallen. Terwijl ze onomwonden in de wonde pookt, met oog voor het onooglijke, laat ze het heilige moeten uit alle letters laaien. Later, toen ze Humo?s Gouden Aap won, maakte ze bescheiden gewag van ?fijn gerommel in de marge?. Het siert haar.


Lees de Humo-recensie!
Richard Holmes: De tijd van verwondering

Een groepsportret van een tiental Britse en Franse wetenschappers en ontdekkingsreizigers uit het begin van de 19de eeuw. Ze worden allemaal gedreven door een aandoenlijke dorst naar kennis en een buitengewone koppigheid in het nastreven daarvan. Holmes schrijft geen echte wetenschapsgeschiedenis. Formules komen er niet aan te pas. Maar zijn smakelijke levensbeschrijvingen wijzen als vanzelf de weg naar de vreugde van de bètavakken.


Lees de Humo-recensie!
Leonard Nolens: Dagboek van een dichter

Van donderdag 27 december 1979 tot zondag 20 mei 2007 vertelt Leonard Nolens wat het betekent om alleen met jezelf te leven, van 's ochtends tot 's avonds. 'Dagboek van een dichter', een klepper die over meer dan duizend bladzijden zijn armen voor je uitstrekt, opent het atelier waarin zijn poëzie ontstaat. Het toont een mens tussen droom en daad, onderweg naar een ander. 'Al mijn notities zijn mislukte gedichten,' schrijft hij. 'Op eenzame hoogte,' vullen wij aan.


Lees de Humo-recensie!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234