2016 volgens VRT-nieuwsankers Goedele Wachters en Hanne Decoutere

Nog even, en dan houdt dat hele 2016 eindelijk op z’n hufterige zelve te zijn. Goedele Wachters (41) en Hanne Decoutere (36) stonden in ‘Het journaal’ dagelijks op de eerste rij om u te vertellen over de ploertenstreken van de actualiteit. ‘Het is ontstellend om alle nieuws van 2016 samen te zien. Gelúkkig was er de babypanda.’

'Ik blijf geloven dat de wereld een betere plek wordt als je zoveel mogelijk mensen goed informeert'

Straks wordt er nog één keer op alle calamiteiten uit 2016 teruggeblikt: samen met Wim De Vilder bereidt Goedele Wachters het jaaroverzicht voor.

Goedele Wachters «We zijn begonnen met alle belangrijke gebeurtenissen op een groot magneetbord te verzamelen, maar dat stond algauw vol. Vervolgens zijn we post-its op de muren beginnen te plakken, en ten slotte zelfs op de ramen. Het hield niet op. Zelfs niet in de zomer: er groeien geen komkommers meer. Het is ontstellend om al dat nieuws van 2016 samen te zien, en een hele klus om het allemaal in een jaaroverzicht te duwen dat volledig is – en liefst ook niet té deprimerend. Er moesten toch ook een paar hoopvolle verhalen in, vonden we: je wil toch niet dat je kijkers bij wijze van spreken de Zelfmoordlijn moeten bellen na je uitzending.»

Hanne Decoutere «De babypanda!»

Wachters (lacht) «Ja, gelúkkig was er de babypanda.»

HUMO Een nieuwsrijk jaar betekent ook: veel extra journaals.

Wachters «We gaan ook vlotter extra dan vroeger. Ik denk dat dat heel slim is: mensen wachten niet meer op afgesproken tijden om nieuws te consumeren. Door het internet zitten ze met hun neus op de actualiteit: dan moet je als televisieomroep heel wendbaar zijn.»

Decoutere «We merken dat de kijker zo’n extra journaal ook echt nodig heeft. Bij grote gebeurtenissen wil die toch nog altijd graag een gids.»

HUMO Ik begrijp dat mensen niet naar ‘Winterbeelden’ willen kijken op het moment dat de hoofdstad verminkt wordt door terroristen. Maar is de toegevoegde waarde van zo’n extra journaal niet vaak eerder pover? Een herhaling van steeds dezelfde beelden, ankers die zeggen dat nog niet duidelijk is wat er precies gebeurd is, verslaggevers ter plaatse die bevestigen dat nog niet duidelijk is wat er precies gaande is...

Decoutere «Op 22 maart, de dag van de aanslagen in Brussel, zijn we op antenne gegaan toen nog niet heel veel duidelijk was, dat is waar. Maar op zo’n moment verwachten mensen wel dat we er al zijn. En die duidelijkheid is er doorheen de dag wél gekomen.

»We pakken het ook altijd heel voorzichtig aan: we zijn intussen getraind in ‘zou’, ‘mogelijk’ en ‘misschien’.»

Wachters «Sommige dingen blijken achteraf niet helemaal juist te zijn – de hulp- of politiediensten vergissen zich ook weleens in alle chaos – en die zetten we dan recht. Maar wat is het alternatief? De openbare omroep die géén extra journaal brengt op het moment dat er aanslagen gepleegd worden in Brussel?»

HUMO Kicken jullie op die belangrijke momenten?

Decoutere «Ze weten op de VRT intussen dat ik altijd een beetje boos ben als ze me niet bellen. Het is de kers op de taart, hè, een grote gebeurtenis verslaan: je moet al je skills uit de kast halen, intens improviseren... Als dat lukt, geeft dat een immense voldoening.»

Wachters «Dat geldt ook voor mij. Het is heel frustrerend als je er niet bij kan zijn. Ik heb het gevoel dat ik dit jaar álles gemist heb. Ik ben een tijdje bezig geweest met de uitbouw van het nieuwe redactiesysteem, heb aan het jaaroverzicht gewerkt, was met vakantie in het buitenland – en altijd gebeurde er dan toevallig iets.»

Decoutere «Wat ook wel in mijn voordeel speelt: ik woon op een kwartier van de VRT. Ik ben het opdringerige kindje dat bij een bijzondere gebeurtenis meteen belt: ‘Geen hulp nodig?’ (lacht)»

HUMO Goedele, jij hebt wel het ochtendjournaal gepresenteerd na de brexit. Had je die zien aankomen?

Wachters «Neen. Ik was ’s nachts onderweg naar de VRT toen het begon te kantelen. En ik kon alleen maar denken: ‘Wát?’»

Decoutere «Met diezelfde verbijstering zat ik toen naar de uitzending te kijken. Bij de Amerikaanse presidentsverkiezingen was dat al helemaal anders. Door de brexit zijn veel mensen rekening beginnen te houden met de mogelijkheid dat Donald Trump het zou halen.»

Wachters «Het is zelfs het eerste wat ik na dat brexitjournaal tegen mijn eindredacteur gezegd heb: ‘Het volgende is Trump die verkozen wordt.’»

Decoutere «Björn Soenens heeft in de aanloop naar die verkiezingen meermaals gezegd: ‘Onderschat de boosheid van veel Amerikanen niet. Trump kan president worden.’ Nu sluit ik niets meer uit. Marine Le Pen in het Elysée, Geert Wilders in het Torentje: het kán. We hebben intussen ook wel geleerd dat peilingen zelden nog juist zitten.»

HUMO Over Soenens gesproken: hij werd gewipt als hoofdredacteur van ‘Het journaal’, en wordt nu de correspondent in de Verenigde Staten. Die had de VRT opmerkelijk genoeg niet meer.

Wachters «Ik ben heel blij dat we weer iemand sturen. En dat Björn niet naar Washington gaat, maar naar New York. In het Witte Huis raken we toch niet binnen en hij kan van daaruit nóg vlotter naar andere plekken in de VS reizen. Qua beeld is New York ook veel beter: de straten daar stralen toch iets meer levendigheid uit dan dat statische Witte Huis. Het blijft televisie, hè.»

Decoutere «Ik vind het belangrijk dat we weer iemand hebben in de VS. Geen correspondent daar, dat was toch een gemis. Er werd sowieso al overwogen om opnieuw iemand te sturen, en de verkiezing van Trump was het laatste, beslissende zetje. Iedereen voelt dat het nieuwsrijke jaren worden daar.»

'In een sombere bui vrees ik weleens dat we wéér een wereldoorlog nodig zullen hebben voor mensen opnieuw begrijpen dat ze moeten samenwerken'


Candy Crush

HUMO Ook op het thuisfront is er werk aan de winkel. De digitalisering is een onontkoombaar gegeven. Hoe gaan jullie daarmee om?

Wachters «We beperken ons niet langer tot louter televisie. We streamen bijvoorbeeld steeds vaker dingen op deredactie.be – onderwerpen die net niet breed of belangrijk genoeg zijn om er iederéén mee te attaqueren.»

Decoutere «Het eilanddenken is nu echt wel weg op de nieuwsdienst: we leggen elke dag een puzzel die bestaat uit stukjes televisie, radio en online. Na ‘Het journaal’ nog een onderwerp verder uitdiepen op Facebook: ik vind dat intussen evident. We hebben laten onderzoeken wie wanneer nieuws consumeert, en op welke manier. De conclusie was duidelijk: de VRT moet nieuws op maat maken. De vraag die we ons elke dag stellen: hoe brengen we het nieuws het snelst én het best bij onze verschillende doelgroepen?»

HUMO Bij jongeren, bijvoorbeeld. Het miljoen kijkers van ‘Het journaal’ om 19 uur is imposant, maar het is wel een vergrijzend publiek: slechts 200.000 kijkers zijn tussen 18 en 54 jaar oud.

Wachters «Ik ben in 2015 in Zweden gaan kijken hoe ze daar omgaan met de digitalisering – Zweden zijn in alles early adopters. Daar waren toen al veel mensen die nieuwsuitzendingen op hun smartphone bekeken. Ik ben toen behoorlijk gealarmeerd weer thuisgekomen: we mochten die boot écht niet missen. Misschien blijft het lineaire tv-kijken wel bestaan, maar de norm zal het nooit meer worden. Mijn kinderen zullen allicht nooit naar een volledige nieuwsuitzending kijken.»

Decoutere «Ik merk het zelfs bij mijn vrienden met kinderen: om zeven uur ’s avonds zijn die nog de spaghetti van de grond aan het rapen. Voor ‘Het journaal’ is er dan geen tijd. Zelf kijk ik ook uitgesteld, of via de website.»

HUMO Negeren is geen optie: jullie moeten méé met die nieuwe tijden. Maar vinden jullie dat oprecht fijn?

Wachters «Best wel, eigenlijk, ook al omdat ik er als nieuwsconsument uitgebreid mijn voordeel mee doe. Maar er zit ook iets zorgwekkends aan: op het internet valt héél veel te rapen, maar vaak is die informatie van dubieuze kwaliteit. Het klinkt misschien een beetje pretentieus, maar een kwaliteitslabel blijft nodig. Een openbare omroep moet de evolutie een stapje vóór blijven, en een goeie, betrouwbare filter zijn. Een commerciële omroep ook, trouwens: ik beschouw VTM óók als een goeie, betrouwbare filter.»

Decoutere (knikt) «Meer dan ooit moeten we beweringen checken, achtergrond en duiding geven bij nieuwsfeiten, coherente verhalen brengen. In de grote wildernis moeten wij de bekwame gids zijn. Als we dat goed doen, zal ‘Het journaal’ wél nog een belangrijke functie hebben in de toekomst.»

Wachters «Maar het moet verder gaan dan alleen ‘Het journaal’. Ook onze digitale productie hoort dat keurmerk te hebben. We moeten ons daar zeer bewust van zijn: digital first!»

Decoutere «We zijn intussen op de goede weg. Aan journalisten die op pad gaan, wordt bijvoorbeeld gevraagd om ter plaatse al beelden en foto’s door te sturen, zodat er meteen iets op deredactie.be kan.»

Wachters «Klopt, maar op dit moment hebben we nog een aanzienlijke redactie die alleen voor ‘Het journaal’ werkt. Dat zal in de toekomst niet meer zo zijn.»

HUMO Een niet onbelangrijk eigenaardigheidje: online moet alles kort.

Wachters «Je kunt op Facebook geen ‘Terzake’-reportage van acht minuten kwijt. Zo werkt dat medium gewoon niet.»

HUMO Riskeren we zo niet iets te verliezen? Veel actuele kwesties laten zich niet in een soundbite samenvatten.

Wachters «Dat is waar. Maar ik ben al blij als een 16- of 20-jarige in zijn tijdlijn af en toe dingen ziet die hij anders niet gezien zou hebben. En misschien belandt hij daarna al klikkend bij het diepgravender werk.»

Decoutere «Ik vind trouwens dat jongeren nog altijd behoorlijk mee zijn. Ze zijn heus niet minder goed geïnformeerd dan twintig jaar geleden, toen ik op kot de krant las.»

HUMO Nog een neveneffect van de digitalisering: fake news wordt massaal en in een rottempo verspreid.

Decoutere «Daar ligt één van onze belangrijkste taken. In de berichtgeving over Syrië kijken we daar bijvoorbeeld geweldig mee uit. We hebben op onze redactie specialisten die de herkomst, de authenticiteit en de inhoud beoordelen van de beelden die we binnenkrijgen.»

HUMO Prima, maar intussen haalt het merendeel van de jongeren zijn informatie wel online. En in mijn tijdlijn op Facebook wemelt het van de hoaxen.

Wachters «Daarom moeten we daar dus óók zijn.»

HUMO Maar dan moet je wel hopen dat mensen jouw informatie uit het gigantische aanbod plukken. Dat is een groot verschil met het analoge tijdperk, toen iedereen braafjes in de zetel ging zitten om ‘Het journaal’ te bekijken: je hebt het niet meer zelf in de hand.

Wachters «Vandaar dat we het zo belangrijk vinden om een keurmerk te zijn en te blijven – en het digitaal te worden. Alleen zo kunnen we online dominant zijn.»

HUMO Er wordt altijd aangenomen dat mensen nog steeds bijzonder hongerig naar nieuws zijn, en dat alleen de manier van consumeren veranderd is. Is dat wel zo? In de trein is de papieren krant vervangen door de smartphone en de tablet. Maar eigenlijk zie ik mensen op die toestellen vooral Candy Crush spelen en babyfoto’s liken.

Wachters «Kan zijn, maar dat bevestigt alleen maar ons punt dat we ook aanwezig moeten zijn op Facebook en andere sociale media. Dat we ons in de tijdlijn van mensen moeten wringen, en dat ze vervolgens hopelijk klikken op iets wat hun interessant lijkt. Je ziet het ook iets te somber in, vind ik. Ik heb helemaal niet het gevoel dat we echt om aandacht moeten véchten.

»Ik blijf ook geloven dat de wereld een betere plek wordt als je zoveel mogelijk mensen goed informeert. Een verkiezing is telkens een hoogmis voor de VRT, en elke keer weer krijgen we kritiek omdat we er zovéél programma’s over maken. Maar dat is verdorie wel heel belangrijk, hè! Democratie werkt maar als mensen weten waarvoor ze kiezen.»

Decoutere «Dat is ook gebleken na de brexit: veel Britten wisten niet waar ze voor stemden, en wat de consequenties waren.»

'Ik sluit niets meer uit. Marine Le Pen in het Elysée, Geert Wilders in het Torentje: het kán'


Onder de radar

HUMO Wat ook gebleken is na de brexit en de overwinning van Trump: in de ogen van veel mensen horen journalisten bij het gehate establishment. Hebben we daar niet net de perfecte illustratie van gegeven door er met z’n drieën vanzelfsprekend vanuit te gaan dat die brexit een onverstandige keuze is?

Wachters «Je hebt wel een punt, ja. Journalisten zijn allemaal nogal, euh, hetzelfde. We doen onze job ook maar vanuit ons persoonlijke, beperkte referentiekader. Daar moeten we tegen strijden. Björn Soenens zei altijd: ‘Een goeie journalist gaat veel op café.’ En Liesbet Vrieleman, de nieuwe hoofdredacteur van de nieuwsdienst, zegt nu exact hetzelfde. Het is een boutade, natuurlijk, maar de boodschap is duidelijk: journalisten moeten uit hun comfortzone komen.»

Decoutere «Dat zelfs peilingen de bal volkomen misslaan, is toch een ernstig signaal. Zowel in de Verenigde Staten als in Europa is er iets onder de radar gebleven – een sentiment dat we niet gevoeld hebben, een wrok die we niet gezien hebben, een woede die we niet gehoord hebben.»

Wachters «Een journalist moet met twee poten in de wereld staan. Maar ironisch genoeg doen we dat nu eigenlijk meer dan ooit. Er was een tijd dat alleen studaxen journalist werden. Je moest slagen in een theoretisch examen om bij de VRT te kunnen beginnen, en de redacties werden bevolkt door wandelende encyclopedieën. Nu zie ik veel meer journalisten die vol in het leven staan, empathisch zijn en práten met de mensen voor wie ze televisie maken. En net nu krijgen we het verwijt van de werkelijkheid vervreemd te zijn.»

HUMO Er wordt nu veelvuldig aan zelfkritiek gedaan: journalisten beloven dat ze weer het veld in zullen gaan. In Vlaanderen zag je dat ook gebeuren na de Zwarte Zondagen. Maar is zoveel kruiperige zelfkastijding wel nodig? Moet je begrijpend en empathisch omgaan met mensen die – bijvoorbeeld – de vluchtelingenproblematiek handig gebruiken om hun xenofobie te rechtvaardigen?

Decoutere «Moeilijke kwestie. Ik vind inderdaad wel dat er een ethische basis is die niet vrijblijvend is. Als een Amerikaanse presidentskandidaat aan de lopende band xenofobe en misogyne uitspraken doet, hoef ik dat niet te presenteren als iets waarover te discussiëren valt. Neen, dat zijn schandelijke uitspraken, en schandelijke uitspraken horen niet.»

Wachters «Maar het echte waardeoordeel ligt nog altijd bij de kijker zelf. Wij leveren gewoon de bouwstenen aan. En die kijker is slim genoeg: iedereen zal onderhand toch wel begrijpen dat ‘Grab them by the pussy’ een uitspraak is die fundamenteel niet deugt, toch?»

HUMO Daar ben ik niet helemaal zeker van, maar passons. Moet ‘Het journaal’ nog ‘constructief’ zijn?

Wachters «Dat woord is een ongelukkig eigen leventje gaan leiden. Maar het principe erachter blijft wel overeind: we willen heel veel context geven bij het nieuws, heel veel achtergrond en duiding, zodat mensen zich een gefundeerde mening kunnen vormen.»

HUMO Criticasters zeggen dat dat principe tot een verkrampte politiek correcte houding heeft geleid. Waarom lijkt de VRT bijvoorbeeld altijd zo lang te aarzelen om een aanslag als moslimterrorisme te benoemen?

Wachters «Correct gaat boven snel – áltijd. Herinner je je Joe Van Holsbeeck nog? Die was door twee Marokkanen vermoord, hoorde je overal. Tot bleek dat het Polen waren. Ik ben het liefst voorzichtig. Is dat politiek correct? Het omgekeerde – snel boven correct – vind ik alleszins misdadiger.»

Decoutere «En ach: ik werk nu tien jaar op de nieuwsdienst, en die criticasters zijn er altijd al geweest.»

Wachters «Je hoort ze nu alleen luider roepen omdat de digitalisering ook niet aan hen is voorbijgegaan (lacht).»

HUMO Er zit nog altijd veel narigheid in ‘Het journaal’. Toch benadrukken historici als Rutger Bregman dat het nog nooit zo goed ging met de wereld als nu.

Wachters «Dat zal zeker kloppen. Maar gezapig achteroverleunen is geen optie, vind ik. Je voelt toch aan alles dat er roerige tijden zitten aan te komen? De opkomst van het populisme, de Britten die zich op zichzelf terugtrekken, bedenkelijke regimes aan de grenzen van Europa: ik vind dat toch beangstigend. In een sombere bui heb ik dit jaar weleens gevreesd dat we wéér een wereldoorlog nodig zullen hebben voor mensen opnieuw begrijpen dat ze moeten samenwerken. Laat ons vurig hopen van niet, maar het valt toch niet langer uit te sluiten. Een jaar als 2016 toont voor mij nogmaals dat het echt héél belangrijk is dat wij als journalisten die complexe, bedreigende grote wereld helder uitleggen.»


'Ik vond 2016 een heel vermoeiend jaar om uit te leggen aan mijn zoon en dochter'


K3-soldaten

HUMO Na een belangrijke gebeurtenis volgt altijd de opiniediarree. In kranten, op televisie, op blogs, op Facebook en Twitter: iedereen lijkt door een megafoon te willen roepen. Ik sta daar meestal wat geïntimideerd naar te kijken.

Wachters «Ja? Ik vind dat net interessant. Laat de meningen maar botsen, dat is toch gezond? Wat wel gevaarlijk is: dat mensen soms geneigd zijn om alleen te luisteren naar diegenen die hen in hun mening bevestigen.»

HUMO Ja: hebben we ons niet allemaal verschanst in ons eigen Grote Gelijk? Ik hoor vaak dik doen over ‘het maatschappelijke debat’, maar is dat er eigenlijk wel?

Decoutere «In programma’s als ‘De afspraak’ en ‘De zevende dag’ worden verschillende opiniërende stemmen toch naast elkaar aan tafel gezet?»

Wachters «Inderdaad. En vergeet onze radioprogramma’s ook niet: ‘Hautekiet’, bijvoorbeeld, biedt elke dag meningen en inzichten over actuele onderwerpen. Als dat niet het maatschappelijke debat mee organiseren is, dan weet ik het ook niet meer.»

HUMO Maar is eigenlijk ooit onderzocht of die programma’s impact hebben? Stellen kijkers hun mening bij na een discussie in ‘De zevende dag’?

Wachters «Goeie vraag: dat zou inderdaad eens onderzocht moeten worden. Maar ik merk toch dat ik zelf al eens mijn mening bijstel na een geslaagd gesprek in zo’n debatprogramma.»

Decoutere «Dat zulke programma’s al zo lang lopen, bewijst toch dat het publiek ze wel kan smaken en er dus iets aan heeft?»

HUMO Liesbet Vrieleman zei in De Morgen dat ze af en toe naar Italië moet ‘om olijven te plukken’. Doen jullie het soms zonder nieuws?

Wachters «Er zijn momenten thuis waarop ik beslis: nu even niet. Die had ik vroeger niet – ik ben lang een overdreven nieuwsjunk geweest.»

Decoutere «Bij mij blijft het toch problematisch. Mijn man wijst me er vaak op dat mijn iPhone aan mijn hand plákt. Het nieuws checken, en dat twee minuten later nog eens doen: erg gezond is het niet. Alleen als ik naar mijn balletles ga, moet m’n gsm anderhalf uur aan de kant.»

Wachters «Kijk eens rond in onze branche, en je ziet dat het burn-outs régent. We moeten daar alert voor zijn: journalist is een risicoberoep.»

HUMO Jouw twee kinderen, Hanne, zijn nog te jong om te beseffen dat de wereld soms een grote schurkenstaat is. Die van jou, Goedele, zijn 8 en 6: je hebt hun allicht weleens wat uit te leggen.

Wachters «Ze weten heel veel over de actualiteit. Maar ik probeer ze toch nog een beetje af te schermen van een aantal harde waarheden. De aanslag in Nice, de couppoging in Turkije: daar probeer ik ze op het moment dat het aan het gebeuren is nog niet mee te confronteren. Dat is te ontstellend voor een kind, en te moeilijk om te vatten. Als wij als volwassenen al bang zijn voor terreur, hoe moet dat dan niet zijn voor kinderen? Ik vond 2016 een heel vermoeiend jaar om uit te leggen aan mijn zoon en dochter.

»Wat ik nog het lastigst vind: dat de kans reëel is dat onze kinderen geen wereld zonder angst zullen kennen. Dat klinkt theatraler dan ik het bedoel, hoor. Maar de onderhuidse dreiging, het gevoel dat er dingen kúnnen gebeuren, de zichtbare veiligheidsmaatregelen: het is best realistisch dat dat allemaal een permanent karakter krijgt. Ik ging met mijn kinderen naar de K3-show, en daar stonden zwaarbewapende militairen voor de deur. ‘Wacht... Dit klopt niet,’ dacht ik. Maar het is de nieuwe realiteit, en die moet je aanvaarden – ook al druist ze in tegen dat beeld van onschuld en zoete naïviteit dat je tevoren aan een kindertijd linkte.»

Decoutere «Maar dát je naar die K3-show bent gegaan, vind ik super. Want na de aanslagen hoorde ik veel mensen zeggen dat ze niet meer naar een grote stad durfden. Op 23 maart was er in Brussel de slotavond van het Klarafestival. Er is toen heel lang getwijfeld: laten we het doorgaan of niet? Maar het orkest wilde absoluut spelen, en de hele zaal zat vol. We zaten daar met z’n allen naar de prachtige Mattheüspassie te luisteren, en het werd een onbeschrijfelijk mooie avond. Ik voelde: ze krijgen ons niet klein.»

Wachters «Ik heb mijn bezigheden ook nooit aangepast. Maar ik merk wel hoe hard die dingen binnenkomen bij een kind. Toen we naar Parijs gingen, een half jaar na de aanslagen daar, reageerde mijn zoontje verschrikt: ‘Toch niet naar Parijs, mama? Het is daar gevaarlijk!’

»Ik ben héél blij dat er zoiets als ‘Karrewiet’ bestaat, het jeugdjournaal op Ketnet. Zonder enige ironie: daar wordt magnifiek werk geleverd.»

HUMO Tot slot nog een compliment, Goedele: je hebt uitstekende voorspellende gaven.

Wachters «Ah? Hoezo?»

HUMO In 2007, toen je als nieuwsanker begon, voorspelde je in interviews dat het glazen plafond op de nieuwsdienst tien jaar later aan diggelen zou liggen.

Wachters «Dat is netjes uitgekomen, hè? Ik ben er trots op dat het mijn generatie is die het voor mekaar heeft gekregen. Liesbet Vrieleman hoofdredacteur van de nieuwsdienst, Inge Vrancken van ‘Het journaal’, Griet De Craen van de radio: mooi zo!»

Decoutere «En het hoopgevende is dat zij daar zitten omdat ze daar hóren te zitten – niet omdat ze vrouwen zijn. Toch is er nog altijd veel werk, vind ik. Dat er steeds op teruggekomen wordt, dat het als bijzonder wordt gezien, toont aan dat we er nog niet helemaal zijn. De strijd is pas gestreden zodra er geen aandacht meer aan geschonken wordt. (Peinzend) Ik had het ook mooi gevonden als Hillary Clinton een overwinningsspeech had kunnen geven.»

Wachters «Helaas: ze was grabbed by the pussy (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234