21 juli: Wat flapt Filip eruit? De achtergronden van de koninklijke toespraak

De nationale feestdag komt eraan en dan houdt onze brave koning traditioneel een toespraak. Weinig Belgen liggen daarvan wakker, want verbaal vuurwerk levert dat nooit op. Maar dit jaar zal het anders zijn! Hoe wij dat weten? Wij hebben zo onze bronnen, aan wie we strikte anonimiteit hebben beloofd. Daarom hanteren we een rits schuilnamen, zodat het Paleis nooit kan achterhalen met hoeveel mensen we precies hebben gesproken.

'De koning toonde dat hij ook een mens is met zijn goeie en zijn minder goeie kanten'

André «Filip doet zijn best. De vorige toespraken waren zeker niet slecht, maar de mensen willen wat anders. De tijden zijn veranderd: sinds Trump en ‘Liefde voor muziek’ leven we in een emo-wereld. En over veranderen gesproken: ik ga me even een andere schuilnaam aanmeten, als je dat goed vindt.»

Eefje «We hebben dus volop ingezet op de grote gevoelens en daarvoor hebben we specialisten ingehuurd. We hebben een toespraak getest die werd geschreven door Tom Lanoye, in een regie van Hilde Van Mieghem

Franz «De speech werd opgenomen in het kasteelpark. Filip loopt door een lange laan terwijl hij zwaarmoedig naar de grond staart. Daar waren verscheidene takes voor nodig.»

Billie «Die lanen lopen immers niet rechtdoor en Zijne Koninklijke Hoogheid liep verscheidene keren met zijn staatshoofd tegen een boom. Dat heb je natuurlijk met dat naar de grond staren. Nu goed. De koning loopt een minuut of vijf zwijgend te somberen, op aanzwellende muziek van Jef Neve. Dan valt de muziek stil. Filip kijkt op, recht in de lens, en zegt: ‘Lieve mensen, ik hou van jullie. Samen maken we dit land sterker. Zorg goed voor elkaar.’ Dan draait hij zich om en we zien hem verdwijnen in het groen. Een eenzame cello brengt nog een paar smachtende tremolo’s.»

Evert «De clip werd aan een testpubliek getoond. Een paar mensen waren zo geëmotioneerd dat ze een paar uur later nog steeds zaten te huilen. De rest begreep er geen hol van. ‘Heeft de koning nu ook al een burn-out?’, vroegen sommigen zich af.»

Alex «Toen heb ik gezegd: die zwaarmoedigheid, die is so very Baudouin! Mag het niet wat losser? We willen een koning die spontaan een verhaal vertelt, over zichzelf en over zijn land. Niks geen voorgekauwde tekst, gewoon recht uit het hart. Dát is wat de onderdaan wil!»

Bernice «Daarop volgde een nieuwe test. Filip liet in zijn hart kijken en dat werd erg gewaardeerd. Hij toonde dat hij ook een mens is met zijn goeie en zijn minder goeie kanten.»

Fran «Je kan niet voor alles talent hebben, dát is zijn centrale boodschap. Daarna schilderde hij zijn liefde voor België. Hij maakte die liefde heel concreet door te verwijzen naar die rare cartografische bulten in het noorden. Dat was een heel poëtisch moment, en daarna kwam dat tedere ‘Ik hou van mijn land zoals het is’. Hij zei dat haast achteloos, maar het zijn woorden die blijven hangen als een spaghettisliert aan de kin van een dementerende!»

Ronald «Maar er stelde zich een politiek probleem. Die bulten zijn Vlaamse bulten, en dat zou hier en daar in het verkeerde keelgat kunnen schieten. ‘We mogen niet in communautair vaarwater komen,’ opperde iemand. ‘Als jullie willen dat ik verrassend uit de hoek kom, moet ik dat misschien net wél doen,’ merkte de koning slim op, ‘zet de camera maar aan!’ En zonder enige voorbereiding sprak hij meeslepend over de Vlaamse ontvoogding en andere gevoelige onderwerpen.»

Sylvie «De speech eindigde met een sterke oproep tot verzoening en wederzijds begrip: ‘En denk maar niet dat Wallonië een monopolie heeft op marginaliteit! Weleens in Zelzate geweest? Of in Boom? Dan weet je wel beter. Sukkels als jullie kunnen maar beter samenwerken. Denk er eens over na, liefst in de vroege namiddag, wanneer de kater al wat minder hevig is en jullie het nog niet op een zuipen hebben gezet. Joekes, onderdanen!’ Maar hoe gloedvol ook, anderhalf uur speechen was toch wat aan de lange kant voor een 21 juli-toespraak.»

Femke «Filip van België deed meteen een ander voorstel. Een speech met enkel éénlettergrepige woorden leek hem geschikt om werkelijk álle lagen van de bevolking aan te spreken. Meteen stak hij van wal. De majesteit toonde zich moeiteloos heer en meester in het monosyllabisme, en hij deed dat in perfecte rijmen met een klassieke structuur. Het kwam er in één geut uit. Het was kunst!»

Arthur «Het enthousiasme was uiteraard enorm. Maar ook deze versie heeft het uiteindelijk niet gehaald. Onze vorst heeft begrepen dat hij een man is van de improvisatie. Hij zal op 21 juli voor de vuist weg spreken. Live dus. Een beetje spannend, maar wie Flip kent, weet dat het een succes zal worden.»


DE VERSIES WAARVAN SPRAKE

VERSIE 1




Filip kuiert door het park. Kijkt de hele tijd naar zijn schoenen. Muziek van Jef Neve.

‘Lieve mensen, ik hou van jullie. Samen maken we dit land sterker. Zorg goed voor elkaar.’
Cut.



VERSIE 2




‘Hallo allemaal. Ik ben koning Filip, maar zeg maar gewoon koning. Zoals jullie weten, moet ik vaak opdraven op officiële gelegenheden, en dan wordt er van mij verwacht dat ik netjes gekleed ben. Iemand – meestal is dat Mathilde – kiest dan voor mij een pak uit. Soms is dat een donkerblauw pak, maar dat kan ook grijs zijn, of iets met een streep. Dat maakt niet uit. Meer nog: het kan mij niks schelen. Als ze mij zeggen: ‘Dat lichtblauw staat je beter,’ dan denk ik: ‘Het zal wel.’ Ik heb daar geen oog voor, en daarom aanvaard ik graag het oordeel van iemand anders. Dat hoeft geen modespecialist te zijn, om het even wie heeft meer verstand van kleding dan ikzelf, denk ik. Ik heb dan weer meer gevoel voor het besturen van een helikopter, of van een land. Iedereen heeft zijn eigen kwaliteiten.


En dan wil ik nog iets vertellen over mijn land. Of ons land, zo u wilt. Het heeft een eerder grillige vorm. De kustlijn is het enige wat dat ding nog enige structuur geeft. Bovenaan heb je dan nog eens drie rare bulten, aan de Hollandse grens. Maar ik hou van die bulten. Want ik hou van mijn land zoals het is. Dank u wel.’



VERSIE 3




Onlangs, op 11 juli, werd het feest van de Vlaamse Gemeenschap gevierd. Eén keertje, meer dan zevenhonderd jaar geleden, hebben die Vlamingen met veel geluk een veldslag van niks gewonnen, en dat blijven ze maar herdenken. Nu vraag ik u: hoe zielig is een volk dat zich daaraan optrekt? Het antwoord is: bijzonder zielig! Die Vlamen hebben een hoofdstad en daar spreekt iedereen Frans. Op school leren ze weer Nederlands, en onder elkaar spreken ze vijftig verschillende soorten Vlaams. Hun grootmoefti is het Nederlands niet eens machtig en bedient zich regelmatig van Latijn met een zwaar Antwerps accent. Cicero draait zich om in zijn graf als hij het hoort!


Maar wat ten zuiden van dat achterlijke zootje ligt, stelt ook niet veel voor. De belangrijkste economische activiteit in dat mislukte sprookjesbos is de verhuur van lekke kajaks. De enigen die daar écht geld verdienen, zijn Hollandse uitbaters van campingwinkels die het volk vergiftigen met producten waarvan de houdbaarheidsdatum naar de gloriejaren van Woestijnvis verwijst... Enz. enz.’



VERSIE 4




Op de straat danst jong en oud En ik draag een kroon van goud Hier vloeit bier! Daar sist de worst!
En ik ben heel graag uw vorst. Heeft uw spruit een heel mooi lint

Dat wat lang is voor dat kind Maak u dan geen zorgen, hoor Bel mij op, ik knip het door!



















Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234