25 jaar Pixar: op bezoek in de animatiestudio van 'Cars 2'

Pixar verkeert dezer dagen in een dubbele feeststemming. Op 6 juli presenteert de meest succesvolle animatiefilmstudio ter wereld zijn nieuwste pronkjuweel aan de wereld: 'Cars 2'.

Of Humo naar aanleiding van dit heuglijke jubileum eens een bezoekje wilde brengen aan het hoofdkwartier van Pixar in San Francisco? De plek waar Woody, Buzz Lightyear, Mr. Potato Head, Nemo, Wall-E en Elastigirl tot leven zijn gekomen? Nou, graag! En zo vind ik mezelf op een snikhete woensdagochtend met een kop vol jetlag terug in een bus vol enthousiast kakelende journalisten. Ondanks het vroege uur zit de sfeer er al goed in: net een groep kinderen die op schoolreis vertrekt. Alleen de boterhammendozen ontbreken! Na een korte rit over de Bay Bridge ('Daar! Alcatraz!') rijden we een ietwat saai ogende voorstad binnen: Emeryville. Het busje houdt halt voor een slagboom, en voor de eerste (maar niet voor de laatste) keer die dag krijgen we te maken met de scherpe security van Pixar. De veiligheidsagent bestudeert onze paspoorten, checkt en dubbelcheckt de namenlijst, mompelt enkele woorden in zijn portofoon, en geeft ten slotte met een kort hoofdknikje te kennen dat we verder mogen.

[...]

Daarna is het grote moment aangebroken: de lichten doven, de 3D-brilletjes worden op de neuzen geschoven en het scherm licht op. En het dient gezegd: de paar scènes die we te zien krijgen ogen fantastisch. 'Cars 2' begint verrassend genoeg niet op één of ander autocircuit, en ook niet in het stadje Radiator Springs, maar midden op de kolkende oceaan. We maken kennis met Finn McMissile, een met de stembanden van Michael Caine sprekende en met technologische snufjes volgepropte Aston Martin die een gevaarlijke missie uitvoert op een booreiland. Het lijkt wel de proloog van een Bondfilm, maar dan met auto's in plaats van mensen. In het volgende fragment zien we hoe Mater een memorabel bezoek brengt aan een futuristisch Japans toilet: de hele zaal zit luidkeels te schateren. Na de voorstelling klimt Denise nog één keer op het podium: 'Was dat niet amazing?'

[...]

John Lasseter: de naam van de Pixar-pionier wordt hier met zoveel respect en ontzag uitgesproken dat je bijna zou denken dat hij een soort Jezus-figuur is, een Manitoe, een goeroe in een oranje gewaad. Maar eigenlijk is hij gewoon een toffe peer, die uiterlijk wel iets wegheeft van Buzz Lightyear. Ook vandaag draagt de grote baas één van zijn bekende Hawaiiaanse hemden.

HUMO U lijkt ook definitief gevallen voor 3D.

Lasseter
«Ik ben wild van 3D, ik vind het echt awesome. Van alle filmmakers in Hollywood ben ik waarschijnlijk degene die er het meest van houdt. Ik experimenteerde al met 3D-technieken in 1989!

»Ik geloof wel niet in het soort 3D waarbij de voorwerpen uit het scherm lijken te schieten - dat haalt de toeschouwer uit de film. De 3D in 'Cars 2' trekt je net ín het verhaal. Let maar eens op de helderheid van het water, op de schoonheid van de schaduwen, op de onbeschrijfijk mooie dieptescherpte... Onze 3D is amazing

[...]

Bij Pixar werkt een bont allegaartje van nationaliteiten - Amerikanen, Argentijnen, Brazilianen, Fransen, Russen, Duitsers, Mexicanen, Chinezen en ook één Belg: de sympathieke Alexis Angelidis, nickname Alexi, is afkomstig uit Ukkel en staat hier sinds november 2006 voltijds op de loonlijst. Na enig rondspeuren vinden we een rustig plekje in de kantine.

Alexis Angelidis

«Na mijn studie heb ik eerst een tijdje bij een Luxemburgse bank gewerkt - mijn salaris ging bijna helemaal op aan videospelletjes. Niet lang daarna heb ik beslist om mijn droom te volgen: ik ben computergrafiek gaan studeren in Grenoble en Nieuw-Zeeland, en uiteindelijk heb ik mijn postdoctoraat behaald in Toronto. Onderwerp: het digitaal animeren van personages en van gassen en vloeistoffen.»



HUMO Hoe bent u dan uiteindelijk bij Pixar terechtgekomen?

Angelidis
«Gewoon, ingegaan op een vacature op hun website. Drie maanden later kreeg ik een uitnodiging voor een gesprek. Ik heb het eerste vliegtuig naar San Francisco genomen, met mijn cv en een demo van mijn werk in mijn valiesje. Dat gesprek was behoorlijk intimiderend: ik was een enorme fan van Pixar, en het was een levensdroom om hier te kunnen werken. Maar ik ben er doorgesparteld, en ik werd aangenomen! De allereerste ochtend dat ik hier als werknemer mocht binnenwandelen, was een moment om nooit meer te vergeten.»


Lees het volledige artikel in Humo 3696 van 4 juli '11

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234