null Beeld

2Doc: Dangerous Acts, Starring the Unstable Elements of Belarus

Wie Poetin al een wacko wereldleider vindt, zal in Alexander Lukashenko, president van Wit-Rusland, al helemaal een engerd zien. Toen Lukashenko in 2010 – met bijna 80 procent van de stemmen – voor de vierde keer op rij tot president verkozen werd, bracht die gebeurtenis in hoofdstad Minsk een razende menigte op de been.

Voor de actievoerders was het duidelijk dat de verkiezingsresultaten vervalst waren. Wit-Rusland is ‘de laatste dictatuur van Europa’, menen ook Natalia Kaliada, medeoprichter van het Belarus Free Theatre, en de Amerikaanse documentairemaker Madeleine Sackler.

Natalia Kaliada «Het Belarus Free Theatre laat zich niet zomaar de mond snoeren. Wij vertrekken steeds vanuit onze eigen waargebeurde – vaak tragische – verhalen. Die zou de overheid maar al te graag censureren, dus door op een podium te gaan staan, brengen we onszelf wel in gevaar.»

Madeleine Sackler «Ik heb de theatergroep gevolgd toen ze volledig underground moesten gaan vanwege het harde regime in Wit-Rusland. De spelers moesten het land zelfs ontvluchten in de periode rond de verkiezingen van 2010.»

Kaliada «Na een tijdje bedachten we: niets belangrijker dan in leven blijven.»

'Mijn film gaat over de universele drang naar vrijheid.' Madeleine Sackler (regisseur)

undefined


- Hoe kwam u met elkaar in contact?

Sackler «Ik ontmoette Natalia en de acteurs in juni 2010 in New York, zes maanden vóór die betwiste verkiezingen.»

Kaliada «Eén van de oppositiekandidaten, Andrei Sannikov, stond dicht bij mij en dus ook bij het theatergezelschap. Wij voelden ons op de hielen gezeten door de geheime dienst.»

Sackler «Maar eigenlijk was hun enige misdaad: kunst. Mijn nieuwsgierigheid was meteen geprikkeld.»

- Ziet u gelijkenissen tussen de situatie in Wit-Rusland en die in het oosten van Oekraïne, een voor ons bekendere conflicthaard?

Sackler «Zeker weten. Meer zelfs: eigenlijk is mijn film ook het verhaal van onderdrukte burgers in de Krim en elders in de wereld. De conflicten mogen dan niet over hetzelfde gaan, de drang naar vrijheid is universeel. Daarom spitst de film zich ook toe op slechts vier leden van de theatergroep, in plaats van op alle zeventien. Het was nooit de bedoeling een politieke documentaire te draaien, voor ons primeert het menselijke.

»Ook wij moesten trouwens voorzichtig zijn: het is in Wit-Rusland geen gemakkelijke opdracht om iemand te vinden die een camera in zijn bezit mág hebben. Via Skype kon ik contact opnemen met een lokale regisseur. Zij filmde en smokkelde de opnames naar Litouwen of Rusland, om ze daar op de post te doen. Pas dan begon onze taak: het montagewerk.»

- U hebt ter plaatse dus nooit zelf gefilmd?

Sackler «Nee, wij moesten absoluut vermijden dat de overheid lucht van ons project zou krijgen. En ik spreek geen Russisch, ook niet evident (lacht).»

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234