40 jaar in het vak: Bruce Springsteen

Bruce Springsteen heeft zich altijd voorgenomen nooit te eindigen als zijn grote idool Elvis Presley. Daarin is hij met verve geslaagd, want op zijn zestigste ziet hij er nog buitengewoon vief uit


Kun je je ook memorabele optredens uit je jeugd herinneren?



Springsteen «Als tiener heb ik The Doors nog zien spelen bij ons in Asbury Park. Ik kon het amper geloven: Jim Morrison in Asbury Park! The Body zelve, verdorie! Maar tegelijk zette het me aan het denken: 'Oké, het is een interessante vent, maar het is ook maar een mens.'»
Rond de tijd van 'Darkness on the Edge of Town' liep je Patti Smith tegen het lijf.



Springsteen
«Ze was net haar tweede soloplaat aan het maken; ik was de song 'Because the Night' aan het schrijven, maar kreeg 'm maar niet afgewerkt. Daarom stelde (producer) Jimmy Iovine voor ermee bij Patti langs te gaan.»
Gebeurt het wel eens dat jullie tijdens het spelen de betekenis van een song veranderen? Ik vraag me bijvoorbeeld af of 'Born in the U.S.A.' even verkeerd begrepen zou zijn als je destijds jouw akoestische versie had uitgebracht, in plaats van die met de band.



Springsteen «Met een groep komt er natuurlijk veel meer lawaai bij kijken. Het publiek krijgt dan heel wat meer impulsen: de tekst, de bas, de drums... Misschien lokt één van die impulsen een emotionele reactie uit, of alles samen.»
'Born in the U.S.A.' maakte van jou een wereldster, maar jij reageerde door 'Tunnel of Love' uit te brengen, een plaat die veel ingetogener en contemplatiever was. Hetzelfde had je eerder al gedaan toen je het grootse 'Born to Run' in '78 liet volgen door het veel kleinere 'Darkness on the Edge of Town'.



Springsteen «Na 'Born to Run' raakte ik verwikkeld in een rechtszaak (tegen zijn ex-manager Mike Appel, red.) en had ik het een tijdje wat moeilijk. Tegelijk was het mijn manier om te reageren op het succes: bepaalde aspecten ervan vond ik wel aangenaam, maar bij andere had ik toch mijn vragen.



»Ik wist alleen zeker dat we dieper moesten graven: een nieuwe plaat hoeft de vorige niet noodzakelijk op te heffen, maar je kan ze wel gebruiken om een kritische blik te werpen op wat voorafging. Nu kijk ik terug en denk ik: 'Het waren allebei geweldig goeie platen.' Beter dan 'Born to Run' zal ik ze waarschijnlijk nooit meer maken.»
Is dat niet wat overdreven: een set van zeven uur?



Springsteen (lacht) «Ik denk niet dat we ooit echt zeven uur lang gespeeld hebben. Over de duur van onze sets doen heel wat onzinverhalen de ronde. 't Is een keer of twee gebeurd dat we vier uur lang zijn doorgegaan, dat wel. Maar daarna heb ik gezworen dat nooit meer te doen - het leek me zo zinloos.»




Darkness, duisternis, lijkt je altijd aan te trekken, meer dan om het even wat. Is dat nog altijd zo?



Springsteen «Soms. Mijn laatste plaat, 'Working on a Dream', was naar mijn gevoel één van mijn meest vrolijke. Heel plezierig om te maken ook: ik schreef wat love songs, wat popsongs...»

© MOJO

Lees het volledige interview in Humo 3650.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234