null Beeld

5 bloederige oorlogsgebieden die meer media-aandacht verdienen

De bezigheden van IS in Syrië en Irak slorpen – terecht – al jarenlang het merendeel van de media-aandacht op, maar daardoor worden minstens even gewelddadige conflicten vaak veroordeeld tot een hoekje van de ‘Ook dat nog’-sectie van de nieuwssites. Daarom: vijf bloederige oorlogsgebieden die meer media-aandacht verdienen!


Zuid-Soedan

Na een halve eeuw van strubbelingen tussen het islamitische noorden en het christelijke zuiden – met als triest hoogtepunt de etnische zuivering in Darfur, waarbij 300.000 mensen het leven lieten – splitste het zuidelijke deel van Soedan zich af in 2011. Rust was de Zuid-Soedanese bevolking echter niet gegund: vanaf december 2013 verviel het land in een bloedige stammenoorlog met tienduizenden doden en miljoenen vluchtelingen tot gevolg.

De oorzaak is wederom een etnisch gebaseerd conflict, tussen president Salva Kiir Mayardit – een Dinka – en zijn ex-vicepresident Riek Machar – een Nuer. Die laatste ging na onenigheid een groep rebellen leiden, met een humanitaire ramp tot gevolg. Verschillende pogingen tot vredesakkoorden werden ondernomen, maar tot op heden werden alle afspraken vrijwel direct geschonden. Beide partijen schuwen het gebruik van praktijken als massaverkrachtingen, het inschakelen van kindsoldaten en folteringen allerminst.

Het meest recente wapenfeit – 18 april – is een raid door Zuid-Soedanese rebellenmilities op een Ethiopisch dorpje in de grensstreek. De balans: 208 doden, 75 gewonden en 108 ontvoerde kinderen.


Jemen

Ook in Jemen is het al geruime tijd hommeles. Houthi-rebellen vechten al langer dan een decennium tegen het autocratische beleid van president Saleh, die in 2011 onder zware druk moest aftreden. Een internationale coalitie verhinderde echter dat de rebellen de macht zouden grijpen. Onder impuls van het Westen – de Verenigde Staten op kop – werd daarop Abd-Rabbu Mansour Hadi president van Jemen.

De Houthi’s waren het daar uiteraard niet mee eens, waardoor de gevechten heropflakkerden. Jemen is inmiddels verwikkeld in een heuse proxy-oorlog. De anti-westerse Houthi’s worden gesteund door Iran en Hezbollah, maar krijgen het hard te verduren tegen een internationale coalitie, geleid door Saoedi-Arabië en – achter de schermen – de Verenigde Staten. Hoewel momenteel vredesgesprekken aan de gang zijn tussen beide partijen, lijkt een permanente oplossing veraf.

Bij het conflict zijn al ruim 6.200 mensen omgekomen. Volgens VN-vluchtelingenorganisatie UNHCR zijn 2,5 miljoen mensen op de vlucht en hebben 19 miljoen mensen geen toegang tot proper drinkwater. Zowel IS als Al-Qaeda hebben een stevige voet aan de grond in Jemen, waardoor het land geldt als een ware kweekvijver voor terrorisme.


Nagorno-Karabach

Begin deze maand kwamen minstens 30 mensen om het leven bij intense gevechten in Nagorno-Karabach. De regio is al sinds 1988 een twistpunt tussen Armenië en Azerbeidzjan, beide landen op de grens tussen Europa en Azië. Een sluitend vredesakkoord werd echter nooit bereikt.

Het conflict over de regio vindt zijn oorsprong in het uiteenvallen van de Sovjet-Unie. Officieel maakt het gebied deel uit van Azerbeidzjan, hoewel het als onafhankelijke regio functioneert. De inwoners zouden graag aansluiten bij buurland Armenië, aangezien de meesten van hen van oorsprong christelijke Armeniërs zijn. Dit in tegenstelling tot de islamitische, Turkssprekende inwoners van Azerbeidzjan.

Het conflict kende zijn hoogtepunt tussen 1988 en 1994. Toen kwamen 30.000 mensen om het leven. De veldslag werd uiteindelijk gewonnen door Armenië, dat sindsdien een sterke controle uitoefent op het gebied en een wankel bestand onderhandelde met de Azeri’s. Die laatsten zijn inmiddels uitgegroeid tot een belangrijke strategische pion in de strijd om de oliewinning in het Kaspische Zeegebied. De herovering van Nagorno-Karabach zou die positie versterken. Armenië kan echter op de – officieuze – steun van de Russen rekenen, terwijl Turkije zich resoluut achter Azerbeidzjan schaart. Doet denken aan een zeker incident met een neergeschoten Russisch vliegtuig boven het Turkse luchtruim. Geopolitiek, weet u wel?


Pakistan

Niet alleen Afghanistan heeft te lijden onder die dekselse kapoenen van de taliban. Wellicht minder bekend is dat ook Pakistan een bloedige strijd uitvecht met de islamitische beweging. Alleen al vorig jaar eisten de gevechten ongeveer 5.500 levens. De Pakistaanse taliban hebben uiteraard sterke banden met de Afghaanse, maar de twee groeperingen opereren als aparte entiteiten. Hun doel is het omverwerpen van de Pakistaanse staat en het installeren van een strikt islamitisch regime. Pittig detail: Pakistan is een kernmacht. Mochten de taliban de macht veroveren, zijn de gevolgen bijgevolg niet te overzien.

Terwijl België in diepe rouw verkeerde na de aanslagen in Brussel, blies een zelfmoordcommando zich op in Lahore. Dodentol: meer dan 70 doden. In 2014 slachtte een vergelijkbaar commando 140 schoolkinderen af in Peshawar. Het voorbije decennium werden bij dergelijke aanslagen in Pakistan meer dan 50.000 mensen gedood, een hallucinant aantal. En het blijft niet bij terroristische aanslagen: net als in Afghanistan vechten de taliban al jaren een bloederige guerrillaoorlog uit met de regeringstroepen, met als doel het implementeren van de sharia.

De Pakistaanse regering heeft echter een ingewikkelde relatie met de taliban. Enerzijds heeft de gewone burger enorm te lijden onder het geweld, waardoor de regering gedwongen wordt om te vechten, anderzijds heeft Pakistan de Afghaanse taliban jarenlang logistiek en financieel gesteund. De taliban hebben al jaren tal van uitvalsbases – de zogenaamde madrassa’s – op de grens tussen Pakistan en Afghanistan, waar ze zich ongestoord kunnen voorbereiden.


Nigeria

Hoewel Boko Haram geen onbekende is voor de doorsnee Belg, krijgt de strijd in Nigeria relatief weinig media-aandacht in vergelijking met de omvang van het bloedbad. Vorig jaar was Nigeria één van de meest gewelddadige landen ter wereld, met ruim 11.000 dodelijke slachtoffers. Maakt deel uit van de werkwijze van de terreurorganisatie: het ontvoeren van kinderen, die vervolgens gehersenspoeld worden om zelfmoordaanslagen uit te voeren. De kidnapping van 276 schoolmeisjes zit wellicht nog in ons collectieve geheugen, maar het is lang geen alleenstaand geval. Meerdere incidenten van dergelijke omvang haalden de Belgische media niet.

De activiteiten van Boko Haram vinden niet enkel in Nigeria plaats. Ook Kameroen, Tsjaad en Niger krijgen regelmatig te maken met de groepering, die een tijdlang een eigen kalifaat had uitgeroepen. Inmiddels heeft een coalitie van de bovenstaande landen Boko Haram sterk teruggedrongen, maar een stopzetting van het geweld is veraf.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234