7 tips van Oxford-econoom Sam Wilkin: 'Je moet een hoop geld hebben als je rijk wilt worden'

U droomt ervan om op te duiken in ‘The Sky Is the Limit’, maar uw Skoda Fabia oogt net iets te min tegenover het privévliegtuig van Philip Cracco? Laat de moed dan niet te snel zakken. In ‘Heel veel geld’ schotelt Sam Wilkin, econoom aan de universiteit van Oxford, ons zeven manieren voor om steenrijk te worden, Bill Gates en Donald Trump achterna.

'Je kan niet superrijk worden met verstand of hard werk alleen. Je moet de regels durven te bespelen.'


1. Gok met andermans geld

Sam Wilkin «Ik beschrijf in mijn boek zeven weggetjes naar het miljardairschap, maar ze komen allemaal neer op twee dingen. Ten eerste moet je de concurrentie ongenadig uitschakelen. Ten tweede moet je financiële risico’s nemen, liefst zo’n groot mogelijke. Ga voor high risk, high return, maar doe het nooit met je eigen geld. Gebruik dat van een ander.

»De bankensector is hier het beste voorbeeld van. Economisch gezien had het niet gemogen dat in de jaren 80 iedereen in de bankensector zo’n decadente winsten boekte. Hoe speelden ze het klaar? De bankiers hadden tonnen ‘goedkoop geld’: harde valuta van hun investeerders, waarmee ze naar believen konden gokken op de financiële markt. Ging je bank kopje onder? Geen probleem, want de overheid bracht je er meteen weer bovenop. Het is als een omgekeerd casino, waar de gokkers altijd wonnen.»

HUMO Waarom pompten overheden dan zoveel geld in falende banken?

Wilkin «Goeie vraag, want eigenlijk is dat zowat het domste wat je kan doen. Op korte termijn behoedt het je voor een financiële crisis, maar op lange termijn zal je land eronder lijden – en dan vooral de gewone man.

»Politici redden de banken omdat het op korte termijn een crisis afwendt. Dat is erg belangrijk in een systeem waar er om de vier jaar verkiezingen zijn: dan kies je als politicus niet voor oplossingen die je pas over tien jaar mooie financiële cijfers opleveren. Goede resultaten moet je zo snel mogelijk behalen, zodat je ze kan voorschotelen aan je kiezer. En als het kaartenhuisje zes jaar later onvermijdelijk in elkaar zakt, steek je de schuld gewoon op je opvolger.»

HUMO Is dat kortetermijndenken typisch voor een democratie?

Wilkin «Ik ben geen politiek wetenschapper, maar mij lijkt van wel. Ik blijf natuurlijk een voorstander van de democratie, maar het is wel omwille van het totalitaire regime dat een land als China zo geboomd heeft, terwjl het overal elders slecht ging. Zij maken de keuzes die het beste zijn voor hun economie, en moeten geen rekening houden met een bevolking die over hun schouder meekijkt. Al moet ik als kanttekening meegeven dat de Chinese economie ook niet bepaald een droom is: tijdens de bankencrisis deden ze het goed, maar nu staan ook zij op imploderen – wat trouwens catastrofale gevolgen zal hebben bij ons.

»Er zijn ook democratieën die het op een verstandige manier hebben aangepakt. IJsland heeft bijvoorbeeld geweigerd de banken te redden, en meteen doken ze in een diepe financiële crisis. Andere landen zagen dit en werden erdoor afgeschrikt. Jammer, want vandaag is de IJslandse bevolking een stuk welvarender dan de rest van de EU.»


2. Wees niet de beste, maar de enige

Wilkin «Elke miljardair zal dit bevestigen. Je kan als bedrijf alle juiste stappen zetten, constant innoveren en werken met gemotiveerde mensen onder een intelligent beleid, maar de winst die je daaruit boekt, is beperkt. Hoe goed je het ook doet, het duurt hoogstens een jaar voor de concurrentie je na-aapt en uit de markt stoot.»

HUMO Hoe vermijd je zoiets?

Wilkin «Zorg dat je de enige bent in je werkgebied. In een monopoliesituatie kan je bedrijf alleen maar groeien, hoe knullig je beleid ook is. Kijk naar Microsoft: hun software is verre van de beste op vlak van design, en wat internetbrowsers betreft hebben ze de boot volledig gemist. Maar ze zijn de enige, er is niemand die hen kan raken.»


3. Breid zo vlug mogelijk uit

Wilkin «Door de globalisering is big business wat uit de mode geraakt, het is minder efficiënt dan vroeger. Maar er zijn nog steeds sectoren waar je je winst zo snel mogelijk moet investeren in uitbreidingen, om anderen uit de markt te duwen. Microsoft deed dit in de vroege jaren 80 met z’n software, maar een eenvoudiger voorbeeld vind je in de Nieuw-Zeelandse haven van Tauranga: die is zo snel zo groot geworden dat geen enkele andere stad het in zijn hoofd haalt om ook zo’n grote haven uit te bouwen, om de simpele reden dat er in een klein land als Nieuw-Zeeland geen plaats is vooor twee megahavens.»


4. Maak misbruik van wanhopige regimes

Wilkin «Dit is een leuke! Ik wil hier graag verwijzen naar Carlos Slim, de baas van het Mexicaanse telecommunicatieconcern Telmex en na Bill Gates de rijkste mens ter wereld. Is dat omdat Slim z’n bedrijf zo goed functioneert? Verre van. Maar hij heeft handig gebruikt gemaakt van de geldnood van zijn regering, door in 1990 het monopolie op de Mexicaanse telecommunicatie over te kopen.

»Privatisering neemt op lange termijn altijd een grote hap uit je bruto binnenlands product, maar het is wel een probaat redmiddel voor een overheid die in acute geldnood zit. Vestig je dus onder regimes waar je de wanhopige beleidsmakers naar je pijpen kan doen dansen.»


5. Verzamel eigendommen

Wilkin «Dit hoofdstuk verwijst vooral naar de vastgoedboom in de seventies. Het is hoe presidentskandidaat Donald Trump stinkend rijk is geworden. Ik heb zijn boek ‘The Art of the Deal’ gelezen. Hij geeft daar wat basistips over zakendoen, maar dat is niet de manier waarop hij zelf zijn fortuin vergaard heeft. In zijn geval had het er alles mee te maken dat hij op jonge leeftijd een bijzonder grote som geërfd heeft, die hij meteen in New Yorks vastgoed investeerde. In die tijd steeg de waarde van alle eigendommen in New York met 12 procent per jaar. Om te illustreren hoe gigantisch dat is: voor elke dollar die je in 1970 investeerde in vastgoed, kreeg je er in 2014 zestig terug. Je hoeft de rekensom niet te maken om te beseffen hoe rijk je daar van wordt – zeker als je je winsten in nog meer vastgoed investeert.»

HUMO Voor zo’n investeringen mag je toch niet van povere komaf zijn?

Wilkin «Klopt. Je moet een hoop geld hebben als je rijk wilt worden (lacht).»


6. Maak gebruik van de regels

Wilkin «Ik heb het al eerder gehad over hoe je misbruik kunt maken van wanhopige regeringen. Een sector met absurd veel reglementeringen is ook bijzonder handig. Neem Dhirubhai Ambani bijvoorbeeld, een Indiër die is opgegroeid in een klein vissersdorpje. Hij ging aan de slag in de Indische textielindustrie, een bijzonder lastige nijverheid in zijn tijd. Hij had geen monopolie, maar hij wist de veelvuldige reguleringen te bespelen op een manier die niemand hem nadeed. Voor hem had ik dan ook veel bewondering – hij is in 2002 overleden – omdat hij z’n fortuin op zo’n verstandige manier heeft verzameld.»


7. Bouw een netwerk uit

Wilkin «Dit is de kern van Bill Gates’ succesverhaal. Microsoft is nooit het bedrijf met de beste innovaties of het meest efficiënte bestuur geweest. Wat ze wel hadden, was een bijzonder sterk netwerk. Alle informaticatoebehoren werden op maat gemaakt om compatibel te zijn met Microsoft.»

HUMO Maar hoe heeft Gates die sterke marktpositie in de eerste plaats verkregen?

Wilkin «In de begindagen van de informatica waren de rechten op software nauwelijks geregeld. Iedereen was vrij om alles van iedereen te gebruiken. Microsoft heeft dus heel veel software ‘geleend’, net als alle andere toenmalige informaticabedrijfjes. Het verschil was dat Bill Gates naderhand de hulp inschakelde van zijn vader, die advocaat was, en eigendomsrechten aanvroeg voor alle software die Microsoft in handen had, wie de originele uitvinder ook was. Hierdoor heeft Gates een hele industrie als het ware ‘geclaimd’. Les: je kan niet superrijk worden met verstand of hard werk alleen. Je moet de regels durven te bespelen.»

HUMO Nu u de stappen kent: bent u zelf van plan om miljardair te worden?

Wilkin (schatert het uit) «Niet meteen, nee. Ik ben het academische type, rijk worden interesseert me niet echt. Want vergis je niet, een fortuin vergaren vraagt hard werk en een zekere onverbiddelijkheid. Ik vind zo’n gedrag fascinerend, maar het is niet waar ik gelukkig van word.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234