null Beeld

Aagje Vanwallegem en haar moeder Hilde

In ‘Heylen en de herkomst’ reisde Aagje Vanwalleghem met Martin Heylen haar Braziliaanse roots achterna. Hoe alleenstaande mama Hilde Aagje destijds in haar eentje van Brazilië naar Wevelgem bracht (en wat later nog eens hetzelfde deed voor vijf adoptiezusjes uit Ethiopië), leest u in Humo.

hvt

Hilde «Ik weet nog hoe ze Aagje binnenbrachten in haar mandje, slapend onder een muskietennetje. Het eerste wat ik zag, was het sproetje op haar neus – dat heeft ze nog. Het klikte. Ze was al twee maanden de Braziliaanse luidruchtigheid gewoon. Toen stond ik daar plots met een zachte stem Nederlands tegen haar te praten: ze was één en al oor.»

HUMO Je hebt wat tijd doorgebracht met Aagjes mama. Hoe pijnlijk was het voor haar om haar baby in de armen van de vrouw te zien die haar zou meenemen naar de andere kant van de wereld?

Hilde «Samen hebben we een week bij George Cruz gelogeerd. We hebben veel gewandeld in de tuin, waar zij de mango’s van de grond raapte. Achteraf viel mijn frank: ze nam die mee naar huis om haar andere kinderen te voeden. Zelf plukte ze voor de kost kleine kokosnoten, die ze gebruiken om zeep te maken, maar daar viel amper iets mee te verdienen. Ze leek zich weinig aan te trekken van de situatie. Misschien nam ze bewust afstand van de baby. Nu denk ik ook: ‘Vreemd.’ Maar toen keek ik daar niet zo van op. Alleen in de rechtbank, toen Aagjes mama moeizaam de letters van haar naam overpende op de adoptiepapieren, werd ik emotioneel: ‘Die mama tekent hier haar kind weg.’ Tranen zijn er niet gevloeid, ook niet bij haar. Misschien heeft dat met de Braziliaanse inborst te maken: ze zijn heel realistisch.»

HUMO Aagje, het turnen heeft jou weer in contact gebracht met je familie. Na je eerste bezoek was je mama met haar gezin duizenden kilometers verderop, in Brasilia, gaan wonen en waren jullie alle contact verloren.

Aagje «Ik ben nu twee jaar gestopt en als je me vraagt of het turnen me iets heeft opgeleverd, dan denk ik toch in de eerste plaats daaraan: dankzij het turnen heb ik mijn familie teruggevonden. Op de Wereldbeker in 2004 in Rio de Janeiro, waar ik me heb geplaatst voor de Olympische Spelen van Athene, zag mijn broer me op tv. Hij herkende me omdat ze mijn geboortenaam vernoemden. Mijn broer is onmiddellijk op zoek gegaan, heeft de Belgische ambassade zelfs aangeschreven, maar kreeg nergens gehoor. Twee jaar later maakte ik toevallig een profiel aan op Orkut, een sociale netwerksite die veel gebruikt wordt in Latijns-Amerika. Niet veel later kreeg ik een bericht van mijn zus: ‘Hallo, ik ben je zus.’ Ze zeggen dat toeval niet bestaat, maar da’s niet waar.»

HUMO In de uitzending staat onverwachts plots je vader voor je neus. Je vraagt hem vlakaf: ‘Eigenlijk had ik nooit geboren moeten worden?’ Zijn antwoord is: ‘Não.’ Dat moet hard aankomen.

Aagje «En toch shockeerde het me niet. Dat ik er nog eens vier zussen bij had des te meer (lacht). Het is beter om niet gewenst te zijn en iets van je leven te maken, dan gewenst te zijn en er niks mee te doen.»

Bekijk de trailer:

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234