null Beeld

Absynthe Minded - As It Ever Was

Bert Ostyn heeft gelijk als hij zegt dat je maar beter geen gas meer terugneemt als je begint met een liedje als 'Space', behalve helemaal vooraan de nieuwe plaat 'As It Ever Was' ook al een paar weken op de eerste plaats in 'De afrekening' geparkeerd.

Somebody got a second chance, man / He tries to get a grip / It ain’t easy to be truthful / When your story’s all about jail’. En de boot is vertrokken. 'Space is where we belong, anywhere but here'. De piano doet denken aan Sioen, het refrein aan dEUS.

De thema’s die op 'As It Ever Was’ aan bod komen, zijn die uit de grote literatuur, op mensenmaat geschreven en getoonzet op een deuntje dat je kunt fluiten, meestal.

Ostyn heeft het over hoop en wanhoop, over vluchten en hoe het hier en nu te overstijgen. Met kunst, met liefde en met drama. Zonder daarbij te specifiek te worden, want dat mag niet in een liedje.

Als hij het ons niet zelf had verteld, hadden wij nooit geweten dat de titelsong geïnspireerd is door de Kuregemse stadstuin van kunstenaar Jeroen Peters. Het zijn liedjes die over van alles kunnen gaan, en waaraan je na verloop van tijd zélf betekenis geeft.

'How short a time does it take', refrein van de gelijknamige song, is zo’n typisch Absynthe Minded/Ostyn-zinnetje dat zich langzaam onder je hersenpan nestelt, tot je denkt: wat betekent het eigenlijk? Isn’t it always so?

'Little Rascal' loopt op een ritmebox en een vioolsample (het klinkt alleszins als een sample), en is met daarbovenop nog een stel elektronische handclaps desondanks honderd procent Absynthe Minded.

Datzelfde 'Little Racal', lekker halverwege, is wel het ankerpunt voor een kleine ommezwaai of koerswijziging. Vanaf dan mag het voluit pop zijn. 'Only Skin Deep' is alles wat de titel belooft: pop aan de oppervlakte, maar dankzij een heerlijk zomers refrein wel de variant die onder je vel kruipt.

In 'Picture in a Frame' lijkt Bert Ostyn onder zijn range te zingen, wat de song een sombere, risicovolle bovenlaag geeft, over een holle, bijna cabareteske hoempabeat. Richard Thompson kan dat ook. Een compliment, overigens.

Pas in 'Crosses' krijgen we eindelijk nog eens een ouderwetse nerveuze zigeunerviool geserveerd. Ostyn zucht en puft, er zit de piano iets op de hielen, en eens de pauken binnen zijn, is er voor de rest van het circus geen houden meer aan.

'You lost control, you like it too much!' roept Ostyn, en het is niet duidelijk of het van plezier of uit wanhoop is. Het orkest ploft uitgeput neer. Het zou een mooi einde van de plaat geweest zijn. Absynthe Minded voegt er de vederlichte, mooi afgelijnde popsong 'Get Around' aan toe. Alsnog fluitend de deur uit.

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234