null Beeld

Absynthe Minded is dood, leve Ostyn: Bert Ostyn gaat solo

Wakker worden! Absynthe Minded bestaat niet meer. Niks hiatus, geen pauze, Bert Ostyn gaat er solo tegenaan. Vanaf nu is het Ostyn, geen bemoeienissen meer, helemaal zichzelf. Of toch: hoe hij zichzelf heden ziet. Op ‘No South of the South Pole’ – productie: Luuk ‘Shameboy’ Cox – gaan zijn nieuwe liefde voor elektronica en analoge synths en zijn bekende vakmanschap in de songschrijverij een bijzonder geslaagd huwelijk aan.

Er is niet alleen een nieuwe plaat. Ostyn is vorig jaar voor de tweede keer vader geworden, heeft een nieuw management en een nieuwe livegroep én is pas verhuisd van Gentbrugge naar Destelbergen.

Bert Ostyn «2014 is een ongelooflijk jaar geweest, op alle vlakken. Het is begonnen in januari met de geboorte van Nelson, en het is geëindigd met een verhuis in december. Naar een prachtig huis midden in de natuur, veel chance mee gehad. En daartussen ook nog eens mijn eerste soloplaat opgenomen. Mijn leven is totaal veranderd, en man, wat kan dat deugd doen. Gezin en werk zijn meer dan ooit gescheiden: mijn repetitiehok in Gent, waar ik al acht jaar zit, is meer en meer mijn studio geworden. Dat is goed, goed voor mijn kop. En ik vind sowieso dat je als muzikant in de stad moet blijven. Organisatorisch en praktisch is dat veel handiger. Ik heb thuis nog wel een laptop met ProTools om wat stemmen op te nemen, of links en rechts een gitaartje, maar niet veel meer dan dat. De meeste van mijn instrumenten staan in Gent.»

HUMO Je gaat nu ’s ochtends naar je werk?

Ostyn «Niet noodzakelijk ’s ochtends, maar ik had nog zo’n oud Samsonite-valiesje van mijn grootvader zaliger, waar mijn laptop perfect in past (lacht).»

HUMO Over naar je plaat: daar ben je ons lang geleden al hongerig naar beginnen te maken. De eerste single ‘Mary’ was er meer dan een halfjaar geleden, drie maanden later ‘Secretary’, en dan niks meer tot nu.

undefined

undefined

null Beeld

Ostyn «We hebben echt zitten teasen, ja, dat was de bedoeling. Ook goed nagedacht over de clips. In de eerste ik alleen, om duidelijk te maken dat ik solo ga, en in die van ‘Secretary’ met groep, om de mensen te laten weten dat ik niet alleen op het podium ga staan. ’t Zijn niet echt videoclips eigenlijk. Die bij de derde single, ‘Crank’, wordt dat wel.

»De plaat is ook niet in één lange sessie opgenomen. Nu eens vier dagen de ICP in Brussel, een maand later nog eens een week, tussendoor kwam er al eens een label luisteren… En zo verder tot alles klaar was. Vorige zomer hebben we wat concerten gedaan om de groep in te spelen.»

HUMO Ik vind ‘Secretary’, zeker nu ik de plaat heb gehoord, een rare single.

Ostyn «Mjah, ik begrijp wat je bedoelt, die song is zeker niet representatief voor de rest van de plaat. Het is nogal een donkere plaat, en ‘Secretary’ trekt het een beetje in balans. ‘Secretary’ en ‘Telling All Your Secrets’. De Franse platenfirma wilde heel graag ‘Secretary’ als single. (Haalt de schouders op) Ik ben daar heel slecht in, in singles kiezen, ik heb je dat ongetwijfeld ooit al eens gezegd. En het is ook echt een album, geen singlesplaat.»

HUMO Vindt je vriendin de clip van ‘Secretary’ eigenlijk mooi?

Ostyn (lacht) «Hoezo?»

HUMO Omdat een andere vrouw – je secretary, neem ik aan – je de hele clip lang zit op te vrijen.

Ostyn «Ze weet waar ze aan begonnen is, hè. Je weet ook hoe dat is: een muzikant staat op een podium en krijgt sowieso meer aandacht van de vrouwen. Dus als het gespeeld is, in een videoclip, zal het wel zo erg niet zijn.»

HUMO Vertel eens iets over je nieuwe livegroep.

Ostyn «De drummer is Simon Segers, iemand met wie ik voor Absynthe Minded nog in een groepje heb gezeten, en met wie ik al langer nog eens wilde samenspelen. Toen ik wist dat ik solo ging, is hij de eerste die ik gebeld heb. Hele goeie drummer, in jazzkringen heeft hij wel wat naam. De toetsenman is Floris Bogaert, een jonge kerel, 25 jaar. Een digital native en heel intelligente, hij studeert voor industrieel ingenieur. Hij vertaalt alles wat ik in de studio met analoge synths heb opgenomen naar het podium. Hij zorgt ervoor dat we niet met een click track hoeven te spelen.

»Als gitarist wilde ik iemand met een goeie toon, iemand met klassiek metier. Iemand bij wie de sound in de vingers zit en niet in zijn versterker. Zoals Jean-Marie Aerts, die op een paar songs van de plaat heeft meegespeeld. Op café had iemand me het Toon Vlerick Trio aangeraden, een bluesgroep. Ik zag dat ze in Aalst speelden en ben gaan kijken, in een bluesrestaurant: de mensen zaten te eten terwijl zij op het podium stonden. Veel solo’s, veel instrumentaal, veel blues, quoi. Maar ik zag meteen: die gast kan spelen. Mee gaan babbelen en hij bleek al lang eens iets buiten de blues te willen doen. Toon Vlerick dus, ook nog heel jong: 23 jaar. En live speel ik nu bas. Niet simpel, ik heb veel moeten oefenen. Heel leuk ook wel: nog eens met een instrument moeten bezig zijn. Een uitdaging.

undefined

undefined

null Beeld

»We kunnen ook in duovorm spelen: alleen Floris en ik. Meer electro. Ideaal om links of rechts bijvoorbeeld een supportact mee te gaan doen. Of wat lowbudgetdingen. Het is namelijk niet meer de bedoeling om met de hele groep zomaar overal te gaan spelen. Nee, het moeten goedgemikte concerten zijn, nuttige concerten, in goeie zalen.

»Behalve Simon, de drummer, heeft niemand van de groep op de plaat meegespeeld. Jean-Marie Aerts een paar gitaren, Luuk Cox af en toe wat toetsen, de rest ben ik. Ik ben altijd al veel met elektronica bezig geweest. Mijn demo’s voor Absynthe Minded waren ook grotendeels geprogrammeerd. ‘Little Rascal’, ‘Envoi’… De trommelkes van ‘Envoi’ komen uit mijn computer. Compositorisch is er geen grote verandering, in de teksten misschien wel: die mogen nu wat hedendaagser zijn. De samenleving, het internet: die dingen heb ik er wat meer in toegelaten. Om dieper te gaan, iets alternatiever ook, en voor een iets kleiner publiek, vrees ik (lacht).»

HUMO Wel grappig dat je nu bas speelt. Van wie is deze uitspraak: ‘Ik hoor The Police liever dan Sting’?

Ostyn «Van mij, hè. Life is what happens to you while you’re busy making other plans. Die is niet van mij. Ik had solo als Absynthe Minded kunnen verdergaan, maar dat wilde ik niet uit respect voor de anderen. En anderzijds… Ik had het erover met mijn agent in Londen, en die zei: ‘Ostyn (spreekt het uit als ‘Austin’) is voor een Engelstalige veel gemakkelijker om uit te spreken dan de zeer vergezochte woordspeling Absynthe Minded’.»

HUMO Ik kan het je nu wel zeggen: ik heb het nooit een goeie groepsnaam gevonden.

Ostyn «Serge Simonart vond het nochtans één van de beste groepsnamen aller tijden.»

HUMO We wonen dan ook niet langer samen.

Ostyn «Nee, Ostyn bekt in alle talen beter: in het Frans, Engels… zelfs in het Kortrijks (lacht).»

HUMO Waar is het met Absynthe Minded misgegaan?

Ostyn «Er is niet noodzakelijk iets misgegaan, iedereen was gewoon moe. En als we stillagen, zochten we elkaar niet meer op. Niet dat we veel hebben stilgelegen, integendeel: de laatste jaren waren heel druk geweest, heel intensief. Nee, we hebben als collectief beslist om ermee te stoppen. Het was ook mooi geweest: elf jaar, vijf platen, dan is het als artiest niet slecht om eens iets anders te gaan doen.»

HUMO Afsluitend: is ‘No North of the North Pole’ ook in de running geweest als titel voor je plaat?

Ostyn «Nee, we gaan naar het zuiden. There is no south of the south pole, waar alle lijnen samenkomen. Verder kun je niet, maar je kunt er ook niet afvallen. De plaat staat vol met dat soort zinnen. De eerste regel van de song ‘No South of the South Pole’ is: ‘We are the great danger’. Dat nummer is zo groot als je het zelf wil maken, qua inhoud. Allesomvattend en nietszeggend tegelijk. Zoals het hoort.»

undefined


Videoclip: Secretary

undefined

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234