Achter de schermen bij de Rode Duivels (2): De kapper van Hazard

De Rode Duivels hebben Brazilië gehaald. Hoe dat op het veld is gegaan, hebben we allemaal kunnen zien. Maar wat gebeurde er achter de schermen? Hoe werd in kleedkamers en vergaderzaaltjes aan dat succes gebouwd? Wat waren de kantelmomenten en wie waren de sleutelfiguren? Humo volgde de Rode Duivels tijdens de hele WK-campagne op de voet en sprak urenlang met de acteurs: spelers, trainers, bondsbonzen en stafleden. Deze week deel twee in onze reeks over de kwalificatie.

Op maandag 13 augustus 2012 verzamelen de Rode Duivels voor de vriendschappelijke wedstrijd tegen Nederland in het Crowne Plaza Hotel in Diegem. Het is net een klasreünie: lachen, duwen, plagen, tetteren... Iedereen lijkt weer tiener.

Het lijkt allemaal zorgeloos, maar Eden Hazard zit met een probleem. Hij woont nog maar pas in Londen en omdat hij geen Engels spreekt, is hij er nog niet naar de kapper durven gaan. En nu is zijn haar te lang. Dus vraagt hij Serge Borlée, de man die alles fikst voor de Rode Duivels, of hij geen coiffeur kan regelen en of hij bij Marc Wilmots wil polsen of dat wel mag. Wilmots, niet echt een metroman, reageert voorspelbaar: ‘T’es fou? Pas de question!’ Maar tijdens het avondeten roept hij Borlée bij zich. Hij wijst met zijn kin naar Hazard. ‘Zie hem zitten, avec sa tignasse. ’t Is geen gezicht, laat die kapper maar komen.’ Typisch Wilmots: wat hij er impulsief uitfloept, durft hij later met gemak te herzien.

Borlée belt meteen Michel Sfaxi, van Michel Hair Fashion in de Arteveldestraat in Brussel, een zaak waar ook Anderlechtspelers en politici als Patrick Dewael en Karel De Gucht over de vloer komen. Zelfs Marouane Fellaini was er in zijn pre-afroperiode vaste klant.

De dag erna installeert Michel Sfaxi een geïmproviseerd salon aan de wastafels bij de sauna van het hotel. Vanaf nu doet hij dat elke dinsdag waarop de Duivels in het hotel zijn. Hij knipt er telkens tussen de vijftien en twintig spelers en stafleden, zijn ad-hocsecretaresse Borlée heeft de handen vol om elke keer een planning op te stellen. Zelfs dreadlock Romelu Lukaku gaat langs, gewoon om zijn baard te laten scheren en om er – zoals iedereen – te kletsen, want volk zit er altijd. Michel doet het gratis en voor niks, maar hij krijgt in ruil gesigneerde truitjes die hij fier aan de muur van zijn salon in Brussel hangt.

Gaandeweg wordt kapper Michel een mascotte, een talisman. Hij is de konijnenpoot van Guy Thys, de gele sjaal van Georges Leekens... Of neen, niet de gele sjaal van Georges Leekens. Sinds Michel Sfaxi langskomt, hebben de Rode Duivels niet één officiële wedstrijd verloren. Een verband is er niet, maar probeer vooral niet om de nationale ploeg en haar entourage daarvan te overtuigen.


De psychologie van Wilmots

Diezelfde dinsdag komen de verdedigende spelers van de ploeg met een deel van de staf bijeen in een apart zaaltje. Alweer een idee van Vincent Kompany. ‘Coach, zouden we eens de tegendoelpunten van de voorbije wedstrijden kunnen bekijken en analyseren?’ Wilmots is er de man niet naar om sprongetjes in de lucht te maken, maar hij is zo blij als een kind. Díé betrokkenheid, dat is wat hij zoekt. Hij vraagt videoanalist Herman De Landtsheer meteen om zijn huiswerk te maken.

Grote defensieve blunders ontdekken verdedigers en staf die dag niet, het is meer een sessie finetunen voor gevorderden, maar met één tactisch concept breken ze wel definitief. Het is Wilmots zelf die erover begint: de zoneverdediging waarvoor Leekens bij hoekschoppen had gekozen. Hijzelf is tegen, zijn beslissing om het bij corners vanaf nu man tegen man te doen staat zelfs al vast, maar dat zegt hij zijn spelers niet. Hij vraagt alleen wat zij ervan vinden. Een compleet overbodige vraag, want als T2 had hij al lang in de gaten dat ook zijn verdedigers het schijt kregen van die zone. De netto-opbrengst van zijn mini-enquête is niet dat er minder tegendoelpunten zullen vallen bij corners, maar het gevoel waarmee de spelers even later terug naar hun kamer en hun ploegmaats trekken: ‘Wilmots neemt ons au sérieux.’ Dat doet hij ook, maar soms is een toneelstukje de beste manier om dat duidelijk te maken. En het werkt: diezelfde week nog beginnen spelers op onbewaakte momenten tegen journalisten te zeggen: ‘Wilmots luistert écht naar ons.’

Wilmots luistert ook naar Vital Borkelmans. Diezelfde dinsdag, één dag voor de wedstrijd tegen Nederland, vraagt hij: ‘Broemerke, zet uw ploeg eens op papier.’ Wilmots doet ondertussen hetzelfde en legt dan de twee blaadjes naast elkaar. Het zal een traditie worden waar ze de hele campagne lang niet meer van zullen afwijken. En altijd zullen ze identiek dezelfde ploeg kiezen, behalve die dag. Eén naam verschilt.

Borkelmans is op scoutingsronde geweest – elke week ziet hij een match of vijf – en denkt te weten hoe de Rode Duivels straks Wesley Sneijder lam kunnen leggen. Bij FC Porto heeft hij Steven Defour aan het werk gezien, top dog onder de kuitenbijters. Geen basisspeler – noch bij Porto, noch bij de nationale ploeg – maar wel in bloedvorm. ‘Ik kan hem perfect zeggen wat Sneijder elke keer doet en hoe hij hem kan stoppen.’ Wilmots is een paar seconden stil – eigenlijk stelt Borkelmans voor om toch weer met twee verdedigende middenvelders te spelen – en hakt dan de knoop door. Defour speelt, Borkelmans scoort.

Wilmots heeft nog een dilemma. Simon Mignolet in het doel laten staan of voor rijzende ster Thibaut Courtois gaan? Keeperstrainer Philippe Vande Walle pleit voor Mignolet en ook al krijgt Wilmots geen speld tussen zijn argumenten – Mignolet heeft nog geen enkele keer teleurgesteld – toch gaat hij voor Courtois. Die heeft twee maanden geleden met Atlético Madrid de finale van de Europa League gewonnen en dat doet Wilmots terugdenken aan de UEFA Cup die hij zelf in 1997 met Schalke 04 heeft gewonnen. ‘Ik weet wat voor een boost dat geeft,’ zegt hij.

De keuze voor Defour zal niet definitief blijken, die voor Courtois wél. Ook Christian Benteke laat hij tegen ­Nederland voor het eerst aan de aftrap komen. Met Kompany, Witsel en Vertonghen erbij heeft de bondscoach, die bijna de hele campagne door zal verkondigen dat er bij hem geen titularissen zijn, nu al vijf basisspelers.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234