Achter de schermen bij de Rode Duivels: De wraak van lukaku

De Rode Duivels hebben Brazilië gehaald. Hoe dat op het veld is gegaan, hebben we allemaal kunnen zien. Maar wat gebeurde er achter de schermen? Hoe werd in kleedkamers en vergaderzaaltjes aan dat succes gebouwd?

Wat waren de kantelmomenten en wie waren de sleutelfiguren? Humo volgde de Rode Duivels tijdens de hele WK-campagne op de voet en sprak urenlang met de acteurs: spelers, trainers, bondsbonzen en stafleden. Deze week deel vijf, over de laatste loodjes vóór de kwalificatie.

Op zondag 2 juni 2013 – de Rode Duivels zijn net terug uit Amerika – wachten twintigduizend supporters hun helden op in het Koning Boudewijnstadion voor een officiële fandag. Er zijn signeer- en fotosessies en er wordt getraind (over vijf dagen wacht Servië), maar eerst worden de spelers één voor één aan het publiek voorgesteld: onder luid applaus lopen ze het veld op, en omdat hij kapitein is, moet Vincent Kompany als laatste.

De andere spelers staan al ter hoogte van de middencirkel en reageren – op aansporen van Jan Vertonghen – alsof hij nog maar eens op zich heeft laten wachten: ze begroeten hem met op en neer wuivende armen, het pseudo-onderdanig eerbetoon waarop ze hem ook trakteren als hij weer maar eens te laat aan tafel verschijnt. Kompany lacht met de inside joke en nadat hij een korte speech heeft gegeven voor de fans, wordt hij door de volledige selectie besprongen, zoals na zijn goal tegen Schotland. Plagen is liefde vragen.

Diezelfde dag vraagt Kompany aan Serge Borlée of hij na de wedstrijd tegen Servië een club in het Brusselse kan reserveren waar ze bij winst met de hele ploeg op hun gemak de overwinning kunnen vieren. Borlée, hoofdinspecteur bij de politie en verantwoordelijk voor de horeca in Brussel, belt met Le Mirano, een chique boite op de Leuvensesteenweg. De voorwaarden zijn simpel: ‘Geen publiciteit maken op voorhand, geen fotografen, geen ambras, niks.’


De neus van Kompany

Een uitverkocht Boudewijnstadion en kijkcijfers die in Vlaanderen vlot boven het miljoen gaan: op 7 juni 2013 kijkt niemand er nog van op. Nu zijn er wel meer landen ter wereld waar voetbal immens populair is, en er zijn ook landen waar voetbal veel méér betekent voor de bevolking, maar aan de goesting en dorst van de Belgische supporter valt na twaalf magere jaren moeilijk te tippen. Niet de eer of trots staan op het spel, maar een feest van hier tot in Rio!

Na twaalf magere minuten in België-Servië – het is alweer een lastig begin voor de Rode Duivels – ziet Kevin De Bruyne Jan Vertonghen aan de andere hoek van het strafschopgebied voorzetten. Die bal gaat perfect op zijn kop vallen, dat voelt hij, en er is geen tegenstander in de buurt. Alleen de keeper, maar die laat een opening tussen hemzelf en de doelpaal. Veel is het niet, een spleetje, maar ’t zal genoeg moeten zijn. En het is genoeg: een supportersvak vol vrouwen – het gevolg van alweer een Duivelsuitdaging – krijst dat horen en zien vergaan, de rest van het stadion doet mee.

Ruim twintig minuten later klinkt , bijna even luid, een collectieve zucht: Toby Alderweireld knijpt net op tijd zijn knieën dicht en redt zo een bal van de lijn. De Belgen staan op dat moment met tien op het veld, want Kompany laat zich aan de zijlijn verzorgen. In een botsing met doelman Stojković is hij aan zijn hoofd geraakt. Hij bloedt. ‘Als dat maar geen gebroken neus is,’ zegt Filip Joos in zijn commentaar op Sporza. Dat is het wél, en ook nog een lichte hersenschudding, maar Kompany gaat door.

Tijdens de rust ligt Kompany op een verzorgingstafel, een zak ijs op zijn gedeukte gezicht. ‘Gaat het?’ vraagt Marc Wilmots. Kompany knikt. Wilmots staat er verder niet bij stil: hij heeft zelf een gedeukte neus, al jaren, hij heeft er destijds ook mee doorgespeeld. Een meter verderop masseert Dirk Nachtergaele Jan Vertonghen: die heeft een trap op zijn kuit gekregen en het voelt alsof er elk moment een kramp in kan schieten. Ook de andere spelers ogen redelijk afgepeigerd. Het is een zware match, het draait nog niet zoals het moet, maar Wilmots gelooft erin: ‘Als iedereen doet wat hij moet doen, winnen we.’

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234