Adele - 25

Rumour has it dat Adele '25' twee jaar geleden al wilde uitbrengen, toen ze écht 25 jaar oud was. Naar de oorzaken van de vertragingen wordt dezer dagen gezocht als betrof het huissleutels die door een kind verloren zijn gelegd.

Via het vooruitgeschoven 'Hello' vernamen wij - net terug van een verkwikkende herfstvakantie in Buiten-Mongolië - alleen dat Adele veel tijd heeft verprutst door een slordige duizend keer naar haar ex te bellen. Hij nam trouwens nooit op.

Adele heeft haar voornaam niet verbonden aan Apps of hondenbrokken. Respect! De belangrijkste verandering in haar leven is dat ze haar voedsel in Waitrose koopt, laat ze ergens noteren. Ze heeft dus de Lidl verruild voor de Deli. Vergeleken bij de constant om onze aandacht bedelende concurrentie heeft de amper twitterende Adele inderdaad lang niks van zich laten horen. De popwereld kon hebben gedacht: ze is uitgezongen. Dat is - getuige deze plaat - alvast niet zo. Wij geloven doorgaans niet dat iemand in deze miljoenenindustrie een tijdlang echt in de kantlijn kan verdwijnen, maar toch staan er op '25' twee heel mooie liedjes die ons doen denken: Adele heeft ze in totale afzondering beleefd en bedacht in haar eigen hemel en in haar eigen liefde. Komt daarbij: de liedjes zijn - in Adele-land niet onbelangrijk - in de afwerking sober gehouden. 'Million Years Ago' is er zo eentje. Een akoestische gitaar vangt melancholie uit Brazilië. Adele zet een goeie Carly Simon neer. Mijmeringen over de jaren waarin de wereld nog niet werd waargenomen van onder de glazen stolp van beroemdheid leiden tot de zin 'Life was a party to be thrown / but that was a million years ago'. Het tweede liedje heet 'River Lea': orgel, handclaps en gospelcrescendo zijn in handen van producer Danger Mouse, Adele zingt de blues met Lana Del Rey-timbre, en de tekst zit vol echo's van haar eigen 'Hometown Glory', ook een mooie wandeling in de voorstad-van-herkomst Tottenham.

In 'When We Were Young' worden de backing vocals sierlijk ingeschoven. In de rest van de song kan Adele binnenkort op een paar plaatsen zonder enig risico doen wat ze ook ter hoogte van 'Hello' kan doen: aan een gemiddeld Sportpaleis 'Will you sing it for me?' vragen. Wel lang op zoek geweest naar de handtekening van co-auteur Tobias Jesso Jr., en uiteindelijk niks gevonden.

'Send My Love to Your New Lover' werd ons beloofd als een zoete wraaksong stijl 'I Will Survive', en de hele plaat als een breuk met het verleden, maar soms denken wij: Adele is naar de Afrikaanse savanne getrokken om hulde te brengen aan het stokstaartje en het knobbelzwijn uit 'De Leeuwenkoning'. Op andere plekken blijkt ze helemaal niet met haar ex klaar te zijn. En al het overige komt uit een lauwe, in klankkleur niks veranderde piano. Uit basklanken die alleen de hoofdpersooon dienen: Adeles klok van een stem, een instrument waarvoor geen rivier te diep is en geen berg ooit te hoog zal zijn, maar dat in de landstreken daartussen niet veel te zeggen heeft. In de eindsprint van 'Love in the Dark' verpulvert een strijkorkest nog een record: dit moet het allerkleinste quantumbeetje onwelluidendheid zijn dat wij ooit hebben gehoord.

'All I Ask', dat ze met Bruno Mars schreef, komt uit een Broadway-musical. De in een droogtrommel tuimelende beats van 'I Miss You' zijn best oké 'Water under the Bridge' is dat alles behalve: mochten gevoelens messen zijn, wij zullen ze nooit - Hoort u dat? Nóóit! - gescherpt krijgen tegen het aanzetstaal van deze poppenstoet. Gewoon omdat Enya én Florence er hand in hand in voorbijkomen, en dat is van trop te veel. En nee, wij maken er ons niet snel van af. Kom gerust aan onze huisgenoten en buren vragen hoe hard wij - op een vrijdagavond luisterend naar Alison Krauss, The Carpenters, Beyoncé, Charles Aznavour, Barbra Streisand en Gladys Knight and The Pips - geprobeerd hebben de code van '25' te kraken.

'25' is ons inziens overigens een gevaarlijke plaat. Een collega van De Morgen moest zich onlangs in zoveel bochten wringen dat hij een 'middelmatig meesterwerk' bij mekaar begon te hallucineren. Meestal kunnen wij tegen een stootje, maar voor zoveel avant garde slaan wij op de vlucht.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234