Advocaat Frank Scheerlinck roept, na z'n derde vrijspraak voor assisen in een jaar, politie en justitie op het matje

Voor topadvocaat Frank Scheerlinck is de maat vol: ‘Mijn geloof in het politieonderzoek heeft een stevige knauw gekregen.’

'Sommige onderzoekers zijn nu eenmaal kloefkappers'

Na tien dagen assisen in Brugge werd Geert Vanweehaeghe vrijgesproken. Zelf besefte hij het amper: het proces was volledig aan hem voorbijgegaan. ‘Ik begreep er niks van,’ mompelde de man met een IQ van 63, die door de gerechtspsychiaters als ‘mentaal achterlijk’ werd bestempeld. Na het proces bedankte hij zijn advocaten Dimitri Vantomme en Frank Scheerlinck met een tekening van een bos bloemen, mooi binnen de lijntjes gekleurd, en een dankwoord vol spelfouten.

Thomas Couvreur, de buurman van Caroline en Geert, kreeg levenslang. In zijn woning werden een mes met daarop het bloed van Caroline, haar gsm en verzeepte lichaamsresten gevonden. Het motief: wraak, omdat het slachtoffer na een burenruzie en daaropvolgende doodsbedreigingen van Couvreur naar de politie had gebeld.

Voor Frank Scheerlinck is de vrijspraak van Geert Vanweehaeghe de derde voor een assisenhof in twaalf maanden tijd – de vierde in totaal. Dat brengt hem in de buurt van Jef Vermassen, die er ooit in slaagde vijf beschuldigden in één jaar vrij te krijgen. Scheerlinck leerde het vak onder de vleugels van Vermassens eeuwige rivaal Piet Van Eeckhaut. Op 1 juli zal het een jaar geleden zijn dat de éminence grise van de Vlaamse strafpleiters overleed – hij werd 74.

Frank Scheerlinck ontvangt ons in het kantoor van zijn mentor, in een herenhuis langs de Leie, in het centrum van Gent. ‘Er is nog niets veranderd,’ zegt hij. ‘Alles staat hier nog zoals meester Van Eeckhaut het heeft achtergelaten. Mijn bureau is boven, maar voor deze gelegenheid zitten we in zijn kamer. (Trots) Ik ben eeuwig schatplichtig aan mijn patron. Het minste wat ik kan doen, is u in zijn bureau ontvangen.’

HUMO Een derde vrijspraak in twaalf maanden tijd: wat zou uw patron daarvan gezegd hebben?

Frank Scheerlinck «Het zou feest geweest zijn! We zouden op het bureau een fles gekraakt hebben, en hij zou alles hebben willen weten. ‘Frank, vertel mij alles!’ riep hij dan. Waarop híj sprak en ik moest luisteren (grijnst).

»Ik mis hem enorm. Zeker nu, op het einde van het gerechtelijke jaar. Iedereen is moe en kan wel wat energie gebruiken. Alleen al door zijn aanwezigheid kon meester Van Eeckhaut ons begeesteren. Als ik vroeger een tijdje alleen had gewerkt, wilde ik weer samen met hem pleiten, zoals een stagiair. Elke keer leerde ik bij.»


Berekende gok

HUMO U beweerde van in het begin dat Geert Vanweehaeghe onschuldig was. U wilde hem ook per se openbaar laten berechten. Waarom?

Scheerlinck «Omdat ik het gevoel had dat het onderzoek helemaal vastzat. Mijn grote vrees is altijd geweest dat Geert geïnterneerd zou worden en dat Thomas Couvreur buiten vervolging zou worden gesteld – wat in de loop van het onderzoek ook is gebeurd. Terwijl het mes met het DNA van Couvreur én dat van het slachtoffer al was gevonden, nota bene in de keukenlade van Couvreur! Alle materiële bewijzen wezen in dezelfde richting. We wisten alleen niet hoe de lichaamsresten in de beek waren geraakt.

»Achter de gesloten deuren van de raadkamer heeft de onderzoeksrechter toen gezegd: ‘Wie dat lijk heeft versneden, interesseert me niet.’ Het moest en het zou Geert zijn, maar wat hadden ze op dat moment? Eén bekentenis en een getuigenis die langs alle kanten rammelde. Weken na de feiten meende een zekere Rita zich te herinneren wat ze die nacht had gezien: Geert die een lijk door het dorp reed in een rolstoel. Ha, zei de politie, dat was om het lichaam in de Heulebeek te gaan dumpen! Maar hoe zijn er dan lichaamsresten in het afvoerputje van Thomas Couvreur terechtgekomen?

»Ik heb toen lang met Geert gepraat: ‘Kijk, man, het gaat over de rest van je leven. Vertel nu eens wat er echt is gebeurd.’ Maar hij is altijd blijven volhouden: ‘Ik heb niets gedaan. Ze hebben mij dingen doen zeggen.’ Hij heeft bekend om ervan af te zijn. Dáárom wilde ik een openbare zitting: omdat het onderzoek niet correct was verlopen en omdat ik vond dat Geert recht had op een eerlijk proces.»

'Is het normaal dat een man met een mentale leeftijd van 8 jaar zes uur aan een stuk ondervraagd wordt?'

HUMO U hebt gegokt?

Scheerlinck «’t Was een berekende gok. Maar ik was bang, dat geef ik toe: Geert had bekend, je weet nooit hoe een jury daarmee omgaat. Mijn verdediging was opgebouwd rond artikel 6 van het Europese Verdrag voor de Rechten van de Mens, over de rechten van de verdediging. Ik wilde de jury uitleggen dat je mensen met een mentale achterstand álles kunt laten zeggen.»

HUMO Vanweehaeghe heeft twee keer bekend: de eerste keer na een ondervraging van zes uur, de tweede keer bij de reconstructie van de moord. Zijn die bekentenissen allebei onder dwang tot stand gekomen?

Scheerlinck «De case officer (Jannick Van Daele, red.) beweert over een diploma te beschikken om kinderen te ondervragen. Is het dan normaal dat je een man met een mentale leeftijd van 8 jaar zes uur aan een stuk ondervraagt, met één keer een pauze van amper zeven minuten? Of dat je hem zelfs geen glas water geeft? Toen Thomas Couvreur werd ondervraagd, had hij geen zin in de hem aangeboden broodjes. Nee, meneer wilde een pita durum, die de speurders voor hem zijn gaan halen. Daarna vroeg hij een pintje, maar zó ver is de politie gelukkig niet gegaan.

»Vlak voor zijn bekentenis is Geert opgestaan: ‘Ik ben hier weg.’ Hij stapte naar de deur, kreeg een klap van één van zijn ondervragers en werd terug op een stoel gezet. Waarna hij, volgens het proces-verbaal, op amper een halve pagina en ‘na een reeks gesloten vragen’ overging tot ‘de ultieme bekentenis’.

»Geert werd een eerste keer aangehouden na de verdwijning van Caroline, in februari 2011. Moord, luidde de aanklacht, maar er was geen lijk. Een maand later werd hij vrijgelaten: de politie had zijn woning vol afluisterapparatuur gehangen, in de hoop dat hij zich zou verspreken. Nog een maand later, in april, werden de lichaamsresten in de Heulebeek gevonden. Geert werd opnieuw aangehouden, waarop hij onder dwang bekende één steek te hebben toegebracht. Maar de wetsdokter had vastgesteld dat er twéé keer in de romp was gestoken. Tijdens de reconstructie is de onderzoeksrechter (Marc Allegaert, red.) op de verdachte beginnen in te praten: ‘Komaan Geert, zeg het nu toch. De politie zal u elke dag komen lastigvallen en ondervragen.’ Maar Geert gaf geen krimp: ‘Nink, ik heb het niet gedaan.’ Waarop het spel opnieuw begon: ‘Godverdomme, Geert, zeg het toch. Het kan niet anders! Je gaat rust vinden.’ Ze leggen hem uit hoe het zou kunnen gegaan zijn, en hij geeft toe. Tweede bekentenis, tweede steek.»

HUMO Het bizarre is dat die tweede bekentenis maar gedeeltelijk in het dossier zat.

Scheerlinck «Klopt: het gesprek dat aan de bekentenis voorafging, had de politie niet overgetikt. ‘Niet relevant,’ heette het. Via een verzoekschrift heb ik het geluidsbandje naar het assisenhof laten brengen. De jury heeft zich rond de luidsprekers geschaard om het volledige gesprek te horen en heeft zo zelf kunnen vaststellen hoe de bekentenis afgedwongen was.»


All the way

HUMO Hoe is dit dossier ooit voor het assisenhof geraakt? Als er sprake is van manipulaties, dan moeten de raadkamer of de Kamer van Inbeschuldigingstelling daar toch iets van gezegd hebben?

Scheerlinck «Niets! Ze hebben daar niets van gezegd. Ik heb mij daar vreselijk aan geërgerd – de politie heeft alleen maar elementen à charge in het dossier opgenomen om haar zaak tegen Geert rond te maken. Ik begrijp niet dat zoiets kan: een dossier wordt beheerd door een onderzoeksrechter, een onafhankelijke magistraat op wie je moet kunnen vertrouwen en wiens werk wordt gecontroleerd door de raadkamer en de KI. Dat is hier veel te weinig gebeurd.»

'Het staat vast dat de onderzoekers vooringenomen waren in de zaak-Vanweehaeghe – 't is niet voor de show dat ik een klacht heb neergelegd tegen de hoofdonderzoekers.'

HUMO Uit intellectuele luiheid? Of uit vooringenomenheid?

Scheerlinck «Het staat vast dat de onderzoekers vooringenomen waren – ’t is niet voor de show dat ik een klacht heb neergelegd tegen de hoofdonderzoekers (Jannick Van Daele en Christophe Courtens, red.). Zo’n onvolledige transcriptie valt wat mij betreft onder valsheid in geschrifte.

»Maar ook het gerecht heeft zijn job niet naar behoren uitgevoerd – je zou dat op zijn minst intellectuele luiheid kunnen noemen, ja.»


HUMO Waarom dient u slechts één klacht in en gaat u niet all the way? Tijdens het proces liet u uitschijnen dat de getuigenis van Rita door de politie verzonnen was.

Scheerlinck «Ik geloof geen jota van die getuigenis, maar ik ga niet in het wilde weg schieten. Ik wil eerst afwachten wat het onderzoek omtrent mijn eerste klacht tegen de speurders oplevert. Maar ook onderzoeksrechter Allegaert kan zich klaarhouden: de strafklacht tegen hem zijn we as we speak aan het voorbereiden.»

HUMO Wat met de slagen en verwondingen door de agenten?

Scheerlinck «Dat ligt moeilijker: één van hen (Christophe Courtens, red.) heeft toegegeven dat hij Geert heeft geslagen, maar toen hij dat zei, stond hij onder ede. Een getuige die de eed heeft afgelegd, kan zichzelf niet beschuldigen. En eerlijk: ik vind die slag in het gezicht van Geert minder erg dan het feit dat ze hem tot twee keer toe hebben gedwongen te zeggen dat hij zijn vriendin heeft vermoord.»

HUMO U gaat aan justitie ook een schadevergoeding vragen voor de vier jaar die Vanweehaeghe onterecht zat opgesloten.

Scheerlinck «Het straffe is: dat zou geweigerd kunnen worden, omdat Geert zogezegd gelogen heeft tijdens het onderzoek. Maar goed, laten we uitgaan van enige clementie. De vraag is dan: hoeveel is vrijheid waard? Komt daar nog eens bij dat Geert zwakbegaafd is. Als zo iemand vier jaar uit de maatschappij wordt geweerd, is het moeilijk om daarvan de financiële impact te berekenen. Is de achterstand dan niet groter geworden, en is er daardoor niet sprake van nog meer schade?»

HUMO Ik vernam dat jullie van plan zijn om 100.000 euro te vragen?

Scheerlinck «Ik vind dat Geert recht heeft op 200.000 euro. Dat lijkt veel, maar op vier jaar is dat maar 136 euro per dag.»


Kloefkappers

'Sommige agenten denken een pv te kunnen schrijven, maar maken op één blad drie, vier dt-fouten'

HUMO Waarom is dit dossier bij de lokale politie gebleven? De gerechtelijke politie beschikt toch over gespecialiseerde moordbrigades?

Scheerlinck (zucht) «De lokale politie heeft het dossier bij zich gehouden, omdat ze ervan overtuigd was dat ze de zaak kon oplossen – de naschokken van de oude politieoorlog: ‘Wij geven onze zaak niet af!’

»Wat mij echt kwaad heeft gemaakt, is dat de case officer, Jannick Van Daele, met een uitgestreken gezicht op het proces is komen beweren dat er acht maanden voor de feiten een aflevering van ‘CSI’ op televisie was, waarin een slachtoffer werd versneden. Die aflevering zou Geert hebben geïnspireerd – ziedaar de voorbedachtheid. Diezelfde speurder bestond het ook te zeggen dat het dankzij Caroline was dat de zaak werd opgelost: ze zou vanuit het hiernamaals hebben gewild dat men haar vond.

»(Op dreef) Ik heb het al vaker gezegd: sommige onderzoekers zijn nu eenmaal kloefkappers. Dat moet gedaan zijn. Ze denken een pv te kunnen schrijven, maar maken op één blad drie, vier dt-fouten. Ik zeg niet dat politiemensen literatoren moeten zijn, maar als ik zo’n lamentabel pv zie, denk ik: ‘Wat moet ik daar nog van geloven?’»

HUMO Merkt u wel vaker dat onderzoeken ondermaats zijn?

Scheerlinck «Voortdurend. Onderzoekers zouden beter opgeleid moeten worden. Technisch, maar ook op menselijk vlak. Ik begrijp dat speurders een zaak moeten oplossen, maar dat moet niet ten koste van iemand of iets gebeuren.

»Ik ben een groot voorstander van de common law zoals die in Groot-Brittannië en in de Verenigde Staten wordt toegepast. Je kunt er als verdedigende partij je eigen bewijzen aanbrengen, zelf getuigen oproepen en je eigen onderzoek voeren.»

'Over de drie zaken waarin hij een vrijspraak bekwam: 'Als ik in drie recente dossiers de verloren jaren optel – vier jaar voor Geert, twee jaar voor Mariusz en drie jaar voor Rasoul Ebadi – dan kom ik aan negen jaar onterechte detentie. Alleen al daarom zou de jury moeten blijven bestaan.'

HUMO Zijn uw drie vrijspraken voor assisen allemaal het resultaat van een slecht onderzoek?

Scheerlinck «Nee, het dossier tegen Mariusz Oldziejewski was tot in de puntjes af. Observaties, telefoontap, telefoonregistratie, mastbepaling: alles zat erin. (Oldziejewski, een Poolse onderaannemer, stond samen met vijf anderen terecht voor de roofmoord op Björn Bauwens, een hoofdaannemer voor wie hij vaker klussen opknapte, maar die schulden bij hem had, red.) Hier was geen sprake van tunnelvisie, maar van de simpele aanname dat Mariusz de broer was van Dariusz, die de strafexpeditie had georganiseerd. Bovendien had Mariusz nog meer tegoed van het slachtoffer dan Dariusz. Dan kan ik begrijpen dat je denkt: hij zal er ook wel bij betrokken zijn.

»Als ik in die drie recente vrijspraken de verloren jaren optel – vier jaar voor Geert, twee jaar voor Mariusz en drie jaar voor Rasoul Ebadi (die onterecht werd beschuldigd van de moord op zijn vriendin, die – zo bleek tijdens het proces – van de trap was gevallen, red.) – dan kom ik aan negen jaar onterechte detentie. Alleen al daarom zou de jury moeten blijven bestaan: drie keer hebben ze beslist dat mijn cliënten onschuldig zijn.»

HUMO Niet in het geval van Vanweehaeghe: daar was de jury na de beraadslaging verdeeld, met zeven stemmen schuldig en vijf stemmen onschuldig. Pas toen het hof zich bij het overleg aansloot, helde de balans over richting onschuldig. Als het van de volksjury had afgehangen, dan zat Vanweehaeghe nu in de gevangenis.

Scheerlinck «Goed, maar de volksjury heeft een onderzoek voor de kiezen gekregen dat voor 90 procent geënt was op Geert Vanweehaeghe. Vier jaar lang heeft geen enkele rechter geloofd dat hij onschuldig was. Toen ik een brief schreef naar de onderzoeksrechter met de vraag of er een confrontatie mogelijk was met de tweede verdachte en of ik de ondervraging van mijn cliënt mocht bijwonen, was het antwoord negatief. Excuseer? Ik ben een advocaat, ik heb de eed afgelegd. Bovendien was de Salduz-wet, die advocaten toelaat bij het verhoor, al in voege. Het had perfect gekund.»

HUMO Op het einde van het proces zei u dat u uw cliënten voortaan zou aanraden nooit nog te spreken tijdens een ondervraging. Gelooft u eigenlijk nog in het werk van politie en justitie?

Scheerlinck «Wat wil je, na wat wij hebben meegemaakt? Laat me zeggen dat mijn geloof in politieonderzoeken een stevige knauw heeft gekregen.»


Stomme agenten

HUMO U bent er niet vies van om procedurefouten aan te wenden om uw cliënten vrij te krijgen.

Scheerlinck (lacht) «Zo doet u het een beetje vies klinken.»

HUMO Begrijpt u dat het rechtsgevoel van de mensen wordt geschokt wanneer misdadigers vrijkomen door, pakweg, het ontbreken van een handtekening in een dossier?

Scheerlinck «Nee, ik begrijp dat niet. En ik zal u zeggen waarom: als een onderzoeksrechter een huiszoekingsmandaat niet ondertekent, dan heeft hij of zij er met de klak naar gegooid. Hoe kan je als advocaat een dossier vertrouwen waarin een rechter zijn eigen beslissingen niet ondertekent?»

HUMO Heeft het vermoeden van een gepleegd misdrijf dan geen enkel belang? Soms lijkt het alsof de rechten van de verdediging zwaarder doorwegen dan het recht van de maatschappij om beschermd te worden.

Scheerlinck «Wacht even: zolang je niet veroordeeld bent, geldt het vermoeden van onschuld. Dat dreigen we vaak te vergeten, zeker bij mensen van wie men bij voorbaat denkt dat ze het gedaan hebben.»

HUMO Er is een Limburgs drugsdossier waarin u de hoofdverdachte verdedigt: enkele verdachten werden op heterdaad betrapt terwijl ze 200 kilogram coke aan het overladen waren. De politie greep in, maar u roept: ‘Procedurefout!’ Dan zijn er al eens agenten die hun werk doen...

Scheerlinck (onderbreekt) «Die agenten zijn vooral stom geweest. Dat ze eerst zorgen dat ze over de juiste papieren beschikken voor ze een terrein betreden. Als we dat laten passeren en het vergrijp belangrijker vinden, is het hek van de dam, dan belanden we in een politiestaat. Er was daar trouwens niets verdachts te zien.»

HUMO Een BMW 7 in het holst van de nacht op een fabrieksterrein met de koffer open: is dat niet verdacht?

Scheerlinck (schamper) «De agenten hebben wél de moeite genomen om via de dispatching te vragen van wie de nummerplaat is – de verdachte bleek iemand te zijn die in een ander dossier op de vlucht was voor het gerecht. Is het dan zoveel gevraagd om ook de procureur te bellen, voor een correct huiszoekingsmandaat? Trouwens: is het een misdrijf dat die wagen daar staat?»

HUMO Het lijkt me maar normaal dat de politie dat controleert.

Scheerlinck «En omdat in dit geval drugs zijn gevonden, moeten we dat toestaan? Voor hetzelfde geld was het de wagen van de bedrijfsleider die ’s nachts zijn zaak kwam inspecteren.»

HUMO Dus die 200 kilo coke is, om het met de woorden van Sven Mary te zeggen, collateral damage?

Scheerlinck «Ik gebruik niet graag de woorden van mijn confraters. Als jurist zijn wij de waakhonden van het systeem. Als we zulke zaken toelaten, dan is iedereen vogelvrij en staat de politie op een dag misschien ook in úw woning. Dat is de damage.»

HUMO Ik neem aan dat u voor uw cliënt de vrijspraak hebt gevraagd?

Scheerlinck «Ik heb de wering gevraagd van de stukken die gebaseerd zijn op een nietig huiszoekingsmandaat. Ik zou de agenten die in deze zaak hebben opgetreden, aanraden om terug naar de schoolbanken te gaan, om te leren hoe ze een huiszoeking correct moeten uitvoeren. Of is ons wetboek van strafvordering ondertussen een vodje papier geworden? Nee toch?»


Een troostende arm

HUMO Hoe komen cliënten bij u terecht? ’t Is opvallend dat sommige mensen die worden opgepakt al meteen over een advocaat met enige renommee kunnen beschikken – om het woord BV-advocaat niet te gebruiken.

Scheerlinck «Hm, toch niet van de eerste keer, hoor. Dan zitten ze vaak nog met hun Salduz-advocaat (aangesteld door een bij wet verplicht systeem van permanentie, red.) opgescheept. Maar in de gevangenis pikken ze natuurlijk de mond-tot-mondreclame op.»

HUMO Uw cliënteel is zeer verschillend: van de negationist Siegfried Verbeke over Muffinman Steven De Geynst tot een bende drugsdealers. Hebt u die variatie nodig?

Scheerlinck «Bwah... De ene moordzaak is ook al de andere niet. Mij gaat het om de persoon achter de zaak. Er moet een klik zijn. De advocaat moet zijn cliënt kunnen vertrouwen en omgekeerd.»

'Ik ben een advocaat, geen slaaf. Ik doe niet zomaar wat de cliënt wil – ik ben zijn spreekbuis niet. It's my way or the highway'

HUMO Een moordverdachte die niets zegt, daar kunt u niets mee?

Scheerlinck «Die mij niet in vertrouwen neemt? Nee. Ik ben een advocaat, geen slaaf. Ik doe niet zomaar wat de cliënt wil – ik ben zijn spreekbuis niet. It’s my way or the highway.»

HUMO Vraagt u voor elke cliënt hetzelfde honorarium?

Scheerlinck «Voor cliënten zoals Geert werk ik pro Deo: de staat betaalt in dat geval je loon. Voor één dag werk krijg je 25 punten – één punt is 25 euro waard. Dat maakt 625 euro maal acht dagen assisen, dat is 5.000 euro, te verdelen onder mijn medepleiter Dimitri Vantomme en mezelf. Voor sommige cliënten werk ik zelfs pro bono (helemaal gratis, red.): een links-extremistische activiste, een Gentse kunstenaar die op straat leeft...»

HUMO Waarom bent u als 18-jarige rechten gaan studeren?

Scheerlinck «Door mijn grootvader. Hij werkte in Brussel, als eerste in het dorp nam hij elke dag de trein naar de hoofdstad. Maar hij boerde ook nog, en daar had hij land voor nodig. Ik ging met hem mee naar openbare verkopen van gronden, waar hij nogal vaak op dezelfde notaris botste met wie het niet klikte. ‘Frank,’ zei hij, ‘als gij rechten gaat studeren, zullen zulke mensen mij nooit meer bij mijn lepel durven te nemen.’

»Na mijn studies heb ik het geluk gehad bij mijn patron terecht te komen – hij heeft mij gevormd, de scherpe kanten er afgevijld. Ik kon vroeger nogal opvliegend zijn.»

'Meester Van Eeckhaut had de gave des volks – het ene moment stond hij filosofen te parafraseren in de rechtbank, het andere moment legde hij een troostende arm rond zijn cliënt.'

HUMO U was de kakkelat van Piet Van Eeckhaut, Aalsters voor zijn lieveling.

Scheerlinck «Ik was zijn jongste vriend: een hele eer voor mij. Als ik hem ’s avonds naar huis bracht in Deurle, liet hij mij soms stoppen aan een cafeetje bij hem in de buurt, waar we nog een pint gingen pakken om na te praten.

»Meester Van Eeckhaut had de gave des volks – het ene moment stond hij filosofen te parafraseren in de rechtbank, het andere moment legde hij een troostende arm rond zijn cliënt. Hij was een groot man en dat wil ik ook zijn – al zal ik nooit aan hem kunnen tippen.»

HUMO Van Eeckhaut had drie dochters. U bent de zoon die hij nooit heeft gehad.

Scheerlinck «Dat wordt gezegd, ja. Maar als er íéts is wat meester Van Eeckhaut me heeft geleerd, dan is het me niets aan te trekken van jaloerse tongen. ‘Ge moet ze van u afschudden als vliegen,’ zei hij. ‘Weg ermee!’ Na de laatste vrijspraak was het weer van dat. Dan trek ik me terug in ons bureau, dat nu wordt geleid door vier advocaten, onder wie zijn dochter Nina. Tussen deze muren kan ik thuiskomen, weg van het kwade.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234