null Beeld

Afscheid van Steve Stevaert in 24 Humo-quotes

Humo herdenkt Steve Stevaert én de hoogdagen van het Vlaamse socialisme: zijn leven en werken in Humo-quotes.


Over zijn nalatenschap:

'Mijn grafschrift zal zeer eenvoudig zijn: ‘Hier lig ik, dik tegen mijn goesting’. Dat mogen ze op een klein tegeltje boven mijn urne zetten.' (2004)

'Als ze mij vragen hoe ik als polticus de geschiedenis wil ingaan, dan antwoord ik: ‘Als een ongewone gewone jongen’. Maar eigenlijk mag iedereen mij gerust vergeten.' (2005)

'Alles wat privé is moet je buiten de media houden, vind ik. Er is een kern die ik wil afschermen: tot hier en niet verder.' 2004


Over zijn 'gratis'-beleid:

'De bevolking had al lang perfect begrepen wat ik wilde: een aantal basisbehoeften met belastinggeld betalen. Wie veel verdient, betaalt dus meer dan wie een bescheiden inkomen heeft. De mensen vinden dat zeer rechtvaardig. En de enigen voor wie het echt helemaal gratis is, zijn de mensen die zo’n laag inkomen hebben dat ze geen belastingen hoeven te betalen.' (2003)


Over de toenemende onverdraagzaamheid:

'Elke vorm van racisme moet worden bestreden, dat is evident. Maar ik krijg wel de kriebels van het zogenaamde politiek correct denken. Die onaardse zuiverheid is aan mij niet besteed' (2001)

'Mij interesseert het niet wat mensen op hun hoofd zetten, maar wat erin zit.' (2004, over het hoofddoekendebat)


Over mobiliteit:

'Zolang we met de auto naar het toilet gaan, zullen we het verkeersprobleem nooit oplossen.' (in 2002, als Vlaams minister van Mobiliteit)

'Weet je wat het merkwaardige is? Als een partij een breekpunt maakt van een belastinghervorming, vindt men dat heel normaal, maar als een minister dwars gaat liggen voor vijftienhonderd verkeersdoden, spreekt men van een stunt. ' (2002)


Over de pensioenhervormingen:

'Het einde van een loopbaan moet je geval per geval bekijken; pensioen zal maatwerk worden, want met lineaire maatregelen los je niets op. Het is overigens bewezen dat arbeiders minder lang leven en gezond blijven dan intellectuelen. Kijk maar naar politici: die hebben zeer stresserend werk, maar ze blijven vaak heel lang gezond en actief.' (in 2003, als partijvoorzitter van SP.A)

'Ik ben nu 46 en ik werk al sinds mijn vijftiende, ik zou het toch wel wat kalmer aan willen gaan doen. Ik ben er een groot voorstander van de mensen die wat langer gestudeerd hebben ook wat langer te laten werken (lacht)' (in 2000, als Vlaamse vice-premier)


Over progressief ondernemen:

'Wij willen de arbeidskosten wel verlagen als bedrijven investeren in onderzoek en vorming, want op dat vlak bengelen we aan de staart van het Europese peloton. De conservatieven zitten niet alleen in de politiek of de vakbond, maar ook in het bedrijfsleven. Iemand zou eens een studie moeten maken van alle speeches die de bonzen van het VBO de voorbije kwarteeuw hebben gegeven. Je zou ervan opkijken hoe vastgeroest men in die kringen is.' (in 2003)


Over het socialisme:

'De rijken zorgen heus wel voor zichzelf. Daar maak ik me niet de minste zorgen over.' (2001)

'Ik geef het u op een briefje: mensen die beweren dat links en rechts niet meer bestaan, zijn bijna altijd zelf rechts.' (2003)

'Ik vind dat we goed moeten zijn voor de sterksten, talent zoveel mogelijk kansen geven, en dan kan de meerwaarde naar de gemeenschap gaan. Je hebt mensen nodig die het verschil maken: ik geloof niet in een afgunstsocialisme. Hadden we maar veel sterken!' (2004)

'Bij de SP.A stel ik me allerlei cafés voor, Café bij Rita, Onder de Toren, de Brasserie, een bruin vettig kot, heel veel cafés. En nu ben ik onrechtvaardig, maar de VLD doet me denken aan een café met tapis plein. CD&V, da’s een café dat ‘s zondags dicht is, en ik vind dat een café ‘s zondags open moet zijn en de winkels dicht' (2004)

'Ik heb het ontzettend moeilijk – nog steeds – met de versnippering van de progressieven in Vlaanderen. Daar zie ik nog altijd van af, daar ben ik ziek van.' (in 2005)

'Wat je in de politiek ook doet, het zal op weerstand stuiten.' 2001


Over de keuze voor Patrick Janssens als partijvoorzitter:

'Na de vorige verkiezingen vond ik dat SP.A dringend een nieuw profiel nodig had, en daarom hebben Johan (Vande lanotte) en ik bewust geweigerd Antwerpen een minister te geven. Voor één keer was de afdeling Antwerpen het onderling eens: ze vonden het een absolute schande dat de belangrijkste stad van Vlaanderen geen nationale topfiguur kreeg. We hebben ze wat in hun vet gaar laten koken en ze dan de nieuwe voorzitter gegeven. Dat was natuurlijk ook weer een schande, want ze kenden die Janssens helemaal niet. Maar iemand die je niet kent, kan je ook niet zomaar slecht vinden, dus het gemor moest wel ophouden.' (2004)


Over zijn naamsverandering:

'Zo’n roepnaam, dat gebeurt spontaan. In een café gebeuren zulke dingen: iemand die Gerard heet, heet ineens Michel. Mij kende iedereen alleen bij de voornaam, Steve. De eerste keer dat ik op een lijst stond was mijn slogan: ‘Zeg Steve, stem Stevaert’, anders wist niemand wie die Stevaert was. Louis Tobback heeft dan beslist dat ook de voornaam op de lijst moest staan, zodat de kiezer wist wie een man en wie een vrouw was. Robert Stevaert (de naam op zijn geboortekaartje, nvdr.) kende niemand, dus heb ik mijn naam toen officieel laten veranderen. Tobback heeft me toen 20,000 frank (500 euro, nvdr.) gekost: ik vind dat veel geld.' (in 2004, over zijn naamsverandering).


Over politiek:

'Mijn mooiste tijd was toen ik burgemeester van Hasselt was én deel uitmaakte van de partijtop, terwijl ik toch niet zelf in de schijnwerpers hoefde te staan: daar hadden we Louis (Tobback) voor.'

'Wat je in de politiek ook doet, het zal op weerstand stuiten. Ongeveer alle profs van Leuven hebben het gratis openbaar vervoer afgeschoten. Ik heb hun chique rapporten allemaal gekregen. Wel, de universiteit van Leuven begint nu zelf met gratis bussen.' (in 2001)

'Als ik iets niet uitgelegd krijg aan de man in de straat, zijn er twee mogelijkheden: of ik heb het zelf niet begrepen, of het verhaal klopt gewoon niet'.

'Ik ben de politiek niet moe. Fysiek ben ik wel moe. Uitgeput zelfs. Maar ik ben zeker niet gedegouteerd, ik blijf een pro-mens, een positieve. Ik maak me wel ernstig zorgen over de manier waarop er soms aan politiek gedaan wordt. Het mag er niet té hard aan toegaan.' (in 2004, na zijn besluit om gouverneur van Limburg te worden)


Over zijn relatie met de media:

'Wie met de pers een deal probeert te sluiten, komt altijd bedrogen uit, dus doe ik het niet.' (2001)

'Men zou journalisten bij wet moeten verbieden elke dag een commentaarstukje te schrijven. Dat is je reinste dierenmishandeling. Daar (over harde krantencommentaren, nvdr.) lag ik dus niet van wakker: er is niets zo oud als de gazet van gisteren. Bovendien heb ik een harde training gehad in de horeca: daar is de soep ook altijd te warm of te koud.' (in 2004)

'Alles wat privé is moet je buiten de media houden, vind ik. Er is een kern die ik wil afschermen: tot hier en niet verder. Anders kan ik niet functioneren. Ik zit daar in de Tobback-traditie. Als ik een hond had, zou ik hem niet op de foto zetten.' (2004)

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234