Al 4.000 keer nergens beter dan 'Thuis': 'Dingdingdongloos door het leven'

Tussen de vooravond en de avond staat een grenspaal, en voor bijna 1.200.000 tv-kijkers heet die ‘Thuis’. Om punctueel voorbereid de 4.000ste aflevering – vrijdag! – aan te vatten, keek Onze Man vorige week nog analytischer dan gewoonlijk naar de soap, en noteerde voor u zijn gevoelens bij de drie het meest in het oog springende verhaallijnen: de break-up van Lowie en Olivia, het zich aankondigende pitbullgevecht tussen Tom en William, en de verloren gelegde piemel van Franky/Kaat.

'Vergiftigt William Marianne en voert hij haar aan een familie Toscaanse eendjes?'


Bekijk ook:

'Thuisdag 2016': op pad met superfan Daniel Lebbing (filmpje)

Veruit de leukste plek in ‘Thuis’ is het huis waar Generation Z woont. Jana, Paulien en Adil, Kaat, Lowie, Sam en Tim en hun pasgeboren dochtertje Hannah leven er in betrekkelijke harmonie en met een jeugdig humeur samen. Een mens wordt daar vrolijk van, maar mijn gedachten gaan pas écht esoterisch aan het samenzweren zodra Olivia – u mag ook Olijfje zeggen – het beeld indanst. Het is niet haar fraaie garderobe die haar zo’n zweem van erotiek geeft. Het is ook niet dat door een begenadigde beeldhouwer bedachte lichaam. Evenmin is het de zomerse joie de vivre die ze vooropstuurt. Nee, het is zelfs niet het vermoeden van gewaagde lingerie dat aan haar kleeft. Wat Olijfje wél zo onweerstaanbaar maakt: die aardige, naar je zorgreflex hengelende pruillip. De constitutie ervan is adembenemend perfect, de timing van de momenten waarop ze de desbetreffende lip aan de zwaartekracht cadeau doet uitgekiend, en het samenspel met haar gulzige ogen wonderlijk.

'Een existentieel liefdesdrama: Lowieke krijgt niet langer een stijfje van Olijfje.'

Die pruillip was vorige week niet onterecht: Olivia en Lowieke zijn geen koppel meer. Een klasgenoot zoemde iets te opzichtig rond Olivia, en Lowieke kreeg foto’s en filmpjes doorgemaild van de ontmoetingen tussen die twee. Een hoop misverstanden later heeft de zoon van Luc Bomans zijn rivaal in elkaar getimmerd en zijn liefje het huis uit gezet: Lowieke krijgt niet langer een stijfje van Olijfje. Of toch weer wel? Want in de aflevering van vrijdag was hij plots toch bereid om het opnieuw te proberen, en was het Olijfje die de boot afhield.

Moeten we dit existentiële liefdesdrama érg vinden? Natuurlijk, want het betrof een mooi paartje. Maar misschien ook niet, want om eerlijk te zijn: Lowieke is eigenlijk een Sjarel. Jaloers, onberekenbaar en agressief. En in het verleden heeft hij verdorie zélf eens verkennende gesprekken gevoerd met de meest zuidelijke lippen van Jana, terwijl hij al samen was met Olivia. Dus neen, Olijfje, grijp die 4.000ste aflevering niet aan voor een feestelijke hereniging. Je pruillip verdient beter.


Knipoog naar klassieke oudheid

Ook in wat vroeger het huis van Marianne Bastiaens was – sinds kort woont haar zoon Tom er met zijn wel heel nieuw samengesteld gezin – heerst spanning. Tom is advocaat, maar zou liever detective zijn. Hij heeft immers aanwijzingen dat William, de man in het leven van zijn moeder, niet gewoon de slijmerige lul-de-behanger is voor wie hij zich uitgeeft, maar wel een aan een luguber plan bouwende psychopaat. Het slachtoffer daarvan, zo weet Tom zeker, wordt zijn moeder. Maar Marianne verkiest om argeloos wijntjes te drinken in Toscane met haar William, en doet de waarschuwingen van haar zoon af als paranoïde nonsens. Dat doet ook het gezin van Tom: zijn manische queeste naar de ontmaskering van William neemt hem zozeer in beslag dat hij zijn leven ervoor in de waagschaal gooit, en dat wordt hem niet in dank afgenomen. Hier hebben de scenaristen dus een onvervalst Don Quichot-elementje geïntroduceerd: eenzaam en puffend onder zijn lot – en onder de overtollige kilo’s die op een advocatenbestaan rijmen – voert Tom zijn strijd. Je voelt aan je ellebogen dat daar een dot van een climax zit aan te komen. Wie zal wie vermoorden, lijkt de cruciale vraag. Vergiftigt William Marianne en voert hij haar aan een familie Toscaanse eendjes? Herleidt Tom het lichaam van William tot sappige barbecueworstjes? Of zorgt Karin, de onbetrouwbaar ogende confrater van Tom, voor een macabere wending?

En welke rol zal dokter Ann daarin spelen, de zus van Tom, en gebrouilleerd met hun moeder? ‘Ze kwam, ze zag en ze overwon,’ zuchtte zij donderdag over Marianne. Die subtiele verwijzing naar Julius Caesar is geen toeval: de scenarioschrijvers van ‘Thuis’ knipogen op gezette tijden al eens naar de klassieke oudheid. Sinds dit seizoen heeft ‘Thuis’ bijvoorbeeld, naar analogie met de grote Griekse tragedies, een koor. Het heet Luc Bomans en het zit in een rolstoel.

Dat zit zo: aangezien Luc zich al met zowat het héle strafwetboek vermaakt had – alleen terrorisme ontbrak nog op zijn cv – werd het tijd voor een grondige switch. De scenaristen lieten hem een zelfmoordpoging overleven, maar hij kwam er wel verlamd uit. In minuscule stapjes revalideert hij nu. Met succes: kon hij zich aanvankelijk slechts uitdrukken in moeilijk te interpreteren gutturalen, dan is hij ondertussen weer in staat om zijn broer Frank of zijn zoon Lowie een niet mis te verstaan ‘Stomme kloot!’ toe te bitsen. Op die manier vertolkt Luc dus de rol van het koor dat de met existentiële tragiek worstelende personages louterend commentaar schenkt.


Operatief verwijderde leuter

Want ja, ook Frank heeft daar nood aan. De opzienbarendste én knapst uitgewerkte verhaallijn van dit seizoen draait rond de geslachtsoperatie van Franky – de zoon van Frank en Simonne, die uit de Verenigde Staten terugkeerde als Kaat. Een verhaallijn ook die precieus behandeld wordt door de scenaristen: de fysieke én de emotionele evolutie van de transgender krijgt alle ruimte, net als de reactie van zijn/haar intimi. Bekomen van de eerste verbazing reageerden Simonne en Yvette (de grootmoeder van Kaat) met warme ruimhartigheid: de (klein)dochter werd in de armen gesloten, en getrakteerd op alle liefde die ook Franky had gekregen. Idem bij de vrienden van Generation Z, die haar in het huis lieten intrekken. Alleen Frank blijft worstelen: hij wil het maar niet begrijpen, en staat op het punt te imploderen.

'Wijlen de fallus van Kaat had een mooie plaats kunnen krijgen op het dressoir, naast de foto van Ons Moe.'

Allemaal behoorlijk waarachtig, dus – ‘Thuis’ vervult z’n emanciperende functie hier met verve. Toch heeft het scenaristenteam ernstige kansen gemist. De finale operatie zélf werd immers niet in beeld gebracht, waardoor Vlaanderen een uniek staaltje van educatieve televisie onthouden werd. Niet dat ik niet gelóóf dat Kaat sinds enkele weken dingdingdongloos door het leven gaat. Maar was één en ander niet nog waarachtiger geweest als Kaat de operatief verwijderde leuter in een potje op sterk water mee naar huis had mogen nemen? Simonne en Yvette hadden dan een omstandig afscheidsritueel kunnen organiseren, gevolgd door een copieus diner met de hele familie rond de tafel. En na dat louterende afscheidsritueel had wijlen de fallus een mooi plaatsje kunnen krijgen op het dressoir in de achtergrond – naast de foto van Ons Moe is nog wat plaats.

Helaas: de scenaristen gingen niet voor deze suggestie. Dat maakt het vooral voor Frank moeilijk. Zijn verwerkingsproces blijft steken in de fase van de ontkenning: hij blijft het consequent over Franky hebben, en kan zijn dochter niet in de ogen kijken, laat staan aanraken. Als hij dagelijks geconfronteerd zou worden met de verwijderde pieleman, zou hij mogelijk veel sneller tot het cruciale inzicht komen dat hij geen zoon meer heeft, maar wel een dochter – en dat dat goed is zo.

In afwachting staat het huwelijk van Frank en Simonne weer eens op springen – in de vrijdagse cliffhanger zagen we hoe Frank zijn vrouw in de steek liet, evenwel niet zonder te zeggen dat hij zijn Simonneke altijd graag zou blijven zien. Daarom mijn ultieme smeekbede aan de scenaristen: laat het asjeblieft niet waar zijn. Weet dat u tegen de grondwet van ‘Thuis’ zondigt als Frank en Simonne écht uit elkaar gaan.

Voorwaar veel ellende dus, vorige week in ‘Thuis’. Gelukkig was Nancy er nog, de enigmatische filosofe. Niet dat het haar zo voor de wind gaat: sinds hij de dood van het zoontje van Peter en Femke veroorzaakte, drinkt haar Eddy zijn Slurfkes in de gevangenis. Toch krabbelde de energieke poetsvrouw weer recht, en staat ze open voor een nieuwe liefde. In de aflevering van vrijdag zagen we hoe ze stoemelings een date versierde met Dieter, een wat sullige flik. Eens te meer hulde aan de makers van ‘Thuis’: niet alleen roepen ze nu al twintig jaar de geest van Shakespeare op in de Vlaamse verkaveling, ze geven ons ook een exclusief inkijkje in onze hoogstpersoonlijke toekomst. Nancy verscheen op haar afspraakje immers in een ensemble dat visionair mag heten: wie de mode een béétje volgt, weet dat de fuchsia legging in de zomer van 2018 een doortastende comeback zal maken. Na 4.000 afleveringen geldt het meer dan ooit: nergens beter dan ‘Thuis’.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234