null Beeld

Alborosie: Reggae Italiano op Couleur Café

Dreadlocks tot voorbij de kont, liedjes over Babylon, ganja, Kingston en Zion, en op z’n platen gasten als Dennis Brown, U-Roy en Ky-Mani Marley: er mag geen twijfel over bestaan dat Alborosie, die op 4 juli mee aanschuift aan de toog van Couleur Café, een reggae-artiest pur sang is. Frappant detail: de man is ook een volbloed Siciliaan.

'Jáá, ik lijk op Jack Sparrow'

Vijftien jaar geleden verkaste Alberto D’Ascola (37) naar Kingston, Jamaica, waar hij het als Alborosie tot één van de meest ronkende namen in het hedendaagse reggaewereldje schopte. Hoe raakt un ragazzo siciliano zo gebeten door de reggaemicrobe dat hij espresso, pasta chî sardi en limoncello opgaf voor bush tea, jerk chicken en gingerale?

Alborosie «Toen ik een jonge tiener was, verhuisde ik met mijn ouders van het landelijke Marsala naar Milaan, waar uiteraard veel meer te beleven viel. Ik ging er compleet op in de alternatieve muziekscene, en reggae was destijds de muziek van de rebellen.»

HUMO Rebellen?

Alborosie «De krakers, de anarchisten, antiglobalisten en dergelijke, die bedoel ik. Begin jaren 90 was reggae de soundtrack van het protest in Italië. Ik was toen een jaar of 13, 14, en het was liefde op het eerste gehoor! Vanaf dat moment werden Bob Marley en Peter Tosh mijn lichtende voorbeelden. In 1993 werd ik zanger bij een lokale reggaeband, Reggae National Tickets. In 2001 ben ik dan naar Jamaica verhuisd.»

HUMO Ik kan me inbeelden dat de reggaegemeenschap niet bepaald zat te wachten op een Siciliaanse outsider. Lastige begintijd gehad?

Alborosie «Dat beeld je je correct in, man. Ten eerste liet ik mijn land, mijn cultuur, mijn familie en vrienden in de steek. Ten tweede moet je niet vergeten dat Jamaica een derdewereldland is. En ten derde: sommige muzikanten en producers hier beschouwden me inderdaad als een indringer. Zo ben ik aan mijn artiestennaam gekomen, een samentrekking van mijn echte naam Alberto en ‘borosie’, een niet zo fraai scheldwoord in het Jamaicaans (‘eikel’ komt nog het dichtst in de buurt, red.). Ik heb al die negatieve energie omgezet in iets positiefs, en op de duur beseften de Jamaicanen dat ik hier niet ben om van hun cultuur te profiteren. Integendeel, ik wilde net iets teruggeven aan de gemeenschap die me zoveel blijdschap heeft geschonken.

»Ik had best wel begrip voor die vijandige houding in het begin. Mocht een zwarte man naar Palermo verhuizen om traditionele Italiaanse liedjes te zingen, die arme Sicilianen zouden nogal raar opkijken – en hem vervolgens vriendelijk verzoeken meteen op te rotten (lacht).»

HUMO Je torst een indrukwekkend stel dreadlocks, ben je een rastafari?

Alborosie «Natuurlijk. Maar er bestaan verschillende stromingen binnen de rasta, en ik beleef het op een zuiver spiritueel niveau. Ik ben natuurlijk katholiek opgevoed, maar je kiest nu eenmaal niet waar je geboren wordt. Pas later kiest elk mens zijn eigen pad. Er zijn trouwens behoorlijk wat raakvlakken tussen rastafari’s en het christelijke geloof, vind ik. ‘One Love’, dat is toch een universele boodschap?»

undefined

null Beeld

HUMO En toch zijn optredens van Jamaicaanse artiesten als Beenie Man, Sizzla en Bounty Killer regelmatig het onderwerp van controverse. Ze zouden geweld verheerlijken en aanzetten tot homofobie.

Alborosie «Er is een onderscheid tussen reggae en dancehall, dat veel mensen niet begrijpen. Reggae is spirituele muziek die een positieve boodschap uitdraagt, punt. Dancehall is ontstaan in de garrisons, de Jamaicaanse getto’s. De realiteit van de mensen die er wonen, is niet dezelfde als die van jou en mij. Hun referentiekader is heel beperkt, vandaar dat er een erg harde, extreem gewelddadige en onverdraagzame cultuur heerst. Nu, sommige artiesten zijn reggae en dancehall beginnen te vermengen, en zo ontstaan er misverstanden, natuurlijk. Het is alsof je water en vuur met elkaar probeert te verzoenen. Ik ben dan ook geen supporter van homofobie, ik vind dat iedereen vrij is om het leven te leiden dat hij of zij wil. Ik maak muziek om te verenigen, niet om te veroordelen of te verdelen.»

HUMO Ken je Major Lazer, het project waarmee Diplo de clubgeluiden uit Jamaica razend populair maakt bij het jonge volkje?

Alborosie «Jazeker, en hoewel ik zelf rootsreggae en dub maak, vind ik dat een goede zaak. Muziek is evolutie. Ook de geografische grenzen van reggae zijn weggevallen, dat beseffen de Jamaicanen intussen: het genre is niet langer hun exclusieve eigendom, ze moeten het met de hele wereld delen.»

HUMO Op Couleur Café deel je een affiche met jonge reggae-artiesten uit onder meer Frankrijk, Duitsland en Amerika. Heeft de Jamaicaanse jonge garde het moeilijk om door te breken in de rest van de wereld?

Alborosie «De jongeren in Jamaica hebben geen reggae-idolen meer, en dat komt omdat te veel producers de voorbije jaren probeerden te scoren met hiphop, r&b en dance. Er heerst momenteel een echte generatiekloof. Ze mogen de Europeanen dankbaar zijn, want Europa heeft de reggae van de ondergang gered! Jullie hebben de muziek levend gehouden terwijl Jamaica afgeleid was, dus is het niet verwonderlijk dat veel populaire reggae-artiesten tegenwoordig Europese roots hebben. Ach, het maakt allemaal deel uit van da journey. Geef het nog een jaar of zes, dan staan hier weer nieuwe, beloftevolle namen op.»

HUMO Dit jaar verscheen er een geremasterde versie van je zes jaar oude solodebuut, ‘Soul Pirate’. Heeft er je ooit al iemand gezegd dat je fysieke gelijkenis vertoont…

Alborosie «...met Jack Sparrow? (lacht) De eerste keer was in een Amerikaanse winkelcentrum. Ik voel me nooit op m’n gemak in die commerciële mastodonten, maar tijdens een tournee heb je soms weinig keuze. Terwijl mijn groep en ik nogal nerveus onze weg zochten – we vielen er enigszins uit de toon – passeerde een moeder met haar peuter in een kinderwagen. ‘Jack Parrow! Jack Parrow!’ riep die kleine voor de hele supermarkt. Toen hadden we nóg meer bekijks!»

HUMO Ken je een goede piratenmop?

Alborosie «Niet meteen, nee.»

HUMO Neither do aaaay!

Alborosie (grinnikt) «Piraten en de Caraïben hebben een lange gemeenschappelijke geschiedenis. Port Royal in Jamaica is zelfs één van de oudste havensteden waar vrijbuiters vrijelijk in en uit mochten varen. Waar anders denk je dat piraten hun smaak voor rum te pakken kregen? (lacht) Ik vond het beeld van een piraat wel bij me passen: uiteindelijk ben ik ook een Europeaan die aangespoeld is op Jamaica, op zoek naar avontuur, en als producer verhuur ik mijn diensten aan de hoogste bieder.»

HUMO Heb je weleens heimwee naar la dolce vita?

Alborosie «Ben je gek? Alsof de Italianen daar een patent op hebben! Jamaica is goed voor me geweest, en ik probeer goed te zijn voor Jamaica. Ik heb hier mijn maten, mijn gezin, mijn huis en mijn studio, en ik geniet er elke dag van. I’m ah very ’appy person.»

HUMO Jah bless!

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234