Alex Callier: 'Ik kan een kwade dronk hebben. En ik heb dan het meest problemen met de mensen die ik het liefst zie' Beeld Guy Kokken
Alex Callier: 'Ik kan een kwade dronk hebben. En ik heb dan het meest problemen met de mensen die ik het liefst zie'Beeld Guy Kokken

De 7 Hoofdzonden

Alex Callier: ‘Als mijn vrouw op een dag zegt dat ze iemand anders heeft ontmoet, dan is het maar zo’

Hoeveel redenen heeft een mens nodig om Alex Callier (48) de Zeven Hoofdzonden voor te leggen? Er is ‘Hidden Stories’, de nagelnieuwe plaat van Hooverphonic, ‘Mad About Hooverphonic’, een expo in het Casino van Sint-Niklaas, de nieuwe look van Callier en het Eurovisiesongfestival in Rotterdam, waaraan de groep meedoet met ‘The Wrong Place’. En, maar dat was u wellicht niet ontgaan: Geike Arnaert is terug, na elf jaar. ‘Zij merkte het meteen: ik ben wel degelijk veranderd, vroeger was ik veel explosiever.’ De tijd vliegt en zondaars veranderen.

Als aandacht voor detail een hoofdzonde was, dan brandde Alex Callier in het diepste hellevuur. Van het kattenbakje in de woonkamer tot de boom in zijn tuin: over alles is tot in de puntjes nagedacht. Hij komt opendoen in een tracksuit van Fred Perry met een zwart pantermotief. Als hij ziet dat ik hem bewonderend bekijk, zegt hij: ‘Comfy, én het ziet er goed uit: twee vliegen in één klap.’

TRAAGHEID

HUMO Het beeld van jou is dat van de workaholic. Maar ook in de keuze van de kleren die je draagt en de meubels die hier staan, kruipt tijd.

ALEX CALLIER «Steeds minder. Wat ik draag, is een soort uniform, hè. Met opzet, omdat het anders te veel tijd kost. Ik neem een T-shirt of een polo van Fred Perry uit de kast, truitje erover, een Levi’s 501 eronder en klaar. En soms eens een jumpsuit, wat nog sneller gaat. Dat geeft mij meer tijd om te werken, want ik ben inderdaad een workaholic. Op dit moment ben ik een plaat van Walrus aan het opnemen, producen én mixen. Terwijl ik ook een nieuwe Hooverphonic-plaat aan het promoten ben, een expo mee op poten help zetten en mij met het Eurovisiesongfestival moet bezighouden. As we speak is mijn assistent hiernaast zanglijnen aan het opnemen. Tussen de interviews door ga ik luisteren.

»Mijn dag begint om twintig over zes ’s morgens. Ontbijt maken, altijd warme havermoutpap. Daarna veertig minuten crosstraining in mijn gym – om de andere dag, drie à vier keer per week. Dan werken, en ’s avonds koken.»

HUMO Daar komt ook voorbereidend werk bij kijken.

CALLIER «Ik doe de boodschappen, en ik heb perfect in mijn hoofd wat we die week gaan eten. In de supermarkt zie ik: dit moet snel op, dus we eten het vanavond, en dat andere kan over vijf dagen nog. Ik koop ook bijna niets te veel.»

HUMO Doe je na het avondeten nog iets?

CALLIER «Met de hond gaan wandelen. En om af te sluiten kijk ik nog een veertigtal minuten tv. Om halfelf lig ik in bed.»

HUMO Zit er niks van traagheid in jou?

CALLIER «Thuis… moeilijk. Mijn vrouw is ook áltijd bezig. Nog meer dan ik. Traagheid is voor mij: weg van huis zijn. We hebben een buitenverblijf in België, en als ik daar ben, werk ik niet. Ik heb wel mijn laptop bij me om eventueel enkele overschrijvingen te doen, maar die komt met moeite uit de tas. In de paasvakantie zijn we er een week geweest, en dat is een week van wandelen, boodschappen doen, koken en lezen.»

HUMO Word je tegen het einde van de week niet kregelig?

CALLIER «Nee, ik zou er gerust nog een weekje bij kunnen doen. Ik kan dus wel nietsdoen, maar ik wil het niet altijd. Ik doe mijn job ook nog altijd heel graag. Ik schrijf graag liedjes, maak graag platen, speel graag. Mixen niet, dat vind ik verschrikkelijk.»

HUMO Traagheid betekent ook: niet genoeg naar het goede streven.

CALLIER «Ik streef te véél naar het goede, denk ik. En ik ben vaak gefrustreerd omdat ik het niet goed genoeg vind.»

HUMO Ik bedoelde: naar het goede in de wereld.

CALLIER «Ik ook. Ik probeer veel aan liefdadigheid te doen, en toch vind ik dat ik nog niet genoeg doe. Ik probeer een goede echtgenoot te zijn, en toch vind ik dat ik het niet altijd goed doe. Ik probeer een goede zoon te zijn voor mijn moeder, maar ik voel mij vaak tekortschieten. Voor mij zullen die twee weken in Rotterdam voor het songfestival omvliegen, maar niet voor iemand van 77 die in coronatijden in een appartementje zit. Daar voel ik mij dan schuldig over.»

HUMO Welke goede doelen liggen je na aan het hart?

CALLIER «De klassiekers: ik geef elk jaar aan Unicef en het Rode Kruis. En we proberen elk jaar een aantal shows voor een goed doel te spelen. En dan sta ik erop dat we ook zelf nog sponsoren. Als er dingen geveild moeten worden, sta ik ook altijd op de eerste rij. Vandaar dat ik nauwelijks nog pakken had voor de expo in Sint-Niklaas (lacht). Maar ik vind het nog altijd niet genoeg. Als je echt iets wilt doen, moet je eigenlijk de mouwen opstropen en zélf gaan helpen.»

HOOGMOED

CALLIER «Hoogmoed is jezelf overschatten, en dat heb ik nooit gedaan. Ik ken mijn beperkingen en wat ik niet kan, doe ik niet. Ik ben begonnen als zanger, maar ik had al snel door dat ik dat niet mag doen, want ik ben er echt niet goed in. Nu, ik kan op een demo wel deftig zingen dankzij de moderne technologie, maar ik kan het live niet waarmaken. Ik weet ook dat Hooverphonic veel groter is dan ikzelf. Als ik morgen een soloplaat met hetzelfde soort songs zou maken, zullen de zalen niet per definitie gevuld zijn. Ik vind ook niet dat ik de beste songschrijver ter wereld ben, maar een combinatie van dingen kan ik wél goed. En die combinatie is vrij uitzonderlijk: ik kan heel creatief zijn en met de tofste ideeën komen, en ik kan ook ontzettend nuchter zijn. Eigenlijk past dat niet in één mens.»

HUMO Streelt die expo over Hooverphonic je ijdelheid?

CALLIER «Ik vond het aanvankelijk een raar idee, omdat ik dacht: ben ik al zo oud? Ik heb zitten grasduinen in mijn eigen verleden, en dat is best confronterend. Foto’s, video’s, demo’s, onuitgegeven tracks: ik werd geconfronteerd met mijn eigen beperkingen. Af en toe werd ik ook verrast, toen ik dingen terughoorde en dacht: dat is beter dan ik mij herinner. De remixes van ‘No More Sweet Music’, bijvoorbeeld. Maar daarna vond ik dan een oude songtekst waarvan ik dacht: die gaan we niet in een vitrine leggen (lacht).»

HUMO Je hebt wel alles bijgehouden?

CALLIER «Ik heb héél veel bijgehouden. Opnames uiteraard, en foto’s, maar ook een blocnote met de budgetten van onze eerste plaat – in Belgische frank – en de telefoonnummers van de A&R-mensen in Engeland, die ik belde op kosten van de VRT, waar ik toen werkte. Dat zit allemaal in bakken per jaar geklasseerd. Maar er is ook wel wat weg. Raymond (Geerts, gitarist van Hooverphonic, red.) zei eens: ‘Ik heb dat pak van ‘Club Montepulciano’ nog.’ Waarop Geike: ‘Ik heb dat jurkje nog!’ Ik keek in mijn kleerkast, maar nee: ik moet mijn pak blijkbaar eens weggegeven hebben voor een goed doel.»

HUMO Hangt je T-shirt zonder mouwen op de expo?

CALLIER (lacht) «Als ik daar foto’s van terugzie, denk ik: what were you thinking? Maar op dat moment, op die leeftijd, in die tijd: why not? Ik had toen ook vaak een vossenstaart aan mijn pols hangen: als je dat nu zou doen, word je gelyncht! Toen was dat gewoon rock-’n-roll.

»Ik ben ijdel, maar niet overdreven. Foto’s van mij: I don’t care. Omdat het corona is, sta ik nu alleen met Geike op het podium – ik aan de piano, Geike aan de microfoon. De piano staat voor mij altijd slecht: aan mijn rechterkant houdt alopecia het lelijkst huis – ik heb er minder haar. Maar ik ga niet vragen om de piano aan de andere kant te zetten. De dokteres die mij behandelt, vroeg me ook of ik chirurgisch iets wilde laten doen aan mijn wenkbrauwen en bakkebaarden, en ik dacht: ben je zot! No way. We’re gonna wear the scars of life with dignity. Ik heb ook last van slaapapneu en restless legs, waardoor ik veel pijn in mijn benen heb. Aan dat laatste kunnen ze niks doen, mijn slaapapneu wilden ze oplossen door mijn kaak te breken. Dat ging mij te ver. Ik heb geleerd dat je in het leven af en toe dingen moet accepteren. De vorm van alopecia die ik heb, heet trouwens voluit Graham Little-Piccardi-Lassueur. Graham Nash en Jason Lytle van Grandaddy, en Picardië vind ik een toffe streek in Frankrijk. Dat is mijn ezelsbrug (lacht). Hoe ik Lassueur onthou, weet ik niet. Maar goed, ijdelheid dus. Als artiest ben je bezig met je uiterlijk, punt.»

HUMO Neil Young ook?

CALLIER «Ik ben er zeker van dat ook hij een bepaalde ijdelheid heeft. Die imperfecte zwerverslook is ook een look, hè. Wat is een imago? Toen ik de Pixies voor het eerst het podium van Werchter zag opwandelen, was dat anti-imago ook een imago. Daar was volgens mij goed over nagedacht.»

HUMO Zullen jullie het Eurovisiesongfestival winnen?

CALLIER «Nee. Ik heb de rest gehoord, en er is voor mij maar één lied dat erboven uitsteekt: ‘Voilà’ van Barbara Pravi voor Frankrijk. Schoon geschreven, schoon strijkersarrangement, schoon nummer. Gewoon een klassiek Frans chanson, punt. En catchy as hell (neuriet een stukje). Je hoort het één keer en je bent vertrokken.»

Alex Callier: ‘Wij zullen het songfestival niet winnen. Er steekt één nummer boven alle andere uit: de Franse inzending.’
 Beeld Guy Kokken
Alex Callier: ‘Wij zullen het songfestival niet winnen. Er steekt één nummer boven alle andere uit: de Franse inzending.’Beeld Guy Kokken

GRAMSCHAP

CALLIER «Ik word kwaad van onredelijkheid. Of van de blindheid van onze maatschappij. De onverdraagzaamheid die we nu zien, vind ik soms echt scary. Na de financiële crash van 2008 stak die ineens de kop op: we zitten precies weer in de jaren 30 van de vorige eeuw. We leren blijkbaar niet uit onze fouten. Intolerantie heeft niets met politiek te maken, dat gaat gewoon over elkaar het licht in de ogen gunnen. Ik denk vaak: laten we toch wat meer moeite doen, wat vriendelijker zijn voor elkaar. Je moet tegenwoordig bijna bang zijn als je zegt dat je vóór tolerantie bent. Twee jaar geleden heb ik aan het publiek op het Brussels Summer Festival gevraagd: ‘En nu ‘Hiding in a Song’! Laten we met z’n allen ‘Lalalala’ zingen, for tolerance.’ Daar stond achtduizend man, en als er tweeduizend hebben meegedaan, zal het veel geweest zijn. Ik kwam gechoqueerd van het podium.

»Ik ben niet tegen frictie, die maakt deel uit van het leven, maar je moet wel redelijk blijven. Al moet ik zeggen dat ik er steeds meer moeite mee heb, nu ik ouder word. Frictie kost veel energie. Mijn vrouw zegt: ‘Als je stopt met vechten voor datgene waar je in gelooft, kun je beter met alles stoppen.’ Daar heeft ze gelijk in. Het verschil met vroeger is dat ik mijn gevechten beter kies. Geike, die elf jaar niet met mij had gewerkt, merkte het meteen. Ik ben wel degelijk veranderd, vroeger was ik veel explosiever.»

HUMO Je bent naar verluidt ooit boos geworden omdat Geike met natte haren op het podium wilde stappen.

CALLIER «Was dat Geike? Zou kunnen. Ik herinner me dat onze pianist tijdens een optreden eens funny socks aanhad. Ik zag het pas op het podium, maar je kon er niet naast kijken. De hele show lang heb ik mezelf zitten opfretten: godverdomme, die sokken! Ik ben achteraf niet kwaad geworden, maar ik heb wel gezegd: ‘In je vrije tijd draag je wat je wilt, maar bij ons op het podium géén funny socks!’ Het waren sokken met sushi erop, als ik het me goed herinner.»

HUMO Veel mensen waren boos op jou toen je vorig jaar op de slotceremonie van het Eurovisiesongfestival niet wilde meezingen met die gezamenlijke cover van ‘Love Shine a Light’.

CALLIER «Wat een shitstorm! Ik wist dat ik daarvoor een hoop bagger over me heen zou krijgen, en ik had het mezelf makkelijk kunnen maken door gewoon eventjes vijf minuten mee te doen, maar op artistiek vlak ben ik niet bereid om compromissen te sluiten. Mag ik dan niet meer consequent zijn? Mag ik mijn hart niet meer volgen? Moet ik alles maar goed vinden? Toen ik mijn medewerking verleende, heb ik nooit gezegd dat ik in een slecht vervangprogramma een slechte cover van een slecht nummer zou brengen. Veel mensen vinden dat wél een goed nummer, maar mag ik alstublieft nog van mening verschillen? Nu, ik weet ook wel dat er grenzen zijn aan de vrijheid van meningsuiting. Je mag nooit haat of racisme verspreiden.»

GULZIGHEID

CALLIER «Ik ben steeds minder gulzig. Ik drink al meer dan een half jaar geen alcohol meer. Niet omdat ik een probleem had, maar omdat ik slecht sliep. De dokter raadde me aan om eens niet te drinken, en dat beviel me wel. Ik slaap beter. Maar ik ben geen extremist: op kerstavond en bij speciale gelegenheden zal ik nog wel een glas drinken.»

Alex Callier: ‘Alles wat ik eet, weeg ik af. Omdat je lichaam niet meer nodig heeft. En omdat ik aan het einde van de maaltijd graag een beetje op mijn honger blijf: het was heel lekker, maar het is op.’ Beeld Guy Kokken
Alex Callier: ‘Alles wat ik eet, weeg ik af. Omdat je lichaam niet meer nodig heeft. En omdat ik aan het einde van de maaltijd graag een beetje op mijn honger blijf: het was heel lekker, maar het is op.’Beeld Guy Kokken

HUMO En eten?

CALLIER «Alles wat ik eet, weeg ik af. Voor het ontbijt ’s ochtends: 40 gram havermout, 22 centiliter rijstmelk. Pasta voor mij en mijn vrouw: 100 gram als het echte pasta is, 120 gram als hij glutenvrij is. Rijst: 75 gram per man. En als ik met mijn vrouw een steak eet, dan is dat een steak van 250 gram voor twee.»

HUMO Waarom?

CALLIER «Omdat je lichaam niet meer nodig heeft. En omdat ik aan het einde van de maaltijd graag een beetje op mijn honger blijf: het was heel lekker, maar het is op. Er is wel altijd een voorgerecht: vers gemaakte soep.»

HUMO En dessert?

CALLIER «Dat maak ik wel, maar dan meer als tussendoortje. Mijn moeder zou er haar neus voor ophalen: gluten- en lactosevrij bananenbrood, pudding met stevia… Niet voor mijn lijn, maar omdat ik suiker vergif vind. Maar opnieuw: ik ben geen extremist. Donkere chocolade eet ik wel, of een rijstkoek met een laagje zwarte chocolade. Een Snickers of een Mars zul je mij evenwel nooit zien eten, dat is out of the question.

»Nee, het enige waarin ik gulzig ben, is mijn werk. Ook al is het slecht voor mijn oren, slecht voor mijn polsen, slecht voor alles. Dat is ook de reden waarom ik sport. I hate it, maar ik doe het omdat mijn rug en mijn polsen anders in no time om zeep zijn, en dan kan ik niet meer werken. Werk is mijn enige verslaving. En thee, dat drink ik de hele dag door.

»Ik heb nu ook alcoholvrij bier ontdekt: niet zo lekker als gewoon bier, dat moet ik toegeven, maar het volstaat ter vervanging. Als ik ’s avonds begin te koken, trek ik een Sportzot open, het alcoholvrije broertje van de Brugse Zot.»

HUMO Wordt er bij Hooverphonic veel gedronken op tournee?

CALLIER «Vroeger wel. Maar ik moet er meteen bij zeggen dat ik niet de grootste drinker was. Raymond dronk stevig, maar vooral Poltrock en Goossens (David Poltrock en Mario Goossens, de voormalige toetsenman en drummer, red.) bléven gaan.»

HUMO Ik heb Mario Goossens nog gekend in de tijd dat hij alleen Fristi dronk. En niet eens bij wijze van spreken.

CALLIER «Dat heeft hij dan ruimschoots goedgemaakt (lacht). Die mannen dronken tot ze niet meer wisten waar ze stonden. Zelf heb ik nooit veel gedronken, omdat ik van mezelf weet dat ik een kwade dronk kan hebben. En ik heb dan het meest problemen met de mensen die ik het liefst zie. Met de mensen met wie ik minder een klik heb, kan ik gewoon plezant drinken. Heel bizar.»

HUMO Van het drugsrayon heb je enkel cannabis gebruikt, niet?

CALLIER «En nu ook al jaren niet meer. Eén keer heeft iemand mij een joint aangeboden waarvan ik niet wist dat er angel dust in zat, en nog een andere keer hebben ze ketamine in mijn drankje gedaan, waar ik ontzettend slecht en razend kwaad van ben geworden.»

HEBZUCHT

CALLIER «Ik wil zeker niet méér, integendeel. Eén van de beste documentaires van de voorbije jaren op Netflix vond ik ‘Minimalism’. Over het met minder doen.»

HUMO (kijkt veelbetekenend rond)

CALLIER «Ik ben niet hebzuchtig, maar ik hou wel van mooie dingen. Het ziet er hier al jaren zo uit, voor mij hoeft dat niet te veranderen. Je hebt ook mensen die hun interieur om de zoveel tijd compleet omgooien, zo ben ik niet. Met auto’s is dat net hetzelfde: ik heb twee elektrische auto’s, waarvan eentje gekocht en eentje geleased. En daar rijd ik mee tot ze versleten zijn.»

Alex Callier: 'We zitten precies weer in de jaren 30 van de vorige eeuw. Je moet tegenwoordig bijna bang zijn als je zegt dat je vóór tolerantie bent' Beeld Guy Kokken
Alex Callier: 'We zitten precies weer in de jaren 30 van de vorige eeuw. Je moet tegenwoordig bijna bang zijn als je zegt dat je vóór tolerantie bent'Beeld Guy Kokken

HUMO Hoeveel gitaren heb je?

CALLIER «Een stuk of dertig. En eigenlijk grijp ik altijd naar dezelfde: mijn Gretsch of mijn Telecaster, een vijftal bassen… Ik zou er graag enkele wegdoen. Hier in huis doen we dat ook: af en toe dingen wegdoen. Kleren idem, er gaan zeer geregeld zaken naar Spullenhulp. Waar dan ineens heel chique Fred Perry’s hangen (lacht). Dingen die ik heb gekregen, ga ik niet verkopen, die doe ik gratis weg.»

HUMO Die spullen van Fred Perry krijg je gratis?

CALLIER «Ja, omdat ze zagen dat ik dat heel veel draag. Bij ons eerste tv-optreden, ‘2 Wicky’ op de VRT, had ik al een polo van Fred Perry aan. Mijn Levi’s 501’s heb ik ook een tijdlang gratis gekregen, maar nu niet meer. Ik koop ze weer zelf, ik ga mijn stijl niet veranderen omdat ik iets niet meer gratis krijg. Als Microsoft mij morgen pc’s wil geven, dan zal ik daarvoor bedanken. Ik werk al jaren op een Mac. Apple mag dus wel bellen (lacht).

»Ik denk dat we allemaal wel een beetje hebzuchtig zijn, maar geld is geen drijfveer. Ik zou net zo gelukkig zijn als ik morgen de boel zou moeten verkopen om in een kleiner huis te gaan wonen. Zolang ik mijn studiootje heb en samenwoon met de vrouw die ik graag zie, is het goed voor mij. Dan ga ik mijn 501’s wel in de tweedehandswinkel kopen. Waar dan met wat geluk mijn Fred Perry’s nog hangen (lacht).»

ONKUISHEID

CALLIER «Ken ik totaal niet. Niet meer. Ik ben tien jaar samen met mijn vrouw en ik heb er nog geen fractie van een seconde aan gedacht om haar te bedriegen. In mijn vorige relatie, die ook tien jaar heeft geduurd, heb ik ook maar één keer een andere vrouw gekust. Nota bene toen het heel slecht ging tussen ons. Ik ben behoorlijk trouw, dat zit in de genen. Mijn ouders waren vijftig jaar getrouwd, en mijn broers zijn al hun hele leven samen met hun jeugdliefde.»

HUMO Doe je in bed, of in de kelder voor mijn part, weleens dingen die voor een milde seksuele afwijking zouden kunnen doorgaan?

CALLIER (lacht) «Volgens mij niet. Nee, ik ben echt heel saai, ik hou totaal niet van kinky stuff. Een ex-lief is voor mijn verjaardag eens de slaapkamer binnengekomen in sexy lingerie en op stiletto’s: ik ben in de lach geschoten. Nee, ik zie mijn vrouw heel graag, maar… Ook op dat vlak komen we goed overeen.»

HUMO Je zou nog nooit bewust naar een pornosite gesurft hebben?

CALLIER «Nee. Ik was onlangs tijdens het sporten naar ‘Spartacus’ op Netflix beginnen te kijken, waarop mijn vrouw zei: ‘Dat is toch halve porno!’ Ik vond het aanvankelijk nog wel meevallen, maar na een paar afleveringen was het me toch té, en moest ik haar gelijk geven. Bij een vrijscène in een film ben ik ook geneigd om door te spoelen.»

HUMO Hoe ging het er op dat vlak aan toe in de begindagen van Hooverphonic?

CALLIER «Als je op het podium staat, let je op elke chick die naar je kijkt. En na de show loop je door de zaal en ga je flirten. Maar sinds mijn 28ste heb ik alleen maar vaste relaties gehad. En behalve die ene kus waar ik het over had, is er volgens mij niets gebeurd. Eén keer zijn we in The States op tournee geweest terwijl ik geen lief had, en toen heb ik wel enkele sweethearts gehad. Maar niets om over naar huis te schrijven. Het zit gewoon niet in mij. Sorry (lacht).»

AFGUNST

CALLIER «Er is weinig waar ik jaloers om kan zijn. In relaties ben ik het al helemaal niet. Omdat ik er het nut niet van inzie, en omdat ik denk dat het een averechts effect heeft. En ik ben zelfverzekerd genoeg: ik ben wie ik ben, en als mijn vrouw mij zou bedriegen, betekent dat dat er iets mis is. Ik zou het niet leuk vinden als ze mij jarenlang achter mijn rug zou bedriegen, maar als ze op een dag zegt dat ze iemand anders heeft ontmoet, dan is het maar zo.»

HUMO Ben je jaloers in je job?

CALLIER «Waar moet ik jaloers op zijn? Als je alle Belgische groepen van onze generatie bekijkt, dan zijn wij nog altijd de meest gestreamde band. Op alle netten van de VRT zijn wij de meest gedraaide Belgische groep. Wat wil een mens meer? Ik kan wél heel even jaloers zijn als ik een fantastisch nummer hoor – dan denk ik: fuck, dat had ik geschreven willen hebben.»

HUMO ‘Wichita Lineman’, bijvoorbeeld?

CALLIER «Ja, maar ook ‘Nothing Really Ends’ van dEUS. Wat een schoon nummer is dat. Maar goed, dat gevoel van jaloezie duurt nooit lang, want dan denk ik weer: er zijn wellicht ook een hoop muzikanten die zouden willen dat ze ‘Mad About You’ hadden geschreven (lacht).»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234