Allez Allez: het marcheert weer

Begin jaren 80 staat belpopgroep Allez Allez op de rand van de internationale doorbraak, met hun op Talking Heads geënte punkfunk met Afrikaanse invloeden en songs als ‘African Queen’ en ‘Allez Allez’. Maar de vijf Brusselaars en hun Amerikaanse zangeres hebben het te druk met feesten om er werk van te maken. 35 jaar later staan ze er weer, en zie: ‘De fans scanderen nog altijd ‘Allez Allez’ als we spelen.’

'We hadden wereldberoemd kunnen worden, maar we wilden alleen maar feesten'

Na de stille dood van Allez Allez vormde gitarist Kris Debusscher de satirische bende Les Snuls en werd hij regisseur. Bassist Serge Van Laeken verpopte zich tot de chansonnier Marka en scoorde vooral in Frankrijk. En sinds kort doet hij dat ook met zijn beroemde kinderen Roméo Elvis en Angèle. Nu staat de oude garde opnieuw op de planken als Allez Allez, met twee nieuwe zangeressen: Kyoko Baertsoen, die nog bij Hooverphonic heeft gezongen, en Marie Delsaux.

HUMO Serge, jij hebt net een boek over Allez Allez geschreven. Was je daar al lang mee bezig?

SERGE VAN LAEKEN «Toch een tijdje. Ik had al enkele korte stukjes geschreven en toen we weer samenkwamen, was dat het ideale moment om het af te werken. Het is vooral een goede manier om aandacht te krijgen voor onze optredens, zolang we nog geen nieuwe plaat hebben.»

HUMO Waarom die reünie na meer dan dertig jaar?

VAN LAEKEN «Ik kreeg carte blanche van een organisator om allerlei muzikanten uit te nodigen, maar hij wilde dat Allez Allez erbij zou zijn. Ik heb het toen aan de anderen gevraagd en ze gingen akkoord. Sarah (Osbourne, de Amerikaanse zangeres die anderhalf jaar in Allez Allez zat, red.) wilde niet, maar dat verbaasde me niet. Een paar jaar geleden heeft ze meegezongen tijdens een concert van mij. Toen ze van het podium kwam, zei ze: ‘Dat doe ik nooit meer.’ Ze schildert nu en zet tatoeages. Ze heeft er ook eentje bij mijn zoon geplaatst – een oog in een mond, heel psychedelisch.»

KRIS DEBUSSCHER «Ik heb ook even getwijfeld of ik nog wilde meedoen. Maar zodra we in het repetitiehok zaten, had ik hetzelfde gevoel als toen we ‘African Queen’ opnamen. We hadden toen ook niet veel gerepeteerd, maar in twee takes stond het erop. Eerlijk gezegd zijn wij geen topmuzikanten, maar samen klinken we supergoed. Serge zijn bas en mijn gitaar samen, Robbie Bindels z’n drums en Roland Bindi z’n percussie en hop, de trein is vertrokken. De bedoeling was eerst om alleen oude songs te spelen. Na de zomer van 2018 zouden we dan beslissen of we doorgaan. Maar er komt vanzelf nieuw materiaal. Als we repeteren, komt iedereen met ideeën en voor je het weet, heb je een nieuw nummer. In Leuven gaan we er zeker een paar spelen.»

VAN LAEKEN «Alles is bij ons altijd grotendeels spontaan gekomen. We kunnen het niet uitleggen, maar het werkt wel. Er zit zelfs een fout in mijn baslijn voor ‘African Queen’, maar het klinkt gewoon goed.»

DEBUSSCHER «Spontaniteit is alles voor ons. Toen we de eerste keer opnames maakten, begon ik ‘Allez Allez’ te scanderen. Dat werd één van onze grootste hits. Het klonk heel voetbalstadion-achtig. Perfect, want ik vond dat we een beetje te edgy waren. Ik wilde iets populistischers doen.»

HUMO Op Werchter scandeerde het publiek het refrein van ‘Allez Allez’ lang na jullie optreden, tussen de Pretenders en Talking Heads door.

VAN LAEKEN «De jaren daarna deden ze dat ook. En nog altijd tijdens onze optredens.»

HUMO Herinner je je andere legendarische optredens?

VAN LAEKEN «Op een festival in Nijmegen hadden ze ons in een snikhete container zonder meubels gestoken. De organisatoren waren high en lieten ons maar wachten. Toen we uiteindelijk op het podium stapten, zijn we met elkaars instrumenten beginnen te spelen. Ik heb een gitaar vastgenomen en twintig minuten lawaai gemaakt. Het was een totale kakofonie, met gehuil als vocals. N’importe quoi. En daarna speelden we ‘African Queen’ en ‘Allez Allez’, allebei ook twintig minuten lang. Et voilà, ons uur was vol. Achteraf kwamen ze zeggen dat het ongelofelijk was geweest. En ze vonden het fantastisch dat we allemaal verschillende instrumenten konden bespelen (lacht).

»Wij zijn technisch niet echt goed, maar samen hebben we iets krachtigs. We kunnen simpele songs heel lang spelen.»

DEBUSSCHER «Ik ben nog steeds een punk. Ik kan geen liedjes van andere bands spelen.»

VAN LAEKEN «We hebben ook twee keer opgetreden met Kid Creole & The Coconuts. Die waren toen héél populair, maar in Vorst Nationaal waren veel toeschouwers alleen voor Allez Allez gekomen. Na ons optreden is de helft naar huis gegaan. Pijnlijk. Twee weken later waren wij hun voorprogramma in Deinze, maar dat was een ander verhaal. We kregen amper licht, en heel weinig geluidsvolume. En we vonden onszelf keigoed, dus we hadden niet gerepeteerd. Dat optreden was al heel wat minder. Het was ook ons laatste met Sarah.»

DEBUSSCHER «Dat concert in Vorst is mijn beste herinnering aan die tijd. Meer nog dan Torhout/Werchter.»

HUMO Toen Sarah opstapte, was dat ‘een donderslag bij heldere hemel’, schreef Humo. Hadden jullie niets in de gaten gehad?

VAN LAEKEN «Een week eerder waren we met de hele band naar Engeland gereisd voor haar huwelijk. We zouden daarna repeteren voor een tournee door Engeland, Scandinavië en Nederland, maar ze is niet komen opdagen. Kris heeft mij toen gebeld: ‘Sarah stopt met zingen, maar geen paniek: we hebben al een andere zangeres.’»

DEBUSSCHER «Ik dacht dat we heel close waren, en ik was gelukkig voor haar en haar man. Maar ik had het echt niet zien aankomen. Ze heeft ons toen trouwens nog een voorstel gedaan. Ze vroeg of ik en Nico (Fransolet, gitaar, red.) in Engeland wilden komen wonen. Dan konden we met z’n drieën muziek maken. Maar ik heb voor mijn vrienden gekozen.»

HUMO Met de nieuwe zangeres, Jackie Irwin, klikte het niet, maar jullie hebben wel nog twee singles opgenomen.

VAN LAEKEN «De tweede, ‘Boom Boom’, spelen we nu opnieuw live.»

DEBUSSCHER «Maar ‘Don’t Bother Me’ niet, want da’s een kaknummer. Jackie erbij halen was een grote vergissing. Ze kwam van Philadelphia, ze had een echte soulstem en we wilden haar modelleren. Maar op het eerste concert kwam ze met pluimen in haar gat aanzetten, very Las Vegas.»


Roméo & Angèle

HUMO Het programma ‘Allez Allez’ op Radio 1 verwijst naar jullie. En in ‘Putain putain’ zingt Arno: ‘Allez allez, circulez, avec ton cul de pédé’, wat zoveel betekent als ‘Bol het af, met uw dwaze kloten’. Gaat dat ook over jullie?

DEBUSSCHER «We speelden in hetzelfde circuit als T.C. Matic, maar wij maakten veel meer lawaai, want we hadden meer succes. We waren echt irritant.»

VAN LAEKEN «En arrogant. Zo zijn de Vlamingen niet. Als wij ergens moesten optreden, was het altijd ambiance en stond onze loge op zijn kop. Maar bij T.C. Matic was het kalm, net zoals in een postkantoor (lacht).»

DEBUSSCHER «Na ons optreden smeet ik mijn gitaar gewoon in de camionette. Jean-Marie (Aerts, gitarist van T.C. Matic, red.) stopte de zijne altijd netjes in zijn gitaarkist. Normaal eigenlijk, maar wij waren dom en arrogant.»

VAN LAEKEN «Ik ben er dus zeker van dat die regels over ons gaan, ja.»

HUMO Hoe kijken jullie nu terug op die periode? Hadden jullie het kunnen maken?

DEBUSSCHER «Ik denk niet dat we U2 waren geworden, maar toch groter dan Simple Minds, als we het een béétje volwassener hadden aangepakt. Alleen waren we 20 jaar oud en dachten we alleen aan feesten. Spijt heb ik niet. Soms een beetje nostalgie, maar die is weg nu we weer bezig zijn. En ik ben ook te oud om nog een rockster te willen zijn.»

VAN LAEKEN «Mijn zoon is er één aan het worden. En mijn dochter ook. En dan denk ik: zo’n leven wil ik niet. We zijn net op restaurant geweest en Roméo werd de hele tijd lastiggevallen.»

HUMO En ben jij nu de papa van?

VAN LAEKEN «Natuurlijk, maar dat is heel tof, want ik sta mee in de spotlights. Ze hebben ons bijvoorbeeld uitgenodigd voor ‘Belpop’ op Canvas. Toen ik als Marka platen uitbracht, kreeg ik geen aandacht van de VRT.

»Soms is het wat dubbel. Ik ben zeer content voor mijn kinderen, maar ook... (aarzelt)»

HUMO ...een beetje jaloers?

VAN LAEKEN «Dat niet. Maar het is toch apart om mee te maken. Ik denk niet dat Roméo muziek zou maken als hij er niet mee was opgegroeid. Eerst wilde hij gitarist worden, maar hij is beginnen te rappen toen hij in Doornik naar school ging, omdat hij in Brussel te veel problemen had. Daarna zat hij op z’n kamer te rappen. Hij deed het allemaal in zijn eentje. Hij heeft mij nooit iets gevraagd en ik en zijn moeder mochten eerst niet komen kijken. De eerste keer dat ik hem live bezig zag, stond hij al op het podium van de AB (lacht).»

Het boek ‘Allez Allez’ is verschenen bij Les Iles.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234