‘Topsport is zelden gezond. Slijtage is onvermijdelijk voor spelers als Kevin De Bruyne, maar dat nemen ze er graag bij.’ Beeld Geert Van de Velde
‘Topsport is zelden gezond. Slijtage is onvermijdelijk voor spelers als Kevin De Bruyne, maar dat nemen ze er graag bij.’Beeld Geert Van de Velde

Dokter van de Duivels:Kristof Sas

‘Als een speler vraagt om een pijntje te verzwijgen voor de coach, doe ik dat’

Kristof Sas (46) dribbelt moeiteloos van de spoedafdeling naar zijn eigen praktijk, om vervolgens een sprintje te trekken naar het voetbalveld. Na omzwervingen bij Anderlecht, Club Brugge en weer Anderlecht oogst hij nu lof als dokter van de Rode Duivels – zo kunt u zelf zien in de docuserie ‘DOK’ op Play Sports Open. Romelu Lukaku is een vriend, Kevin De Bruyne waardeert zijn openheid en Dieumerci Mbokani moest hij ooit redden op het dak van zijn Ferrari. ‘Ik had geen zin om een heel leven achter een bureau te zitten.’

Jan Hauspie

Niet zonder trots toont Sas de twee gesigneerde truitjes die hij heeft meegebracht. Eentje dat Yannick Carrasco droeg tijdens de fel bevochten Belgische zege tegen Brazilië op het WK van drie jaar geleden. En eentje dat om de lendenen van Romelu Lukaku hing toen de Rode Duivels Zweden klopten op het EK 2016. ‘Die shirts hebben ze me spontaan gegeven. Ik vraag nóóit iets aan spelers.’

HUMO Op uw website staat een aanbeveling van Lukaku: u bent al meer dan tien jaar zijn persoonlijke dokter.

KRISTOF SAS «Ik ken hem van toen hij 14 was: hij speelde bij de jeugd van Anderlecht, ik was clubdokter bij paars-wit. Ik heb hem toen voor een blessure behandeld. Dat is hij nooit vergeten: dat de dokter van de eerste ploeg hem dezelfde aandacht gaf als de profs, terwijl hij zelf nog een nobody was. Voor zulke zaken is Romelu erg gevoelig.

»Ook nadat hij naar het buitenland was vertrokken, bleef hij bellen voor advies. Het is vaak gebeurd dat hij de coach om toestemming vroeg om naar mijn praktijk te komen. Dan stapte hij zondagavond op het vliegtuig en keerde op dinsdag terug. En als het niet lukte, vroeg hij mij om naar Manchester of Milaan te vliegen.»

HUMO Streelt dat uw ijdelheid?

SAS «Goh, ik ben niet de man die daarmee op sociale media uitpakt − ik zit trouwens niet op Facebook of Instagram. Volgens mij apprecieert hij dat: voor zo’n gast is het belangrijk dat niemand weet dat hij hier geweest is. Dat is anders als je Dieumerci Mbokani heet en op kerstavond met je Ferrari getakeld moet worden (lacht)

HUMO Vertel!

SAS «Dieu was vanuit Parijs met een vriend naar mij thuis onderweg. ‘Kom om half vier,’ had ik gezegd. Om half zes belde hij: ‘Ik ben er bijna.’ Dat valt mee, dacht ik (lacht). Een kwartier later belde hij opnieuw: ‘Volgens de gps is het nog een kilometer, maar ik raak niet meer verder: overal rond mij is water.’ O nee, dacht ik: die staat in het overstromingsgebied wat verderop! Zijn gps had hem niet langs de hoofdbaan gestuurd, maar via een binnenwegje.

»Ik ben hem met mijn SUV tegemoet gereden. Met veel moeite ben ik tot bij hem geraakt. Daar stond hij: op het dak van zijn Ferrari. Hij is op mijn motorkap gesprongen, en vervolgens heb ik mijn wagen in achteruit gezet – met hem op de motorkap. Na het onderzoek bij mij thuis heb ik hem nog naar huis moeten brengen, op kerstavond! (lacht) Zelfs nu hij in Koeweit speelt, belt Dieu me nog altijd.»

HUMO Hoe hecht is uw band met Lukaku?

SAS «Ik weet veel over hem. Soms zit hij hier bij me thuis in de zetel, maar wij gaan niet samen op vakantie.

»Doordat ik hem al zolang ken, heb ik zijn evolutie van dichtbij meegemaakt. Die is gigantisch! Als je op 16-jarige leeftijd in de eerste ploeg van Anderlecht staat, ga je ’t sowieso ver schoppen. Kijk maar naar Youri Tielemans, Vincent Kompany en Jérémy Doku. Bij Romelu komt daar zijn enorme focus en mentale weerbaarheid bij.»

HUMO Vóór u clubdokter werd, bent u nog profvoetballer geweest.

SAS «Klopt, maar een toptalent was ik niet. Ik speelde centraal achterin of op het middenveld en moest het hebben van mijn tactisch inzicht en kopspel – ik scoorde geregeld met het hoofd.

»Mijn ouders hebben zich trouwens lang verzet tegen mijn voetbaldroom. Ik zat eerst in de turnkring en op muziekles, maar dat werd geen groot succes. Ook bij de scouts hield ik het maar twee weken vol. Ik was al 9 toen ik toch mocht beginnen te voetballen, in Oud-Turnhout, het dorp waar we woonden. Tijdens mijn universitaire studies speelde ik in derde en vierde klasse, en op het eind bij Dessel in tweede. Net toen ik afstudeerde, heb ik de stap naar het profvoetbal kunnen zetten. Erg laat: ik was al 24.

»Ik moest kiezen tussen Antwerp en Harelbeke. Het werd Harelbeke, ook al lagen de gloriejaren daar al even achter de rug. Maar financieel deden ze me een veel beter voorstel dan Antwerp – Eddy Wauters was daar toen nog voorzitter (lacht). Ik heb wel nog een testduel met Antwerp gespeeld: een galawedstrijd tegen Manchester United. Maar ManU speelde die match helaas met zijn B-elftal: ik kan dus niet zeggen dat ik heroïsche duels met Ruud van Nistelrooij heb uitgevochten (lacht)

HUMO Op amper 29-jarige leeftijd hield u uw voetbal-carrière voor bekeken. Waarom?

SAS «Ik speelde intussen bij Eendracht Aalst in tweede klasse. Ik had uitzicht op een terugkeer naar eerste – Roeselare was geïnteresseerd, maar koos uiteindelijk voor een andere speler. Ik kon bij Aalst blijven, maar dat zag ik niet zitten: ik had het gehad met al die stadionnetjes in tweede. Net toen kwam het aanbod om clubarts te worden bij Anderlecht. Geen idee hoe ze bij mij waren terechtgekomen, want ik had me op dat moment nog niet in de sportgeneeskunde gespecialiseerd. Maar omdat ik zelf net uit de kleedkamer kwam en nog tegen Yves Vanderhaeghe, Besnik Hasi en Nenad Jestrovic had gevoetbald, had ik wel meteen een band met de spelers. Dat heeft mijn integratie zeker vergemakkelijkt. Het enige minpuntje was dat ik plots voetballer af was: zonder het op het moment zelf te beseffen had ik mijn laatste match gespeeld.

»Niet iedereen kan zeggen dat hij voor zijn jeugdliefde heeft gewerkt. Als kind al had ik een zwak voor Anderlecht. Ik herinner me nog levendig de Europese avonden, zoals die keer dat ze – met kleppers als Arnor Gudjohnsen, Stephen Keshi en Milan Jankovic – Barcelona uitschakelden. Naar tv kijken mocht ik niet – daarvoor waren die wedstrijden te laat op de avond. Maar dan lag ik in bed onder het deken met een radiootje tegen mijn oor naar Jan Wauters te luisteren.»

HUMO Uw vader was huisarts, u was profvoetballer. Vond u bij Anderlecht de perfecte combinatie van beide passies?

SAS «Ik heb altijd enorm opgekeken naar mijn papa. In mijn ogen wist hij álles! Ook zijn patiënten droegen hem op handen. Toch was ik meer in economie geïnteresseerd. Alleen had ik geen zin om een heel leven achter een bureau te zitten. Zo heb ik uiteindelijk toch voor geneeskunde gekozen.

»Dat ik mijn studies tot een goed einde heb gebracht, dank ik aan mijn discipline. Ik heb nooit een jaar gedubbeld, en heb zelfs maar één keer een tweede zit gehad. Nochtans zagen ze me soms wekenlang niet in de les, want ik was behoorlijk studentikoos: ik heb in presidia gezeten. Maar als de blok eraan kwam, kon ik tot twintig uur per dag studeren. De slapeloze nachten waren nauwelijks te tellen. Niemand die begreep hoe ik het volhield, sommigen dachten zelfs dat ik aan de pillen zat. Maar ik had dat niet nodig, ik kom nu eenmaal toe met weinig slaap. Nog altijd doe ik elke dinsdag de nachtshift op de spoeddienst. De volgende dag werk ik verder, zonder problemen.»

Kevin De Bruyne werd op het EK hard getackeld door de Portugees Palhinha. ‘En toch geloof ik niet dat hij hem wilde blesseren. De tijden zijn ten goede veranderd.’ Beeld AFP
Kevin De Bruyne werd op het EK hard getackeld door de Portugees Palhinha. ‘En toch geloof ik niet dat hij hem wilde blesseren. De tijden zijn ten goede veranderd.’Beeld AFP

Elke keer tranen

HUMO U was degene die Anderlecht-verdediger Marcin Wasilewski de eerste zorgen toediende toen de jonge Axel Witsel diens been brak tijdens een beruchte Anderlecht - Standard in 2009. Heeft Wasilewski geluk gehad dat er met u een spoedarts op de bank zat?

SAS «Een andere arts zou wellicht hetzelfde hebben gedaan, maar omdat ik als spoedarts vertrouwd ben met zware trauma’s en getraind ben om situaties snel in te schatten, is het voor mij zeker een minder stressvolle avond geweest dan voor een huisarts die zoiets misschien maar één keer in z’n leven meemaakt.

»Ik word niet snel uit het lood geslagen. Ook de oogkasbreuk van Timothy Castagne bij de Rode Duivels tijdens de openingsmatch van het EK is een blessure die ik wel vaker zie. Qua ernst kwam die het dichtst in de buurt van Wasilewski’s beenbreuk: zijn oogspieren hadden kunnen inklemmen en dat had zijn zicht blijvend kunnen aantasten. Voor een voetballer is dat dramatisch.»

HUMO Het Wasilewski-incident heeft lang symbool gestaan voor de uitwassen op onze voetbalvelden. Hoe kijkt u erop terug?

SAS «Die wedstrijd was zó opgefokt! Het jaar voordien hadden we na twee testmatchen de titel aan Standard verloren. Dat agressieve sfeertje was daar nog het gevolg van. Vroeg in de wedstrijd had Jan Polak (Tsjechische box-to-boxmiddenvelder van Anderlecht, red.) zijn kruisband al gescheurd. Achteraf heb ik me de vraag gesteld waarom we een match zo laten ontaarden. Daar draait voetbal toch niet om?

»Ik heb Marcin nadien nog enkele keren teruggezien. Dan krijgt hij telkens nog tranen in de ogen. En elke keer opnieuw bedankt hij me omdat ik zijn carrière gered heb: hij is zelfs nog, weliswaar zonder veel te spelen, kampioen geworden met Leicester in de Premier League.

»Door een wonderlijke speling van het lot heb ik nu, vele jaren later, als dokter van de Rode Duivels ook Axel Witsel leren kennen. Axel is een bijzonder aangename, zachtaardige en aimabele gast. Helemaal niet het monster zoals hij toen is afgeschilderd. Volgens mij heeft hij er net als Wasilewski bijzonder hard van afgezien. Ik heb het hem nooit gevraagd, al vermoed ik wel dat hij weet dat ik toen bij Anderlecht op de bank zat. Misschien komt dat nog.»

HUMO De gestrekte benen en ellebogen blijven legio en iedereen schijnt het normaal te vinden. Ook de spelers: er is Kevin De Bruyne geen onvertogen woord ontsnapt over de Portugees die hem op het EK half kreupel schopte.

SAS «Toch vind ik dat de zeden ten goede veranderd zijn. In mijn tijd maakte je het nog mee dat een verdediger zijn ploeg in de kleedkamer opnaaide door te roepen dat hij de spits van de tegenstander al meteen eens stevig zou aanpakken: ‘Het zal rap gedaan zijn!’ Dat hoor je niet meer: niemand stapt nog met zo’n ingesteldheid het veld op. Maar spelers aanvaarden wél dat de intensiteit van een wedstrijd niet altijd zonder gevolgen blijft. Ik ben ervan overtuigd dat die Portugees de Belgische counter wilde neutraliseren en niet de bedoeling had om De Bruyne te blesseren. Misschien moeten we om te beginnen die zogenaamde ‘professionele fout’ bannen. Dan verdwijnen zulke dramatische gevolgen vanzelf.

»Hoe dan ook is er grote vooruitgang geboekt. Hoe Diego Maradona in zijn tijd werd aangepakt: dat is nu niet meer mogelijk. De VAR heeft daarin een belangrijke rol gespeeld. Ook het aantal ellebogen is sterk verminderd. En wat je helemaal niet meer ziet, zijn de zogenaamde Afrikaanse tackles met beide voeten vooruit.»

'Ik weet veel over Lukaku, soms zit hij bij me thuis in de zetel. Maar daar pak ik niet mee uit op sociale media: dat apprecieert hij.' Beeld Geert Van de Velde
'Ik weet veel over Lukaku, soms zit hij bij me thuis in de zetel. Maar daar pak ik niet mee uit op sociale media: dat apprecieert hij.'Beeld Geert Van de Velde

Gebakken peren

HUMO In de herfst van 2011 was u even de meest besproken dokter van het land: u verliet Anderlecht voor grote rivaal Club Brugge.

SAS «Eigenlijk was er geen vuiltje aan de lucht. Anderlecht was in die periode een zeer stabiele topclub: Ariël Jacobs was trainer, de resultaten en de sfeer waren goed. Bij Club Brugge wilden ze hun medische staf reorganiseren en Vincent Mannaert, die ik via gemeenschappelijke vrienden al langer kende, nodigde mij uit om eens van gedachten te wisselen. Dat gesprek is toen geëindigd met de vraag – waarschijnlijk met voorbedachten rade, denk ik nu (lacht) – of ik het zag zitten om die reorganisatie in goede banen te leiden. Ik vroeg bedenktijd, maar door een lek naar Anderlecht is er binnen de week een situatie ontstaan die zo explosief was dat er geen andere uitweg meer was dan direct de overstap te maken, ook al was dat nooit mijn bedoeling geweest. De rivaliteit tussen Anderlecht en Brugge was in die dagen op zijn hoogtepunt. We hebben in allerijl een einde gemaakt aan de samenwerking. Ik heb zelfs geen afscheid kunnen nemen van de spelers.»

HUMO Bij Club Brugge versleet u in vijftien maanden tijd vier trainers: Adrie Koster, Christoph Daum, Georges Leekens en Juan Carlos Garrido.

SAS «Die periode is niet de meest aangename uit mijn carrière geweest. Toch heb ik er veel geleerd, vooral van Christoph Daum. Hij heeft mijn kijk op de invloed van trainingen op blessures veranderd. Als je de intensiteit van je trainingsregime verhoogt, vergroot je ook de kans op blessures – dat is bewezen. Maar door forse pieken te vermijden en continu een hoge trainingsload vol te houden, kun je dat risico reduceren. Natuurlijk heb je altijd spelers die vatbaar zijn voor blessures en uit de boot vallen. Maar als je jonge, gezonde spelers continu blijft pushen, worden ze daar absoluut beter van. Kijk maar naar de ploegen van Jürgen Klopp: eerst Dortmund en nu Liverpool. Ook bij Brugge zag je de spelers zich onder Daum gaandeweg ontwikkelen tot betere atleten.»

HUMO ‘Wie niet meekan, valt af,’ luidde zijn mantra. Dat klonk als een pleidooi voor ouderwets beulswerk.

SAS «Zo ouderwets pakte hij het niet aan, hoor. Alles wat Daum deed, gebeurde op een verantwoorde manier. Ik vond hem een geweldige persoonlijkheid, met een gigantisch charisma en een enorme impact op de kleedkamer. Hij was overtuigd van zijn gelijk, maar stond open voor discussie. In het begin heeft dat zeker tot wederzijdse irritatie tussen ons geleid, maar gaandeweg zijn we naar elkaar toegegroeid. Dat had ik nooit voor mogelijk gehouden. Ook dat heb ik als een wijze les uit die korte Brugse periode meegenomen: oordeel nooit te snel over iemand.»

HUMO Tussen u en Georges Leekens is het nooit helemaal goed gekomen.

SAS (knikt) «Dat was een moeilijk verhaal, ja. Georges verdient respect voor wat hij heeft gepresteerd, maar bij Brugge zaten de omstandigheden hem niet mee. Hij had de nationale ploeg laten staan voor Club en werd daar geconfronteerd met een grenzeloze ambitie en de druk om snel resultaten te boeken. Zo is hij zichzelf gaan verloochenen.»

HUMO Hij verweet u dat u spelers soms uit voorzorg aan de kant wilde houden, terwijl hij zich Europees moest plaatsen om niet ontslagen te worden en daar iedereen voor nodig had.

SAS «Wij vonden dat er te weinig getraind werd. Als je op korte termijn wil pieken, zonder dat er een goede basis is gelegd, lukt dat meestal nog wel: de ploeg heeft zich toen ook Europees geplaatst. Maar op langere termijn zit je dan wel met de gebakken peren, zijnde: blessures. Daarvoor hadden we intern gewaarschuwd. Als niet iedereen – bestuur, trainers en medische staf – op dezelfde golflengte zit, krijg je een spanningsveld dat op den duur niet meer werkbaar is.»

HUMO Wat doet u met een speler die ten koste van een blessure of onder druk van de coach toch wil spelen?

SAS «De tijd dat er een cortisonespuit werd gezet, is lang voorbij. Trainers noch spelers zijn nog vragende partij en stellen zich meer dan vroeger vragen over de gevolgen. Slechts zeer uitzonderlijk wordt er nog met verdoving gespeeld.»

HUMO Kevin De Bruyne speelde op het EK de kwartfinale tegen Italië, ook al zag iedereen dat hij niet in orde was. Dat bleek nadien ook: bij Manchester City heeft hij nog weken aan de kant gestaan. Hoe maakt u de afweging om hem toch die ene wedstrijd te laten spelen?

SAS «Roberto Martínez is geen coach die druk uitoefent. Van zowel hem als Kevin heb ik veel openheid en begrip ervaren. Wat ik altijd doe, is inschatten hoe de blessure zou evolueren met én zonder inspuiting. Door hem te laten spelen is de blessure niet erger geworden – anders was die beslissing nooit genomen. Dan waren niet alleen wij, maar ook de speler en Martínez op de rem gaan staan. Waarom heeft Kevin achteraf nog last gehad? Niet omdat hij tegen de Italianen met een inspuiting heeft gespeeld, wel omdat zo’n blessure altíjd tijd vraagt om te herstellen.»

HUMO Komt u soms in conflict met uw geweten?

SAS «Eigenlijk niet, nee. Vroeger beslíste meneer doktoor, nu heeft hij vooral een adviserende rol en ligt de eindbeslissing bij de speler. Clubartsen zijn werknemers van de club, maar de vertrouwensband met de speler staat voorop. Zolang je zijn vertrouwen niet beschaamt, plukt de club daar alleen maar de vruchten van. Het zou kortzichtig zijn mocht de club verwachten dat je een speler overtuigt om te spelen als hij daardoor nadien lange tijd out is. Maar een speler met een onschuldig pijntje die vraagt om dat te verzwijgen voor de trainer: dat respecteer ik. Een speler heeft het recht om dat te vragen.»

HUMO Is het een voordeel dat u zelf gevoetbald hebt?

SAS «Zeker in het begin: ik had nog weinig ervaring met het inschatten van blessures. Het enige waarop ik kon terugvallen, was wat ik zelf had meegemaakt.

»Een ander voordeel is dat ik de gevoeligheden in een kleedkamer ken en daarop kan inspelen. Een dokter staat dichter bij de spelers dan de coach, al hebben de masseurs vaak een nog hechtere band: op hun tafel luchten spelers makkelijker hun hart.»

HUMO In ‘DOK’ zegt Stijn Vandenbroucke, het medische hoofd van de Nederlandse topclub Feyenoord: ‘Hoe ex-spelers, als ze 40 à 50 jaar zijn, door het leven gaan: dat is soms dramatisch.’

SAS «Topsport is zelden gezond, daarover is iedereen het denk ik eens. Zelf heb ik een nieuwe heup overgehouden aan mijn voetbalcarrière, en ik speelde niet eens aan de top. De belasting die spelers als Lukaku en De Bruyne, maar ook de nog jonge Doku moeten verwerken, is gigantisch. Slijtage aan het lichaam is dan onvermijdelijk, maar dat nemen die spelers er graag bij. Vaak hebben ze ook geen keuze: ze hebben alleen maar hun sport en moeten daar de rest van hun leven mee veiligstellen. Ik begrijp dat: mocht men mij op mijn 18de hebben gezegd dat een kunstheup op mijn 45ste de prijs zou zijn die ik moest betalen, had ik nog altijd voor die carrière gekozen.»

HUMO Maakt u zich soms zorgen over al die kapotte enkels en knieën?

SAS «Toch wel, ja. Niet zozeer voor de spelers die een succesvolle carrière uitbouwen: die hebben veel return on investment, zowel sportief als financieel. Voor de afvallers ligt dat anders. Daarom heb ik het er moeilijk mee dat topsport zo gepromoot wordt. Een gewaagde uitspraak, ik weet het: de overheid zet sterk in op de topsportscholen. Maar veel jonge gasten geven er hun studies voor op, wetende dat de kans op een profcarrière klein is. Zelf zou ik het niet doen, en ook mijn kinderen zou ik het afraden.»

‘Mijn ontslag bij Club Brugge kwam hard aan. Ik dacht dat ik gefaald had als arts en als mens. Beeld Geert Van de Velde
‘Mijn ontslag bij Club Brugge kwam hard aan. Ik dacht dat ik gefaald had als arts en als mens.Beeld Geert Van de Velde

Gestreeld ego

HUMO Nog even terug naar uw periode bij Club Brugge: na amper vijftien maanden werd u ontslagen.

SAS «Dat kwam hard aan. Ik dacht dat ik gefaald had als arts, als hoofd van de medische staf en misschien zelfs als mens. Pas achteraf heb ik ontdekt dat het niets met mijn kunnen te maken had. Blijkbaar voelde coach Garrido geen chemie met mij.»

HUMO Twee jaar na dat ontslag bent u naar Anderlecht teruggekeerd, terwijl daar nog dezelfde mensen zaten – Herman Van Holsbeeck, met name – die u publiekelijk voor opportunist hadden uitgemaakt.

SAS «Dat kon ik plaatsen: zulke uitspraken zijn inherent aan het voetbal. Maar dat ze me net vanwege mijn kwaliteiten terughaalden, heeft mijn ego gestreeld. Mijn terugkeer is eerst nog op intern verzet gestuit, omdat mijn vertrek naar Brugge nog steeds gevoelig lag. Pas na veel gesprekken zijn de plooien gladgestreken.»

HUMO Aan die tweede samenwerking kwam vorig jaar opnieuw onverwacht een einde. Waarom?

SAS «Op één of andere manier was binnen de club het idee gaan leven dat Damian Roden (de physical coach die met Vincent Kompany mee was overgekomen van Manchester City, red.) en ik niet door één deur konden. Dat is uitgemond in een beslissing waarbij iemand moest vertrekken. Nu, daar is niks van blijven hangen. Ik heb nog altijd een goede band met Vincent en Peter Verbeke (sportief directeur, red.).»

HUMO U hebt Kompany nog als jonge speler meegemaakt.

SAS (knikt) «Zelden heb ik een 18-jarige gezien die zoveel impact had op een kleedkamer. Als beginnend coach heeft hij het moeilijk nu, maar zijn kwaliteiten staan buiten kijf: een uitstekende visie, enorm veel charisma en het juiste people management om zijn boodschap over te brengen op zijn spelersgroep. Ik geloof dat het in orde komt.»

HUMO Zijn afstandelijkheid is opvallend. Zou het kunnen dat hij de warmte mist om zijn spelers echt te raken?

SAS «Ik weet dat je niet alleen staat met die mening: velen in het voetbal delen ze. Ik niet, of toch niet helemaal. Natuurlijk zal hij nog moeten evolueren en tegenslagen overwinnen. Dat heb ik hem ook gezegd, trouwens. Maar hij bezit alle kwaliteiten om grootse dingen te realiseren.»

HUMO Hoe ziet u het op kortere termijn?

SAS «Anderlecht zit nu in de periode van trial-and-error waarin Club Brugge tien jaar geleden zat. Ik ben ervan overtuigd dat Marc Coucke de beste bedoelingen had en nog altijd heeft met Anderlecht, ook al twijfelen de supporters daar soms aan. Maar elke verandering zorgt voor onrust, dat is logisch. Ik verwacht dat Anderlecht nu naar meer stabiliteit zal groeien.»

HUMO Had u tien jaar geleden vermoed dat Club Brugge zo’n hoge vlucht zou nemen?

SAS «Toen ik bij Club aankwam, zag ik visie, voetbalkennis en gigantisch veel ambitie. Vroeg of laat moest die combinatie tot succes leiden. Maar het is een turbulente periode geweest: de groei ging gepaard met vallen en opstaan. Vandaar dat het niet altijd prettig werken was.

»Toch is het een leerrijke periode geweest. De belangrijkste les was dat de medische component wel belangrijk is in een club, maar ook niet meer dan dat. Een dokter is slechts één schakel in een groter geheel, en dus moet je ook niet meer willen zijn. Herman (Van Holsbeeck, red.) heeft me dat vaak voor de voeten geworpen: ‘Jij zou zélf de ploeg willen opstellen!’ Hij had gelijk: ik kan aangeven hoe fit een speler is, maar de trainer stelt de ploeg op.»

HUMO U was amper weg bij Anderlecht of u kon al aan de slag bij de Rode Duivels, een jaar geleden inmiddels.

SAS «Dokter Kris Van Crombrugge speelde al langer met het idee om te stoppen bij de nationale ploeg. Zodra ik op de markt kwam, hebben ze contact met mij gezocht. Daarna is het supersnel gegaan. Ik was niet uitgekeken op het voetbal, kende ook veel van de internationals en de stafleden. Na ook nog een goed gesprek met Roberto Martínez was het snel beklonken.»

HUMO U bent spoedarts, hebt een privépraktijk, begeleidt de Rode Duivels en sinds april van dit jaar werkt u ook voor voetbalclub Antwerp: is dat niet te veel voor één dokter?

SAS «Dat hoor ik mijn vrouw ook vaak zeggen: ‘Dees is erover!’ (lacht) Het is inderdaad niet evident. Maar het is mijn passie én ik kan heel moeilijk nee zeggen: tegen patiënten, tegen vrienden, tegen Humo… (lacht)»

HUMO Ligt u soms wakker van een nederlaag?

SAS «Ja! Ik leef enorm mee. Toen we in de Nations League in het zand beten tegen Frankrijk, was de ontgoocheling immens. Die nacht heb ik toch iets minder goed geslapen.»

HUMO Gelukkig komt u toe met weinig slaap.

‘DOK’, Play Sports Open, vrijdag 10 december, 22.50

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234