null Beeld

'Als kind wilde ik een hoer worden.' Beschimpt en geslagen: Loubna Abidar over de dubbele moraal van Marokko

Loubna Abidar ontvluchtte eind vorig jaar Marokko nadat ze op straat was aangevallen vanwege haar rol in ‘Much Loved’, een film waarin zij een prostituee speelt. Sinds kort neemt Abidar vanuit Frankrijk de hypocrisie van haar geboorteland onder vuur, met wekelijkse YouTube-filmpjes.

'De wereld van islamitische geestelijken draait om onze vagina'

Als kind wilde Loubna Abidar (31) een hoer worden. Haar oom Saïd vroeg het een keer aan haar en haar nichtjes, bij hun oma thuis in Marrakech: wat dachten zij later te gaan doen? ‘Ik zei: ik word een hoer die in de hele wereld bekend is!’ Ik kreeg een geweldige klap, en ik begreep er niets van. Ik bedoelde de vrouwen in de films die ik stiekem van mijn oma mocht zien. Dat waren vrouwen die met de auto reden, rookten, mooie kleren en make-up droegen. Ik wilde precies zijn zoals die ‘hoeren’, zoals iedereen ze altijd noemde. Het woord actrice of danseres kende ik niet eens! Niemand gebruikte het ooit.’

HUMO Waar u vandaan komt ben je of een deugdzame vrouw die niets mag, of een hoer, schrijft u in ‘La dangereuse’, een eerder dit jaar verschenen boek over uw leven.

Loubna Abidar «Ja, het verhaal over mijn oom zegt alles. Mijn nichtjes kozen de tweede optie: zij wilden allemaal moeder worden, ze verschilden alleen in het soort man dat ze zich wensten. Eén nichtje wilde de vierde vrouw zijn van een man, want dan word je het meest verwend. Een ander had het liefst een Saudiër, want die zijn het rijkst.»

HUMO Uw oma waarschuwde u voortdurend dat hoeren naar de hel gaan.

Abidar «Allah zou hun lange wimpers, die ik zo mooi vond, aan elkaar knopen, zodat ze hun ogen nooit meer zouden openen. Ik was heel bang voor Allah, die angst verdween pas heel laat. Toen ik mijn eerste theaterlessen kreeg, was ik nog steeds bang voor zijn straf.»

HUMO Toch werd u actrice, u gaf niet op.

Abidar «Dat ging niet zonder slag of stoot. Mijn vader, die nooit iets uitvoerde en die mij heeft mishandeld en verkracht, heb ik zodra ik kon het huis uitgezet. Mijn moeder durfde die stap niet te zetten. Daarna zijn we ons eigen geld gaan verdienen: we begonnen met broodjes, daarna volgde een handel in stoffen. Op mijn 16de trad ik op voor toeristen als danseres in hotels en restaurants in Marrakech. Zo ontmoette ik Claude, een Franse dj. Claude was ruim veertig jaar ouder dan ik, onze relatie duurde vier jaar. Het was een vorm van prostitutie, vind ik nu.»

HUMO Maar toen zag u dat anders?

Abidar «Tot mijn 25ste heb ik gedacht dat ik geluk heb gehad met zo’n man. Ik leerde veel, ging met hem naar Parijs, er ging een wereld voor mij open. Nu weet ik dat het geen normale relatie was. Voor mijn familie was zijn leeftijd trouwens niet het grootste probleem, hij was immers rijk en Europees. Het feit dat hij joods was, dat vonden ze wel heel erg. Door Claude begreep ik dat joden niet die afschuwelijke mensen waren die ik kende uit de Egyptische films die ik stiekem van mijn oma mocht zien. Als klein meisje haatte ik joden, ik dacht dat ik dood zou gaan als ze me zouden aanraken.»

HUMO U woont nu in Frankrijk omdat u moest vluchten voor de reacties op ‘Much Loved’, een film over een groepje prostituees in Marrakech.

Abidar «‘Much Loved’ was een groot succes op het festival van Cannes, maar thuis brak meteen na de vertoning de hel los. De minister van Cultuur verbood de film. Iedereen sprak over de scène waarin mijn personage Noha seks heeft met haar Franse minnaar. De volgende ochtend regende het beledigingen en doodsbedreigingen op Facebook. Toen we later die dag weer naar huis vlogen, zei de stewardess van Royal Air Maroc: ‘Waarom heb je dit gedaan? Je haat je land, je haat alle vrouwen van je land. En wij haten jou ook!’»

HUMO Was het niet te voorspellen dat de reacties hevig zouden zijn?

Abidar «We wisten natuurlijk dat we het één en ander konden verwachten. Maar dat leek het ons waard, we wilden een realiteit laten zien die in Marokko verborgen moet blijven. Prostitutie en sekstoerisme bestaan, maar zijn volkomen taboe. Waar ik niet op had gerekend, was de vijandigheid van collega’s, familie, en vrienden. Ik moest het opnemen tegen alles en iedereen, een volk van 30 miljoen mensen, een hele religie ook. Dagenlang durfde ik alleen de straat op in een boerka die ik in mijn kast had hangen omdat ik die in een andere rol heb gebruikt. Daarna probeerde ik het met andere verkleed-attributen.

»In november vorig vorig jaar wilde ik gaan shoppen in Casablanca, ik had jurken nodig voor festivals in Spanje en Tunesië. Maar daar werd ik herkend door drie mannen, ze hebben mij aan mijn haren in hun auto getrokken, uitgescholden en geslagen. Ze hebben ervan afgezien om mij te verkrachten omdat ik daar te vies voor was, zeiden ze. Nadat ze me de auto hadden uitgegooid, ben ik hulp gaan zoeken – ik bloedde erg uit een wond boven mijn wenkbrauw.»

HUMO De politie wilde geen proces-verbaal opstellen en bij twee ziekenhuizen bent u weggestuurd.

Abidar «Eenmaal thuis in Marrakech heb ik het eerste vliegtuig genomen. Mijn man Bernardo en mijn dochter Luna (7) volgden later. Volgens de politie kwam ik niet om aangifte te doen maar was ik dronken het bureau ingegaan om keet te schoppen. Ze hebben een klacht tegen mij ingediend. Er liep trouwens al een procedure tegen mij: de regisseur van een film die net voor ‘Much Loved’ uitkwam, beschuldigt mij van laster. Hij wilde dat ik hem in bed zou bedanken voor de rol. Dat is een standaardclausule uit het arbeidscontract voor actrices in Marokko, maar dan één die natuurlijk niet op papier staat. Ik heb een taboe doorbroken door publiekelijk te zeggen dat deze man met mij dacht te kunnen neuken omdat hij mij een job had gegeven. Echt, ze kunnen me wat, ik neem niets van wat ik heb gezegd terug, het is de waarheid.»

HUMO En nu? Kunt u nog naar Marokko?

Abidar «Ze hebben geprobeerd mij kapot te maken, maar het ergste is achter de rug. Net voor de zomer ben ik er nog eens geweest, maar ik blijf in Frankrijk wonen. Er is nu gelukkig ook steun, ik heb 100.000 likes op Facebook. Mijn moeder is trots op me, op het geld dat ik verdien en op de prijzen die ik voor ‘Much Loved’ in Frankrijk kreeg – ze heeft ze aan iedereen laten zien. Maar ze schaamt zich nog steeds als ik mijn mond opendoe, ze hoort zo vaak dat ik niet deug.»


Haatbaard

HUMO Uw boek ‘La dangereuse’ kreeg veel bijval, maar u krijgt ook het verwijt dat u generaliseert. Zo schrijft u dat alle Arabieren porno kijken en nooit iets lezen.

Abidar «Ik heb het natuurlijk vooral over de armen in Marokko, daar is het exact zoals ik zeg. Er is nog zoveel te doen. Ik zou heel graag een film maken over vrouwen op het platteland. Over meisjes die niet naar school gaan omdat ze dan hun berg af moeten om naar de stad te gaan. Dat doen ze niet, omdat het zondig is. Nog steeds worden heel veel meisjes uitgehuwelijkt – sommigen zijn niet ouder dan 9 jaar. Ouders geven hun dochter dan maar aan de verkrachter, want als ze geen maagd meer is, wil niemand haar nog. Het bizarre is dat de obsessie met maagdelijkheid gepaard gaat met een heel hoog aantal verkrachtingen binnen de familie.»

HUMO Maar zijn Marokkaanse vrouwen in het algemeen niet beter af dan tien jaar geleden? Het familierecht is herzien, vrouwen zijn voor de wet geen tweederangsburgers meer.

Abidar «Scheiden mag nu in Marokko. Maar door de traditie en de greep van religie blijft het zondig. De hypocrisie is overal, ook in de stad, ook in de betere kringen. Ook bij vrouwen die werken en autorijden gaat religie boven alles. ‘Wat zal men ervan zeggen als ik dit aantrek?’ Of: ‘Ik kan niet scheiden, hoe slecht het huwelijk ook is, want dan zegt iedereen dat ik mijn man niet gelukkig kan maken.’ Ondertussen verschuilen mannen zich achter Mohamed, en anders wel achter iets wat een vriend van Mohamed heeft gezegd, of daar weer een vriend van. De bron van de ellende die ik beschrijf is de islam, of tenminste wat men door domheid van het geloof heeft gemaakt. Die domheid kent geen grenzen. De wereld van islamitische geestelijken op de satellietzenders waar iedereen in Marokko naar kijkt, draait om onze vagina’s. Voor deze mannen bestaat er niets anders dan onze maagdelijkheid en deugd.»

HUMO Wat vond u van de recente rel in Frankrijk en België rond de boerkini?

Abidar «Ik zou tegen die dames zeggen: ‘Richt een vereniging op, huur een privéstrand en veel plezier met je boerkini, maar val ons er niet mee lastig.’ Maar nee, men lokt problemen uit om het slachtoffer uit te hangen, daar zijn Arabieren gek op. Net als na de aanslag op Charlie Hebdo: toen werd er geklaagd over beledigende tekeningen. Het ontkennen en klagen gaat zo ver dat, zelfs als we mensen vermoorden of opblazen, het niet onze fout is.»

HUMO Wat moet er veranderen in de Arabische wereld?

Abidar «Er is een mentale revolutie nodig. Het onderwijs is nu heel slecht en in Marokkaanse gezinnen wordt simpelweg níét opgevoed, kinderen krijgen nooit uitleg. ‘Kus’ of ‘borst’ mag je niet zeggen, dat is zonde. Als iemand op tv ‘Ik hou van je’ zegt, wordt er snel naar een ander kanaal gezapt. Het punt is dat, precies door al die taboes, de praktijk van seks – en ook van alcohol en drugs – heel erg gewelddadig is.»

HUMO Bent u niet bang dat u iets overkomt?

Abidar «Nee. Sinds kort post ik video’s op YouTube om alles wat fout loopt – bijvoorbeeld onze politici die ons gevangen willen houden in onze achterlijkheid – aan de kaak te stellen. En ik wil graag nog drie, vier belangrijke films maken. Of er nu een haatbaard opduikt die mij uit de weg wil ruimen of niet, ik laat me niet tegenhouden, er is al eens een fatwa tegen mij uitgesproken. Mijn tegenstanders zijn bang voor mij, Marokko is bang voor mij. Mannen zijn in het algemeen als de dood voor vrije, sterke vrouwen, maar voor moslims zijn vrouwen zoals ik een ware marteling. En terecht, want er komen heel snel meer kleine Abidars bij, dat weet ik zeker. Met nog tien, twintig vrouwen als ik kunnen we een heel systeem van vrouwenhaat ten val brengen. Dat gaat gebeuren, let maar op.»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234