null Beeld

AlunaGeorge - Body Music

Herinnert u zich nog hoe Aaliyahs ‘Try Again’ méér dan een tikje buitenaards klonk toen u het voor het eerst hoorde? Hoe Timbaland in zijn gloriedagen fikse dosissen weirdness binnensmokkelde in zijn hypergepolijste urban pop, zodat zijn tracks ook na honderd dagen heavy rotation op de radio nog fris klonken?

Herbert Struyf

De eerste singles van AlunaGeorge beloofden precies hetzelfde: die spooky hook en ratelende drumbandroffels van ‘Your Drums, Your Love’; de sassy replieken en vonkende ritmes in ‘Attracting Flies’ – we hoorden future pop in een nostalgische bui. Koortsige r&b-liedjes die besmet waren met 2-step garage, electropop en house, en die onze temperatuur de hoogte injoegen van pure opwinding.

AlunaGeorge is alwéér zo’n verhaal van een jongen en een meisje die elkaar via MySpace ontmoetten, in de slaapkamer belandden (bij zijn ouders thuis weliswaar, en met een MacBook als chaperon) en voor ze het wisten hun voor tweehonderd pond opgenomen video voor het sexy ‘You Know You Like It’ viraal zagen gaan op YouTube. Blogsuperlatieven volgden bij elke nieuwe song, er kwam een ep op het hippe Tri Angle-label, en een samenwerking met Disclosure – ‘White Noise’ – die op twee in de Britse charts belandde. Madam BBC voorspelde eind vorig jaar een platina toekomst voor het Londense duo, ze werden uitgenodigd voor een catwalkoptreden door Moschino en remixten de geweldige Dirty Projectors. En dat allemaal omdat George Reid (productie) en Aluna Francis (zang) hun bewondering voor Radiohead, Flying Lotus en The Knife loslieten op de jarennegentig-r&b uit hun jeugd, en zo bij een hoogsteigen variant daarvan uitkwamen. Zelfs wanneer ze zongen over een ex die vliegen aantrekt met wat er uit zijn bek komt, klonk AlunaGeorge als razend catchy hitparadevoer. Of toch minstens als razend catchy hitparadevoer voor over vijf jaar.

Maar hun langspeeldebuut ‘Body Music’ lost de verwachtingen niet in. ‘You Know You Like It’, ‘Attracting Flies’ en ‘Your Drums’ warmden ons op voor een wereldplaat, maar het gros van de albumtracks komt niet eens in de buurt. ‘Outlines’ opent nog met veel elegantie en hartenpijn, en de intro van ‘Lost and Found’ en zijn wonky bas buitelen bepaald veelbelovend uit de speakers, maar al snel blijkt dat de heliumstemmetjes en lekkere bleeps, pops & glitches van George niet volstaan om de veelal middelmatige tracks te redden van de instantvergetelheid. Dan hoor je dat zelfs Aluna suikerspin-klef begint te klinken in plaats van honingzoet, wanneer ze zinnetjes als ‘Your body is like music, baby / I wanna play it again’ op ons afvuurt aan het eind van de titeltrack. ‘Just A Touch’ is passabele Scandipop zonder de magic touch van Robyn & co. ‘Friends to Lovers’ en ‘Superstar’ hebben we intussen al minstens twintig keer gehoord, maar of we ze nu voor u zouden kunnen neuriën? Nou, nee.

Bummer dus. Wellicht werd zomerplaat ‘Body Music’ wat overhaast in de platenzaken gedropt. Of misschien was de chemie gewoon even uitgewerkt na dat stel briljante popsingles. Dat kan ook, natuurlijk. We zijn even benieuwd als u.

Voorbeluisteren:

null Beeld

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234