null Beeld

Amatorski - From Clay to Figures

Er is véél gebeurd sinds Amatorski 3 jaar geleden ‘tbc’ uitbracht.

Frederick Vandromme

Er was Deleting Borders, een project waarbij aan de hand van de interactief bij te sturen song ‘How Are You?’ nagedacht werd over de grenzen tussen geluid, beeld en medium, en tussen muzikant en luisteraar. Tegelijk dacht groepslid Hilke Ros na over de grenzen tussen man en vrouw, en heeft hij/zij zich ook teruggetrokken uit de muzikale kern van Amatorski, waar nu enkel nog Inne Eysermans en Sebastiaan Van den Branden overblijven. Tussendoor zijn er soundtracks gemaakt. En er is de vaststelling dat Amatorski hun nieuwe singles tegenwoordig via een Britse krantensite lanceren én een concertenreeks in 2014 aftrappen met een show in Peking.

Bovendien hebben ze moeten leren omgaan met het gegeven dat verrassen moeilijker is dan voorheen: ‘tbc’ was dermate intens en zo schrikwekkend mooi dat alles wat erna zou komen automatisch een moeilijke vergelijking te wachten zou staan.

De songs? Altijd een goed teken: al bij de tweede of derde luisterbeurt komen pakweg ‘U-Turn’, ‘Deer the Wood’ en ‘She Became Ballerina’ je voor als oude bekenden; nummers die er altijd al lijken te zijn geweest. Dezelfde tijdloze patine ligt ook op de twee absolute topsongs van deze plaat: single ‘Hudson’, en ‘Warszawa’. Vooral bij die laatste is het een paar keer slikken, al was het maar om te voorkomen dat je hart met korte, hevige schokken uit je mond vliegt. ‘Wild Birds’ is uneasy listening om tijdens windstille, hete zomernachten de barbecue bij te laten uitdoven. De rest van de songs lijken rustig, maar onder het oppervlak dragen ze een trillende opwinding mee die ze pas na lang aandringen willen lossen. Pakkend maar weird, alsof Four Tet op een luie zondagmiddag met een handjevol songs van Intergalactic Lovers aan de slag is gegaan. In elk geval een stuk minder dreiging dan op ‘tbc’.

Misverstanden. Zodra Amatorski ter sprake komt, worden nog steeds dezelfde, achterhaalde labels bovengehaald, als hardnekkige stickers op een oude reiskoffer. Genreaanduidingen die de groep al lang niet meer passen, maar hen in recensies blijven achtervolgen. Op ‘From Clay to Figures’ staat om te beginnen al geen ‘postrock’. ‘Fluisterpop’ en ‘triphop’ al evenmin. Trippelhop misschien nog nét. Zoals in ‘Boy/Girl’, het slaapliedje als overgangssong. De titel is het spiegelbeeld van ‘Girl/Boy’, de Aphex Twin-ep waar ‘Milkman’ op stond, en met dat nummer deelt het een wat ongebruikelijke mix van onschuld en onrust. Maar ‘Milkman’ was ook gestoord, had gevoel voor humor en er kon mee meegefloten worden. Met ‘Boy/Girl’ al minder.

Terloops advies vanuit de luisterbarak: Amatorski mag zich dan toegelegd hebben op rustige, broze en breekbare muziek, ‘From Clay to Figures’ laat zich niettemin het best verkennen op luid tot zéér luid volume. Alleen zo zult u straks, terwijl de buren op muur, deur en plafond aan het bonken zijn en uw porselein van de commode davert, net als wij tevreden opmerken: Amatorski heeft het andermaal voor elkaar gekregen.

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234