'American Hustle': Christian Bale wint de Oscar voor Beste Haarstukje

Niet ‘The Wolf of Wall Street’ of ‘12 Years a Slave’, maar wel ‘American Hustle’ is dit jaar – samen met ‘Gravity’ – dé grote schrokhals bij de Oscarnominaties.

De nagelnieuwe prent van David O. Russell (‘Silver Linings Playbook’, ‘The Fighter’) heeft er tien in de wacht gesleept, waaronder die voor Beste Film, Beste Acteur (Christian Bale), Beste Actrice (Amy Adams), Beste Regie en Beste Scenario. Of die rijkelijke oogst ook verdiend is, kunt u vanaf deze week zelf gaan ontdekken, maar van ons mag ‘American Hustle’ in ieder geval één Oscar in ontvangst nemen: die voor Beste Haarstukje.

De plot van ‘American Hustle’ is gebaseerd op de zogeheten Abscam, een legendarische FBI-undercoveroperatie uit de jaren 70 die leidde tot de arrestatie van verschillende corrupte Amerikaanse senatoren. In de film – één lange, manische maalstroom vol zalige disco, extravagante kapsels, hilarische puntkragen en vintage leren jasjes – zien we hoe FBI-agent Richie DiMaso (Bradley Cooper), de drijvende kracht achter de undercoveroperatie, een beroep doet op de expertise van de professionele zwendelaar Irving Rosenfeld. Voor zijn rol als Rosenfeld onderging Christian Bale (40) – dezer dagen ook te zien in het mooie ‘Out of the Furnace’ – een indrukwekkende gedaanteverwisseling: met dank aan een indrukwekkend haarstukje, een bril met belachelijk getinte glazen en een ongezond uitdeinende bierbuik. Of die geslaagde maskerade hem straks een Oscar zal opleveren is koffiedik kijken, maar Bale doet zijn reputatie als kameleonacteur in ieder geval weer alle eer aan: denk aan zijn opgepompte torso in ‘Batman Begins’, of herinner u hoe hij zich voor ‘The Machinist’ maandenlang op een dieet van één appel per dag zette, totdat hij eruitzag als een overlevende van een concentratiekamp. Het is dan ook even schrikken wanneer we Bale te spreken krijgen: de man ziet er voor één keer doodnormaal uit!

Christian Bale «Sorry, maar ik kan niet lang blijven: ik neem straks het vliegtuig naar de Canarische eilanden voor de opnamen van ‘Exodus’, de nieuwe film van Ridley Scott. Ik ­vertolk Mozes, de bijbelse ­leider die de uittocht uit Egypte organiseerde.»

- Vandaag babbel je met de pers over Irving Rosenfeld en morgen trek je de pij van Mozes aan. Vind je het gemakkelijk om van het ene personage naar het andere te switchen?

Bale «Nee, eigenlijk niet. Er zijn acteurs die in een vingerknip onder het vel van hun personage kunnen glijden, maar ik hoor daar niet bij – ik heb wel wat tijd nodig om in de juiste stemming te geraken. Vraag me bijvoorbeeld niet om hier en nu eventjes Irving Rosenfeld te doen: ik zou het gewoonweg niet meer kunnen. Daarvoor heb ik echt wel het haarstukje nodig, de lok die over mijn kale schedel ligt gekamd, de bril, de dikke buik, de kleren.»

- Hoe bereid je je doorgaans voor op een rol?

Bale «Ik wandel veel rond, ik ga cruisen met de auto, ik denk na over de essentie van mijn personage... En al die tijd praat ik hardop tegen mezelf. Ook in het openbaar: het gebeurt vaak dat de voorbijgangers denken dat ik ze niet allemaal op een rijtje heb (lacht). Ik praat zelfs hardop tegen mezelf over het feit dát ik hardop tegen mezelf aan het praten ben: ‘Stop daarmee! Je klinkt als een gek!’ Het resultaat is alleen maar dat ik nog krankzinniger overkom (lacht). Nu, als acteur heb je het voordeel dat je wegkomt met dergelijk doldwaas gedrag. Niemand zal me in een dwangbuis duwen omdat ik hardop tegen mezelf aan het babbelen ben. Dat is trouwens de reden waarom ik zo veel van dit vak hou: ik mág me krankjorum gedragen. Iemand heeft ooit gezegd dat er maar één plek bestaat waar we ons krankzinnig mogen gedragen: in onze dromen. Ik, daarentegen, mag voortdurend de gek uithangen.»

- Hoe heb je Irv opgebouwd?

Bale «Om te beginnen hebben David en ik grondig het scenario van Eric Singer bestudeerd: een prachtige, historisch zeer correcte evocatie van de ­Abscam-undercoveroperatie van de FBI. We dachten allebei: mooi, maar dit is niet wat we willen doen. We hebben de focus verlegd naar de kleurrijke figuren die bij de operatie betrokken waren. Irv, zijn vrouw Rosalyn, zijn vriendin Sydney, FBI-agent DiMaso: in essentie zijn het allemaal zielen die zichzelf opnieuw willen uitvinden. David en ik voelden op een rare manier erg veel sympathie voor hen; per slot van rekening zijn we allemaal een beetje zoals Irv – we doen allemaal een beetje alsof.

»Toen ik vervolgens een foto zag van Mel Weinberg, de man op wie Irv losjes is gebaseerd, viel alles op z’n plaats. Ik zag een gezette kerel die zich voordeed als een gladde windmaker. En ik ben kilo’s beginnen bij te kweken – ik wilde van Irv een dikkige, ronde vent maken, één bal energie die alsmaar voortdendert en doorrolt. Een kalende vent ook, met één enkele lok haar zijdelings over de schedel gedrapeerd. Toen ik hem vertelde wat ik van plan was, trok David één wenkbrauw omhoog, maar hij heeft me laten doen. ‘Als dát de plek is waar je heen wil,’ zei hij, ‘wel, laten we dan kijken waar we terechtkomen.’»

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234