null Beeld

American Hustle

Tien Oscarnominaties! Begrijpe wie kan.

Het is stilaan een traditie: tussen de genomineerden voor de Academy Awards zit er altijd wel eentje waarvan je, zodra de aftiteling begint te lopen en terwijl je droef verwonderd met het hoofd zit te schudden, alleen maar kunt zeggen: hoe is dit mogelijk? Hoe heeft díé in Oscarsnaam zoveel nominaties kunnen binnenrijven? In het verleden viel die twijfelachtige eer bijvoorbeeld te beurt aan ‘Chicago’, ‘Precious’, ‘Crash’ en ‘Shakespeare in Love’, en nu is het aan ‘American Hustle’: genomineerd voor onder meer Beste Film, Beste Regie, Beste Acteur, Beste Actrice en Beste Scenario; zwaar bewierookt door de Amerikaanse critici en eerder winnaar van drie Golden Globes en een scheepslading minder belangrijke trofeeën.

Nu zou het kunnen dat wij de bal compleet misslaan (het uitgelezen moment om die wijze spreuk van Clint East­wood nog eens boven te halen: ‘Meningen zijn als derrières: iedereen heeft er één’), maar: wij zien het niet, wij bevatten het niet, wij snappen die ophemeling niet. Jaren geleden pende ene Eric Warren Singer een scenario neer over de Abscam, een beruchte undercoveroperatie van de FBI die in de vroege jaren tachtig leidde tot de veroordeling van enkele hoge omes uit de Amerikaanse politiek. Het geinige aan die hele Abscamoperatie was dat enkele FBI-agenten zich net als in een slecht theaterstuk hadden vermomd als Arabische sjeiks, én dat het FBI een beroep deed op de expertise van enkele professionele zwendelaars. Iemand had hier beslist een deftige capermovie uit kunnen halen (Steven Soderbergh bijvoorbeeld, als die ‘Ocean’s Eleven’ al niet had gemaakt), maar regisseur David O. Russell – die al heeft toegegeven dat de ware feiten hem geen barst konden schelen – is zijn eigen weg gegaan en heeft de plot volledig ondergeschikt gemaakt aan de drijfveren, de gemoedsbewegingen en de gevoelsuitbarstingen van zijn personages. Wat concreet betekent dat alle acteurs van hem het groene licht kregen om zich naar hartenlust te smijten – lees: te roepen, te tieren en te schmieren (vooral Bradley Cooper loopt erbij alsof er een stroomdaad in z’n derrière zit). Als de talrijke dialogen nu nog een hoog knispergehalte hadden gehad, zoals bij Woody Allen of Tarantino, ja, dán had het nog een hoog oplaaiend feestje kunnen worden, maar wat ons betreft gaat de improviserende cast van ‘American Hustle’ collectief de mist in. Een mens vraagt zich af: is hier überhaupt een scenario aan te pas gekomen? Stond er – aangezien sommige scènes maar blíjven doorlopen, ook al heeft het helemaal geen zin meer – op de set iemand die weleens ‘Cut!’ riep? Het is niet fair om reuzen met lilliputters te vergelijken, maar we doen het toch: in vergelijking met de technische verfijning en de beheerste klasse van Philip Seymour Hoffman, een acteur waar wij enorm veel van hielden, doen de overtheatrale prestaties van Cooper en co pijn aan ogen en oren. En ook de fotografie is een afknapper: de vele tracking shots – het aantal keren dat de camera naar een personage toezweeft, valt werkelijk niet te tellen – maken duidelijk dat Russell goed naar Scorsese heeft gekeken (een Amerikaanse criticus schreef zelfs: ‘David O. Russell outscorseses Scorsese’), maar je hoeft de look van ‘American Hustle’ maar naast die van ‘The Wolf of Wall Street’ te leggen om te zien wie de échte Meester is. O, ‘American Hustle’ heeft zo zijn momenten: het haarstukjesritueel van Christian Bale is een giller, de korte verschijning van de enorm dreigende Robert De Niro – zijn beste vertolking sinds jaren – zorgt heel even voor een eierdopje échte suspense, en op een bepaald moment brandt er een regelrechte disco inferno los – maar dat kan allemaal niet verdoezelen dat ‘American Hustle’ zo hol is als een biervat na een Humo-feestje. Hoe dit misbaksel dan aan zo veel nominaties is geraakt? Tja, een undercoveroperatie dringt zich op.

De oorspronkelijke titel van ‘American Hustle’ luidde ‘American Bullshit’. Ze hadden het zo moeten houden.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234