Amy Schumer, de leukste vrouw van Amerika, over haar enige onenightstand

Bij Amy Schumer, de Lena Dunham van de stand-upcomedy, lopen leven en werk turbulent samen. Wie haar nog niet zag vuilbekken in haar sketchshow ‘Inside Amy Schumer’ of de film ‘Trainwreck’, krijgt nu een dubbele kans Schumer en haar seksuele escapades te leren kennen: deze week begint ze aan een korte Europese tournee en vandaag verschijnt haar autobiografie ‘Het meisje met de onderrugtattoo’ in het Nederlands. Een exclusieve voorpublicatie: ‘Dingen die in de lift zoal door mijn hoofd schoten, waren: neuk me neuk me neuk me.’

Ik heb in mijn leven maar één onenightstand gehad. Ik weet het, sorry dat ik iedereen moet teleurstellen die denkt dat ik permanent rondloop met een margarita in de ene hand en een dildo in de andere. Misschien vloeit dat misverstand voort uit het feit dat ik op het podium mijn absurdste, afschuwelijkste seksuele herinneringen bij elkaar zet. Wanneer je die allemaal achter elkaar hoort, klinkt het waarschijnlijk alsof mijn vagina een draaideur bij Macy’s is in de decembermaand. Maar ik praat over dit handjevol onfortuinlijke gebeurtenissen omdat het niet grappig of interessant is om te horen over iemands gezonde, alledaagse, liefdevolle seksleven. Stel je voor dat ik op het podium zou zeggen: ‘Dus ik lag gisteravond in bed met mijn vriend en we hielden elkaar op een betrokken, liefdevolle manier vast, en daarna heeft hij teder de liefde met me bedreven.’ Het publiek zou de zaal uitlopen, en ik met hen.

'Soms is een lading welverdiende orgasmes, op het moment dat je het keihard nodig hebt, precies de juiste remedie'

Bovendien: zelfs ik haal mijn seksuele podiumpersoonlijkheid en mijn redelijke, verstandige, ware ik weleens door elkaar. Soms probeer ik mezelf wijs te maken dat ik in staat ben tot emotieloze seks van het soort waar ik mannen én Samantha uit ‘Sex and the City’ altijd over hoor praten. En ik heb heus mijn momenten, maar 99,9 procent van de tijd zit ik zo niet in elkaar. Ik heb zelfs nog nooit een avontuurtje beleefd met een gozer na één van mijn shows. Hoe sneu is dat? Ik ken een aantal mannelijke comedians die zeggen dat ze nog nooit een wip hebben gemaakt zonder dat de dame in kwestie hen eerst had zien optreden. Bij mij is het precies andersom. Ik doe dit niet voor de lul. Ik hou van een normale dosis seks, en meestal met iemand met wie ik een relatie heb. Van de gedachte dat één of andere onbekende pik me entert, gaat mijn hart niet sneller kloppen. Nou ja, behalve die ene keer dan...


Nul beha

Ik was bezig met een tournee, en onderweg tussen twee afgrijselijke steden: Fayetteville in North Carolina en Tampa in Florida. Dat durf ik op te schrijven zonder bang te zijn dat ik die mensen boos maak, want ik weet heel zeker dat daar nog nooit iemand een boek heeft gelezen. Grapjegrapjegrapjegrapjegrapje (Not!). Wanneer je reist tussen twee van dat soort steden, krijg je het genoegen om te vliegen in het allerkleinste rolstoelbusje aan het firmament dat om de één of andere reden nog steeds een vliegtuig mag heten.

Het was ’s morgens vroeg en ik had een kater. Zoals ik al zei: ik had een show gespeeld in Fayetteville, en daar is na afloop geen ander vertier dan drinken tot je ogen dichtgaan. Ik ging naar het vliegveld zoals ik dat meestal doe: met nul make-up en dito beha, een joggingbroek, een T-shirt en platte schoenen. Ik ben niet iemand die er ’s morgens schattig uitziet. Ik zou durven beweren dat ik er precies zo uitzie als Beetlejuice, het Michael Keaton-personage. Ik zat midden in een heerlijke periode in mijn leven, toen niemand foto’s van me maakte – tenzij ik zélf iemand photobombde. Ik was gewoon een gezellige meid van 31 die haar mond opentrok en zich realiseerde dat ze was vergeten haar tanden te poetsen – nou ja, niet zozeer vergeten, het was meer dat ik mijn tandenborstel in Charleston had laten liggen, en het kwam niet in me op om een nieuwe te kopen in North Carolina. Eén manier om voor mezelf vast te stellen dat ik de avond voordien te veel heb gedronken, is wakker worden met rodewijntanden en genoeg uitgelopen eyeliner onder mijn ogen om te kunnen doorgaan voor een aanvaller van de New England Patriots. Wat ik maar wil zeggen, is dat ik er op die bewuste ochtend weerzinwekkend uitzag en stonk naar curry, en als iemand een dollar in mijn koffiebeker had gestopt in de veronderstelling dat ik een dakloze was, zou ik gedacht hebben: yep.

Ik kwam bij de veiligheidscontrole en daar was hij: een rossige, robuuste vent van één meter zevenentachtig en een jaar of 35. Mijn eerste kus was met iemand met rood haar, dus ik ben altijd een zwak blijven hebben voor roodharigen. Hij was de mooiste man die ik ooit had gezien en ik kreeg ter plekke zin, puur door naar hem te kijken. Even voor alle duidelijkheid: dat gebeurt fucking nooit. Dag in, dag uit kijken mannen naar langslopende vrouwen in rokjes en strakke spijkerbroeken en krijgen daar een piepkleine erectie van, of op z’n allerminst een licht gevoel van opwinding. Maar bij vrouwen gebeurt het zelden dat ze een gast zien en denken: llllllékker! Ik stond hem van top tot teen te bekijken in een poging een centimeter aan hem te ontdekken die géén Gaston uit ‘Beauty and the Beast’ schreeuwde, maar nee hoor. Het enige wat aan hem ontbrak, was de paardenstaart met het strikje erom.

Ik zuchtte hoorbaar, en voordat hij door de metaal-detector liep, keek hij me aan. Al het bloed stroomde naar mijn vagina, en ik glimlachte naar hem, om me vervolgens meteen weer te herinneren dat ik eruitzag als Bruce Vilanch. (Voor degenen die niet weten wie dat is en te lui zijn om te googelen: denk kerkuil met een blonde pruik.) Ik ging door de veiligheidscontrole, liep naar mijn gate en bám! Daar was hij weer en hij leek nog sexyer dan daarvoor. Hij droeg een shirt met een ronde hals en lange mouwen dat precies strak genoeg om zijn borst spande om te kunnen zien dat-ie lekker in zijn vel zat. Het was overduidelijk dat je in het gebied onder zijn shirt je wang zou willen neerleggen om al zijn feromonen in te ademen tot hij je nam zoals Marlon Brando in ‘Streetcar’ of Ryan Gosling in annnnnyyyyythiiiiinnnnnngggg’.

Ik rende de toiletten in om wat make-up te zoeken in mijn handtas, die echt een bodemloze put is wanneer ik iets nodig heb (ook wanneer ik niets nodig heb trouwens). Ik lieg niet als ik zeg dat je een heel struisvogelnest zou kunnen vullen met de inhoud van mijn handtas. Ik zal nooit meedoen aan een ‘Wat zit er in je handtas?’-rubriek in een celebritymagazine, want dan zou men het hele assortiment fijne en gore verrassingen zien dat erin zit en waarschijnlijk denken dat ik moest worden opgenomen. Ik vond wat blush en lipbalsem, en dacht: perfect. Meer heb ik niet nodig om mezelf te transformeren van een zesje tot een tien. Ik keek in de spiegel, zag het rodevlekkenfestijn dat ik had aangericht, en lachte mezelf vierkant uit. Fuck it. Ik rolde mijn joggingbroek op tot halverwege mijn kuiten, met het idee: laat ik mijn sterkste punten accentueren. Ik poetste mijn tanden met mijn vinger en plensde links en rechts water over mezelf heen. Ik schreed naar buiten alsof ik op een catwalk liep en zweefde finaal langs hem heen. Hij keurde me geen blik waardig in de terminal, geen moment.

Ik kocht kauwgom en een tijdschrift met Jennifer Aniston op de cover en stapte in het vliegtuig, verslagen. Ik kwam bij mijn piepkleine stoeltje bij het raam en begon te lezen over Jennifer, die alleen zou sterven en hoe oneerlijk dat was, en toen kwam hij ineens het vliegtuig binnenstappen. Hij liep door het gangpad en ik volgde hem met mijn blik, zijn armen één bonk spieren, zijn enorme handen om zijn tas geklemd terwijl hij tussen de stoelen door laveerde. Ik dacht bij mezelf: als hij langsloopt, kan ik misschien doen alsof ik moet niezen... en dan voor hem op de grond neervallen... en dan struikelt hij en valt pardoes in me. Toen zag ik hem kijken naar de stoel pal naast de mijne.

Nee, dacht ik. Het kan niet waar zijn dat hij naast me zit. Nee, nee, nee. Ja dus! Game, set, fucking match, dacht ik bij mezelf. Nu gaat het gebeuren.


Een blonde Shrek

Ik praat nooit met mensen in een vliegtuig. Het is altijd weer een gigantische gok die al heeft geleid tot allerlei narigheid. James Toback (googel hem) die tegen me zei dat je ‘een vrouw nooit echt kent totdat je haar kont hebt gelikt’, nog voordat we zelfs maar waren opgestegen. En een vrouw die me drie uur lang foto’s van haar dode vogeltje liet zien. Maar op deze vlucht sprak ik hem onmiddellijk aan.

‘Hoi, ik ben Amy.’

Hij glimlachte, zodat er een klein spleetje tussen zijn voortanden zichtbaar werd. Ik vind mannen met een spleetje woest aantrekkelijk. ‘Hoi, ik ben Sam,’ zei hij met een Engels accent.

'Ik wilde in het gebied onder zijn shirt mijn wang neerleggen om al zijn feromonen in te ademen, tot hij me nam zoals Marlon Brando in 'Streetcar' of Ryan Gosling in annnnnyyyyythiiiiinnnnnngggg'

Al snel begreep ik dat hij bij de Britse versie van de mariniers zat en maar voor een paar dagen in het land was. Ik kon het gewoon niet aan. Het was me allemaal te veel. Ik voelde me bezeten en verloor volledig de controle over mijn stem, zoals Sigourney Weaver aan het eind van ‘Ghostbusters’. Ik stond in vuur en vlam, zoals ze dat zeggen. Wie zeggen dat? Geen idee. Kop dicht en doorlezen over hoe ik word genomen door deze Britse superheld. We stegen op en ik deed alsof ik serieus vliegangst had. Er was nul turbulentie, maar toch vond ik aanleidingen om zijn arm beet te pakken en mijn gezicht te begraven in zijn oksel, waar ik zijn geur inhaleerde. Ik bood mezelf schaamteloos aan, en we moesten allebei lachen omdat ik zo opdringerig was. Mijn clitoris klopte als een bezetene en ik moest alsmaar denken aan het liedje van 98 Degrees: ‘Give Me Just One Night (Una Noche)’. Hoewel ik indertijd al enigszins beroemd was, had hij nog nooit van me gehoord, wat eveneens een enorme pre was. Ik zei tegen hem dat ik die avond een show moest spelen en dat ik na afloop misschien wel met hem wilde afspreken. We wisselden e-mailadressen uit en ik bad tot iedere god dat het zou gebeuren.

Ik heb het een paar keer meegemaakt dat ik een onenightstand had kúnnen hebben, maar dat het er niet van kwam. Eén of twee keer zei mijn instinct nee. Het voelde niet veilig. Maar meestal is het puur luiigheid waarom ik besluit het niet te doen. Dan denk ik aan praktische zaken, zoals: wanneer kan ik weg zodat ik een bord pasta kan gaan eten? We hebben geen relatie met elkaar, dus ik kan geen huiselijke dingen doen zoals tandenpoetsen en mijn gezicht wassen en mijn oogmasker opzetten en mijn oordoppen indoen. Het hoort stomend en sexy te zijn, maar ik zie eruit als een blonde Shrek zodra de klok middernacht heeft geslagen. Hoe zal de ochtend verlopen? Wat zeggen we dan tegen elkaar? Bestel ik een Uber voor hem? Stel nu dat hij iets kwetsends zegt of dat hij ochtendseks wil terwijl we allebei weten dat mijn vagina tegen die tijd ruikt als een kom noedelsoep? Ik ben gewoon te lui en te praktisch aangelegd voor onenightstands. Ik denk na over de consequenties en ik drink niet meer zoals ik deed in mijn studententijd.

Dat mag dan allemaal wel zo zijn, maar de situatie met Sam voelde anders. Hij was een enorm lekker ding, echt een sprookje. Zelfs zijn accent maakte dat hij niet van deze wereld leek. Het kon ook geen kwaad dat hij de volgende ochtend bij het krieken van de dag zou terugkeren naar zijn eigen verre land. Nadat we op het vliegveld ieder ons weegs waren gegaan, ging ik mijn show doen, en al die tijd hoopte ik onwillekeurig dat hij iets van zich zou laten horen. En ja hoor, toen de show was afgelopen, had ik een mailtje van hem waarin hij me vroeg hoe het was gegaan. Ik grapte dat ik was ontdekt en dat ik het helemaal zou gaan maken in dit wereldje.

Hij schreef terug: ‘Door wie ben je ontdekt?’

Ik schreef: ‘Een goochelaar. Ik word zijn assistente.’ Zelf vond ik dat tamelijk geestig.

Hij schreef: ‘Gaat hij je doormidden zagen?’

Ik antwoordde: ‘Ik hoopte eigenlijk dat jij dat zou doen.’

Bam! Dat is het meest seksueel-agressieve maar welgemeende wat ik ooit heb geschreven. En het werkte.

We spraken af om elkaar te treffen in de dansclub in mijn hotel. We dronken een half biertje, dansten op Ice Cube die ons vertelde dat ‘we can do it if we put our back into it’, en toen zijn we gegaan. Door de felverlichte lobby lopen en in de schemerdonkere lift stappen was wel even een hoop realiteit voor de zinderende affaire waar we allebei naar streefden. Dingen die in de lift zoal door mijn hoofd schoten, waren: neuk me neuk me neuk me neuk me neuk me.

Mijn seksuele zelfvertrouwen had in die periode in mijn leven echt een flinke oppepper nodig. Ik had recent te horen gekregen dat een gozer op wie ik verliefd was geweest, en met wie ik ooit had gedatet, homo was. Hoewel dat allemaal al lang geleden was toen hij tegenover mij uit de kast kwam, was ik er evengoed kapot van. Bovendien ging ik aan mezelf twijfelen. Deze persoon, die me zo lang het gevoel had gegeven dat ik mooi en sexy was, viel op mannen. Ik dacht: lijk ik dan op een vent? Wanneer je ouder en wijzer wordt, krijg je je zelfvertrouwen van binnen uit, en niet van degene met wie je het bed deelt. Maar op dat punt in mijn leven was de ontdekking dat een oude date homo was geworden, iets waar ik het heel moeilijk mee had. Het kostte me moeite om mezelf te zien als een seksueel wezen en ik had nauwelijks enig gevoel van eigenwaarde.

En toen was daar Sam: een mooie, mannelijke droom van een vent die deze dame wel wilde helpen om zichzelf terug te vinden. Die lift naar boven kon me niet snel genoeg gaan.


Welverdiende orgasmes

We kwamen bij mijn vergaderzaalachtige kamer, en kwamen direct ter zake. We kleedden ons uit tot op ons ondergoed en stapten in bed. Er bestond geen enkele twijfel over wat we daar deden. We hadden allebei hetzelfde doel voor ogen: elkaar verslinden. Iiiieeewww, ik weet het, sorry. Maar het is echt zo. Alles voelde goed. Hem kussen voelde goed. Zijn lichaam voelde goed. We gingen ervoor. Ik kan hier geen ‘Fifty Shades’ gaan zitten doen en een sensuele alinea schrijven, dus ik zal jullie gewoon wat feiten geven.

'We moesten allebei lachen omdat ik zo opdringerig was'

We waren allebei erg mondig (als ik de orale seks zo mag beschrijven). We wisten allebei niet wat we meemaakten (we kwamen allebei meerdere keren). Hij was heel dankbaar en opgetogen (we gaven elkaar op een gegeven moment een high five). En het voelde fantastisch (de seks, niet de high five). Na de deprimerende ontdekking dat een man met wie ik veel seks had gehad eigenlijk op mannen viel, was het ongelofelijk om in de armen van dit hemelse wezen te worden genomen en het gevoel te krijgen dat ik begeerlijk en mooi was. De seks was volmaakt. Hij was volmaakt. We waren allebei in extase en genoten met volle teugen van iedere geur, ieder geluid en iedere aanraking.

Toen we eindelijk klaar waren, zei ik tegen hem dat ik echt heel blij was dat we elkaar hadden ontmoet en wenste hem het allerbeste. Hij kon niet geloven dat ik niet wilde dat hij bleef slapen. Hij kon het zozeer niet geloven dat hij bleef zitten en we nog minstens drie keer seks hebben gehad, met korte, liefdevolle tussenpozen waarin we elkaar verhalen vertelden en elkaar vasthielden en veel moesten lachen.

Uiteindelijk zei ik tegen hem dat hij nu echt moest gaan. Blijkbaar vond ik het geen probleem om seks te hebben met een wildvreemde, maar naast hem slapen was gewoon te intiem. Hij probeerde toekomstplannen te maken en ik liet hem weten dat het voor mij iets eenmaligs was. Ik zei dat het volmaakt was zo en dat ik nooit meer een onenightstand zou hebben omdat die nooit aan de onze zou kunnen tippen. We kusten elkaar gedag en ik ging slapen met een brede glimlach om mijn lippen, en ik dacht bij mezelf: dank je wel.

Ik realiseer me heel goed dat één van de mooiste nachten van mijn leven niet meer was dan een onenightstand in Tampa. Maar ik voelde me net Marlene Dietrich in ‘Morocco’. Even voor alle duidelijkheid: ik wil niet suggereren dat iedereen zich moet beperken tot slechts één onenightstand. Nee, nee, nee, integendeel: sommigen onder ons zouden misschien beter af zijn als ze de rest van hun leven alléén nog maar onenightstands hadden. Maar mij werd deze ontmoeting in de schoot geworpen op een moment dat ik me niet zo aantrekkelijk voelde voor mannen. Of überhaupt seksueel. Ik had behoefte aan enige geruststelling, en een nacht vol onverwachte seks met een roodharige, robuuste Brit was precies het kuurtje dat ik nodig had. We weten allemaal dat een onenightstand geen wondermiddel is tegen een gebroken hart en een gebrek aan eigenwaarde. Zo’n geintje kan totaal verkeerd uitpakken. Maar soms kan een onenightstand een concreet probleem oplossen. En beter nog: soms, wanneer je een probleem probeert op te lossen met seks, kom je erachter dat seks gewoon een beloning op zich is. Geen diepere betekenis. Geen andere agenda dan plezier. En soms is een lading welverdiende orgasmes van een vent die naar je kijkt alsof je een lekker hapje bent, op het moment dat je het keihard nodig hebt, precies de juiste remedie. Kunnen we een Nationale Dag voor Roodharigen in het leven roepen? Deze man verdient een parade of zo.

Hij heeft nog een paar keer contact met me gezocht toen hij weer eens in de VS was, maar ik ben blijven vasthouden aan mijn wens om te koesteren wat – gek genoeg – voelde als de zuiverste nacht van mijn leven. En dat is het nog steeds.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234