null Beeld

An evening with Greg Dulli (Het Depot)

Over de whereabouts van Greg Dulli van afgelopen weekend bestaat geen twijfel: hij trakteerde zichzelf op een dubbele citytrip naar Leuven en Gent, en liet daar zijn liedjes met een blote navel over de plaatselijke stranden dartelen.

Jeroen Maris

‘An evening with Greg Dulli’, zo heetten de concerten in Het Depot in Leuven en de Vooruit in Gent, en dat bleek een rake samenvatting: ondanks de aanwezigheid van een begeleidingsgroep zag je Dulli, en Dulli alleen. Dat had natuurlijk alles te maken met het overrompelende charisma van the Gregster: een gearrangeerd huwelijk van dreiging en zwarte romantiek.

Toch zag ik zaterdag in Het Depot in de eerste plaats de fragiele Dulli. De setting was intiem, de liedjeskeuze eigengereid, en de toon sober. Dulli was niet de bloedbeluste stokebrand van The Afghan Whigs, wel het door Cupido bescheten duupje dat over z’n worstelingen kwam vertellen. Daarvoor had hij liedjes geselecteerd van The Afghan Whigs, van zijn solo-zelve, van The Gutter Twins, en van goed volk als Marvin Gaye (‘Please Stay (Once You Go Away)’) en David Bowie (afsluiter ‘Modern Love’). Maar het meest lag de nadruk op The Twilight Singers, en wel op ‘Blackberry Belle’: ‘The Killer’ trapte nog aarzelend af, maar in ‘Papillon’ en ‘Martin Eden’ was de viool van Rodrigo D'Erasmo het heilig oliesel, en in ‘Teenage Wristband’ logeerde blitse opwinding.

Een en ander impliceerde wel dat je al een bachelor Dullistiek op zak diende te hebben om midscheeps, volleerd en ongegeneeerd, dank u meneer, in zwijm te vallen. Wie alleen ‘Debonair’ had ingestudeerd, was eraan voor de moeite. Maar wie fan was, en zelfs bij de bakker en de beenhouwer in lyrics van Dulli spreekt, had een mooie, romantische avond. En kon leuke spelletjes met zijn of haar buur spelen: om ter eerst 'Early Today (And Later That Night)' herkennen, vanop Dulli’s soloplaat uit 2005. Of de lyrics van ‘Demon In Profile’ en ‘The Spell’, twee nieuwe nummers, zo nauwkeurig mogelijk memoriseren. Of acteren dat je ‘The Lure Would Prove Too Much’ her- en uit het hoofd kende.

Neen, mákkelijk was het niet. Het was de ‘croupier in het casino van Monte Carlo’-Dulli, niet de ‘wedstrijdcommissaris in Parijs-Roubaix’-Greg. Maar dat was goed: zijn gok was onze winst.


Het moment

Het schimmentheater dat ‘Step into the Light’ (vanop ‘Black Love’ van The Afghan Whigs) heette: een dringende en dwingende ballad die m’n kaken uit elkaar deed klappen. Waardoor m’n mondbal op de grond op de grond stuiterde – en ach, zo is het altijd wat.


Het publiek

Zat wat bedeesd in de keurige zeteltjes van Het Depot, wat Dulli…


Quote

…tot volgende observatie noopte: ‘Het lijkt hier wel een bibliotheek.’


Tweet

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234