André Hazes overleed 15 jaar geleden: 'Mijn vader hield wel van een biertje, maar niet van andere vrouwen'

Vandaag is het precies 15 jaar geleden dat de onovertroffen stem van Holland, 'Dré' Hazes, het tijdelijke voor het eeuwige inruilde. Humo sprak in 2015 met zijn dochter Roxeanne Hazes. Herlees hier het interview.

(Verschenen in Humo 3895 op 28 april 2015)

'Hij wilde zo hard dat de mensen van hem hielden. En het erge is dat hij nooit heeft beseft hoevéél ze van hem hielden. Hij bleef onzeker: alles moest groter en beter'

Roxeanne Hazes (22) heeft ‘Bloed, zweet & tranen’ al vier keer bekeken; met haar zag bijna heel Nederland de film over haar vader André. De filmbiografie is dan ook minstens zo meeslepend als ’s mans ware leven en de vierhonderd liedjes die hij erover schreef. Je kunt daarna haast niet anders dan heel veel van die man, die zo wankel in het leven stond maar daar zo hard tegen vocht, gaan houden. Maar dat deed Roxeanne natuurlijk al.

Haar hele leven staat nog steeds in het teken van haar vader. Sinds de dood van André, elf jaar geleden, zingt ze samen met haar broer Dré Junior zijn repertoire. Ze is ook net weer begonnen om voor de vierde keer het reusachtige – en elk jaar weer uitverkochte – evenement ‘Holland zingt Hazes’ op poten te zetten.

We wilden het in dit gesprek eigenlijk eens over háár hebben, maar toch kwamen we telkens opnieuw bij vader André en haar onvoorwaardelijke liefde voor hem uit.

'Het is zo fijn om mijn vader even terug te hebben, om even te kunnen terugkeren naar mijn leven van toen en het gemis niet te voelen'

Roxeanne Hazes «Elke keer als ik uit de bioscoop kom, heb ik zin om ‘Bloed, zweet & tranen’ meteen wéér te zien. Het is zo fijn om mijn vader even terug te hebben, om even te kunnen terugkeren naar mijn leven van toen en het gemis niet te voelen.

»Door in beelden te zien waar papa vandaan komt en hoe hard hij heeft moeten werken, besef ik meer dan ooit hoeveel geluk Dré en ik hebben. Dré en ik móéten niet zingen; we hebben het geluk dat we mogen zingen. Veel mensen zeggen dat wij alleen maar kunnen doen wat we doen omdat we Hazes heten, en ergens is dat natuurlijk waar. Dré en ik werken allebei heel hard, ook omdat er constant naar ons wordt gekeken en omdat iedereen commentaar op ons heeft. Maar wat mijn vader heeft bereikt – zo van niks, van een leven waar de ratten in de woonkamer liepen, de allerbeste worden – dat is natuurlijk veel knapper dan wat wij doen.»

HUMO Welke scène in de film raakte je het meest?

Hazes «Die waarin we met z’n vieren gewoon een spelletje aan het spelen zijn. Het gaat natuurlijk veel over de André Hazes die dronk en de ene Heineken na de andere achteroversloeg, maar ik ben blij dat je in de film óók ziet wat voor een familieman mijn vader eigenlijk was.»

HUMO Ik kan me de scène waarover je het hebt, niet goed herinneren.

Hazes «Het is maar een klein fragment. Misschien is het jou zelfs niet eens opgevallen. Voor een normaal gezin is het heel gewoon dat je samen wakker wordt en samen ontbijt, maar dat deden wij allemaal nooit. Mijn vader was elke avond en nacht aan het werk. Als we het dan een keer leuk hadden met z’n viertjes, dan was dat voor mij heel bijzonder.

»Mijn vader was enorme spelletjesman. Als hij thuis was, zei hij al snel: ‘Kom we gaan dammen.’ Of hij wou Trivial Pursuit spelen. Daar genoot ik zo van.»

HUMO Ik zie nog wel een scène voor me waarin jij en je vader samen een nieuwe tekst aan het schrijven zijn, het rijmwoordenboek in de aanslag.

Hazes «Ja! En dat hij tegen mij zegt: ‘Zo, probeer jij nu een regel te maken die hierop rijmt.’ Ik kon dat natuurlijk helemaal niet, maar ik vond het zalig dat hij me vroeg om bij ’m te komen zitten als hij zijn liedjes schreef. Hij was zó vaak weg of aan het slapen, dat ik blij was dat ik mijn vader even voor mij had.»

HUMO Er kwamen bij jullie nooit veel vriendjes over de vloer, geloof ik.

Hazes «Nee. Nu, om te beginnen had ik nooit erg veel vriendinnetjes. Maar het was natuurlijk ook zo dat papa meestal lag te slapen als wij terugkwamen van school. Dan ga je geen vriendjes meenemen die door het huis lopen te gillen. Dat liep gegarandeerd, zeg maar, niet goed af.

»Dré en ik hebben altijd elkaar gehad. Vandaar dat onze band zo ontzettend sterk is. Wij zijn echt elkaars beste vriend.»

HUMO Ben je door de film beter gaan begrijpen waarom je vader was wie hij was?

Hazes «Ik hoop vooral dat buitenstaanders beter zullen begrijpen waarom hij, bijvoorbeeld, zo veel dronk.

»Voor mij is het anders. Het is nu elf jaar geleden dat hij overleed en ik denk dat ik mijn vader de afgelopen jaren heel goed heb leren kennen door constant zijn liedjes te zingen, naar zijn teksten te luisteren. Daar zit zo veel verdriet in. Ze hebben mij doen nadenken en doen begrijpen waarom hij veel dronk. Want daar was natuurlijk een reden voor.

»De fragmenten in de film over papa als kind vind ik telkens weer lastig om te zien. Vreselijk hoe hij toen is behandeld. Hij is opgegroeid in een wereld die ik me niet eens kan voorstellen. Papa vertelde daar vroeger weleens iets over. Als wij ons bord niet leegaten, kregen we vaak een hele preek over zijn jeugd: hoe hij zó weinig te eten kreeg dat hij van de honger zijn bord aflikte, en hoe gezegend wij wel niet waren met ons leven. Maar het ergste was natuurlijk die nare vader die hem sloeg en totaal niet in hem geloofde. Dat papa zo moeilijk in het leven stond heeft vooral daarmee te maken.

»Kijk, als je een vader hebt naar wie je niet kunt opkijken, omdat hij drinkt en geen geld verdient, geen man is die respect afdwingt, dan heb je geen voorbeeld, geen zekerheid, geen houvast. Dat lijkt mij op zich al heel moeilijk. Ik kan écht over mijn vader zeggen dat hij mijn held is. Niet omdat hij de beste zanger van Nederland was – wat hij wel ook was, vind ik – maar omdat hij voor mij de liefste vader was die ik me kon wensen. Als je vader iemand is die je alleen maar kleineert en agressief is, dan heeft dat een blijvende invloed op je leven – dat snap ik wel.

»Dat mijn vader zo hard werkte, maar bleef doorgaan en zichzelf wilde bewijzen, ligt natuurlijk aan het feit dat hij als kind nooit waardering en liefde heeft gekregen. Daarmee leg je de basis voor een goed gevoel over jezelf, en die basis heeft hij nooit gehad.»

HUMO Het was de zoektocht naar liefde en zekerheid die hem dreef.

Hazes «Precies. Het is daarom dat hij zo veel overhad voor zijn fans: hij wilde zo hard dat de mensen van hem hielden. Het erge is dat hij volgens mij nooit heeft beseft hoevéél ze van hem hielden. Hij bleef onzeker: alles moest groter en beter.»


Drinken zoals papa

HUMO Het is ongelofelijk dat hij, toen Nederland plat aan zijn voeten lag, zelf nog steeds doodzenuwachtig was voor hij moest optreden: de dagen ervoor moest hij zich zelfs in een hotel afzonderen.

Hazes «Tot aan zijn dood dacht hij: ‘Het is niet goed genoeg wat ik doe. Het moet beter.’ Maar dat is tegelijkertijd ook wat hem zo groot heeft gemaakt, dat hij zo hard bleef werken en zichzelf nooit bijzonder is gaan vinden.

»Ik heb dat onzekere ook. Ik ben bang voor alles, bang dat het publiek opeens niet meer van me houdt. Ik weet niet waar dat bij mij vandaan komt. Nu, ik heb natuurlijk wel wat meegemaakt. Je vader geregeld dronken naar zijn bed zien wiebelen, dat is natuurlijk niet fijn om te zien. Ik drink niet en hou helemaal niet van mensen die drinken. Ik vind het ook nooit fijn als mijn broertje drinkt. Dan zie ik meteen papa in hem. Dré en ik gaan niet meer samen uit omdat we daarover altijd ruzie kregen.

»Wat ik ook heel verwarrend vond, was dat er altijd zestien miljoen mensen meekeken als er in ons leven iets gebeurde. Als kind is het heel vervelend dat, als er thuis eens geschreeuwd werd, je op school komt en meteen hoort: ‘Je ouders liggen in scheiding.’ In elke huis gebeurt er weleens iets, maar bij ons werd alles meteen uitvergroot. En als ik om me heen kijk, denk ik dat het bij ons allemaal wel meeviel. Iedereen gaat overal maar vreemd, terwijl mijn vader wel van een biertje hield, maar niet van andere vrouwen. Mijn moeder was zijn grote liefde en hij was echt als de dood om haar kwijt te raken. Hij klampte zich erg aan haar vast.»

'Mijn vader hield wel van een biertje, maar niet van andere vrouwen. Hij was echt als de dood om mijn moeder kwijt te raken'

HUMO Je denkt echt nog veel aan hem, hè.

Hazes «Natuurlijk! Het is het enige wat wij doen. Dat kan toch niet anders als je constant concerten geeft waarop je papa’s liedjes zingt. Eigenlijk hebben wij nog geen moment afscheid van hem genomen. We hoeven dat gelukkig ook niet. Voor ons is papa helemaal niet weg. Het enige wat we niet meer kunnen, is hem aanraken en knuffelen.»

HUMO Als kind droomde jij er al van later net als je vader te gaan zingen. Je deed heel jong auditie voor Kinderen Voor Kinderen.

Hazes «En daarna heb ik meegedaan aan ‘So You Wanna Be a Popstar’. Nu, ik wou wel altijd graag zingen, maar eigenlijk durfde ik het niet. Dat is het verschil tussen Dré en mij. Dré staat graag op de voorgrond. Hij durft alles, ik vind alles eng. Tijdens de auditie voor Kinderen Voor Kinderen ben ik ook vanwege mijn zenuwen niet aangenomen.

»Het was moeilijk: bang zijn en het toch zo graag willen. Ik weet nog dat, als ik in de badkamer stond en wist dat mijn vader me op de gang kon horen, ik altijd achter de deur mooi ging zingen. Als ik dan buitenkwam, zei mijn vader: ‘O, Rox, wat zing je mooi! Ik wist dat helemaal niet.’ Dat is één van mijn dierbaarste herinneringen.»

HUMO Dré heeft als kind met hem opgetreden. Heeft hij jou nooit gevraagd?

Hazes «Jawel. Hij heeft me gevraagd samen een duet te zingen in Ahoy, maar van het idee alleen al kreeg ik het Spaans benauwd, dus zei ik daar ‘neen’ op. Daar heb ik nog altijd ontzettend veel spijt van.»

HUMO Was het al je plan om zijn liedjes te zingen toen je ervan droomde zangeres te worden?

Hazes «Zeker niet. Toen ik op mijn 14de begon te zingen, bracht ik nummers van Britney Spears en Jennifer Lopez, maar die deden het helemaal niet goed bij het publiek. Iedereen keek me aan met een blik van ‘Wat sta jij nou te doen?’ en begon te roepen: ‘De vlieger!’ en ‘Zij gelooft in mij!’»

HUMO Eigenlijk ben je zijn nummers gaan zingen omdat het publiek daarom vroeg.

Hazes «Eigenlijk wel, ja. En toen bleek dat dat ook is wat ik het liefste doe. Ik zing ontzettend graag Hazes’ muziek en het gaat me ook het beste af, moet ik eerlijk zeggen. Het voelt veilig.»

HUMO Wat vind je zijn mooiste nummer?

Hazes «‘Wees zuinig op mijn meissie’, maar dat is natuurlijk een puur emotionele keuze. Het gaat over mij.»

HUMO Je vader zijn grootste droom was een bluesplaat maken. Die is er pas op het laatste moment gekomen.

Hazes «Ja. Zo jammer dat die plaat zijn minst verkochte is. Maar het was zijn lievelingsplaat. En eigenlijk ook die van mij, omdat ik daarop hoor hoe hij echt geniet terwijl hij zingt. Je moet eens luisteren naar ‘Ik ben een gokker’: daarin hoor je zo goed de speelsheid van mijn papa.»

HUMO Maar die bluesnummers zingen jullie niet.

Hazes «Neen. We kunnen ook uit zoveel andere liedjes kiezen. Mijn vader heeft er bijna vierhonderd geschreven, en ik vind ze allemaal mooi. Al is het niet zo dat ik mezelf als een echte fan zie, zoals Dré. Hij is echt een diehard: hij luistert 24 uur per dag naar Hazes’ muziek. Dat doe ik niet. Als ik naar zijn muziek luister, denk ik ook niet: ‘Ooooh, dat is mijn vader!’ Voor mij is hij een held vanwege de vader die hij was, omdat hij een groot artiest was. Hij is mijn held, niet mijn idool. Fan ben ik van Robbie Williams, iemand die onbereikbaar is.»

HUMO Je vader was het idool van je moeder. Kun jij je voorstellen dat je, zoals zij, met je idool wil trouwen?

Hazes «Zeker. Ik was als tiener fan van Jim Bakkum (ooit nummer twee in het Nederlandse ‘Idols’, red.) en toen wilde ik dat ook. En toen mijn moeder in die relatie stapte, was papa misschien haar idool, maar op de duur werd het natuurlijk veel meer dan dat.»

HUMO Als je, zoals je vader, op zoek bent naar een zekere liefde, lijkt een grote fan natuurlijk een goeie keuze. Je vader zegt in de film: ‘Rachel is de stoel waar ik op zit.’

Hazes «Hij was heel afhankelijk van haar. Ik ben niet zo. Ik ben graag onafhankelijk, hou liever zelf de touwtjes in handen. Daarin lijk ik meer op mijn moeder. Dré is meer zoals papa. Hij wil ook graag zijn vriendin zo veel mogelijk om zich heen hebben. Ze is een stuk ouder dan hij en hij houdt zich erg vast aan haar.»


Hazes 2.0

HUMO Je vader zocht hard naar financiële zekerheid: ‘Zorg dat je nooit meer arm wordt’ zat als een mantra in zijn hoofd.

Hazes «Dat was nóg een reden waarom hij zich zo te pletter werkte. Hij reed voor zijn optredens soms eerst helemaal naar Groningen, dan naar Eindhoven, in het zuiden, en daarna helemaal terug naar Friesland, allemaal in één dag.»

HUMO Je had, las ik, als kind 250 barbiepoppen.

Hazes «Erg, hè (lacht). Papa zei altijd dat hij het zo fijn vond dat hij ons het leven kon geven dat hij zelf nooit had gehad. Ik heb altijd alles gekregen wat ik wilde, maar dat heeft geen slecht mens van me gemaakt. We zijn verder heel streng opgevoed. Mijn vader wilde dat we beleefd waren, respect hadden voor anderen, niet brutaal waren en netjes handjes gaven.»

HUMO Maar arm worden kunnen jullie nooit meer, neem ik aan.

Hazes «Nee, gelukkig niet. Mijn vader heeft ons heel goed achtergelaten, daar moet ik eerlijk in zijn. In die zin hadden Dré en ik makkelijk kunnen zeggen: ‘We gaan achterover op de bank zitten nietsdoen.’ Maar dat willen we niet. We willen werken.»

HUMO Denk je dat je vader nu trots op je zou zijn?

Hazes «Vroeger zat ik vaak met die vraag. Nu niet meer. Ik weet dat hij trots zou zijn. Dat kan niet anders. We doen alles wat hij vroeger graag deed. We nemen gewoon alles van hem over.»

HUMO Heb je nooit de behoefte je eigen pad te kiezen? Zie je jezelf over tien jaar nog steeds zijn nummers zingen?

Hazes «Ik denk het wel, maar misschien meer op mijn manier. Ik ben op dit moment een nieuwe plaat aan het opnemen. Ik noem die voorlopig zelf ‘Hazes 2.0’. Daarop zing ik liedjes van papa die niet zo bekend zijn, op een heel nieuwe manier, die nog niemand in Nederland heeft uitgeprobeerd, met veel gitaren en een banjo. Het wordt echt een verrassing.

»Ik zie mezelf niet snel iets anders doen dan Hazes’ muziek zingen. Het voelt gewoon goed en op die manier is papa voor ons niet weg. Dat is zo fijn. Misschien is het gewoon onze manier van rouwen. Of misschien hebben we nog helemaal niet gerouwd. Er zijn natuurlijk wel vaker mensen die vragen: ‘Wanneer zijn jullie nu eens klaar met Hazes zingen?’ Ik begrijp ook wel dat ze zich dat afvragen, maar voor ons klopt het gewoon. Zo hoef ik geen afscheid van mijn vader te nemen. Ik ben dankbaar dat hij op deze manier nog steeds bij me is.»


Bekijk de trailer van 'Bloed, zweet en tranen':

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234