null Beeld

Andy Stott - Faith in Strangers

Dansen! Koude pintjes drinken! Broek laten zakken! Willekeurige voorbijgangers op straat (m/v) met ‘hey, trut!’ aanspreken! Wie van een plaat verwacht dat ze, desnoods ongewild, aanzet tot allerlei soorten liederlijk gedrag, kunnen we ‘Faith in Strangers’ van Andy Stott met plezier, euh, afraden.

De nieuwe van onze favoriete gediplomeerde autoverfspuiter alsook technomachinist uit Manchester baadt als vanouds in doorleefde somberte en hult zich daarna steevast in grauwzwarte en vaalwitte gewaden, waarna hij u en ons fijntjes met de neus op de feiten drukt: dat het – en we citeren graag schrijfheld Jeroen Brouwers, onlangs in Humo – allemaal naar de kloten gaat.

Maar dus wél met de nadruk op ‘fijntjes’: opener ‘Time Away’ is een perfect afgestelde machine die vijf minuten lang bloedmooie, licht onheilspellende ambient verstuift – denk aan ‘Music for Airports’ van Brian Eno, maar dan met een luchthaven waar de Airbus-karkassen door onkruid en zieke inheemse diersoorten overwoekerd worden. ‘Violence’ verklankt feilloos de geladen sfeer van de titel: de stem van Stotts vaste zangeres Alison Skidmore besluipt, verleidt en troont de luisteraar mee naar een kil en onverlicht souterrain.

In ‘On Oath’, ‘Science and Industry’ en ‘How It Was’ dokkert zwaar materieel over primitieve kasseiwegen; ‘Damage’ is Einstürzende Neubauten meets Actress (gesofisticeerd visceraal en, euh, omgekeerd); in ‘No Surrender’ lijkt diezelfde Actress onze eigen Sendai te tackelen, met als resultaat: doodzieke bassen, kreupele beats, walgelijk fantastische track.

Maar Stotts songs bezwijken nergens onder hun eigen loden gewicht: door de titelsong waait een verrassend lichte herfstbries, en die voert zowel de etherische indiepop van wijlen School Of Seven Bells aan, als de ontroerende elektronische vibes van Arthur Russell, over een beat die geprogrammeerd lijkt door Kode9. Hekkensluiter ‘Missing’ klinkt, afhankelijk van de lichtsterkte in uw huiskamer, als een onwerelds mooie hartenkreet dan wel een grimmige waarschuwing: dat alles onherroepelijk naar de kloten gaat natuurlijk, maar dat we niettemin in stijl richting kloten kunnen walsen.

‘Faith in Strangers’: de heerlijkste afrader van het jaar.

Meer over

Reageren op een artikel, uw mening ventileren of een verhelderend inzicht delen met de wereld

Ga naar Open Venster

Op alle artikelen, foto's en video's op humo.be rust auteursrecht. Deeplinken kan, maar dan zonder dat onze content in een nieuw frame op uw website verschijnt. Graag enkel de titel van onze website en de titel van het artikel vermelden in de link. Indien u teksten, foto's of video's op een andere manier wenst over te nemen, mail dan naar redactie@humo.be.
DPG Media nv – Mediaplein 1, 2018 Antwerpen – RPR Antwerpen nr. 0432.306.234